VI U 229/19

Sygnatura akt VI U 229/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 12 czerwca 2019 roku Sąd Okręgowy w Gorzowie Wielkopolskim - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Tomasz Korzeń Protokolant st. sekr. sądowy Anna Kopala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2019 roku sprawy z odwołania B. B. od decyzji z dnia 19 lutego 2019 roku, znak: (...) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w G. o przeliczenie emerytury z rekompensatą oddala odwołanie. SSO Tomasz Korzeń VI U 229/19 UZASADNIENIE Decyzją z 19.02.2019 Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w G. odmówił B. B. prawa do rekompensaty ze względu na nieudowodnienie 15 letniego okresu pracy w szczególnych warunkach. B. B. odwołała się od tej decyzji. Wniosła o jej zmianę i przyznanie prawa do emerytury z rekompensatą oraz zasądzenie kosztów procesu. Podniosła, iż w trakcie zatrudnienia w (...) przepracowała 14 lat, 8 miesięcy i 10 dni. Doliczenie urlopów macierzyńskich powoduje, iż staż pracy wynosi 15 lat 7 miesięcy i 15 dni. Pozwany organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania Sąd ustalił, co następuje: B. B. urodziła się dnia (...) 31.08.2018r. Złożyła wniosek o emeryturę. Pozwany przyznał jej to świadczenie od 1.09.2018r. Od 16.08.1976 do 31.08.1994r. (18 lat i 16 dni) ubezpieczona pracowała w (...). W tym czasie korzystała z urlopów macierzyńskich. Dzieci urodziła w 1983 i 1991 r. Od 25.04.1991 do 24.04.1994 r. (3 lata) korzystała z urlopu wy­chowawczego, a następnie od 25.04 do 31.08.1994r. z urlopu bezpłatnego (4 miesiące i 6 dni). Następnie ubezpieczona pracowała jako pracownik administracyjny i osoba współpracująca w firmie (...). dowód: akta osobowe k. 18 zeznania ubezpieczonej k. 22 świadectwa pracy, zaświadczenia k. 7-15, potwierdzenie ubezpieczenia k. 21-24 t. I a.e. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie ubezpieczonej nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 21 ust. 1 i 2 ustawy z 19.12.2008 roku o emeryturach pomostowych (Dz.U.2018.1924 j.t.; dalej jako ustawa o emeryturach pomostowych), rekompensata przysługuje ubezpieczonemu, jeżeli ma okres pracy w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy z 17.12.1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U.2018, poz. 1270; dalej jako ustawa emerytalna), wynoszący co najmniej 15 lat. Zgodnie z art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o emeryturach pomostowych, ustalenie prawa do rekompensaty następuje na wniosek ubezpieczonego o emeryturę. Rekompensata przyznawana jest w formie dodatku do kapitału początkowego, o którym mowa w przepisach art. 173 i art. 174 ustawy emerytalnej. Przesłankami nabycia prawa do rekompensaty są: 1/ utrata przez ubezpieczonego możliwości przejścia na emeryturę we wcześniejszym wieku emerytalnym w związku z wygaśnięciem po dniu 31.12.2008 roku - w stosunku do ubezpieczonych urodzonych po dniu 31.12.1948 roku, a przed dniem 1.01.1969 roku - podstawy prawnej przewidującej takie uprawnienie; 2/ niespełnienie przez ubezpieczonego warunków do nabycia prawa do emerytury pomostowej; 3/ legitymowanie się przez ubezpieczonego co najmniej 15 letnim okresem pracy w szczególnych warunkach lub pracy w szczególnym charakterze w rozumieniu przepisów ustawy emerytalnej; 4/ nieuzyskanie przez ubezpieczonego prawa do emerytury według zasad przewidzianych w ustawie emerytalnej. Spór między ubezpieczoną i organem rentowym dotyczył posiadania przez ubezpieczoną 15 letniego stażu pracy w warunkach szczególnych. Uznany przez pozwanego okres pracy w warunkach szczególnych wyniósł 14 lat, 8 miesięcy i 10 dni. Do okresu tego pozwany doliczył okresy urlopów macierzyńskich. Okres urlopu bezpłatnego (ponad 3 lata na dziecko) nie jest okresem ubezpieczenia, tym samym nie podlega wliczeniu do okresów pracy w warunkach szczególnych. Okres urlopu wychowawczego jest okresem nieskładkowym (art. 7 pkt. 5 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz.U.2018.1270). Nie jest to jednak okres, który podlega wliczeniu do okresów pracy w warunkach szczególnych. Nie żądał jego wliczenia do okresu pracy w warunkach szczególnych także pełnomocnik ubezpieczonej (k.22). Odliczenie od okresu pracy w (...) okresu urlopu wychowawczego i urlopu bezpłatnego (3 lata, 4 miesiące 6 dni) od okresu zatrudnienia w (...) (18 lat i 16 dni) powoduje, iż okres pracy w warunkach szczególnych nie może wynosić 15 lat. Zatrudnienie jako pracownik administracyjnym (1994-95) nie stanowi pracy w szczególnych warunkach. Innych okresów pracy ubezpieczona nie wykazała. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwolił na uznanie, że ubezpieczona ma staż pracy w szczególnym charakterze wynoszący 15 lat. Stan faktyczny w sprawie sąd ustalił na podstawie niekwestionowanych przez strony dokumentów. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 477 14 § 1 KPC, w związku z powołanymi wyżej przepisami, Sąd orzekł jak w wyroku. SSO Tomasz Korzeń