← Polska

IV Ka 523/20

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 523 / 20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1

  1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.
  2. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 23 czerwca 2020 r. w sprawie II K 736 / 19 0.11.
  3. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.
  4. Granice zaskarżenia 0.11.3.
  5. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
  6. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.
  7. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
  8. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.
  9. Ustalenie faktów 0.12.1.
  10. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty - 0.12.1.
  11. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty - 0.12.
  12. Ocena dowodów 0.12.2.
  13. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.
  14. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut
  15. zarzut błędnych ustaleń faktycznych mogących mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku;
  16. zarzuty rażącej surowości wymierzonej oskarżonemu kary. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Ad. zarzutu z punktu
  17. - wskazana przez Sąd I instancji ocena dowodów nie jest ani dowolna, ani nielogiczna, nie pozostaje też w sprzeczności z doświadczeniem życiowym. Poprzedzona została ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności sprawy i stanowiła wynik rozważenia okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Została też należycie – z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego – argumentowana w uzasadnieniu. Nie doszło także do naruszenia zawartej w art. 5 § 2 kpk reguły in dubio pro reo, albowiem dowody, które przywołał sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ponad wszelką wątpliwość wskazują, iż S. D. dopuścił się zarzuconego mu czynu. Chodzi tu przede wszystkim o zeznania świadków G. K. oraz M. T.. Z ich relacji bowiem wynikało, że obserwację pojazdu, którym oskarżony kierował, podjęli gdy był on w ruchu i przemieszczał się po drodze publicznej. Aż do momentu, gdy oskarżony zjechał na jedną z posesji i zatrzymał się na niej, obserwacja ta miała charakter ciągły. Kontakt wzrokowy z pojazdem pozostał nieprzerwany, również do chwili, gdy do niego podeszli i stwierdzili, iż w fotelu kierowcy zasiada oskarżony. Apelacja nie dostarczyły podstaw, aby ustalenia oparte na zeznaniach w / w funkcjonariuszy zakwestionować. W ich zaś świetle wersja, jaka wyłaniała się z wyjaśnień oskarżonego, jawi się jako niewiarygodna. Sąd Rejonowy nie miał żadnych powodów, aby uznać, iż policjanci, składając relacje z przeprowadzonych czynności służbowych, ich przyczyny i przebieg przedstawiali nieprawdziwie. Nie wykazano, by którykolwiek z nich był z oskarżonym skonfliktowany lub, by miał jakikolwiek inny powód do świadomie bezpodstawnego obciążania go za przestępstwo w rzeczywistości nie popełnione. Brak było podstaw, by nie obdarzyć wspomnianych funkcjonariuszy zaufaniem co do rzetelności i obiektywności w wykonywaniu obowiązków służbowych i sposobu ich odtwarzania. Ad. zarzutu z punktu
  18. – także i on jest bezzasadny. Przypomnieć należy, iż tego rodzaju zarzut byłby uzasadniony jedynie wówczas, gdyby wymierzona kara i środki karne odbiegały w sposób rażący od tych zasłużonych. Chodzi więc wyłącznie o przypadki znacznej ( wyraźnej, oczywistej, nie dającej się zaakceptować ) dysproporcji między karą wymierzoną, a karą sprawiedliwą ( czyli taką, która powinna zostać wymierzona w wyniku prawidłowego zastosowania dyrektyw wymiaru kary ). W ocenie sądu odwoławczego, orzeczona kara i środki karne tego rodzaju mankamentem nie są obarczone. Skarżący, ograniczając się wyłącznie do przywoływania okoliczności przemawiających na korzyść, pomija istnienie tych o wymowie przeciwnej, w świetle których wymierzenie takich kar i środków karnych jawi się jako uzasadnione. Przywołać należy przede wszystkim wysoki stan nietrzeźwości, w jakim oskarżony poruszał się samochodem. Osiągnął on poziom sięgający 1,31 mg / l alkoholu w wydychanym powietrzu, a więc ponad pięciokrotnie przekraczał opisany w art. 115 § 16 kk próg 0,25 mg / 1 dm 3, warunkujący odpowiedzialność karną za czyn z art. 178 a § 1 kk. Oskarżony w związku z intoksykacją alkoholową nie był stanie nawet utrzymać pojazdu w obrębie swojego pasa ruchu, poruszając się od jednej, do drugiej krawędzi jezdni. Zagrożenie z jego strony dla innych uczestników ruchu nie było więc li tylko abstrakcyjne, w tym również dla pasażerki, którą zdecydował się w tym stanie przewozić. Uwypuklić też należy fakt jego uprzedniej, wielokrotnej karalności. Wniosek Sąd I instancji poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, właściwie zakwalifikował przypisany oskarżonemu czyn oraz wymierzył za niego karę i środki karne, która nie rażą surowością, jak również zasadnie obciążył go kosztami sądowymi. W tej sytuacji brak było podstaw do korekt zaskarżonego wyroku w kierunku postulowanym przez skarżącego, a tym bardziej do jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
  19. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
  20. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
  21. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.
  22. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.
  23. Przedmiot utrzymania w mocy 0.1w całości Zwięźle o powodach utrzymania w mocy omówiono powyżej 0.15.
  24. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.
  25. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.
  26. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.
  27. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
  28. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.
  29. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.
  30. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.
  31. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.
  32. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.
  33. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
  34. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności punkty 2 i 3 Oskarżony jest osobą młodą, zdrową oraz dysponującą możliwościami podejmowania pracy zarobkowej, choćby w związku z wyuczonym zawodem mechanika samochodowego. Nie ma też nikogo na utrzymaniu. Trudno zatem uznać, by wyłożenie przez niego kosztów sądowych w niniejszej sprawie byłoby dla niego zbyt uciążliwe z jakiegokolwiek powodu. Nie przemawiają za tym również jakiekolwiek względy natury słusznościowej. W tej sytuacji, wobec nieuwzględnienia apelacji wniesionej na jego korzyść, mając na uwadze treść art. 636 § 1 kpk, został on obciążony kosztami sądowymi w całości. W związku z udzieleniem oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, obrońcy oskarżonego przysługiwało z tego tytułu wynagrodzenie od Skarbu Państwa, obliczone wg stawek minimalnych ( obrońca nie wykazywał podstaw do zasądzenie wynagrodzenia ponad tę stawkę ).
  35. PODPIS

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.