III Cz 430/20

(2)w sprawie o sygn. akt komorniczych KMS 161/17 w dniu 5 października 2017r. wezwanie do złożenia wyjaśnień na skutek zażalenia dłużnika W. S. od postanowienia Sądu Rejonowego w Gliwicach z dnia 21 maja 2019r., sygn. akt II Co 4235/17 postanawia: oddalić zażalenie. SSO Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Balion-Hajduk Sygn. akt III Cz 430/20 UZASADNIENIE Sąd Rejonowy w Gliwicach w postanowieniu z dnia 21 05 2019r. odmówił dłużnikowi W. S. sporządzenia uzasadnienia postanowienia z dnia 15 04 2019r., w którym oddalił skargę dłużnika na wezwanie go do złożenia wyjaśnień w sprawie o sygn. akt KMS 161/17 przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Bielsku-Białej M. R.

(2)uznając, że jest to postanowienie niezaskarżalne, przez co nie podlega ono uzasadnieniu. Orzeczenie zaskarżył dłużnik W. S., który wnosił o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Rejonowy w Gliwicach. Zarzucał, że ferując zaskarżone orzeczenie naruszono przepisy prawa procesowego tj. regulację art. 394 § 1 k.p.c. w zw. z art. 357 § 2 k.p.c. poprzez błędne przyjęcie, że postanowienie o oddaleniu skargi na czynność komornika nie jest postanowieniem kończącym postępowanie. Sąd odwoławczy zważył, co następuje: Zagadnienie sporządzania uzasadnień postanowień wydanych przez sąd w wyniku rozpoznania skargi na czynności komornika było przedmiotem wypowiedzi Sądu Najwyższego, który w uchwale z dnia 20 11 2008 r. wydanej w sprawie o sygn. akt III CZP 107/08 wyraził jednoznaczny pogląd prawny - Sąd odwoławczy go podziela - że „sąd rejonowy uzasadnia postanowienie rozpoznające skargę na czynności komornika tylko wtedy, gdy podlega ono zaskarżeniu ( art. 357 § 1 i 2 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.)”. Stosownie do regulacji art. 767 4 § 1 k.p.c. w postępowaniu egzekucyjnym zażalenie na postanowienie sądu wydane w postępowaniu ze skargi na czynności komornika przysługuje w wypadkach wskazanych w ustawie, tj. wtedy gdy wydane przez sąd postanowienie prowadzi do zakończenia postępowania egzekucyjnego (art. 394 § 1 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c.; zob. uchwałę SN z dnia 28 listopada 1969 r., III CZP 83/69, OSNC 1970, nr 6, poz. 105 oraz postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1986 r., III CRN 40/86, OSPiKA 1987, z. 5–6, poz. 124) lub gdy wynika to wprost z regulacji szczególnej. W postanowieniu Sądu Rejonowego z dnia 15 04 2019r. oddalono skargę dłużnika na czynność komornika sądowego, polegającą na wezwaniu dłużnika do złożenia wyjaśnień w sprawie o sygn. akt KMS 161/17. Zaskarżona czynność komornika jest czynnością incydentalną, podjętą przez Komornika w toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego i wydane przez Sąd Rejonowy postanowienie o zasadności skargi nie kończy postępowania egzekucyjnego (kończy tylko postępowanie sądowe wywołane skargą na czynności komornika, które jest jego integralną częścią). Również żadna z obowiązujących ustaw, w tym także Kodeks postępowania cywilnego nie zawiera regulacji szczególnej przewidującej możliwość zaskarżenia tego postanowienia. Nie podlega ono zatem zaskarżeniu i tym samym zgodnie ze wskazaną w uchwale Sądu Najwyższego regulacją prawną Sąd Rejonowy nie ma obowiązku sporządzenia jego uzasadnienia. Znalazło to prawidłowe odzwierciedlenie w zaskarżonym postanowieniu, co czyni zażalenie bezzasadnym w rozumieniu regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 3 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c., a to z jej mocy prowadziło do jego oddalenia Resumując zaskarżone postanowienie jest prawidłowe dlatego zażalenie dłużnika jako bezzasadne oddalono na mocy regulacji art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 3 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. SSO Marcin Rak SSO Leszek Dąbek SSO Magdalena Balion-Hajduk