← Polska

IV U 228/20

Sygnatura akt IV U 228/20 POSTANOWIENIE dnia 26 listopada 2020 r. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w następującym składzie: PrzewodniczącySędzia Marta Ładzińska ProtokolantKatarzyna Przybylska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2020 r. w Jeleniej Górze na rozprawie sprawy z odwołania R. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. o odsetki postanawia: I. na podstawie przepisu art. 477 10 §2 k.p.c. przekazać sprawę organowi rentowemu, to jest Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. jako organowi właściwemu do rozpoznania, II. nie obciążać wnioskodawcy kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej. SSR Marta Ładzińska Sygn. akt IV U 228/20 UZASADNIENIE postanowienia z dnia 26 listopada 2020 r. Pismem z dnia 20.08.2020 r. zatytułowanym „odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 7 lipca 2020 r.” wnioskodawca R. P. wniósł o przyznanie odsetek od jednorazowego odszkodowania z tytułu choroby zawodowej. Wskazał, że zaskarżoną decyzją, wydaną na skutek wyroku tutejszego Sądu z dnia 9 marca 2020 r. w sprawie IV U 81/19, organ rentowy przyznał mu jedynie odszkodowanie, nie przyznał mu natomiast odsetek od kwoty odszkodowania. Sąd ustalił następujący stan faktyczny istotny dla rozstrzygnięcia: Wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 9 marca 2020 r. w sprawie IV U 81/19 zmieniono decyzje organu rentowego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia 28 stycznia 2019 r. znak: (...) i przyznano wnioskodawcy R. P. prawo do jednorazowego odszkodowania w wysokości odpowiadającej 15% stałego uszczerbku na zdrowiu, zaliczając na jego poczet dotychczas wypłacone wnioskodawcy odszkodowanie. Wyrok uprawomocnił się w dniu 9.06.2020 r. Na skutek wyroku organ rentowy wydał w dniu 7 lipca 2020 r. decyzję znak: (...) , którą przyznał wnioskodawcy jednorazowe odszkodowanie z tytułu stałego uszczerbku na zdrowiu będącego następstwem choroby zawodowej, w wysokości 15 %. Organ rentowy przyznał wnioskodawcy jedynie odszkodowanie, decyzja nie zwiera orzeczenia o odsetkach. (dowód: bezsporne, a nadto: dokumenty zawarte w aktach ZUS, wyrok SR w Jeleniej Górze z dnia 9 marca 2020 r. w sprawie IV U 81/19) Żądanie odsetek nie było dotychczas zgłaszane w toku postępowania przed organem rentowym. (dowód: przesłuchanie wnioskodawcy R. P., min. 3:59 rozprawy z dnia 26.11.2020 r.) Sąd zważył, co następuje: Podstawą żądania wnioskodawcy był przepis art. 85 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (tj. Dz. U. z 2009 Nr 205 poz. 1585 ze zm.), zwanej dalej ustawą systemową, na mocy którego jeżeli Zakład – w terminach przewidzianych w przepisach określających zasady przyznawania i wypłacania świadczeń pieniężnych z ubezpieczenia społecznego lub świadczeń zleconych do wypłaty na mocy odrębnych przepisów albo umów międzynarodowych – nie ustalił prawa do świadczenia lub nie wypłacił tego świadczenia, jest obowiązany do wypłaty odsetek od tego świadczenia w wysokości odsetek ustawowych określonych przepisami prawa cywilnego. Nie dotyczy to przypadku, gdy opóźnienie w przyznaniu lub wypłaceniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które Zakład nie ponosi odpowiedzialności. Odwołanie nie mogło być przez Sąd rozpatrzone merytorycznie, albowiem pismo wnioskodawcy z dnia 20.08.2020 r. nie stanowiło w istocie odwołania, lecz było zgłoszeniem nowego żądania. Żądanie odsetek stanowi nowe żądanie, dotychczas nierozpoznane przez organ rentowy. Wnioskodawca nie zgłaszał żądania zasadzenia odsetek od wypłaconego odszkodowania w dotychczasowym toku postępowania przed ZUS. Postępowanie w tym przedmiocie należało przekazać do rozpoznania organowi rentowemu, albowiem żądanie odsetek stanowi nowe żądanie, dotychczas nierozpoznane przez organ rentowy. Na mocy przepisu art. 477

(10)§ 2 k.p.c. jeżeli ubezpieczony zgłosił nowe żądanie, dotychczas nierozpoznane przez organ rentowy, sąd przyjmuje to żądanie do protokołu i przekazuje je do rozpoznania organowi rentowemu. Cytowany przepis podkreśla kontrolną funkcję postępowania sądowego i zasadę, że jego przedmiotem może być tylko żądanie (stan faktyczny i wniosek) będące przedmiotem rozpoznania przed organem rentowym. W postępowaniu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych niedopuszczalne jest merytoryczne rozpoznanie żądań, które wykraczają poza podstawę faktyczną decyzji zaskarżonej odwołaniem (tak wyroki SN: z dnia 14 stycznia 1980 r., III URN 52/79, OSNCP 1980, nr 8, poz. 172 oraz z dnia 29 września 2000 r., II UKN 759/99, OSNAPiUS 2002, nr 10, poz. 246). Ustalając, że żądanie odsetek jest żądaniem nowym w myśli przepisu art. 477
(10)§ 2 k.p.c. Sąd nie był uprawniony do badania tego żądania. W punkcie II postanowienia nie obciążono wnioskodawcy kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej, albowiem fakt przekazania sprawy do Sądu, zamiast nadania właściwego biegło, obciąża organ rentowy. Z tych względów Sąd doszedł do przekonania, że nie jest zasadne ani możliwe obciążanie tymi kosztami wnioskodawcy. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji. SSR Marta Ładzińska

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.