Zgodnie z art. 205 12§2 kpc, w sprawie, w której nie zarządzono przeprowadzenia posiedzenia przygotowawczego, strona może przytaczać dowody aż do zamknięcia rozprawy, z zastrzeżeniem niekorzystnych skutków, które według przepisów kodeksu mogą dla niej wyniknąć z działania na zwłokę lub niezastosowania się do zarządzeń przewodniczącego i postanowień Sądu (takim przepisem jest m.in. art.
207§6 kpc). Zarządzeniem z 2 kwietnia 2019 roku (k. 21) w związku z doręczeniem odpisu pozwu pozwanemu, został on zobowiązany do złożenia odpowiedzi na pozew ze zgłoszeniem wszystkich twierdzeń i dowodów pod rygorem pominięcia twierdzeń i dowodów (art. 207§6 kpc). W złożonej odpowiedzi na pozew pozwany podnosząc zarzut, że w przypadku ustalenia kosztów naprawy na kwotę wskazaną w pozwie (65757,19 zł) szkoda winna być rozliczona jako całkowita (wg twierdzenia pozwanego wartość pojazdu wynosi bowiem 60800 zł) wniósł nadto o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego m.in. na okoliczność ustalenia wartości pojazdu przed i po szkodzie (k. 27 odw i 28). Wobec tego został wezwany do uiszczenia zaliczki na wynagrodzenie biegłego pod rygorem pominięcia dowodu na wnioskowane okoliczności. Zaliczka nie została uiszczona wobec czego dowód został pominięty, a biegły sporządził opinię wyłącznie w oparciu o tezę powoda (zarządzenie wzywające do zaliczki k. 57, dowód doręczenia wezwania k. 59, postanowienie o pominięciu dowodu na podstawie art. 130 4§5 kpc- k. 61). Regulacja art.
Przewiduje ona, że dowody zgłoszone z naruszeniem obowiązku zgłoszenia ich w piśmie podlegają pominięciu, chyba że strona uprawdopodobni, że ich powołanie w piśmie nie było możliwe albo że potrzeba powołania wynikła później (poprzedni odpowiednik art. 207§6 kpc przewidywał okoliczności w postaci: niezgłoszenia dowodu bez winy, niespowodowania zwłoki w postępowaniu i wystąpienie innych wyjątkowych okoliczności). W tej sprawie pełnomocnik pozwanego będąc zobowiązany już w momencie nałożenia obowiązku złożenia odpowiedzi na pozew do zgłoszenia wszystkich twierdzeń i dowodów przeciwko żądaniu pozwu, wskazał zarzut rozliczenia szkody jako całkowitej i zgłosił stosowny wniosek o biegłego. Wniosek ten został pominięty wyłącznie na skutek zaniedbania w uiszczeniu zaliczki. Nie zachodzi zatem żadna z ww okoliczności, która uzasadniałaby uwzględnienie ponownie zgłoszonego wniosku o biegłego celem ustalenia wartości pojazdu przed i po szkodzie. Należy także zauważyć, że wskazanie przez biegłego w opinii, że „strona pozwana ustaliła, iż wartość pojazdu w dacie szkody w staniu nieuszkodzonym wynosiła brutto: 60.800 zł, zaś przy przyjęciu stanowiska powoda co do wysokości kosztów naprawy w kwocie 65.757,19 zł zachodzi tzw. szkoda całkowita.” pozostaje bez znaczenia dla powyższego wniosku, gdyż nie jest to wyliczenie przez biegłego wartości pojazdu przed szkodą (biegły takiego zlecenie nie otrzymał od Sądu- odpowiednio s. 3 i 2 opinii- k. 69 i 68), a jedynie uwaga biegłego, co więcej nie może mieć wpływu na uznanie ponownego wniosku pozwanego o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego jako podlegającego uwzględnieniu mimo spóźnienia, gdyż nie zaistniała żadna z okoliczności wskazanych tak w art.
207§6 kpc, który nie ma zresztą zastosowania w sprawie z uwagi na jego uchylenie od 7 listopada 2019 roku); pozwany miał możliwość (co zresztą uczynił w odpowiedzi na pozew) zgłoszenia dowodu w związku z podniesieniem zarzutu rozliczenia szkody jako całkowitej i nie jest tak, ze potrzeba zgłoszenia dowodu powstała dopiero po sporządzeniu opinii na okoliczności wnioskowane przez powoda. Co do odsetek, są one należne od dnia następnego po doręczeniu pozwanemu wezwania do zapłaty kwoty 42111,89 zł, tj. od dnia 21 lipca 2018 roku, gdyż w związku z wypłaceniem przez ubezpieczyciela- na skutek zgłoszenia szkody- łącznie kwoty 23645,30 zł, o jego opóźnieniu można mówić dopiero od chwili, kiedy poszkodowany po wypłaceniu (drugiej części) odszkodowania wyraził wobec ubezpieczyciela stanowisko, że wypłata nie zaspokaja w całości jego roszczenie i określa wysokość oczekiwanego odszkodowania. Co do żądania odsetek za wcześniejszy okres objęty pozwem (od 9 grudnia 2017 roku do 20 lipca 2018 roku). Na podstawie art. 100 zd. 2 kpc zasądzono na rzecz powoda (w całości) poniesione koszty: wynagrodzenie pełnomocnika 3600 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa 17 zł, opłata od pozwu 505 zł oraz zaliczka na biegłego (zużyta) 600 zł. Na podstawie art. 113 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych w zw. z art. 100 zd. 2 kpc obciążono pozwanego tymczasowo wyłożonymi kosztami sądowymi w postaci wynagrodzenia biegłego niepokrytego z zaliczki uiszczonej przez powoda (562,35 zł) oraz opłaty od rozszerzonej części powództwa (2106 zł- 505 zł= 1601 zł).
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.