Sygn. akt II K 1143/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 9 listopada 2020 roku Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Piotr Mogielnick

§ 1KK oraz z art.

244 KK (zob. J. Lachowski, w: Konarska-Wrzosek, Kodeks karny, 2016, s. 836). Jeżeli sprawca w stanie nietrzeźwości prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami, wtedy zachodzi realny zbieg przepisów skutkujący koniecznością zastosowania kumulatywnej kwalifikacji prawnej (art.

§ 1KK w zb.

z art. 180a KK w zw. z art. 11 § 2 KK). Jeżeli sprawca popełnił czyn z art. 180a KK w czasie trwania zakazu prowadzenia pojazdów z art. 42 KK i zakaz ten obejmuje pojazd, jakim kierował sprawca, oba przepisy (art. 180a KK i 244 KK) powinny znaleźć się w kwalifikacji prawnej czynu ( M. Budyn-Kulik, w: Mozgawa, Kodeks karny, 2015, s. 481; zob. także S. Joachimiak, Regulacja, s. 14; M. Pawelec, O zbiegu przepisów, s. 23). Jeżeli podstawą cofnięcia uprawnień jest orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów zachowanie sprawcy będzie pozostawało w zbiegu realnym z art. 244 KK (uwaga 8 do art. 180a kk w: A. Grześkowiak, K. Wiak (red.), Kodeks karny. Komentarz. Wyd. 7, Warszawa 2021); istotne znaczenie dla wyczerpania znamion przestępstwa z art. 180a KK ma wykonalność decyzji właściwego organu o odebraniu uprawnień do kierowania pojazdami w momencie prowadzenia przez sprawcę pojazdu mechanicznego na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, która co do zasady rozpoczyna swoje funkcjonowanie w obrocie prawnym z chwilą jej uprawomocnienia lub wcześniej, gdy nieprawomocnej decyzji zostanie nadany rygor natychmiastowej wykonalności (post. SN z 16.1.2019 r., III KK 558/17, Prok. i Pr. – wkł. 2019 Nr 6, poz. 7). Nie ma znaczenia przyczyna cofnięcia tychże uprawnień (tak: R.A. Stefański (red.), Kodeks karny. Komentarz. Wyd. 5, Warszawa 2020 w uwadze II.4 do art. 180a kk). Choć prezentowane są również poglądy przeciwne to w realiach sprawy ustalając, że oskarżony w ramach wszystkich czynów prowadził pojazd mechaniczny w okresie obowiązywania go zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych a jednocześnie została wobec niego wydana, doręczona a przez to stała się wykonalna decyzja starosty o cofnięciu mu uprawnień do kierowania należało przyjąć tak jak w akcie oskarżenia kumulatywną kwalifikację. Natomiast w sytuacji, gdy oskarżony dopuścił się w krótkim czasie - niespełna w ciągu dwóch miesięcy- w zasadzie trzech identycznych czynów o identycznej kwalifikacji prawnej, co oznacza, że tożsama byłaby w każdym przypadku podstawa wymiaru kary należało przyjąć konstrukcję ciągu przestępstw w rozumieniu art. 91§1 kk. Wskazać również trzeba, że w sprawie, a czego Sąd nie dostrzegł przy wydawaniu wyroku a wydaje się to oczywiste należało także przyjąć, że w każdym z trzech czynów chodziło o działanie w warunkach powrotu do przestępstwa w związku z odbyciem kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie IIK 442/17, co winno skutkować uzupełnieniem kwalifikacji prawnej o art. 64§1kk choć nie ma potrzeby orzekania kary ponad górną granicę określoną ustawą, także z uwagi na ciąg przestępstw. ☐ 3.

1. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.
2. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.
3. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności E. B.
4. I, II, III W odniesieniu do wszystkich trzech czynów stanowiących ciąg przestępstw należało przyjąć, że chodziło o działanie umyślne, podjęte z zamiarem bezpośrednim z wysokim stopniem winy. Jak wskazywał świadek S. oskarżony mimo orzekanych wobec niego zakazów, cofnięcia uprawnień pozostaje w przekonaniu, że musi jakoś jeździć i wolno mu to czynić z uwagi na jego potrzeby, które realizuje. Chronologia wydarzeń wskazuje, że oskarżony świadomie łamie orzeczone zakazy a z samochodu korzysta w sposób nieskrępowany. Uzyskana w sprawie opinia sądowo-psychiatryczna choć wskazuje na uzależnienie od alkoholu to jednocześnie wnioski opinii jednoznacznie wskazują na zachowanie zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Nie ma też żadnych innych okoliczności powodujących umniejszenie stopnia winy, w szczególności nie wpływa na to stwierdzone uzależnienie, a przecież oskarżony w ocenianych sytuacjach był trzeźwy a więc tym bardziej mógł prawidłowo rozpoznać sytuację a świadomie decydował się na kierowanie pojazdem. Uprzednia wielokrotna karalność dowodzi też, że doskonale zdawał sobie sprawę z konsekwencji prawnych swojego postępowania: Stopień społecznej szkodliwości -wysoki Oskarżony godził w wymiar sprawiedliwości a jednocześnie prawidłowe funkcjonowanie organów państwa, pośrednio też tworzył potencjalne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym skoro poprzez orzeczenia sądu jak i cofnięcie uprawnień został uznany za osobę nie dającą gwarancji bezpiecznego poruszania się po drogach i której konieczna jest eliminacja z ruchu drogowego co z istoty stanowi swoisty środek zabezpieczający dla uczestników tego ruchu; wobec oskarżonego orzeczono dwoma wyrokami zakazy prowadzenia pojazdów, przy czym ostatnie orzeczenie zapadło niespełna rok wcześniej, a w międzyczasie oskarżony odbywał karę pozbawienia wolności kiedy zakaz nie biegnie, a zatem zdecydował się na jazdę po niedługim czasie jego stosowania; sposób jego zachowania wskazuje, że w zasadzie nigdy nie zamierzał się zastosować do orzeczonych zakazów, a wręcz w czasie trwających czynności procesowych w związku ze zdarzeniem z 10 września po kilku dniach od przesłuchania ponownie stwierdzono kierowanie przez niego pojazdem, gdy został zatrzymany w dniu 3 października. Zdecydowanie oceniane tu trzy czyny to ujawnione przypadki kierowania przez niego pojazdem a nie można wykluczyć i wskazuje na to charakter zachowania oskarżonego, że permanentnie korzystał z pojazdu, bo jakoś musi jeździć, a zamieszkuje w przyczepie kempingowej w miejscowości oddalonej od placówek handlowych i ośrodków miejskich; oskarżony każdorazowo okazywał rażąco lekceważył porządek prawny, działając z zamiarem bezpośrednim, gdzie motywacja jego sprowadzała się do własnej wygody; Wymiar kary: Przyjęcie konstrukcji ciągu przestępstw powoduje konieczność wymierzenia kary w graniach ustawowego wymiaru kary określonego w art. 244 kk (przepis surowszy od art. 180a kk) ale do górnej granicy kary zwiększonej o połowę, a zatem w granicach od 3 miesięcy do 7 i pół roku pozbawienia wolności; Okoliczności obciążające: motywacja nie znajdująca żadnego usprawiedliwienia, popełnienie w krótkim czasie trzech identycznych przestępstw, rażące nie podporządkowanie się orzeczeniom sądów oraz decyzji organu administracji o cofnięciu uprawnień wielokrotna karalność w tym za przestępstwa z art.

§1k

k,

§4kk oraz dwukrotnie z art.

244 kk, gdzie każdorazowo orzekano zakazy prowadzenia pojazdów, okoliczności łagodzące: podejmowane prace dorywcze, wychowanie dwojga obecnie dorosłych już dzieci, zdobyte wykształcenie, trudna sytuacja mieszkaniowa i majątkowa; dla porządku wskazać trzeba, że samo przyznanie się do popełnienia zarzucanych czynów nie stanowi ani okoliczności obciążającej ani łagodzącej

1. I, II, III Ilość naruszeń, lekceważący stosunek do porządku prawnego oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa w komunikacji oraz wskazane wyżej podstawy wymiaru kary przy przeważających okolicznościach obciążających powodowały, że sąd orzekł obligatoryjny tutaj środek karny zakazu prowadzenia pojazdów na okres 6 lat; zwrócić należy uwagę, że środki karne orzekane w różnych sprawach biegną równolegle a zatem faktyczna dolegliwość orzekane w związku z tu ocenianymi przestępstwami musi uwzględniać okoliczności wymiaru kary właśnie za te przestępstwa ale też wykraczać poza zakres stosowania dotychczas orzeczonych środków, gdyż w przeciwnym razie odpowiedzialność realizowana także poprzez środek karny miałaby charakter pozorny 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
2. Zgodnie z art. 627 kpk wobec wydania wyroku skazującego należało orzec o poniesieniu przez oskarżonego kosztów procesu, na co złożyły się wydatki faktycznie poniesione przez Skarb Państwa, w tym te o charakterze zryczałtowanym (doręczenia, karta karna) jak i opłata ustalona zgodnie z ustawą o opłatach w sprawach karnych w związku z orzeczoną karę pozbawienia wolności 180zł. 1.Podpis