← Polska

III RC 296/19

Sygn. akt III RC 296/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 stycznia 2020 r. Sąd Rejonowy w Nowym Sączu III Wydział Rodzinny i Nieletnich w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia Ewa Wiśniewska Protokolant: Magdalena Drzyzga po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2020 r. w Nowym Sączu na rozprawie sprawy z powództwa małoletnich K. K.

(1)i L. K. reprezentowanych przez przedstawicielkę ustawową K. K.
(2)przeciwko M. K. o podwyższenie alimentów I. zasądza od pozwanego M. K. tytułem alimentów na rzecz małoletniej powódki K. K.
(1)kwotę po 700 zł (siedemset złotych) miesięcznie i na rzecz małoletniej powódki L. K. kwotę po 800 zł (osiemset złotych) miesięcznie, łącznie 1500 zł (tysiąc pięćset złotych) miesięcznie, które będą płatne w tej wysokości z góry począwszy od dnia 11 października 2019 r. do dnia 10-tego każdego kolejnego miesiąca do rąk przedstawicielki ustawowej małoletnich powódek K. K.
(2)z ustawowymi odsetkami na wypadek opóźnienia w terminie płatności którejkolwiek z rat w miejsce alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 16 listopada 2017 r. sygn. akt I C 250/16, II. w pozostałej części powództwo oddala, III. koszty postępowania pomiędzy stronami wzajemnie znosi, IV. odstępuje od obciążania pozwanego M. K. kosztami postępowania na rzecz Skarbu Państwa, V. wyrokowi w pkt I nadaje rygor natychmiastowej wykonalności. ZARZĄDZENIE K.. 7 dni. - odpis wyroku z kl. wykonalności przesłać pełnomocnikowi przed. ustaw. małol. powodów Orzeczenie z dnia …………………………. wysłano …………………………………... z klauzulą prawomocności / wykonalności dnia ………………………………………… III Rc 296/19 UZASADNIENIE wyroku z dnia 28 stycznia 2020 roku Małoletnie powódki L. K. i K. K.
(1)działające przez przedstawicielkę ustawową matkę K. K.
(2)w pozwie wniesionym(...)roku domagały się zasądzenia od pozwanego M. K. alimentów w kwotach po 1200 zł na rzecz L. K. i 1000 zł na rzecz K. K.
(1)płatnych do dnia 10-tego każdego miesiąca w miejsce alimentów zasądzonych wyrokiem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 16 listopada 2017 roku, sygn. akt I C 250/16 w wysokości po 700 i 600 złotych. W uzasadnieniu wskazano, że nastąpiła zmiana w zakresie usprawiedliwionych potrzeb powódek i wzrost dochodów pozwanego. W szczególności podniesiono, że od czasu zasądzenia alimentów upłynęły 2 lata, powódki rozpoczęły naukę w szkole, nastąpił wzrost cen towarów pierwszej potrzeby, pojawiły się nowe potrzeby związane z dorastaniem małoletnich. Pozwany M. K. wniósł o oddalenie powództwa w całości. Podniósł, że aktualne alimenty w kwocie 1300 zł są i tak za wysokie, żona pobiera świadczenie 500+ na obie córki, korzysta z ulgi na dwójkę dzieci, ze świadczenia o niepełnosprawności dziecka. Podniósł, że zarabia w granicach 2600-3300 zł., a zarobki są uwarunkowane premią uznaniową. W chwili obecnej nie jest w stanie łożyć więcej na utrzymanie córek, gdyż wydatki przekraczają jego zarobki. Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Małoletnia powódka K. K.
(1)urodziła się (...) a małoletnia powódka L. K. urodziła się (...), są dziećmi pozwanego M. K. i K. K.
(2). Wyrokiem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 16 listopada 2017, sygn. akt I C 250/16 roku orzeczono rozwód między rodzicami powódek i zasądzono od pozwanego alimenty na rzecz córek w kwotach odpowiednio po 600 zł i 700 zł. ( dowód: odpis zupełny aktu rodzenia K. K.
(1)k. 64, odpis zupełny aktu urodzenia L. K. k. 65, odpis uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu, sygn. akt I C 250/16 k. 143-171) W dacie ustalania uprzednich alimentów K. K.
(1)miała 7 lat i była uczennicą I klasy szkoły podstawowej, posiadała orzeczenie o niepełnosprawności z uwagi na okołoporodowe uszkodzenie splotu barkowego w wyniku czego miała słabszą sprawność lewej ręki. Chorowała na astmę, zdiagnozowano u niej cechy rozedmy płuc i astygmatyzm. L. K. miała 4 lata, chorowała na cukrzycę insulinozależną oraz padaczkę i z tego powodu nie mogła chodzić do przedszkola. Na usprawiedliwione potrzeby każdej z córek w stosunku miesięcznym składały się: wyżywienie 400 zł, odzież 300 zł (po 150 zł na każdą z powódek), kosmetyki 300 zł, udział w kosztach utrzymania mieszkania ok. 200-300 zł. Matka powódek ponosiła koszty związane z leczeniem powódek w tym 1200 zł za zakup pompy insulinowej dla L. K.. Matka powódek pracowała jako nauczyciel języka angielskiego zarabiając 2250 zł netto miesięcznie. Pobierała świadczenie pielęgnacyjne na obie córki w wysokości 270 zł z uwagi na orzeczenia o niepełnosprawności małoletnich powódek oraz pobierała świadczenie 500+ na jedno dziecko. Mieszkała wraz z córkami w mieszkaniu należącym do jej rodziców, dokładając się w kwotach po 300-500 zł miesięcznie, a koszty utrzymania mieszkania wynosiły 1000 zł. Ojciec K. K.
(2)pobierał emeryturę w wysokości 1200 zł., matka w wysokości 2500 zł. Pozwany w czasie rozwodu pracował jako ślusarz osiągając wynagrodzenie w wysokości 1400-3000 zł. Jego miesięczne koszty utrzymania wynosiły ok. 1200 zł: 500 zł na wyżywienie, 150 zł czynsz za mieszkanie, 150 zł za prąd, 30 zł za gaz, 100 zł za środki czystości, 30 zł za telefon, 40 zł za internet i 40 zł na ubezpieczenie. Na utrzymanie samochodu przeznaczał 150 zł. W trakcie sprawy o rozwód w grudniu 2016 roku małżonkowie sprzedali wspólny dom za 350 000 zł i podzielili się pieniędzmi po połowie. Pozwany zużył pieniądze na zakup mieszkania przy ul. (...) w L. za kwotę 100 000 zł i przeprowadził remont oraz kupił samochód. Dodatkowo 30 000 zł przeznaczył za spłatę długów, zaciągniętych w związku z wykonaniem ocieplenia domu. K. K.
(2)posiadała 140 000 zł, zaś 23 000 zł wydała na zakup samochodu. (Dowód: odpis wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu, sygn. akt I C 250/16 k. 8-9, odpis wyroku Sadu Apelacyjnego w Krakowie, sygn. akt I Aca 24/18 k. 9-10, odpis uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu, sygn. akt I C 250/16 k. 143-171) Małoletnia K. K.
(1)ma 9 lat. Na usprawiedliwione potrzeby powódki oprócz partycypacji w kosztach utrzymania mieszkania w wysokości ok.300 zł składają się: wyżywienie ok.500 zł, środki higieniczne k.50 zł, odzież i obuwie ok.150 zł. Małoletnia cierpi na okołoporodowe uszkodzenie splotu barkowego. W ramach ubezpieczenia K. K.
(1)pozostaje w stałym leczeniu w poradni rehabilitacyjnej w P., wizyty odbywają się 2-3 razy do roku. Obecnie nie przyjmuje leków. K. K.
(1)posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z(...)do dnia (...). Wymaga korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji i konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. (dowód: zeznania K. K.
(2)k. 87-88, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 12) Małoletnia L. K. ma 6 lat. Na usprawiedliwione potrzeby powódki oprócz partycypacji w kosztach utrzymania mieszkania składają się: wyżywienie ok. 500 zł, środki higieniczne ok.50 zł, odzież i obuwie ok.150 zł. Choruje na cukrzycę i padaczkę, pozostaje w stałym leczeniu, ma pompę insulinową. Matka L. K. jeździ z nią dwa razy do roku do neurologa, a co 3 miesiące do diabetologa, ponosząc koszty dojazdu. Dziesięć ampułek z insuliną w kwocie 80 zł są wystarczające na okres 3 miesięcy. Pozostałe leki są refundowane, na osprzęt do pompy insulinowej matka małoletniej wydała w listopadzie 2019 roku 1100 złotych., który wystarcza na 3 miesiące. Małoletnia pozostaje na specjalnej diecie cukrzycowej, artykuły spożywcze w ramach diety są droższe od zwykłych produktów spożywczych. L. K. posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności do dnia (...) roku. Wymaga zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie danej osoby, korzystania z systemu środowiskowego wsparcia w samodzielnej egzystencji i konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. (dowód: zeznania K. K.
(2)k. 87-88, zaświadczenie o stanie zdrowia dziecka k. 14-15, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności k. 16, 68, wniosek o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności k. 18-19, karta informacyjna leczenia (...) w K. k. 20-21, faktury za artykuły medyczne k. 24-26, 33, 72-74 ) K. K.
(2)jako nauczyciel zarabia ok. 1900 złotych wraz z dodatkiem socjalnym. Za sprzedaż wspólnego domu kupiła (...)mieszkanie o powierzchni 85 metrów kwadratowych na ul. (...) w N.. W tym celu wzięła kredyt hipoteczny w wysokości 120 000 złotych, który spłaca przez okres 15 lat, zaś wysokość jednej raty wynosi 866 złotych. Koszty utrzymania nowego mieszkania w stosunku miesięcznym wynoszą około 900 zł na co składają się: 668 zł czynsz, telefon i internet około 100 zł, prąd 93 zł, gaz 30 zł. Matka powódek ponosi koszty zakupu artykułów szkolnych, odzieży, środków higienicznych, leczenia i leków. (dowód: zeznania K. K.
(2)k. 87-88, decyzja ustalająca wynagrodzenie miesięczne k. 11, faktura za leki k. 22, 28-32, 71, 75 informacja o decyzji kredytowej k. 34-35, polisa ubezpieczenia mieszkania waz z dowodem wpłaty k. 37-38, rachunki za czynsz k. 39-40, 76-79, rachunek za prąd k. 41, rachunek za gaz k. 42, rachunki za internet i telefon k. 43, 70, faktury i rachunki za artykuły szkolne k. 46-49, 51-52, rachunki za odzież i obuwie k. 50, 53 ) Pozwany za środki uzyskane po sprzedaży wspólnego domu kupił za 100 000 zł mieszkanie w L. – kawalerkę, nie biorąc kredytu. Za czynsz płaci 600 zł, koszty dojazdu do pracy wynoszą 500 zł. Oprócz małoletnich powódek ma na utrzymaniu 11-miesięcznego syna W. K. na rzecz którego uiszczał alimenty ustalone zabezpieczeniem na kwotę 600 zł, zaś w orzeczeniu kończącym na kwotę 500 zł. Od września 2018 roku pozwany nie pracuje w firmie (...). Pozostaje zatrudniony w firmie (...) w J. jako ślusarz, spawacz. Z tego tytułu uzyskuje dochody w wysokości 2700-3400 zł, zależnie od przyznawanych premii. Sprzedał samochód A. (...) z 2003 roku uzyskując za niego 7000 złotych. Pozwany dostał zaliczkę w kwocie 5000 złotych za sprzedaż działki rolnej w M. o powierzchni 14 arów, a pozostałe 25 000 złotych ma dopłacić nabywca. Pozwany leczy się na alergię, koszt lekarstw to ok. 100 zł. miesięcznie . Wyraził wolę powrotu do L. celem znalezienia pracy. Oprócz alimentów pozwany kupuje powódkom prezenty. (dowód: zeznania K. K.
(2)k. 87-88, zeznania pozwanego M. K. k. 88-89, oświadczenie pozwanego M. K. k. 140, potwierdzenia wpłat alimentów k. 101-102, odpis skrócony aktu urodzenia W. K. k. 104, odpis wyroku Sądu Rejonowego z L. k. 105, odpis postanowienia Sądu Rejonowego z L. k. 106-107, umowa o pracę k. 110-111, karta wynagrodzeń pracownika k. 113) Dowody z dokumentów Sąd uznał za wiarygodne z uwagi na okoliczność, że stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone (art. 244 k.p.c.) oraz tego, że osoby, które je podpisały złożyły zawarte w nich oświadczenia (art. 245 k.p.c.), korzystają z domniemania autentyczności i prawdziwości. Nie były one również kwestionowane przez strony postępowania. Sąd uznał za wiarygodne zeznania przedstawicielki ustawowej małoletnich powódek K. K.
(2)w zakresie w jakim dotyczyły aktualnej sytuacji rodzinnej, materialnej, kosztów związanych z leczeniem małoletnich i twierdzeń, że pozwany oprócz pomocy finansowej w postaci przekazywania kwot w wysokości zasądzonych alimentów kupuje powódkom prezenty. Zeznania te przekonują z uwagi na ich jasność oraz spójność, a ponadto ze względu na fakt, iż znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym, na którym Sąd oparł ustalenia faktyczne, zwłaszcza w dokumentach dotyczących wysokości zarobków i w zeznaniach pozwanego. Pozwany przyznał, że łoży na utrzymanie córek zasądzone alimenty, a jego zeznania co do zasady Sąd uznał za wiarygodne. Sąd nie podzielił twierdzeń pozwanego w kwestii dotyczącej braku możliwości przyczyniania się do zaspokajania usprawiedliwionych potrzeb powódek ponad zasądzone uprzednio kwoty 600 i 700 zł (i podwyższenie ich o 100 zł), gdyż twierdzenia te nie znajdują uzasadnienia w zgromadzonym materiale dowodowym. Nadto pozwany może dołożyć starań i podjąć dodatkowe zatrudnienie, lub znaleźć lepiej płatną pracę z uwagi na zapotrzebowanie na rynku pracy na fachowców, którym niewątpliwie pozwany jest i posiada doświadczenie zawodowe. Tym bardziej, że ma na utrzymaniu dwójkę małoletnich powódek oraz małoletniego syna z innego związku. Sąd zważył, co następuje: Powództwo zasługiwało na częściowe uwzględnienie. Zgodnie z art. 133 kro rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych wobec dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie. Art. 135 § 1 kro określa zakres obowiązku alimentacyjnego, który wyznaczają z jednej strony usprawiedliwione potrzeby uprawnionego, a z drugiej zarobkowe i majątkowe możliwości zobowiązanego, przy czym rodzaj i rozmiar usprawiedliwionych potrzeb jest uzależniony od cech osoby uprawnionej oraz od splotu okoliczności natury społecznej i gospodarczej, w których osoba uprawniona się znajduje. Zakres obowiązku alimentacyjnego wyznaczają zatem poszczególne sytuacje uprawnionego i zobowiązanego, konkretne warunki społeczno – ekonomiczne oraz cele i funkcje obowiązku alimentacyjnego. Z kolei zakres potrzeb dziecka, które powinny być przez rodziców zaspokojone, wyznacza treść art. 96 kro według, którego rodzice obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie – odpowiednio do jego uzdolnień – do pracy dla dobra społeczeństwa. Według tej dyrektywy szczególne unormowanie obowiązku alimentacyjnego rodziców polega na tym, że obowiązek dostarczania dziecku środków utrzymania trwa dopóty, dopóki dziecko nie zdobędzie – stosownie do swoich uzdolnień i predyspozycji – kwalifikacji zawodowych – czyli do chwili usamodzielnienia się i to niezależnie od osiągniętego wieku (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 16 stycznia 2001 r., sygn. akt II CKN 40/99, Lex 52373). Obowiązek alimentacyjny obciąża oboje rodziców w stopniu odpowiadającym ich możliwościom zarobkowym i majątkowym. Jednocześnie zgodnie z art. 138 kro modyfikacja orzeczenia w przedmiocie alimentów możliwa jest w sytuacji zmiany stosunków, które legły u podstaw poprzedniego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Żądanie podwyższenia alimentów czyni zatem zasadnym zmiana wyrażająca się w zwiększeniu usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz stwierdzeniu, że aktualne możliwości majątkowe i zarobkowe zobowiązanego do alimentów pozwolą na wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego w nowej, wyższej wysokości. Wzrost usprawiedliwionych potrzeb małoletnich powódek K. K.
(1)i L. K. wynika z upływu czasu, co w przypadku dzieci w naturalny sposób pociąga za sobą wzrost kosztów ich utrzymania. Uprzednio sądownie ustalane alimenty były w 2017 roku, kiedy K. K.
(1)uczęszczała do I klasy szkoły podstawowej natomiast L. K. nie chodziła jeszcze do przedszkola. Od 2017 roku pozwany płacił alimenty w kwotach po 600 zł i 700 zł miesięcznie, łącznie 1300 zł. Obecne usprawiedliwione potrzeby K. K.
(1)wynoszą ok. 1300 zł na co składają się: udział w utrzymaniu mieszkania ok. 300 zł, wyżywienie 500 zł, środki higieniczne 50 zł, odzież i obuwie 150 zł. Nadal chodzi do szkoły i obecnie uczęszcza do III klasy szkoły podstawowej. Ponadto w dniu (...) roku wydane zostało orzeczenie o niepełnosprawności, na mocy którego małoletnia została uznana za osobę niepełnosprawną za względu na naruszoną sprawność spowodowaną występującymi u niej schorzeniami. W związku ze stwierdzonymi schorzeniami małoletnia pozostaje w stałym leczeniu w P., w którym wizyty odbywają się 2-3 razy do roku. Zasady doświadczenia życiowego wskazują, że u dziecka w wieku 9 lat występują większe potrzeby, w tym związane z wyżywieniem ( wzrost cen żywności np. podstawowych artykułów spożywczych), środków czystości, czy wydatkami związanymi np. z uroczystościami szkolnymi, wycieczkami itp. Nie ulega także wątpliwości, że dodatkowe koszty generuje stwierdzona choroba oraz uznanie małoletniej za osobę niepełnosprawną. Z tego względu Sąd przyjął, że usprawiedliwione potrzeby małoletniej powódki kształtują się na wyższym poziomie niż z chwilą wydania wyroku rozwodowego i wynoszą ok. 1300 zł miesięcznie. Zwiększeniu uległy także usprawiedliwione potrzeby L. K.. Obecnie wynoszą one ok.1500 zł na co składają się wydatki: udział w utrzymaniu mieszkania ok.300 zł, wyżywienie 500 zł, środki higieniczne 50 zł, odzież i obuwie 150 zł. Małoletnia powódka w dalszym ciągu posiada orzeczenie o stopniu niepełnosprawności w związku z czym matka małoletniej co 3 miesiące musi wydatkować 1100 zł na osprzęt do pompy insulinowej. Dodatkowo z leczeniem wiążą się dojazdy 2 razy do roku do neurologa oraz 4 razy w roku do diabetologa. Ponadto małoletnia pozostaje na specjalnej diecie cukrzycowej oraz musi zażywać leki. L. K. zaczęła uczęszczać do „zerówki”, podczas gdy wcześniej nie była w stanie podjąć edukacji w przedszkolu z powodu stanu zdrowia. Zasady doświadczenia życiowego wskazują, że wraz z rozpoczęciem przez dziecko edukacji w sposób naturalny zwiększają się jego usprawiedliwione potrzeby związane w szczególności z zakupem podręczników i pozostałych artykułów szkolnych, opłatą składek, kosztami imprez klasowych, wyjść do kina, czy związanych z wycieczkami. Natomiast przy ocenie usprawiedliwionych potrzeb małoletnich powódek Sąd nie uwzględnił miesięcznej raty kredytu w wysokości 866 zł. Zważyć trzeba, że K. K.
(2)za sprzedaż wspólnego domu kupiła mieszkanie o powierzchni 85 metrów kwadratowych. W chwili zakupu mieszkania jak i obecnie jedynymi osobami żyjącymi we wspólnym gospodarstwie domowym z K. K.
(2)były wyłącznie małoletnie powódki. W ocenie sądu fakt, że powódka mieszka wyłącznie z dwiema małoletnimi córkami nie uzasadniał zakupu mieszkania (...)-co pokojowego i o stosunkowo dużej powierzchni, jak i zaciągania na ten zakup kredytu hipotecznego. Pozwany z pieniędzy uzyskanych ze sprzedaży wspólnego domu kupił mieszkanie bez potrzeby zaciągania kredytu hipotecznego. Z tego względu kwota wynikająca ze spłaty kredytu hipotecznego na zakup mieszkania nie została wzięta pod uwagę przy obliczaniu usprawiedliwionych potrzeb powódek. W ocenie Sądu powódka podejmując taką decyzję powinna uwzględnić jej konsekwencje ( wysokość kredytu, wysokość raty kredytowej , czy okres jego spłaty), nie może też nimi obarczać pozwanego. Poczynione powyżej ustalenia faktyczne wskazują, że kwota po 600 i 700 zł. alimentów przekazywana od pozwanego nie zaspokaja nawet połowy usprawiedliwionych kosztów utrzymania małoletnich. Trzeba też mieć na uwadze, że matka sprawuje nad małoletnimi osobistą pieczę i zapewnia wsparcie i pomoc w chorobie i leczeniu powódek, ponosząc dodatkowo koszty dojazdów na badania i leczenie. Wzrosły również koszty utrzymania mieszkania. W chwili zasądzania uprzednich alimentów powódki mieszkały wraz z matką i rodzicami K. K.
(2)w mieszkaniu należącym do ich dziadków. Koszty utrzymania mieszkania wynosiły ok. 1000 zł, zaś matka małoletnich dokładała się do jego utrzymania kwotami po 300-500 zł miesięcznie. Jakkolwiek koszty utrzymania mieszkania, w którym żyją są niższe o 100 zł, to K. K.
(2)musi je opłacać w całości z własnych środków. Nie ulega więc wątpliwości, że wydatki matki małoletnich powódek znacząco wzrosły, a tym samym udział w jego utrzymaniu jest wyższy, gdyż kwota ta rozkłada się jedynie na 3 osoby, a nie jak w chwili zasądzania poprzednich alimentów na 5 osób. Sytuacja pozwanego również uległa zmianie. Wyrokiem z 24 października 2019 roku pozwany zobowiązany jest uiszczać na rzecz małoletniego syna W. K., pochodzącego z innego związku, kwoty po 500 zł miesięcznie. Jednocześnie nie sposób pominąć, że w pozostałym zakresie sytuacja materialna i finansowa pozwanego jest korzystniejsza. Poprzednio pozwany ponosił miesięczne koszty swojego utrzymania w granicach 1200 zł, zaś poczynione przez sąd ustalenia faktyczne wskazały, że na dzień dzisiejszy wynoszą one ok. 1100 zł. Ponadto w chwili wydania wyroku rozwodowego zarobki pozwanego w firmie (...) kształtowały się na poziomie 1400-3000 zł. Jak wynika z karty wynagrodzeń pracownika i zeznań samego pozwanego obecne wynagrodzenie netto w trakcie zatrudnienia w firmie (...) nie jest niższe niż 2300 złotych i zależne jest od uzyskiwanych premii, a może sięgać 3400 zł. Nie ulega więc wątpliwości, że przedział między najniższym, a najwyższym wynagrodzeniem jest mniejszy jak i korzystniejszy dla pozwanego. Innymi słowy, sytuacja zarobkowa pozwanego uległa ustabilizowaniu na wyższym poziomie niż w chwili zasądzania alimentów o niższej wysokości. Analizując ustalony stan faktyczny w kontekście powyższego, Sąd doszedł do wniosku, że sytuacja małoletnich powódek K. K.
(1)i L. K., ich matki K. K.
(2)i pozwanego M. K. uzasadnia podwyższenie alimentów zasądzonych w 2017 roku w kwotach po 600 złotych na rzecz K. K.
(1)i 700 zł złotych na rzecz L. K. do kwot po 700 złotych miesięcznie na rzecz K. K.
(1)i po 800 zł na rzecz L. K. Na zasadzie art. 100 kpc sąd wzajemnie zniósł koszty postępowania między stronami. Na podstawie art. 102 kpc w zw. z art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 roku o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.2019.785.tj) Sąd odstąpił od obciążania pozwanego kosztami postępowania na rzecz Skarbu Państwa mając na względzie wysokość zasądzonych w wyroku alimentów na rzecz małoletnich powódek oraz okoliczność, że pozwany jest zobowiązany uiszczać alimenty w kwocie 500 zł na rzecz małoletniego dziecka z innego związku. Wyrokowi w części dotyczącej zasądzenia alimentów na zasadzie art. 333 § 1 pkt 1 kpc z urzędu nadał rygor natychmiastowej wykonalności. ZARZĄDZENIE 1. odnotować uzasadnienie; 2. odpis wyroku wraz uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi pozwanego 3. kal. 14 dni.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.