z art. 64§1 kk II w dniu 28 marca 2020 roku, w miejscowości S., gminy D., województwa (...), znieważył funkcjonariuszy (...) M. F. i D. T. podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, w ten sposób, że wielokrotnie kierował do nich słowa wulgarne, powszechnie uznawane za obelżywe, tj. o czyn z art. 226 §1 kk 1) oskarżonego D. S. w ramach zarzucanego mu czynu z punktu I uznaje za winnego tego, że w dniu 28 marca 2020 roku w miejscowości S., woj. (...) prowadził jako kierujący w ruchu lądowym, na drodze publicznej samochód osobowy marki (...) o numerze rejestracyjnym (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości oraz będąc wcześniej skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości, między innymi prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Bełchatowie wydanymi w dniach 01 października 2014 roku w sprawie o sygn. akt II K 466/14, 12 marca 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 1265/14 oraz 05 sierpnia 2015 roku w sprawie o sygn. akt II K 512/15 i pomimo orzeczonego prawomocnym wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Bełchatowie wydanym w dniu 12 września 2016 roku w sprawie o sygn. akt II K 175/16 zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat od odbycia kary co najmniej 6 miesięcy pozbawienia wolności za umyślne przestępstwo podobne, to jest przestępstwa wypełniającego dyspozycję z art.
z art. 64 § 1 kk i na podstawie art.
kk wymierza mu karę 4 (czterech) lat i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; 2) oskarżonego D. S. uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu czynu z punktu II wypełniającego dyspozycję art. 226 § 1 kk i na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności; 3) na podstawie art. 85 § 1 kk, art. 85a kk i art. 86 § 1 kk wymierza oskarżonemu D. S. karę łączną 5 (pięciu) lat pozbawienia wolności; 4) na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu D. S. okres zatrzymania w sprawie od dnia 28 marca 2020 roku (godz. 19.40) do dnia 29 marca 2020 roku (godz. 15.20); 5) na podstawie art. 42 § 4 kk orzeka za czyn z punktu I wobec oskarżonego D. S. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio; 3) na podstawie art. 43a § 2 kk orzeka za czyn z punktu I od oskarżonego D. S. na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie (...) (dziesięć tysięcy) złotych; 4) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz radcy prawnego A. L. kwotę 504 (pięćset cztery) złote z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu oraz kwotę 115,92 (sto piętnaście 92/100) złotych z tytułu podatku VAT; 5) zasądza od oskarżonego D. S. na rzecz Skarbu Państwa 400 (czterysta) złotych opłaty i 877,99 (osiemset siedemdziesiąt siedem 99/100) złotych z tytułu zwrotu wydatków.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.