Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie zakreślonym treścią decyzji i odwołania była podstawa wymiaru składek skarżącej na ubezpieczenia społeczne z tytułu zatrudnienia na podstawie umów zlecenia u płatnika składek określonego w decyzji. Zatem spółka ta, jako płatnik składek, będąca jednocześnie adresatem decyzji jest stroną tego postępowania w rozumieniu art.
Przypomnieć w tym miejscu trzeba, że w myśl tego przepisu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych stronami są: ubezpieczony, osoba odwołująca się od orzeczenia wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności, inna osoba, której praw i obowiązków dotyczy zaskarżona decyzja, organ rentowy, wojewódzki zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności i zainteresowany. W świetle tego przepisu nie ulega wątpliwości, że stroną tego postępowania są również zainteresowani. Należy zwrócić uwagę, że art.
określając strony postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych posługuje się pojęciem osoby, której praw i obowiązków "dotyczy" zaskarżona decyzja. Natomiast w definicji zawartej w § 2 tego artykułu ustawodawca sprecyzował, że zainteresowanym jest ten, czyje prawa lub obowiązki "zależą" od rozstrzygnięcia sprawy. W orzecznictwie Sądu Najwyższego różnie, w zależności od przedmiotu decyzji, określano status "zainteresowanego" w postępowaniu sądowym, ale nigdy nie budziło wątpliwości, że adresaci decyzji organu rentowego określającego tytuł ubezpieczenia (podstawy wymiaru składek) wynikający ze stosunku pracy lub umowy prawa cywilnego są stronami postępowania, jako że określone w decyzji prawa jednego z adresatów decyzji odpowiadają obowiązkom drugiego z adresatów decyzji. Ich uczestnictwo w procesie zawsze było i nadal jest obowiązkowe, pod rygorem nieważności postępowania. W przedmiotowej sprawie, będącej postepowaniem w zakresie ubezpieczeń społecznych, adresatem decyzji organu rentowego są zainteresowani i to oni też są stroną postępowania. Skoro zatem któraś ze stron procesu nie może być o nim w ogóle zawiadomiona i brać w nim udziału, to w takiej sytuacji prowadzenie procesu jest niedopuszczalne i nie można go zakończyć orzeczeniem merytorycznym. Zgodnie z art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c., zachodzi wówczas podstawa do zawieszenia postępowania w sprawie. Z mocy natomiast art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. postępowanie zostanie umorzone, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie zostanie zgłoszony w ciągu trzech miesięcy od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania. W takim przypadku może dojść do uprawomocnienia się zaskarżonych decyzji. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 177 § 1 pkt 6 k.p.c. sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Sędzia Romuald Dalewski
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.