1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U z 2013r., poz. 461) uczestnikom postępowania należy się zwrot poniesionych przez nich w tym postępowaniu kosztów zastępstwa prawnego. Zawarte w orzeczeniu rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania odwoławczego zaskarżyła wnioskodawczyni J. K., która wnosiła ich zmianę i zasądzenie od niej na rzecz uczestników postępowania E. L. i Romana L. solidarnie kwoty 900 zł, a na rzecz uczestnika postępowania Reinera Janoszki kwoty 900 zł. Ponadto wnosiła o zasądzenia na jej rzecz od uczestników postępowania zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzuciła, że przy ferowaniu zaskarżonych rozstrzygnięć naruszono regulację §
1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U z 2013r., poz. 461) poprzez ich niezastosowanie, co doprowadziło do zasądzenia od wnioskodawczyni na rzecz uczestników kosztów postępowania odwoławczego „w sumarycznej kwocie wyższej o 5.400 zł”. W uzasadnieniu zażalenie podnosiła, że przy zastosowaniu regulacji §
1 pkt 1 rozporządzenia, minimalna stawka za czynności adwokackie powinna wynieść 900zł. Sąd Okręgowy zważył co następuje: Wnioskodawczyni J. K. dochodzi sprawie stwierdzenia nabycia w drodze zasiedzenia własności nieruchomości. W tego rodzaju sprawach interesy uczestników postępowania są z zasady sprzeczne, stąd też - wobec oddalenia apelacji wnioskodawczyni i zgłoszenia przez uczestników postępowania wniosków o zasądzenie od niej na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania odwoławczego - przy ferowaniu zaskarżonych rozstrzygnięć trafnie zastosowano regulację art. 520 § 3 k.p.c. Uczestnicy postępowania byli reprezentowani w toku postępowania odwoławczego przez adwokatów i należne im od wnioskodawczyni opłaty za czynności adwokackie wynoszą 50% stawki minimalnej (§ 13 ust. 1 pkt 1 rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 09 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U z 2013r., poz. 461) obowiązującej w sprawach o zasiedzenie, które stosownie do § 8 pkt 1 rozporządzenia wynoszą 50% stawki obliczonej na podstawie § 6 tegoż rozporządzenia. Niekwestionowana wartość przedmiotu zaskarżenia apelacji wynosi 100.000zł (k. 132) i stosownie do regulacji § 6 pkt 6 rozporządzenia stawka minimalna przy wskazanej wartości przedmiotu zaskarżenia wynosi 3.600zł. Dlatego skarżąca słusznie zarzuca w zażaleniu, iż stawka minimalna za czynności adwokatów reprezentujących uczestników postępowania wynosi 900 zł (3.600zł x 50 % x 50 %.), co czyni jej zażalenie uzasadnionym i skutkowało koniecznością zmiany zaskarżonych rozstrzygnięć. Reasumując zaskarżone rozstrzygnięcia są wadliwe i dlatego zażalenie wnioskodawczyni jako uzasadnione uwzględniono, orzekając jak w sentencji w oparciu o przepis art. 386 § 1 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 zd. 1 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Opłatę od zażalenia zwrócono wnioskodawczyni stosując regulację art. 79 ust. 1 pkt 1 e ustawy z dnia 28 07 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2010, nr 90, poz. 594 ze zm.), a wniosek wnioskodawczyni o zasądzenie na jej rzecz od uczestników zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego oddalono przy zastosowaniu regulacji art. 520 § 1 k.p.c., uznając, że wobec oddalenia apelacji skarżącej brak jest podstaw do zastosowania regulacji art. 520 § 3 k.p.c. SSR (del.) Anna Hajda SSO Tomasz Pawlik SSO Leszek Dąbek
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.