Sygn. akt II Ka 211/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 listopada 2020 roku Sąd Okręgowy w Sieradzu - II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Marek Podwójniak Protokolant: staż. Magdalena Tomczyk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Sieradzu Jolanty Szkilnik po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2020 r. sprawy J. R.
(1)oskarżonego z art. 209 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli z dnia 18 sierpnia 2020 roku, sygn. akt II K 523/19
- utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok,
- zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. C. kwotę 420,00 (czterysta dwadzieścia 00/100) złotych podwyższoną o podatek od towarów i usług w kwocie 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć 60/100) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej J. R.
(2)w postępowaniu odwoławczym z urzędu, 3. zwalnia J. R.
(1)od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II Ka 211/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 0
- CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
- Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli z dnia 18 sierpnia 2020 roku wydanym w sprawie II K 523/19 1.
- Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.
- Granice zaskarżenia 1.1.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
- Wnioski ☒ uchylenie ☒ zmiana
- Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.
- Ustalenie faktów 1.1.
- Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.
- 1.1.
- Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.
- 1.
- Ocena dowodów 1.1.
- Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.
- Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.
- Zarzut obrazy prawa procesowego w zakresie mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, polegającej w szczególności na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów poprzez niepełną, jednostronną i wybiórczą ocenę materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, wbrew zasadom logicznego rozumowania oraz wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego, polegającą na całkowitym i zupełnie bezkrytycznym daniu wiary zeznaniom świadka D. Z. w aspekcie ojcostwa oskarżonego oraz braku wywiązywania się na rzecz małoletniej M. Z. z ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego w sytuacji ustalenia, że oskarżony jest ojcem małoletniej w toku postępowania przed sądem rodzinnym bez przeprowadzenia dowodu z badań DNA na okoliczność potwierdzenia biologicznego ojcostwa przez oskarżonego, przy jednoczesnej odmowie waloru wiarygodności treści wyjaśnień oskarżonego złożonych w toku postępowania przygotowawczego jako nieobiektywnych i sprzecznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym który zważywszy na oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie na etapie postępowania karnego dowodu z badań DNA na okoliczność ustalenia biologicznego ojcostwa oskarżonego (...) (błędnie określonej imieniem (...) – M.P.) (...) nie można uznać za pełny i tym samym mogący stanowić podstawy do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej w sprawie, co ma niewątpliwie istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, tj. art. 7 kpk i art. 410 kpk w zw. z art. 2 § 2 kpk oraz art. 424§1 pkt 1 kpk. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Podniesiony zarzut obrazy przepisów postępowania należy uznać za całkowicie chybiony. Sąd w pełni zasadnie uznał za wiarygodne zeznania D. Z. w zakresie, w jakim twierdziła, iż oskarżony jest biologicznym ojcem M. Z.. Podkreślić należy, że w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu nieosobowego zaprzeczającego relacji świadka w tym zakresie, a wyrok Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli z dnia 19 października 2011r. wydany w sprawie III RC 318/10 nie został dotychczas w jakikolwiek sposób wzruszony. Oskarżony przez okres wielu lat od narodzin M. Z. nie doprowadził do sytuacji, w której wykazano by w sposób prawnie wiążący, iż nie jest on ojcem M. Z.. W związku z tym w sytuacji, w której jedynym dowodem przeciwnym odnośnie jego ojcostwa są całkowicie gołosłowne zapewnienia samego oskarżonego, iż nie jest on ojcem M. Z., jego relacji nie można było dać wiary i w żadnym też razie jego wyjaśnienia w tym zakresie nie zobowiązywały Sądu Rejonowego do podjęcia jakichkolwiek czynności dowodowych. Stanowisko przeciwne prowadziłoby do kuriozalnej sytuacji, w której wystarczyłoby, że osoba będąca w świetle prawa ojcem dziecka, zaprzeczyła w swoich wyjaśnieniach swojemu ojcostwu, by na sądzie rozpoznającym zarzut o niealimentację ciążył obowiązek dopuszczenia dowodu z badań DNA. A zatem Sąd I instancji nie dopuścił się obrazy przepisów postępowania, w tym art. 7 kpk i art. 410 kpk w zw. z art. 2 § 2 kpk oraz art. 424§1 pkt 1 kpk, w zakresie w jakim naruszenie tych przepisów zarzucał obrońca oskarżonego. W związku z tym zarzut en należało uznać za całkowicie chybiony. Wniosek O zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego J. R.
(1)od dokonania zarzucanego mu czynu ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. wniosek niezasadny z uwagi na bezpodstawność zarzutu 3.2. zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia w zakresie mającym istotny wpływ na jego treść a polegający na przyjęciu, iż oskarżony J. R.
(1)swoim zachowaniem wyczerpał znamiona przestępstwa z art. 209 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk przy całkowitym braku wnikliwej, co jest konieczne , z uwagi na specyfikę zarzucanych oskarżonemu czynów, weryfikacji materiału dowodowego oraz nie uzupełnienie go poprzez dopuszczenie dowodu z badań DNA na okoliczność ustalenia biologicznego ojcostwa oskarżonego w stosunku do małoletniej (...) (błędnie określonej imieniem (...) – M.P.) (...) bądź też nie rozważenie zawieszenia postępowania karnego i skierowania z urzędu sprawy do sądu rodzinnego celem przeprowadzenia stosowanego postępowania w tym zakresie, a zatem brak zgromadzenia kompleksowego materiału dowodowego, który dopiero mógłby podlegać ocenie Sądu z punktu widzenia ewentualnej odpowiedzialności karnej oskarżonego J. R.
(1). ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut ten w dużej mierze jest powiązany z poprzednim zarzutem. W niniejszej sprawie nie ma najmniejszych wątpliwości, iż to na oskarżonym ciążył obowiązek alimentacyjny wobec córki M. Z. i że w sposób uporczywy uchylał się on w przypisanym mu okresie od wykonywania tegoż obowiązku. Obrońca oskarżonego w zasadzie nie kwestionował ustaleń w zakresie uporczywego niewywiązywania się przez J. R.
(1)z obowiązku alimentacyjnego podkreślając jedynie, iż nie dość wnikliwie zweryfikował materiał dowodowy nie uzupełniając go poprzez dopuszczenie dowodu z badań DNA na okoliczność ustalenia biologicznego ojcostwa oskarżonego w stosunku do M. Z. bądź też zawieszenia postępowania i skierowania spawy do sądu rodzinnego w celu przeprowadzenia stosownego postępowania w tym zakresie. Ze stanowiskiem skarżącego w tym zakresie w żadnym razie nie można się zgodzić. Jeszcze raz należy podkreślić, że w sytuacji, w której wyrok Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli z dnia 19 października 2011r. wydany w sprawie III RC 318/10 nie został dotychczas wzruszony, a oskarżony przez wiele lat, jakie upłynęły od narodzin M. Z. nie doprowadził do sytuacji, w której jego ojcostwo M. Z. zostało wykluczone w sposób prawnie wiążący, jego całkowicie gołosłowne zapewnienia, iż nie jest on ojcem M. Z. w żadnym razie nie zobowiązywały Sądu Rejonowego do podjęcia jakichkolwiek czynności dowodowych polegających na dopuszczeniu dowodu z badań DNA. Sąd meriti nie miał też podstaw do zawieszenia postępowania i skierowania sprawy do sądu rodzinnego celem przeprowadzenia postępowania w tym zakresie. Nie może być tak, że gdy osoba będąca w świetle prawa ojcem dziecka, zaprzeczy w swoich wyjaśnieniach w sprawie o czyn z art. 209 § 1 kk swojemu ojcostwu, to na sądzie rozpoznającym ma ciążyć obowiązek podjęcia czynności dowodowych ukierunkowanych na wyjaśnienie, czy takie twierdzenia są słuszne. A zatem skoro z uznanych za wiarygodne dowodów, należycie przenalizowanych, wynika, że to na oskarżonym ciążył obowiązek alimentacyjny wobec M. Z. (jeszcze raz należy podkreślić, że wyrok wydany w sprawie III RC 318/10 nie został dotychczas wzruszony), to nie może być mowy o jakimkolwiek błędzie w ustaleniach faktycznych po stronie Sądu I instancji. Dlatego też również ten zarzut należało uznać za całkowicie bezpodstawny. Wniosek O zmianę zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie oskarżonego J. R.
(1)od dokonania zarzucanego mu czynu ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. wniosek niezasadny z uwagi na bezpodstawność zarzutu
- OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.
- Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
- ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.
- Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.
- Przedmiot utrzymania w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Zduńskiej Woli z dnia 18 sierpnia 2020 roku wydanym w sprawie II K 523/19 Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Podniesione w apelacji zarzuty obrazy przepisów postępowania oraz błędu w ustaleniach faktycznych okazały się całkowicie bezpodstawne. Jak wynika z wcześniejszych obszernych rozważań nie było jakichkolwiek podstaw do dopuszczenia w przedmiotowej sprawie dowodu z badań DNA czy kierowania sprawy do sądu rodzinnego celem przeprowadzenia postępowania w tym zakresie. Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że J. R.
(1)w sposób uporczywy uchylał się od wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego wobec córki M. Z. w przypisanym mu okresie i wyczerpał swoim zachowaniem wszystkie znamiona czynu z art. 209 § 1 kk. Nie ma też żadnych podstaw do uznania kary orzeczonej wobec oskarżonego za surową, a tym bardziej za rażąco surową. W sytuacji, gdy przypisanego mu czynu dopuścił się on w warunkach powrotu do przestępstwa z art. 64 par. 1 kk, a ponadto był wielokrotnie karany i to za poważne przestępstwa kara 4 miesięcy pozbawienia wolności jawi się wręcz jako kara wręcz łagodna. Sąd Rejonowy nie dopuścił się żadnych uchybień, które należałoby uwzględnić z urzędu. Do rozstrzygnięcia Sądu I instancji nie można mieć najmniejszych zastrzeżeń, w związku z czym Sąd Okręgowy utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. 1.
- Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.
- Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.
- Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.
- Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.
- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.
- Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.
- Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.
- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.
- Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.
- Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 Na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 kpk w zw. z art. 634 kpk Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. C. kwotę 420 złotych podwyższoną podatek od towarów i usług w kwocie 96,60 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu w postępowaniu odwoławczym z urzędu, a wysokość tej należności ustalono w oparciu o przepisy § 17 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 3.10.2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U., poz. 1714). 3 Na podstawie art. 624 § 1 kpk w zw.z art. 634 kpk z uwagi na trudną sytuację oskarżonego, Sąd Okręgowy zwolnił go od zapłaty kosztów sądowych postępowania odwoławczego, obciążając nimi Skarb Państwa.
- PODPIS Marek Podwójniak