← Polska

II K 1222/19

Sygn. akt II K 1222/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 października 2020 r. Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: S.S.R. Grzegorz Woźniak Protokolant: Monika Malanowska przy udziale oskarżyciela posiłkowego G. P. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11.08. i 1.10.2020 r. sprawy przeciwko A. A.

(1)urodz. (...) w W. synowi P. i A. z d. G. oskarżonego o to, że: I. w dniu 25 września 2019 r. w miejscu dotychczas nieustalonym, a ujawnionym w L. woj. (...), poprzez wykorzystanie adresu email tj. (...) i hasła nadanego mu w trakcie zatrudnienia w firmie Centrum (...) z siedzibą w W. na ul. (...) z G. (...) należącej do G. P., nie będąc już w niej zatrudnionym, uzyskał bez uprawienia dostęp do internetowej platformy wymienionej firmy należącej do G. P., a następnie wszedł w posiadanie danych 198 osób – kierowców współpracujących z ww. firmą, po czym z adresu email ubernia.byly (...) rozesłał wiadomości email do osób, w których dane wszedł w posiadanie, czym działał na szkodę G. P., Centrum (...) z siedzibą w W., na ul. (...) z G. (...), tj. o czyn z art. 267 § 1 k.k. II. w dniu 25 września 2019 r. w miejscu dotychczas nieustalonym, a ujawnionym w L. woj. (...), poprzez wykorzystanie adresu email tj. (...) i hasła nadanego mu w trakcie zatrudnienia w firmie Centrum (...) z siedzibą w W. na ul. (...) z G. (...) należącej do G. P., nie będąc już w niej zatrudnionym, uzyskał bez uprawienia dostęp do internetowego profilu w serwisie (...) o nazwie „. (...).PL” należący do wymienionej firmy, a następnie usunął ww. profil wraz z znajdującymi sią tam danymi informatycznymi, czym działał na szkodę G. P., Centrum (...) z siedzibą w W., na ul. (...) z G. (...), tj. o czyn z art. 268a § 1 k.k. orzeka I. W ramach czynu zarzucanego oskarżonemu A. A.
(1)w punkcie I aktu oskarżenia czynu uznaje go za winnego tego, że w czasie i w miejscu jak w zarzucie uzyskał dostęp do nieprzeznaczonej dla niego informacji w postaci bazy danych należącej do Centrum (...) z siedzibą w W. na ul. (...) z G. (...) należącej do G. P. w postaci danych 198 osób – kierowców współpracujących z ww. firmą, poprzez przełamanie informatycznego zabezpieczenia tej bazy, wykorzystując adres email (...) i hasło nadane mu w trakcie zatrudnienia w ww. firmie, stanowiącego przestępstwo z art. 267 § 1 k.k. oraz uznaje oskarżonego A. A.
(1)za winnego popełnienia zarzucanego mu w punkcie II aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 268a § 1 k.k., przy czym przyjmuje, że pokrzywdzony nazywa się G. P., a na mocy art. 66 § 1 k.k. w zw. z art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne wobec oskarżonego o czyny przypisane mu w tym punkcie wyroku warunkowo umarza na okres 1 (jednego) roku próby. II. Na mocy art. 67 § 3 k.k. zobowiązuje oskarżonego do uiszczenia świadczenia pieniężnego w kwocie 1.000 (jednego tysiąca) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. III. Na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. w zw. z art. 627 k.p.k. i art. 7 Ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych w kwocie 170 (stu siedemdziesięciu) złotych.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.