Otóż w sytuacji, gdy organ rentowy nie wyda decyzji i odwołanie wniesiono w związku z tym Sąd uwzględniając odwołanie zawsze ma możliwość orzeczenia co do istoty sprawy czyli odnosi się wyłącznie do wniosku ubezpieczonego i żądań w nim zgłoszonych, bo decyzji organu rentowego nie ma. Jasne jest, że przepisy k.p.c. swoją regulacją obejmują oczywiste sytuacje faktyczne czyli wydanie decyzji przez organ rentowy prawidłowej lub nieprawidłowej, bądź nie wydanie decyzji. Przepisy k.p.c. nie przewidują przypadku, gdy decyzja jest wydana ale nie w pełni koresponduje z wnioskiem złożonym w organie rentowym. Należy to potraktować jako lukę prawną i przez analogię zastosować regulację z art.
i art.
Wydaje się to być konieczne szczególnie w sytuacji, gdy organ rentowy wydał decyzję opartą wyłącznie o przepisy proceduralne na przykład k.p.a. i nie rozstrzygnął merytorycznie pozytywnie lub negatywnie o żądaniu strony, która przecież zgłosiła takie żądanie dotyczące przelicz... o przeliczenie świadczenia. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, a zaskarżona decyzja w istocie odmawiała odwołując się wyłącznie do wznowienia postępowania w trybie przepisów k.p.a. przeliczenia świadczenia na podstawie artykułu 114 Ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Z powyższych motywów na podstawie art.
w związku z artykułem
i art. 114 Ustawy emerytalnej Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku. W końcowej części niniejszego uzasadnienia Sąd Okręgowy wskazuje jeszcze, że wydając powyższe rozstrzygnięcie miał na uwadze, iż orzeczenie kasatoryjne wobec decyzji organu rentowego zgodnie z wolą ustawodawcy wyrażoną w art.
A k.p.c. może zostać wydane tylko przez Sąd II-giej Instancji. Natomiast zgodnie z art.
Sąd I-szej Instancji zobligowany jest do wydania orzeczenia merytorycznego. Na tym wygłoszenie uzasadnienia zakończono.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.