Sygn. akt: I C 122/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 stycznia 2021 roku Sąd Rejonowy w Oleśnie I Wydział Cywilny w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Katarzyna Kałwak Protok
§ 4
aktu notarialnego)
y § 5 pkt I ww. aktu notarialnego zawierają zobowiązanie A. G.
(1)zapłacenia I. B. kwoty 20.750,00 zł tytułem spłaty w następujący sposób: 1) kwotę 10.375,00 zł przelewem na wskazany przez I. B. rachunek prowadzony dla J. K.
(1)tytułem spłaty zobowiązania I. B. wobec J. K.
(1), z tytułu dokonanego działu spadku w dwóch ratach: - 5.000,00 zł do dnia 31 marca 2019r. - 5.375,00 zł do dnia 31 grudnia 2019r. 2) kwotę 10.375,00 zł przelewem na wskazany przez I. B. rachunek prowadzony dla P. G. tytułem spłaty zobowiązania I. B. wobec P. G., z tytułu dokonanego działu spadku w dwóch ratach: - 5.000,00 zł do dnia 31 marca 2019r. - 5.375,00 zł do dnia 31 grudnia 2019r. a I. B. na powyższe wyraziła zgodę i oświadczyła, że kwoty te zalicza na poczet należnej jej spłaty wynikającej z § 4 tego aktu. I. B. oraz A. G.
(1)postanowili (
y § 5 pkt II ww. aktu notarialnego), iż na dzień zapłaty przyjmują dzień złożenia przez A. G.
(1)dyspozycji przelewu środków pieniężnych na wskazane wyżej przez I. B. rachunki bankowe. I. B. oraz A. G.
(1)oświadczyli, iż powyższa spłata wyczerpuje wszelkie roszczenia z tytułu dokonanego zniesienia współwłasności (
§ 5pkt III ww. aktu notarialnego). I. B. oświadczyła, iż uzyskała pisemne zgody J. K.
(1)i P. G. na dokonanie zapłaty spłat w sposób wyżej określony (
§ 5pkt IV ww. aktu notarialnego). Z dokumentów przedstawionych do akt sprawy przez powoda A. G.
(1)wynika, że dokonał wpłat na rachunek bankowy J. K.
(1): 1) 22 stycznia 2018 roku w wysokości 5.000,00 zł - „Tytuł: Pierwsza rata należności za mieszkanie, ustalonej przez Sąd w sprawie M. G.” (dowód przelewu karta 26 verte.) 2) 4 lipca 2018r. w wysokości 5.350,00 zł - „Tytuł: Druga rata należności za mieszkanie (w moim imieniu), ustalonej przez Sąd w sprawie M. G.” (dowód przelewu karta 26 verte.) 3) 18 lipca 2019r. w wysokości 3.500,00 zł „ Tytuł: Część (3.500 zł z 5000 zł) trzeciej raty, należności za mieszkanie (za I. B.) ustalonej w sprawie spadku po M. G. (dowód przelewu karta 24); 4) 21 listopada 2019r. w wysokości 1.500,00 zł. „Tytuł: druga część (1.500 zł z 5000 zł) trzeciej raty, należności za mieszkanie (za I. B.) ustalonej w sprawie spadku po M. G. (dowód przelewu karta 23); 5) 21 listopada 2019r. w wysokości 1.500,00 zł „ Tytuł: Część (3.500 zł z 5.3750 zł) czwartej ostatniej raty, należności za mieszkanie (za I. B.) ustalonej w sprawie spadku po M. G. (dowód przelewu karta 25); Z dokumentów przedstawionych przez powoda wynika, że powód łącznie na rachunek bankowy J. K.
(1)przekazał kwotę 16.850,00 zł. W dniu 2 grudnia 2019r. Komornik sądowy przy Sądzie Rejonowym w Oleśnie A. W.
(1)(dawniej A. M. prowadząc postepowanie egzekucyjne pod sygn. akt Km (...)z wniosku wierzyciela (...) Sp. z o.o. przeciwko dłużniczce I. B. zajęła wierzytelność dłużniczki I. B. należną jej od A. G.
(1). W związku z powyższym A. G.
(1)w dniu 19 grudnia 2019r. dokonał przelania na konto komornika wierzytelności I. B. należnej jej od A. G.
(1)w wysokości 7.750 zł. J. K.
(1)wystąpiła do Sądu Rejonowego w Oleśnie I Wydział Cywilny z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności prawomocnemu postanowieniu Sądu Rejonowego w Oleśnie I Wydział Cywilny z 7 września 2017 roku wydanemu w sprawie I Ns (...)w części dotyczącej punktu II orzeczenia co do drugiej raty w kwocie 3.900 zł na rzecz J. K.
(1). W dniu 13 stycznia 2020 r. Sąd Rejonowy w Oleśnie I Wydział Cywilny nadal klauzulę wykonalności na ww. postanowienie. Na podstawie wydanego tytułu wykonawczego J. K.
(1)wniosła do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Oleśnie A. W.
(1)(dawniej A. M.) wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego przeciwko A. G.
(1). Na podstawie tego tytułu wykonawczego Komornik sądowy A. W.
(1)19 lutego 2020 roku wszczęła postępowanie egzekucyjne co do egzekucji kwoty 3.900 zł z wniosku J. K.
(1)przeciwko A. G.
(1). Komornik skierował do powoda zawiadomienie o wszczęciu egzekucji, które to zawiadomienie powód odebrał 26 lutego 2020r. Toczy się ono pod sygn. akt Km(...). Na czas trwania niniejszego postępowania zostało zawieszone mocą postanowienia tut. sądu z dnia 9 lipca 2020r. - postanowienie karta 92. dowody: - postanowienie z 7.09.2017r. z klauzulą wykonalności w sprawie I Ns (...)karta 8 i 90, - postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności z 13.01.2020r. w sprawie I Ns (...)karta 9 i 91, - oświadczenie J. K.
(1)z 17.07.2018r. karta 10 i 67, - oświadczenie P. G. z 18.07.2018r. karta 11, -akt notarialny Rep A (...) u notariusza K. J. umowa darowizny i odpłatnego zniesienia współwłasności z 10.09.2018r. karta 12- 17 i karta 68-78, - dowody wpłat karta 18 -25 i 80-83, -historia rachunku od dnia 22.01.2018 do 28.02.2020 karta 26 , - zajęcie wierzytelności z 2.12.2019 w sprawie Km (...) karta 27, - dowód przelewu kwoty 7.750,oo zł tytułem „dłużnik I. B. Km (...) karta 28, - zawiadomienie o wszczęciu egzekucji przez Komornika A. W. z wniosku wierzyciela J. K.
(1)przeciwko dłużnikowi na podstawie tytułu wykonawczego postanowienia SR w Oleśnie z 7.09.2017r. I Ns (...) z klauzulą wykonalności w sprawie karta 88 -89, Sąd zważył. Roszczenie nie zasługuje na uwzględnienie. Ustawodawca wskazał w art. 840 § 1 k.p.c., iż dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli: 1) przeczy zdarzeniom, na których oparto wydanie klauzuli wykonalności, a w szczególności gdy kwestionuje istnienie obowiązku stwierdzonego tytułem egzekucyjnym niebędącym orzeczeniem sądu albo gdy kwestionuje przejście obowiązku mimo istnienia formalnego dokumentu stwierdzającego to przejście; 2) po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może powództwo oprzeć także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zarzut ten nie był przedmiotem rozpoznania w sprawie; 3) małżonek, przeciwko któremu sąd nadał klauzulę wykonalności na podstawie art. 787, wykaże, że egzekwowane świadczenie wierzycielowi nie należy się, przy czym małżonkowi temu przysługują zarzuty nie tylko z własnego prawa, lecz także zarzuty, których jego małżonek wcześniej nie mógł podnieść. Powód będąc w sprawie reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika nie wskazał na jakiej przesłance z ww. przepisu oparł powództwo przeciwegzekucyjne. Biorąc pod uwagę , iż w uzasadnieniu podnosi spełnienie zobowiązania wobec J. K.
(1)oraz iż nie przejął długu - zobowiązania I. B. względem pozwanej sąd ocenia, iż swoje roszczenie opiera powód na podstawie z art. 840 § 1 pkt. 2 k.p.c. W ocenie sądu nie zachodzi przesłanka skutkująca pozbawieniem wykonalności tytułu wykonawczego - postanowienia Sądu Rejonowego w Oleśnie z dnia 7 września 2017 roku w sprawie sygn. akt I Ns (...) wraz z klauzulą wykonalności z dnia 7 lutego 2020 r. uprawniającą do egzekucji w zakresie punktu II postanowienia co do drugiej raty w kwocie 3.900 zł, na rzecz J. K.
(1)przeciwko dłużnikowi I. B. i A. G.
(1). Kwota, która objęta jest tytułem wykonawczym, którego roszczenie obejmuje tj. 3.900 zł dotyczy pozostałego do zapłaty (w części spłaconego) zobowiązania (długu) I. B. wobec J. K.
(1), zobowiązania (długu), które to w ocenie sądu zostało przejęte przez powoda. W myśl art.
- §
- Osoba trzecia może wstąpić na miejsce dłużnika, który zostaje z długu zwolniony (przejęcie długu).§
- Przejęcie długu może nastąpić: (..) 2) przez umowę między dłużnikiem a osobą trzecią za zgodą wierzyciela; oświadczenie wierzyciela może być złożone którejkolwiek ze stron; jest ono bezskuteczne, jeżeli wierzyciel nie wiedział, że osoba przejmująca dług jest niewypłacalna. Umowa o przejęcie długu powinna być pod nieważnością zawarta na piśmie. To samo dotyczy zgody wierzyciela na przejęcie długu (art.522 kc). W akcie notarialnym pomiędzy dłużnikiem pozwanej - I. B., a osobą trzecią A. G.
(1)doszło do zawarcia umowy, której istotnym składnikiem było przejęcie od I. B. obowiązku spłaty na rzecz J. K.
(1)(wynikającego z postanowienia sądu w sprawie I Ns (...)). Warunkiem wyzbycia się majątku przez I. B. na rzecz A. G.
(1)była ustalona pomiędzy nimi forma zapłaty - przejęcie długu B. względem K. (spłata K. przez G. za B.), na co wierzycielka K. wyrażała zgodę w oświadczeniu z 17.07.2018r. Nie zmienia tej oceny sądu, że doszło aktem notarialnym z 10.09.2018r. też do zawarcia umowy przejęcia długu, okoliczność braku wyraźnego zamieszczenia w samym akcie słów: „przejęcie długu”, co podnosi w złączniku do protokołu z dnia 15 grudnia 2020 roku strona pozwana (karta 111). Oświadczenia woli zawsze należy tak tłumaczyć jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje (art. 65§ 1 kc). A § 2 art. 65 kc stanowi: „W umowach należy raczej badać, jaki był zgodny zamiar stron i cel umowy, aniżeli opierać się na jej dosłownym brzmieniu.” Zatem sąd podnosi: Ale czym jest zamiar wyrażony w oświadczeniach woli złożonych w akcie notarialnym przez A. G.
(1)i I. B., a na piśmie przez J. K.
(1): a) A. G.
(1): zapłacę za to co otrzymałem, teraz od Ciebie -I. B., w wyniku zniesienia współwłasności, spłacając to, co Ty musisz zapłacić J. K.
(1), na mocy postanowienia sądu w sprawie I Ns (...); b) I. B.: wyrażam zgodę, że tak mi zapłacisz za to co otrzymasz ode mnie, zgadzam się na spłacenie w moim imieniu J. K.
(1)i oświadczam Tobie -A. G.
(1), że mam na to zgodę J. K.
(1); c) J. K.
(1)(w oświadczeniu pisemnym z dnia 17 stycznia 2018 roku): wyrażam zgodę na spłatę przez A. G.
(1)kwoty 10.375 zł, tytułem spłaty zadłużenia I. B. wobec mnie, wynikającego z postanowienia w sprawie I Ns (...); - jak nie przejęciem długu w formie umowy dłużnika z osobą trzecią, za zgodą wierzyciela? Pomimo braku słów „przejęcie długu” powyższe opisane oświadczenia woli, wyrażone w formie pisemnej, obrazują wypracowany przez strony: K., B. i G. zgodny zamiar: przejęcia długu- spłaty B., wynikającej z orzeczenia sądu, przez powoda, względem K.. Zatem sąd I instancji nie podziela twierdzenia powoda, iż nie przejął on długu I. B. wobec pozwanej. Po pierwsze: Gdyby tak nie było to dlaczego zapłacił pozwanej, aż kwotę 6.500 zł więcej, niż sam był mocą postanowienia obowiązany do zapłaty na jej rzecz (18 lipca 2019r. 3.500,00 zł, a 21.11.2019r. dwa razy po 1.500 zł) pisząc wyraźnie na tytułach przelewów tych kwot „za I. B. ” Takie sformułowanie używa tylko ten, co przejął zobowiązanie, a nie ten co realizuje techniczną formę płatności. Również w samym uzasadnieniu roszczenia, w części II., którą sam tytułuje: „ Spłata zadłużenia jako dłużnik osobisty” wymienia w niej też dokonane przez siebie wpłaty na rzecz K. „za B.”. Należy ocenić, że gdyby siebie nie traktował jako dłużnik K., co do spłat określonych w postanowieniu sądu, że ma je zapłacić B. na rzecz K. - to by na pewno nie wypisywał ich w miejscu uzasadnienia nazwanym „ Spłata zadłużenia jako dłużnik osobisty” Po drugie: Gdyby tak rzeczywiście było jak twierdzi powód, że nie przejął on długu I. B. wobec J. K.
(1), to jego wpłaty za I. B. oznaczałyby, że J. K.
(1)się nienależnie wzbogaciła o 6.500 zł, a sama I. B. nie wykonała zobowiązania, które nałożył na nią sąd. Co de facto może rodzić uzasadnioną ocenę u I. B., że została wprowadzona w błąd, przed i w trakcie zawierania aktu notarialnego myśląc, iż przekazuje swoją część majątku powodowi, uwalniając się zarazem od długu wobec J. K.
(1). Może to rodzić konstatację, że gdyby wiedziała, że powód będzie to w przyszłości oceniał inaczej (że nie jest to przejęcie długu- uwolnienie jej do długu wobec J. K.
(1)) to nigdy nie zawarłaby takiej umowy z powodem. A to jest otwarta droga do roszczeń wynikających z wad oświadczenia woli, włącznie z uchyleniem się od skutków prawnych własnych oświadczeń woli. Sąd ocenia, że z chwilą przejęcia zobowiązania powód wstąpił we wszelkie obowiązki I. B. wobec pozwanej J. K.
(1). Zatem przelew powoda na konto Komornika kwoty 7.750 zł z zaliczeniem jej na długi I. B. wobec podmiotu Asekuracji nie ma znaczenia dla spełnienia zobowiązań wynikających z postanowienia Sądu Rejonowego w Oleśnie z dnia 7 września 2017r. w sprawie I Ns (...). Zatem zajęcia komornicze i ich wykonanie nie zwalnia powoda z długu wobec J. K.
(1). Wskazać należy, iż kwotę, którą przekazał powód komornikowi tj. kwotę 7.750 zł (z zajęcia komorniczego) organ egzekucyjny traktuje jako świadczenie pieniężne należne I. B. od samego powoda, z tytułu czynności zawartej między powodem a I. B., w formie aktu notarialnego, nie łączy jej z przyjęciem długu- ze spłatami do których była obowiązana I. B., na podstawie postanowienia sądu w sprawie I Ns (...). Wskazać należy, iż powód mógł oponować przeciwko takiej ocenie organu egzekucyjnego, korzystać z wszelkich instrumentów postępowania egzekucyjnego przeciw zajęciu komorniczemu. Z załączonych dokumentów przez powoda wynika, że powód łącznie na rachunek bankowy J. K.
(1)przekazał kwotę 16.850 zł. co przyznaje sama pozwana pisząc w uzasadnieniu odpowiedzi na pozew: powód dokonał na moją rzecz pięciu przelewów na łączną kwotę 16.850 zł; Oznacza to, iż powód jest jeszcze jej dłużnikiem na kwotę 3.900,00 zł.” Zobowiązanie powoda wobec pozwanej łącznie wynosiło 20.750 zł. Składa się na nie suma kwot: 10.375 zł (dług powoda wobec K.) + 10.375 zł (dług powoda wobec K. przejęty od B.) = 20.750 zł. Skoro powód zapłacił pozwanej kwotę 16.850 zł, to do zapłaty pozostaje różnica: 20.750 zł - 16.850 zł = 3.900 zł. Kwotę tę właśnie obejmuje wystawiony tytuł wykonawczy, którego to roszczeniem powód domaga się pozbawienia wykonalności. Na jego właśnie podstawie pozwana zainicjowała postępowanie egzekucyjnie u komornika A. W. o sygn. akt Km (...) (n a czas trwania niniejszego postępowania zostało zawieszone mocą postanowienia tut. sądu z dnia 9 lipca 2020r. - postanowienie karta 92.) W ocenie sądu, zapłatę przez powoda komornikowi kwoty 7.750 zł, nie da się w żaden sposób „połączyć” z realizacją zobowiązań wynikających z postanowienia sądu w sprawie I Ns (...). Jeszcze raz sąd podkreśla z chwilą przejęcia zobowiązań I. B., to były zobowiązania powoda, a nie I. B.. Zatem zajęcia komornicze i ich wykonanie nie zwalniało powoda z długu wobec J. K.
(1). W świetle powyższego roszczenie powoda należało oddalić. O kosztach procesu orzeczono na podstawie art. 98 § 1 kpc.