umowy pożyczki całkowita kwota pożyczki wynosiła 4.000 zł, a kwota do wypłaty na podstawie umowy (podstawa do obliczania oprocentowania) 5.554 zł 70 gr (całkowita kwota pożyczki 4.000 zł + prowizja oraz kredytowana składka z tytułu zawarcia umowy ubezpieczenia). Okres spłaty pożyczki miał wynosić 80 miesięcy, początek spłaty miał stanowić miesiąc następujący po miesiącu, w którym została zawarta umowa, przy czym spłata pierwszej raty nie może być dokonana przed upływem 30 dni od dnia uruchomienia środków. Datę płatności raty określono na pierwszy dzień każdego miesiąca. Wysokość raty miesięcznej miała wynosić 89 zł 79 gr, jednakże nie dotyczyło to raty wyrównującej. W § 5 ustęp 8 i 9 określono oprocentowanie: - ustęp 8 – nominale roczne oprocentowanie w wysokości 7,99 %, - ustęp 9 – oprocentowanie dla zadłużenia przeterminowanego w wysokości 10 % w stosunku rocznym, co stanowi czterokrotność stopy lombardowej Narodowego Banku Polskiego, przy czym oprocentowanie to nie może przekraczać w stosunku rocznym odsetek maksymalnych za opóźnienie określonych w art. 481 § 2 1 k.c. W § 6 ustęp 2 umowy pożyczki określono prowizję w wysokości 479 zł 60 gr, a w § 6 ustępie 3 określono wysokość składki ubezpieczeniowej z tytułu umowy ubezpieczenia na kwotę 1.075 zł 10 gr.
umowy pożyczki uruchomienie pożyczki następowało poprzez przelew środków na rachunek. W § 16 ustęp 7 umowy pożyczki przewidziano, że umowa może zostać rozwiązana przez każdą ze stron na warunkach i w trybie przewidzianym w regulaminie. W/w umowa pożyczki została zawarta przez strony za pośrednictwem internetowej aplikacji bankowej M. dostępnej pod adresem (...) – to znaczy za pośrednictwem systemu teleinformatycznego na odległość. Zgodnie z § 11 ustęp 1 pkt 4 Regulaminu kredytów i pożyczek udzielanych klientom indywidualnym przez Bank (...) S.A. w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu Bank może wypowiedzieć umowę z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia umowy.
ustęp 4 pkt 2 litera a Regulaminu Bank ma prawo również wypowiedzieć umowę z zachowaniem terminu wypowiedzenia, o którym mowa w ustępie 1 pkt 4 w przypadkach umów zawartych od 1 grudnia 2011 r. o kredyt w wysokości nie większej niż 255550 PLN albo równowartości tej kwoty w innej walucie niż polska, jeżeli kredytobiorca nie zapłaci w terminie jednej pełnej raty kredytu za co najmniej jeden okres płatności w rozumieniu ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim i o ile w terminie 7 dni od daty otrzymania przez kredytobiorcę wezwania do zapłaty kredytobiorca nie spłaci zadłużenia wynikającego z treści wezwania. Powódka przekazała środki pieniężne z tytułu udzielonej pożyczki na rachunek bankowy pozwanej służący do obsługi pożyczki o numerze (...). Dowód: - umowa pożyczki k. 5 – 7, - dane systemowe oświadczenia k. 8, - Regulamin kredytów i pożyczek udzielanych klientom indywidualnym przez Bank (...) S.A. k. 12 – 13, - Regulamin ogólny otwierania i prowadzenia rachunków bankowych dla osób fizycznych w Banku (...) S.A. k. 14 -18, - warunki ubezpieczenia k. 129 – 132, - wniosek o zawarcie umowy ubezpieczenia k. 133, 134, - zestawienie transakcji k. 121 – 123, - wyciąg łączony k. 126 – 128, - dokumenty jak na płycie CD k. 135, 8 verte, Pismem z dnia 18 maja 2017 r. powódka Bank (...) S.A. z siedzibą w W. wezwała pozwaną D. B. do zapłaty zadłużenia przeterminowanego wynikającego z zawartej umowy pożyczki w wysokości 445 zł 59 gr w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem wypowiedzenia umowy pożyczki. Wezwanie do zapłaty wysłano na adres przy ulicy (...) w S.. Przesyłka zawierająca wezwanie do zapłaty nie została odebrana przez pozwaną pod wskazanym adresem i została zwrócona powódce. Dowód: - ostateczne wezwanie do zapłaty k. 20, - przesyłka k. 19, Pismem z dnia 27 czerwca 2017 r. powódka Bank (...) S.A. z siedzibą w W. wypowiedziała pozwanej D. B. umowę pożyczki z dnia 10 października 2016 r., wskazując, że termin wypowiedzenia wynosi 30 dni i biegnie od daty doręczenia niniejszego wypowiedzenia. Wypowiedzenie wysłano na adres przy ulicy (...) w S. i na adres przy ulicy (...), M., Holandia. Przesyłki nie zostały odebrane przez pozwaną i powróciły do powódki jako nieodebrane. Dowód: - wypowiedzenie umowy pożyczki k. 21, 23, - przesyłki k. 22, 24, W dniu 9 sierpnia 2018 r. powódka Bank (...) S.A. z siedzibą w W. wystawiła wyciąg z ksiąg bankowych, w którym wskazała, że posiada względem pozwanej D. B. wierzytelność z tytułu umowy pożyczki gotówkowej z dnia 10 października 2016 r. w wysokości 5.358 zł 89 gr, która to kwota obejmuje: - kwotę 4.591 zł 5 gr tytułem należności głównej, - kwotę 319 zł 22 gr tytułem odsetek umownych naliczonych od należności głównej za okres od dnia 1 grudnia 2016 r. do dnia 21 sierpnia 2017 r., - kwotę 448 zł 62 gr tytułem odsetek przeterminowanych naliczonych od należności głównej za okres od dnia 2 stycznia 2017 r. do dnia 8 sierpnia 2018 r., - nadto wskazano, że powódce przysługują odsetki umowne za opóźnienie (przeterminowanych) liczonych od kwoty od kwoty 4.591 zł 5 gr od dnia 9 sierpnia 2018 r. do dnia zapłaty w wysokości czterokrotności stopy procentowej kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, jednakże w wysokości nie wyższej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie. Dowód: - wyciąg z ksiąg bankowych k. 26, Sąd Rejonowy Szczecin – Centrum w Szczecinie zważył, co następuje: Powództwo okazało się częściowo uzasadnione. Powódka Bank (...) Spółka Akcyjna z siedzibą w W. domagała się zasądzenia od pozwanej D. B. kwoty 5.358 zł 89 gr wraz z odsetkami umownymi za opóźnienie liczonymi od kwoty 4.591 zł 5 gr od dnia 9 sierpnia 2018 r. do dnia zapłaty w wysokości czterokrotności stopy procentowej kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, jednakże w wysokości nie wyższej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie. Strona powodowa wskazała, że dochodzi od pozwanej zapłaty kwoty łącznie 5.358 zł 89 gr, która to kwota obejmuje: - kwotę 4.591 zł 5 gr tytułem należności głównej, - kwotę 319 zł 22 gr tytułem odsetek umownych naliczonych od należności głównej za okres od dnia 1 grudnia 2016 r. do dnia 21 sierpnia 2017 r. – naliczone zgodnie z wyciągiem z ksiąg bankowych, - kwotę 448 zł 62 gr tytułem odsetek przeterminowanych naliczonych od należności głównej za okres od dnia 2 stycznia 2017 r. do dnia 8 sierpnia 2018 r. – naliczone zgodnie z wyciągiem z ksiąg bankowych, - nadto strona powodowa wniosła o zasądzenie odsetek umownych za opóźnienie (przeterminowanych) liczonych od kwoty od kwoty 4.591 zł 5 gr od dnia 9 sierpnia 2018 r. do dnia zapłaty w wysokości czterokrotności stopy procentowej kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, jednakże w wysokości nie wyższej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie. Jako podstawę faktyczną powództwa strona powodowa wskazała umowę pożyczki z dnia 10 października 2016 r. zawartą pomiędzy stronami oraz fakt jej wypowiedzenia, co miało postawić w stan wymagalności całość zadłużenia dochodzonego pozwem. Jak wskazała powódka wyżej, na kwotę dochodzonego roszczenia składały się: należność główna – kapitał pożyczki w wysokości 4.591 zł 5 gr, odsetki umowne w wysokości 319 zł 22 gr oraz odsetki przeterminowane w wysokości 448 zł 62 gr – odsetki z tytułu opóźnienia w spłacie kredytu. Podstawę prawną roszczenia stanowiła treść przepisu art. 3 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim w związku z art. 720 k.c., zgodnie z którymi według treści z daty zawarcia umowy pożyczki – 10 października 2016 r.: Art.
treści 230 k.p.c. pozwana w ogóle nie wypowiedziała się co do faktów wynikających z elektronicznego zestawienia operacji jak na karcie 121 – 123 – potwierdzenia wypłaty pożyczki. Biorąc pod uwagę w/w sekwencję zdarzeń, których konsekwencją była wypłata kwoty pożyczki – uznanie rachunku pozwanej jak na karcie 121 – stwierdzić należy, że pozwana zawarła umowę pożyczki na warunkach jak w umowie pożyczki przedłożonej przez stronę powodową. Gdyby przecież pozwana nie złożyła wniosku o pożyczkę, nie zaakceptowała umowy, to Bank z pewnością nie wypłaciłby kwoty pożyczki jak na karcie 121 – 123. Ustalone więc okoliczności jak wyżej nakazują na podstawie art. 60 k.c. w związku z art. 61 k.c. w związku z art. 7 ustawy Prawo bankowe przyjąć, że pomiędzy stronami doszło do skutecznego zawarcia umowy pożyczki na warunkach jak w przedłożonym wydruku umowy pożyczki, a pozwana zaakceptowała warunki umowy, skoro Bank wypłacił środki pieniężne – udostępnił pozwanej kwotę pożyczki. Nieuzasadniony okazał się zarzut pozwanej, że powódka nie wykazała spełnienia świadczenia wzajemnego z umowy kredytu. Umowa o kredyt konsumencki/umowa pożyczki to umowa wzajemna w rozumieniu art. 487 § 2 k.c. Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Na tym co do zasady polega świadczenie Banku w wykonaniu umowy pożyczki. Powódka w niniejszym postępowaniu wykazała (art. 6 k.c. w związku z art. 232 k.p.c.), że spełniła świadczenie wynikające z udzielenia pożyczki. Nie sposób się zgodzić ze stanowiskiem pozwanej, że brak jest na tę okoliczność dowodów. Spełnienie świadczenia przez powódkę wynika z treści elektronicznego zestawienia operacji jak na karcie 121 – 123 – vide uznanie rachunku bankowego pozwanej. Pozwana w ogóle po doręczeniu jej tego dowodu nie wypowiedziała się co do niego czy też faktów, które podniosła powódka w oparciu o ten dowód (art. 230 k.p.c.). Wartość dowodowa wydruku w postaci elektronicznego zestawienia operacji została omówiona wyżej, zatem nie ma potrzeby powtarzania argumentacji w tym zakresie. Uzasadniony częściowo okazał się zarzut pozwanej co do braku wymagalności roszczenia. Zarzut pozwanej co do braku wymagalności roszczenia powódki nierozerwalnie był związany z zarzutem pozwanej co do niewykazania przez powódkę wysokości roszczenia. Zarzuty te zostaną omówione łącznie, o czym w dalszej części uzasadnienia. Ostatecznie częściowy brak wymagalności roszczenia powódki wynikał z tego, że powódka nie wykazała (art. 6 k.c. w związku z art. 232 k.p.c.), że skutecznie wypowiedziała umowę pożyczki – tu z zachowaniem uregulowań przewidzianych postanowieniami umowy pożyczki, a przede wszystkim Regulaminu kredytów i pożyczek udzielanych klientom indywidualnym przez Bank (...) S.A. Zgodnie z § 11 ustęp 1 pkt 4 Regulaminu kredytów i pożyczek udzielanych klientom indywidualnym przez Bank (...) S.A. w przypadku niedotrzymania przez kredytobiorcę warunków udzielenia kredytu Bank może wypowiedzieć umowę z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia umowy.
ustęp 4 pkt 2 litera a Regulaminu Bank ma prawo również wypowiedzieć umowę z zachowaniem terminu wypowiedzenia, o którym mowa w ustępie 1 pkt 4 w przypadkach umów zawartych od 1 grudnia 2011 r. o kredyt w wysokości nie większej niż 255550 PLN albo równowartości tej kwoty w innej walucie niż polska, jeżeli kredytobiorca nie zapłaci w terminie jednej pełnej raty kredytu za co najmniej jeden okres płatności w rozumieniu ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim i o ile w terminie 7 dni od daty otrzymania przez kredytobiorcę wezwania do zapłaty kredytobiorca nie spłaci zadłużenia wynikającego z treści wezwania. Przewidziana jak wyżej procedura wypowiedzenia umowy pożyczki przewidywała dla skutecznego złożenia oświadczenia o wypowiedzeniu umowy pożyczki powódka powinna była wezwać najpierw pozwaną do zapłaty zaległości w wyznaczonym terminie 7 dni, a dopiero w przypadku braku zapłaty na skutek rzeczonego wezwania, powódka mogła złożyć skutecznie oświadczenie o wypowiedzeniu umowy. Powódka nie wykazała, aby zachowała tę procedurę. W tym zakresie zarzut strony pozwanej okazał się uzasadniony, to znaczy co do nieskuteczności wypowiedzenia umowy pożyczki. Powódka nie wykazała (art. 6 k.c. w związku z art. 232 k.p.c.), aby skutecznie doręczyła pozwanej wezwanie do zapłaty przed wypowiedzeniem umowy, co było następnie warunkiem złożenia samego oświadczenia o wypowiedzeniu umowy, aby odniosło skutek w postaci rozwiązania umowy pożyczki. Wezwanie do zapłaty – jak na karcie 20 verte – wysłano na adres przy ulicy (...) w S. – w ogóle nie wiadomo dlaczego pod ten adres. W żadnym dokumencie złożonym do akt sprawy nie widnieje ten adres pozwanej jako adres jej miejsca zamieszkania czy też jako adres, pod którym pozwana odbiera korespondencję. W tym stanie rzeczy powódka nie wykazała, aby skutecznie doręczyła pozwanej wezwanie do zapłaty, które w świetle uregulowań Regulaminu jak wyżej, było warunkiem złożenia następnie oświadczenia o wypowiedzeniu umowy pożyczki (art. 61 k.c.). Powódka w ogóle nie podniosła twierdzeń faktycznych, aby zachowała skutecznie całą procedurę wypowiedzenia umowy oraz że adres, na który wysyłała wezwanie do zapłaty przy ulicy (...) był adresem pozwanej. To powoduje, że złożone wypowiedzenie umowy pożyczki było w konsekwencji nieskuteczne, a więc nie wywołało skutku w postaci rozwiązania umowy pożyczki i postawienia w stan wymagalności całej wierzytelności – pozostałego kapitału do spłaty jak twierdziła powódka. Podkreślić należy, że o ile powódka nie postawiła w stan wymagalności całego zadłużenia pozwanej (a to z uwagi na nieskuteczność wypowiedzenia umowy pożyczki), to wymagalna okazać się mogła część rat pożyczki, których termin zapadł do daty zamknięcia rozprawy – art. 316 § 1 k.p.c. – 7 październik 2020 r., co w konsekwencji mogło doprowadzić do uwzględnienia powództwa w zakresie części rat, to znaczy rat wymagalnych, ale powódka nie podołała ciężarowi dowodu w tym zakresie. Powódka, co wynika z jej stanowiska procesowego, wiązała wymagalność roszczenia z tytułu spłaty pożyczki, zarówno z wypowiedzeniem umowy pożyczki, jak i nadejściem płatności rat pożyczki. Sformułowanie roszczenia i jego wysokość wskazywały, że całość kapitału pożyczki miała być wymagalna, a to na skutek złożonego oświadczenia o wypowiedzeniu umowy pożyczki, co okazało się ze względów wskazanych powyżej nieskuteczne. Zgodnie z art. 316 § 1 k.p.c. po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. W niniejszej sprawie rozprawę zamknięto w dniu 7 października 2020 r., zatem co do zasady wymagalne (należne do spłaty dla powódki) okazały się łącznie raty, których termin zapłaty przypadał do dnia 7 października 2020 r., albowiem termin wymagalności każdej raty przypadał na dzień 1 - go dnia każdego miesiąca. W zakresie kapitału kredytu i części kapitałowej rat kredytu Sąd zważył, co następuje. Strona powodowa nie wykazała jaka kwota kapitału pożyczki była wymagalna na dzień zamknięcia rozprawy – to jest 7 października 2020 r. Podkreślić należy, że na dzień zamknięcia rozprawy nie nadszedł jeszcze termin zapłaty wszystkich rat. Zgodnie z umową pożyczki spłata pożyczki miała nastąpić w 80 ratach, każda rata płatna do 1 – go dnia każdego miesiąca, przy czym pierwsza rata miała być płatna w dniu 1 grudnia 2016 r. Zatem termin wymagalności ostatniej raty kredytu przypada na dzień 1 sierpnia 2023 r. Jak wskazano wyżej, powódka w niniejszym postępowaniu dochodziła kwoty kapitału wymagalnego na skutek postawienia w stan wymagalności całej wierzytelności, co jak się okazało z uwagi na nieprawidłowość wypowiedzenia umowy pożyczki okazało się stanowiskiem nieprawidłowym. Pamiętać należy z punktu widzenia art. 321 § 1 k.p.c., że Sąd nie może orzekać co do przedmiotu, który nie był objęty żądaniem pozwu. Przy przyjęciu, że ewentualnie można by uwzględnić powództwo w zakresie wymagalnego kapitału pożyczki do dnia zamknięcia rozprawy, to stwierdzić należy, że strona powodowa nie wykazała (art. 6 k.c. w związku z art. 232 k.p.c.) jaka była to kwota. Strona powodowa nie podniosła nawet twierdzeń faktycznych w tym zakresie, nie mówiąc już o ich wykazaniu jakimkolwiek dowodem. Nie można tego wprost utożsamiać z wysokością rat pożyczki wymagalnych do dnia zamknięcia rozprawy, bo raty kredytu składały się z części kapitałowej i odsetkowej. Na pewno część kapitałowa i odsetkowa nie miały wartości stałych co do wysokości kwot. Strona powodowa tymczasem nie dochodziła spłaty rat pożyczki wymagalnych do dnia zamknięcia rozprawy, ale co najwyżej kapitału, który jest wymagalny do tego dnia. Strona powodowa określiła wysokość roszczenia co do kapitału i odsetek bazując na okoliczności skutecznego wypowiedzenia umowy pożyczki. Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że Sąd orzekający nie mógł ustalić na podstawie dowodów przedłożonych przez stronę powodową jaka była wysokość kapitału pożyczki do spłaty na dzień zamknięcia rozprawy, to znaczy łącznie części kapitałowe rat pożyczki do dnia zamknięcia rozprawy. Powódka nie dochodziła części odsetkowych rat pożyczki do dnia zamknięcia rozprawy, bo wcześniej wypowiedziała umowę pożyczki i w związku z tym zdarzeniem ukształtowała roszczenie odsetkowe. Strona powodowa nie podniosła twierdzeń faktycznych jak kształtowały się raty pożyczki w zakresie części kapitałowej i odsetkowej. Nadto nie przedstawiono na tę okoliczność żadnego dowodu. W tym stanie rzeczy, skoro niemożliwym było ustalenie jaka wartość kapitału pożyczki – to znaczy części kapitałowe rat pożyczki – była wymagalna na dzień zamknięcia rozprawy, to roszczenie w zakresie kapitału pożyczki jako nieudowodnione co do wysokości podlegało oddaleniu w punkcie II wyroku. Wskazać należy, że aby powództwo w zakresie części kapitałowej pożyczki do spłaty mogło zostać uwzględnione w zakresie kapitału wymagalnego na dzień zamknięcia rozprawy powódka powinna była podnieść twierdzenia faktyczne jak raty kształtowały się co do kapitału pożyczki od dnia zawarcia umowy pożyczki i dalej, co najmniej do dnia zamknięcia rozprawy, aby Sąd mógł zweryfikować poprawność żądania w zakresie kapitału pożyczki. Twierdzeń faktycznych i dowodów w tym zakresie zabrakło, za co odpowiedzialność ponosi powódka. Skoro powódka nie wykazała wysokości roszczenia w zakresie kwoty kapitału pożyczki, co skutkowało oddaleniem powództwa w tym zakresie, to również roszczenie odsetkowe od kwoty kapitału – odsetki umowne za opóźnienie (przeterminowane) liczone od kwoty od kwoty 4.591 zł 5 gr od dnia 9 sierpnia 2018 r. do dnia zapłaty w wysokości czterokrotności stopy procentowej kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, jednakże w wysokości nie wyższej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie – podlegało oddaleniu, o czym orzeczono w punkcie II wyroku. W tym stanie rzeczy roszczenie o zapłatę kwoty 4.591 zł 5 gr tytułem należności głównej – kapitału wraz z odsetkami umownymi za opóźnienie (przeterminowanych) liczonymi od kwoty od kwoty 4.591 zł 5 gr od dnia 9 sierpnia 2018 r. do dnia zapłaty w wysokości czterokrotności stopy procentowej kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, jednakże w wysokości nie wyższej niż wysokość odsetek maksymalnych za opóźnienie – podlegało oddaleniu w całości – o czym orzeczono w punkcie II wyroku. Jak wskazano powódka nie wykazała nawet wartości roszczenia w zakresie kapitału pożyczki, a wymagalnego do dnia zamknięcia rozprawy. Sąd nie zasądzał od pozwanej na rzecz powódki żadnych rat w zakresie części odsetkowej raty ze względów wskazanych powyżej, bo takie roszczenie nie było objęte treścią pozwu, zatem przeciwko uwzględnieniu powództwa z tego tytułu sprzeciwiała się treść art. 321 § 1 k.p.c. W zakresie roszczenia o zapłatę kwoty 319 zł 22 gr tytułem odsetek umownych naliczonych od należności głównej za okres od dnia 1 grudnia 2016 r. do dnia 21 sierpnia 2017 r. – naliczone zgodnie z wyciągiem z ksiąg bankowych, Sąd zważył, co następuje. Roszczenie co do zapłaty kwoty 319 zł 22 gr tytułem odsetek umownych okazało się uzasadnione. Wyliczenie rachunkowe w tym zakresie jak w wyciągu z ksiąg bankowych jak na karcie 26 okazało się poprawne i odpowiada § 5 ustęp 8 umowy pożyczki, gdzie przewidziano odsetki umowne od kwoty kapitału. Odsetki w tym zakresie zostały wyliczone poprawnie. Spowodowało to uwzględnienie roszczenia w punkcie I wyroku co do wskazanej kwoty 319 zł 22 gr tytułem odsetek umownych – za korzystanie z kapitału. W zakresie roszczenia o zapłatę kwoty 448 zł 62 gr tytułem odsetek przeterminowanych naliczonych od należności głównej za okres od dnia 2 stycznia 2017 r. do dnia 8 sierpnia 2018 r. – naliczone zgodnie z wyciągiem z ksiąg bankowych, Sąd zważył, co następuje. Wyliczenie w zakresie dochodzonej kwoty 448 zł 62 gr tytułem odsetek przeterminowanych (za opóźnienie) zostało przedstawione jak w wyciągu bankowym na karcie 26 – 26 verte. O ile roszczenie to miało swoją podstawę w § 5 ustęp 9 umowy pożyczki, to roszczenie to uznano za niewykazane co do wysokości (art. 6 k.c. w związku z art. 232 k.p.c.), albowiem powódka nie wykazała, aby należności główne jak na karcie 26 – 26 verte, od których liczyła odsetki za opóźnienie odpowiadały częściom kapitałowym rat pożyczki we wskazanych datach – brak w tym zakresie jakiegokolwiek dowodu. Sąd zatem nie miał jakiekolwiek możliwości weryfikacji twierdzeń i wyliczeń w tym zakresie – zarówno co do wysokości jak i poprawności. W tym stanie rzeczy powództwo w zakresie żądania zapłaty 448 zł 62 gr tytułem odsetek przeterminowanych (za opóźnienie) podlegało oddaleniu w punkcie II wyroku. W punkcie III wyroku orzeczono w przedmiocie wynagrodzenia kuratora procesowego pozwanej na podstawie § 1 ustęp 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej w związku z § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie, mając na względzie wartość przedmiotu sporu w niniejszej sprawie i minimalne wynagrodzenie. W punkcie Iv wyroku orzeczono w przedmiocie zwrotu kosztów procesu
zasady wynikającej z art. 100 k.p.c. – stosowne rozdzielenie kosztów procesu z uwzględnieniem wyniku procesu. Powódka wygrała proces w 6 % (319 zł 22 gr : 5.358 zł 89 gr x 100 %). Odpowiednio pozwana wygrała proces w 94 %. Na koszty procesu powódki składały się uiszczona opłata od pozwu w wysokości 100 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł, opłata notarialna w wysokości 7 zł 38 gr i uiszczona zaliczka na poczet wynagrodzenia kuratora procesowego w wysokości 900 zł. Łącznie koszty procesu powódki wyniosły kwotę 1.024 zł 38 gr. Powódce należy się co do zasady zwrot kosztów procesu od pozwanej w wysokości 6 % z kwoty 1.024 zł 38 gr, zatem kwota 61 zł 46 gr. W powołaniu powyższej argumentacji orzeczono jak w sentencji wyroku. S., dnia 13 listopada 2020 r., Sędzia Sądu Rejonowego Tomasz Cegłowski Sygn. akt III C 1535/19 ZARZĄDZENIE 1. Odnotować w kontrolce terminowego sporządzania uzasadnień. 2. Odpis wyroku wraz z odpisem uzasadnienia wyroku doręczyć pełnomocnikowi powódki. 3. Akta przedłożyć z pismem, apelacją lub za 30 dni. S., dnia 13 listopada 2020 r., Sędzia Sądu Rejonowego Tomasz Cegłowski
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.