III Kop 237/12

Sygn. akt III Kop 237/12 POSTANOWIENIE dnia 14 grudnia 2012r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział III Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Mariusz Wiązek Protokolant: Emilia Rąk przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Małgorzaty Klaus po rozpoznaniu w sprawie ściganego J. S. skazanego za czyn z art. 286 § 1 k.k. i czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. z wniosku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 1 grudnia 2012r., (data wpływu) sygn. akt V K 580/08 w przedmiocie wydania Europejskiego Nakazu Aresztowania na podstawie art. 607 a k.p.k. postanawia odmówić wydania europejskiego nakazu aresztowania w stosunku do obywatela polskiego J. S., syna W. i R. z domu K., ur. (...) we W. skazanego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 2 lipca 2008r., sygn. akt V K 580/08 za czyn z art. 286 k.k. i czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. UZASADNIENIE Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia 2 lipca 2008r., sygn. akt V K 580/08 J. S. został skazany na karę 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby lat 3 za czyn z art. 286 k.k. i czyn z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Prawomocnym postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2011r., sygn. akt V Ko 1724/11 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia zarządził wykonanie powyższej kary, bowiem w okresie próby skazany nie wykonał orzeczonego powyższym wyrokiem obowiązku naprawienia szkody. Wymieniony wzywany do stawienia się w jednostce penitencjarnej celem odbycia kary – nie wykonał polecenia sądu. Podjęte następnie czynności poszukiwawcze nie przyniosły rezultatu. W związku z ukrywaniem się skazanego przed organami wymiaru sprawiedliwości postanowieniem z dnia 31 października 2012r., sygn. akt V K 580/08 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia zawiesił postępowanie wykonawcze i zarządził poszukiwanie skazanego J. S. listem gończym. Mając na uwadze tę okoliczność Sąd Rejonowy dla Wrocławia –Śródmieścia wystąpił do Sądu Okręgowego we Wrocławiu w kwestii wydania Europejskiego Nakazu Aresztowania (dalej: ENA) wobec oskarżonego. Wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Warunki dla wydania ENA określone w przepisie art. 607a k.p.k. nie zostały w przedmiotowej sprawie spełnione. Zgodnie z powyższym przepisem w razie podejrzenia, że osoba ścigana za przestępstwo podlegające jurysdykcji polskich sądów karnych może przebywać na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, właściwy miejscowo sąd okręgowy, na wniosek prokuratora, a w postępowaniu sądowym i wykonawczym - z urzędu lub na wniosek właściwego sądu rejonowego, może wydać europejski nakaz aresztowania, zwany w niniejszym rozdziale "nakazem". Z akt sprawy wynika jednak, że skazany od 2008r. przebywa w Australii (k.4 akt dozoru, akta główne) Oczywistym jest zatem, że w niniejszej sprawie nie zachodzi podejrzenie, że oskarżony przebywa na terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zatem brak jest podstaw do wydania europejskiego nakazu aresztowania. Sąd podziela sformułowane w nauce procesu karnego poglądy, że błędna jest praktyka wydawania europejskiego nakazu aresztowania w sytuacji, gdy znane jest miejsce pobytu osoby ściganej poza krajem członkowskim Unii Europejskiej z zastrzeżeniem, że w przypadku jej podróżowania przez terytorium państwa członkowskiego i zatrzymania takiej osoby, nakaz mógłby być wykonany. Taka wykładnia przepisu art. 607 a k.p.k. pozostaje sprzeczna z jego literalnym brzemieniem i względami systemowymi (por. G. Jaworski, A. Sołtysińska, Postępowanie w sprawach karnych ze stosunków międzynarodowych. Komentarz, Warszawa 2010, s. 231-234). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak na wstępie.