Sygn. akt IV U 799/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 stycznia 2021r. Sąd Okręgowy we Włocławku IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Okr
ust. 1 stosuje się tablice trwania życia obowiązujące w dniu, w którym ubezpieczony osiągnął wiek emerytalny, o którym mowa w art. 24 ust. 1a i 1b oraz w art. 27 ust. 2 i
- Art.
- ust.
- ustawy emerytalnej stanowi natomiast, że podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175 oraz kwot środków zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz art.
- Sposób ustalenia kapitału początkowego uregulowano w art. 173 ust. 1 i art. 174 ust. 1 – 3b ustawy emerytalnej. Obowiązek ustalenia kapitału początkowego dotyczy tych ubezpieczonych, urodzonych po dniu 31 grudnia 1948r., którzy przed dniem wejścia w życie ustawy opłacali składki na ubezpieczenie społeczne lub za których składki opłacali płatnicy składek. Kapitał początkowy ustala się na zasadach określonych w art. 53, z uwzględnieniem ust. 2-
- Art. 53 ust. 1 ustawy emerytalnej stanowi, że emerytura wynosi: 1) 24% kwoty bazowej, o której mowa w art. 19, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, oraz 2) po 1,3% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów składkowych, 3) po 0,7% podstawy jej wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych z uwzględnieniem art.
- Przy obliczaniu emerytury okresy, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, ustala się z uwzględnieniem pełnych miesięcy. Przy ustalaniu kapitału początkowego przyjmuje się przebyte przed dniem wejścia w życie ustawy: 1) okresy składkowe, o których mowa w art. 6; 2) okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 5; 3) okresy nieskładkowe, o których mowa w art. 7 pkt 1-4 i 6-12, w wymiarze nie większym niż określony w art. 5 ust.
- Podstawę wymiaru kapitału początkowego ustala się na zasadach określonych w art. 15, 16, 17 ust. 1 i 3 oraz art. 18 ustawy emerytalnej, z tym że okres kolejnych 10 lat kalendarzowych ustala się z okresu przed 1 stycznia 1999r.
art. 15 ust. 1 ustawy emerytalnej podstawę wymiaru kapitału początkowego stanowi ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe lub na ubezpieczenie społeczne na podstawie przepisów prawa polskiego w okresie kolejnych 10 lat kalendarzowych, wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 20 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę, z uwzględnieniem ust. 6 i art. 176. Ust. 2a stanowi dalej, że jeżeli nie można ustalić podstawy wymiaru składek w okresie pozostawania w stosunku pracy wskazanym do ustalenia podstawy wymiaru emerytury i renty, za podstawę wymiaru składek przyjmuje się kwotę obowiązującego w tym okresie minimalnego wynagrodzenia pracowników, proporcjonalnie do okresu podlegania ubezpieczeniu i wymiaru czasu pracy. Ust. 3 stanowi, że do podstawy wymiaru emerytury lub renty, o której mowa w ust. 1 i 2, dolicza się kwoty przysługujących ubezpieczonemu w danym roku kalendarzowym wynagrodzeń za czas niezdolności do pracy oraz kwoty zasiłków: chorobowego, macierzyńskiego, opiekuńczego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku wyrównawczego, świadczenia wyrównawczego lub dodatku wyrównawczego, a także wartość rekompensaty pieniężnej ustaloną
pkt 3 załącznika do ustawy z dnia 6 marca 1997 r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent. Do podstawy wymiaru wlicza się również kwoty zasiłków dla bezrobotnych, zasiłków szkoleniowych lub stypendiów wypłaconych z Funduszu Pracy za okres udokumentowanej niezdolności do pracy, z zastrzeżeniem ust. 3a. Według ust. 4 w celu ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty : 1) oblicza się sumę kwot podstaw wymiaru składek i kwot, o których mowa w ust. 3, w okresie każdego roku z wybranych przez zainteresowanego lat kalendarzowych; 2) oblicza się stosunek każdej z tych sum kwot do rocznej kwoty przeciętnego wynagrodzenia ogłoszonej za dany rok kalendarzowy, wyrażając go w procentach, z zaokrągleniem do setnych części procentu; 3) oblicza się średnią arytmetyczną tych procentów, która, z zastrzeżeniem ust. 5, stanowi wskaźnik wysokości podstawy wymiaru emerytury lub renty, oraz 4) mnoży się przez ten wskaźnik kwotę bazową, o której mowa w art. 19. Ust. 5 stanowi, że wskaźnik wysokości podstawy wymiaru nie może być wyższy niż 250%. Natomiast
ust. 6. na wniosek ubezpieczonego podstawę wymiaru emerytury lub renty może stanowić ustalona w sposób określony w ust. 4 i 5 przeciętna podstawa wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe w okresie 20 lat kalendarzowych przypadających przed rokiem zgłoszenia wniosku, wybranych z całego okresu podlegania ubezpieczeniu. Zważyć należy, że zakwestionowała tylko fakt nieuwzględnienia w zaskarżonej decyzji okresów jej zatrudnienia w (...) Prasa-K.-R.. Z analizy materiału dowodowego wynika, zdaniem Sądu, że zarzut ten jest uzasadniony, albowiem istotnie ZUS nie uwzględnił tego okresu, powołując się na argument braku wymiaru czasu pracy ubezpieczonej. Takiego stanowiska nie można podzielić. Okresy zatrudnienia zalicza się do ustalenia kapitału początkowego jako okresy składkowe i nieskładkowe. Dodać więc trzeba, że definicję okresów składkowych i nieskładkowych zawarto w przepisach art. 6 i 7 ustawy emerytalnej.
art. 6 ust. 2 pkt 13 powołanej ustawy za okresy składkowe uważa się również przypadające przed dniem 15 listopada 1991r. okresy, za które została opłacona składka na ubezpieczenie społeczne albo, za które nie było obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, pracy na obszarze Państwa Polskiego wykonywanej na rzecz jednostek gospodarki uspołecznionej na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia oraz współpracy przy wykonywaniu takiej umowy:
- a)objętej obowiązkiem ubezpieczenia społecznego i okresy kontynuowania tego ubezpieczenia, za które opłacono składkę na to ubezpieczenie lub w których występowało zwolnienie od opłacania składki,
- b)wykonywanej przed dniem 1 stycznia 1976r., jeżeli umowa odpowiadała warunkom ubezpieczenia obowiązującym w tym dniu. Jak stanowi zaś art. 7 pkt. 1 a i 1 b ustawy emerytalnej za okresy nieskładkowe uważa się okresy pobierania wynagrodzenia za czas niezdolności do pracy wypłaconego na podstawie przepisów Kodeksu pracy i zasiłków z ubezpieczenia społecznego: chorobowego i opiekuńczego.
§ 3ust.
1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe (Dz.U. z 8 listopada 2011r. nr 237 poz. 1412; dalej jako rozporządzenie) postępowanie w sprawach świadczeń wszczyna się na podstawie wniosku zainteresowanego, chyba że przepisy ustawy przewidują wszczęcie tego postępowania z urzędu.
§ 10
ust.1 rozporządzenia zainteresowany zgłaszający wniosek o emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy powinien dołączyć do wniosku dokumenty stwierdzające: 1) datę urodzenia; 2) okresy uzasadniające prawo do świadczeń i ich wysokość; 3) stan zdrowia, a także wywiad zawodowy sporządzony przez płatnika składek, jeżeli ubezpieczony pozostaje w zatrudnieniu - w przypadku gdy prawo do świadczenia jest uzależnione od stwierdzenia niezdolności do pracy; 4) wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu i uposażenia, przyjmowanych do ustalenia podstawy wymiaru świadczeń; 5) okoliczności niezbędne do ustalenia świadczeń przysługujących z zagranicznych instytucji ubezpieczeniowych, jeżeli umowy międzynarodowe, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, tak stanowią. 2. Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i 4, nie są wymagane, jeżeli konto ubezpieczonego zawiera dane pozwalające na ustalenie prawa i wysokości świadczenia. 3. Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 4 i 5, nie są wymagane, jeżeli zostały złożone w organie rentowym dla celów ustalenia kapitału początkowego albo prawa lub wysokości świadczeń na podstawie ustawy lub odrębnych przepisów.
§ 21ust.
1 rozporządzenia środkiem dowodowym stwierdzającym wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu oraz uposażenia przyjmowanego do ustalenia podstawy wymiaru emerytury lub renty są zaświadczenia pracodawcy lub innego płatnika składek, legitymacja ubezpieczeniowa lub inny dokument, na podstawie którego można ustalić wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu lub uposażenia. Z kolei w myśl § 22 ust. 1 jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, środkiem dowodowym stwierdzającym okresy zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, powołania, wyboru, mianowania oraz spółdzielczej umowy o pracę jest świadectwo pracy, zaświadczenie płatnika składek lub innego właściwego organu, wydane na podstawie posiadanych dokumentów lub inny dokument, w tym w szczególności: 1) legitymacja ubezpieczeniowa; 2) legitymacja służbowa, legitymacja związku zawodowego, umowa o pracę, wpis w dowodzie osobistym oraz pisma kierowane przez pracodawcę do pracownika w czasie trwania zatrudnienia.
- Jeżeli ustawa przewiduje możliwość udowodnienia zeznaniami świadków okresu składkowego, od którego zależy prawo lub wysokość świadczenia, dowód ten dopuszcza się pod warunkiem złożenia przez zainteresowanego oświadczenia w formie pisemnej lub ustnej do protokołu, że nie może przedłożyć odpowiedniego dokumentu potwierdzającego ten okres. W świetle przytoczonych przepisów i złożonych przez ubezpieczoną dokumentów stanowisko ZUS wyrażone w zaskarżonej decyzji nie jest prawidłowe. Wymóg wskazania w zaświadczeniu pracodawcy wymiaru czasu pracy świadczonej na podstawie umowy agencyjnej nie znajduje bowiem umocowania w żadnym przepisie. Podkreślić należy, chodzi tu o pracę na podstawie umowy agencyjnej. Zatem oceny przedmiotowego okresu, jako okresu pozostawania w ubezpieczeniu, nie można dokonywać z pominięciem przepisów wówczas obowiązujących (por. np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 5 lutego 2014r. w sprawie III AUa 583/13). Sąd zważył zatem, że tego rodzaju pracę i świadczenia z ubezpieczenia społecznego z jej tytułu unormowano w odrębnej ustawie z dnia 19 grudnia 1975r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia (Dz.U. Nr 45, poz. 232; tj. z dnia 5 maja 1983 r., Dz.U. Nr 31, poz. 146 z późn. zm.) (dalej w skrócie ustawa). Według art. 1 ust. 1 ustawy obowiązkowe ubezpieczenie społeczne określone ustawą, zwane dalej «ubezpieczeniem», obejmuje osoby wykonujące odpłatnie pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia zawartej na okres co najmniej 15 dni. 1a. Ubezpieczenie obejmuje również osoby wykonujące na rzecz jednego zleceniodawcy pracę na podstawie umów agencyjnych lub zlecenia krótszych niż 15 dni, jeżeli łączny okres, na który umowy zostały zawarte, wynosi co najmniej 15 dni. Obowiązek ubezpieczenia powstaje wówczas od pierwszego dnia tej umowy, z której wynika, że łączny okres wykonywania umów wyniesie co najmniej 15 dni. 1b. Przepisu ust. 1a nie stosuje się, jeżeli między ostatnim dniem ostatniej umowy a pierwszym dniem następnej upłynęło co najmniej 60 dni.
- Umową agencyjną lub umową zlecenia w rozumieniu ustawy, zwaną dalej "umową", jest umowa, na podstawie której osoba ją zawierająca zobowiązuje się do wykonywania określonych czynności w imieniu jednostki gospodarki uspołecznionej lub na rzecz tej jednostki. Według art. 2 ust. 1 ustawy ubezpieczenie nie obejmuje jednak osób, które zawarły umowę, jeżeli osoby te: 1) nie ukończyły 18 lat, 2) są równocześnie pracownikami zatrudnionymi co najmniej w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie albo objęte są odrębnymi przepisami w zakresie zaopatrzenia emerytalnego lub ubezpieczenia społecznego, z zastrzeżeniem ust. 3, 3) mają ustalone prawo do emerytury lub renty, chyba że zgłoszą wniosek o objęcie ubezpieczeniem.
- Osoby spełniające równocześnie warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym określonym ustawą i ubezpieczeniem społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodzin podlegają ubezpieczeniu określonemu ustawą. Art. 4 ustawy stanowi dalej, że obowiązek ubezpieczenia powstaje z dniem oznaczonym w umowie jako dzień rozpoczęcia jej wykonywania, zaś w myśl art. 5 ust. 1 obowiązek taki ustaje z dniem rozwiązania lub wygaśnięcia umowy. W art. 6 ustawy stanowi się :
- Osobom objętym ubezpieczeniem, zwanym dalej "ubezpieczonymi", przysługują: 1) świadczenia lecznicze i położnicze, zaopatrzenie w leki, przedmioty ortopedyczne, protezy, środki opatrunkowe i pomocnicze, 2) świadczenia pieniężne w razie choroby i macierzyństwa: zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne, zasiłek porodowy i zasiłek macierzyński, 3) ( skreślony) 4) świadczenia emerytalne: emerytura, renta inwalidzka i renta rodzinna, 5) świadczenia pieniężne z tytułu wypadku przy wykonywaniu umowy oraz w razie choroby zawodowej: jednorazowe odszkodowanie, renta inwalidzka i renta rodzinna, 6) dodatki do emerytury i renty, 7) zasiłek pogrzebowy, 8) świadczenia w naturze z tytułu pobierania emerytury lub renty: świadczenia lecznicze, położnicze, rehabilitacyjne, zaopatrzenie w leki, przedmioty ortopedyczne, protezy, środki opatrunkowe i pomocnicze oraz pobyt w domu pomocy społecznej.
- Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, prawo do świadczeń, o których mowa w ust. 1, ustala się na zasadach, w wysokości i w trybie określonych przepisami: 1) o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, 2) o ubezpieczeniu rodzinnym, 3) o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin, 4) o świadczeniach z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych.
- Podstawę wymiaru emerytury i renty stanowi przeciętny dochód stanowiący podstawę wymiaru składek za okres, o którym mowa w ust. 4, ustalony i zwaloryzowany w sposób określony w przepisach o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników i ich rodzin.
- Do ustalenia podstawy wymiaru emerytury i renty przyjmuje się dochód, od którego ustalono składki, za okres kolejnych 3 lat kalendarzowych wybranych przez zainteresowanego z ostatnich 12 lat, licząc wstecz od roku, w którym zgłoszono wniosek o emeryturę lub rentę. (…) Jak ustalono w oparciu o dokumenty zgromadzone w toku całego postępowania oraz w oparciu o dowody osobowe, E. E.
(1)była zatrudniona na podstawie umowy agencyjnej nieprzerwanie w okresie od 10 marca 1982r. do 15 marca 1988r. czyli ponad 6 lat, co spełnia wymóg art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1975r. o ubezpieczeniu społecznym osób wykonujących pracę na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia. Za ów okres zatrudnienia ubezpieczona wprawdzie nie przedstawiła dokumentu w postaci świadectwa pracy, ale potwierdziła go zaświadczeniem pracodawcy z dnia 7 marca 1989r. Co więcej okres tego zatrudnienia znajduje w pełni potwierdzenie we wpisie w legitymacji ubezpieczeniowej na k. 4 – 5 i 46 – 47 (wydanej zresztą przez (...) Prasa-K.-R.). Faktu opłacenia składek za ten okres nie był kwestionowany. To wystarcza, zdaniem Sądu, do uwzględnienia tego okresu jako okresów składkowych i nieskładkowych. W tym miejscu należy jedynie dodać, że w uzasadnianym wyroku Sąd omyłkowo wskazał, że przedmiotowy okres winien być uwzględniony jako składkowy, a nie prawidłowo „jako składkowy i nieskładkowy”, pomijając okresy nieskładkowe czyli pobierania przez ubezpieczoną wynagrodzenia za czas choroby i/lub okresy zasiłków chorobowych w zw. z niezdolnością do pracy z powodu choroby i opieki: 30 listopada 1982r., 12-16 grudnia 1983r., 20 grudnia 1984r. – 20 luty 1985r., 21 luty – 24v kwietnia 1985r., 4-7 listopada 1985r., 30 grudnia 1985r. – 3 stycznia 1986r., 17 marca 1986r., 7 kwietnia 1986r., 6-9 maja 1986r., 9-11 lipca 1986r., 13-16 maja 1987r., 15-18 luty 1988r., które wynikają z wpisów w legitymacji ubezpieczeniowej strony. Odnośnie zaś stanowiska ZUS co do braku danych o wymiarze zatrudnienia ubezpieczonej w przedmiotowym okresie to należy wskazać, że nie jest to bezwzględnie konieczne do uznania okresów składkowych i nieskładkowych. Taka informacja jest jedynie potrzebna do ustalenia podstawy wymiaru składki na ubezpieczenia społeczne dla ewentualnego ustalenia wwpw kapitału początkowego z innego dziesięciolecia, niż wybrane przez ZUS w zaskarżonej decyzji. Tego jednak ubezpieczona się nie domagała i nie było to przedmiotem ustaleń i oceny Sądu. Tym samym też Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie jest prawidłowa i wymaga zmiany
żądaniem E. E.
(1). Podstawą orzeczenia jest art. 477 14 § 2 k.p.c.