IV Ka 495/20

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 495 / 20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:

2. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.
3. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 30 czerwca 2020 r. w sprawie II K 569 / 19 0.11.
4. Podmiot wnoszący apelację ☒ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☐ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.
5. Granice zaskarżenia 0.11.3.
6. Kierunek i zakres zaskarżenia ☐ na korzyść ☒ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
7. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.
8. Wnioski ☒ uchylenie ☐ zmiana
9. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.
10. Ustalenie faktów 0.12.1.
11. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.1.
12. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.12.
13. Ocena dowodów 0.12.2.
14. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.
15. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut błędnych ustaleń faktycznych mogących mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja nie przedstawiła dostatecznych argumentów, aby na użytek ustaleń faktycznych przyjąć, iż oskarżony, działający w imieniu Stowarzyszenia (...), ustalając z D. P. zasady płatności za świadczenie na rzecz członków tego stowarzyszenia usług gastronomicznych, wprowadził go w błąd co do akceptacji stawianych przez niego w tej materii warunków, a których w rzeczywistości nie zamierzał dotrzymać. Ustalenie to byłoby uprawnione jedynie przy założeniu wiarygodności zeznań D. P., że między nim, a oskarżonym doszło do ostatecznych, nie budzących między nimi sporu, uzgodnień co do płatności za usługę po jej realizacji na podstawie wystawionej przez pokrzywdzonego faktury. W opozycji do nich stały jednak wyjaśnienia oskarżonego, z których wynikało, iż reprezentujący stowarzyszenie ( w tym oskarżony ) na propozycje tę jednak nie przystawali, obstając przy samodzielnej, bieżącej płatności za zamawiane posiłki przez każdego z uczestnika zlotu z osobna. Przy założeniu wiarygodności tej wersji oskarżony nie działał z oszukańczym zamiarem, skoro pomimo nieusuniętej rozbieżności i znajomości stanowiska drugiej strony, usługodawca przystąpił do świadczenia usługi. Wykonanie usługi nie było bowiem następstwem wprowadzenia pokrzywdzonego w błąd co do sposobu i terminu płatności za nią, bez którego do jej realizacji usługi by nie doszło, a to oznacza, iż wzajemne roszczenia związane z rozliczeniem usługi winny być rozstrzygane w ramach sporu cywilnego. Sąd I instancji, czyniąc ustalenia dające podstawę do wyprowadzenia takiego właśnie wniosku, poprzedził je rozsądną, nie wymykającą się spod kryteriów, o jakich mowa w art. 7 kpk, oceną dowodów. Dla jej zakwestionowania skarżący przedstawił własną, alternatywną wersję zdarzeń, opartą o zeznania pokrzywdzonego i przy założeniu ich wiarygodności. Jednakże zanegowanie trafności ustaleń sądu orzekającego poprzez wyrażenie odmiennego poglądu wskutek oparcia się na innych dowodach, aniżeli te, które stanowiły podstawę ustaleń sądu I instancji, nie jest wystarczające do wnioskowania o dopuszczeniu się przez ten sąd błędu w ustaleniach faktycznych. Tymczasem tak właśnie wydaje się być skonstruowana apelacja i choć nie można zarzucić jej oderwania od realiów dowodowych sprawy, to jednak nie ma w niej dostatecznych argumentów za przyjęciem, iż tylko wersja oparta o zeznania pokrzywdzonego jest następstwem oceny dowodów odpowiadającej kryteriom z art. 7 kpk. Wbrew twierdzeniom skarżącego, nie można uznać za pozostający w oderwaniu od charakteru prowadzonej przez oskarżonego działalności takiego sposobu zorganizowania i rozliczenia usługi gastronomicznej, jaka wyłaniała się z wyjaśnień oskarżonego, a mianowicie na zagwarantowaniu przez świadczącego usługę minimalnej ilości określonego asortymentu posiłków, przy założeniu, że następnie każdy z uczestników zlotu będzie sam dokonywał wyboru tego, co i w jakiej ilości będzie spożywał i w zależności od tego samodzielnie dokonywał za nie płatności. Nie można wykluczyć, że przekonanie oskarżonego o takiej właśnie formie płatności legło u podstaw zredagowania komunikatu organizacyjnego odnoszącego się do zlotu na jednym z portali społecznościach. Podobnie, wbrew sugestiom zawartym w apelacji, również dokument z k. 18 nie przesądza w żaden sposób o wiarygodności wersji pokrzywdzonego. Nie deprecjonuje również wyjaśnień oskarżonego. Jest to bowiem li tylko zapisek, z którego nie da się w sposób jasny i czytelny wyinterpretować uzgodnień odnoszących się do warunków świadczenia przez pokrzywdzonego usługi. Nie wynika z jego treści, aby oskarżony zobowiązywał się do jednorazowej zapłaty za wyszczególniony asortyment spożywczy po zakończeniu imprezy na podstawie wystawionej przez pokrzywdzonego faktury. Strony nie zadbały, by wzajemne prawa i obowiązki zostały w sposób precyzyjny dookreślone w formie pisemnej. Podobnie, jeśli się dokładnie wczytać w zeznania świadka I. G., to wbrew temu, co sugeruje skarżący, świadek ten nie orientował się, na czym ostatecznie zakończyły się między stronami ustalenia co do sposobu płatności za usługę. Także M. P.