VII P 31/20

Sygn. akt VII P 31/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 lutego 2021 r. Sąd Rejonowy w Bydgoszczy VII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Katarzyna Błażejowska Ławnicy: Elżbieta Jurek, Elżbieta Rynkowska Protokolant: starszy sekretarz sądowy Artur Kluskiewicz po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2021 r. w Bydgoszczy na rozprawie sprawy z powództwa M. Z. przeciwko P. w Ż. o przywrócenie do pracy

1. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 18.525,00 (osiemnaście tysięcy pięćset dwadzieścia pięć) złotych tytułem odszkodowania za niezgodne z prawem rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia;
2. wyrokowi w punkcie pierwszym nadaje rygor natychmiastowej wykonalności do kwoty 6.175,00 (sześć tysięcy sto siedemdziesiąt pięć) złotych;
3. oddala powództwo o przywrócenie do pracy;
4. zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 886,04 (osiemset osiemdziesiąt sześć 04/100) złotych tytułem zwrotu kosztów procesu. Elżbieta Jurek Sędzia Katarzyna Błażejowska Elżbieta Rynkowska Sygn. akt VII P 31/20 UZASADNIENIE Powódka M. Z. wniosła pozew przeciwko P. w Ż. o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach oraz zasądzenie wynagrodzenia za czas pozostawania bez prac oraz zasądzenie kosztów według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazała, iż rozwiązał z nią umowę Starosta, co stanowiło naruszenie przepisów prawa dotyczących rozwiązywania umów o pracę, bo zostało dokonane przez podmiot nieuprawniony. Nadto uzasadnienie rozwiązania umowy nie znajduje oparcia w przesłankach natury obiektywnej oraz racjonalnej i jest wynikiem arbitralnych ocen i uprzedzeń. Jako dyrektor powódka nie posiadała nigdy przełożonego. Starosta nie mógł wydać powódce polecenia służbowego w zakresie jej wyłącznych kompetencji wynikających z przepisów. Nadto zawarte w rozwiązaniu umowy zarzuty wobec powódki są niezasadne i w kontekście art.52 § 2 kp przedawnione. Jeżeli chodzi o wezwanie do Prokuratury, to powódka zgodnie z obowiązkiem wynikającym z kpk stawiła się na to wezwanie. Powódka zostawiła w kadrach (...) w T. kserokopię wezwania do Prokuratury. Nie mogła powódka skontaktować się z sekretarzem powiatu w tej sprawie, bo nie odbierała telefonu. Następnego dnia potwierdzenie pobytu w Prokuraturze powódka przekazała kadrowej w (...) T., aby zostało ono dołączone do listy obecności. Przesłuchanie odbywało się w I. odległym od T. kilkadziesiąt km, w kontekście braku bezpośredniego połączenia środkami komunikacji publicznej, powódka nie była w stanie dotrzeć do miejsca pracy przed wyznaczonymi godzinami pracy. W skutek nieświadczenia pracy przez powódkę w (...) w T. żadna jednostka organizacyjna nie powinna ponieść negatywnych konsekwencji finansowych ( zwolnienie ze świadczenia pracy zgodnie z przepisami prawa jest nieodpłatne ewentualnie refundowane przez Prokuraturę). Ponieważ powódka wiedziała, że za ten czas nie przysługuje jej wynagrodzenie, a jej obowiązkiem było potwierdzenie pobytu w Prokuraturze uznała, że pozostawiona informacja w miejscu faktycznie wykonywanej pracy jest wystarczająca, a z całą pewnością nie godzi w interes finansowy powiatu. Co do zarzutów łamania procedury ochrony danych osobowych powódka wskazała, iż wiedza na ten temat była dostępna u Starosty od 20 maja 2019r. powódka powołała się na str.24 dokumentu „sprawozdanie z zadania zapewniającego”. Nadto postępowanie karne toczące się w sprawie w Prokuraturze w I. zostało umorzone. Co do zarzutu odniesienia się w terminie do dokumentu „Sprawozdanie z zadania zapewniającego” powódka zwróciła uwagę na swoją usprawiedliwioną nieobecność pracy w tamtym okresie. Zarzut ten jest o tyle naciągany, iż starosta w swoim piśmie z dnia 30.10.2019r. wyznaczył nowy termin, który został dochowany. Przedmiotowy dokument jest bardzo obszerny i wymagał szczegółowej analizy. W dniu 25.10.2019r. zakończyło się leczenie powódki i 29.10.2019r. stawiła się w Medycynie Pracy i po uzyskaniu potwierdzenia zdolności do pracy w wyznaczonym terminie wypełniła zadość oczekiwanym od niej zadaniu. Zarzut dotyczący wykorzystywaniu telefonu służbowego jest niezrozumiały, albowiem powódka nie pojmuje naganności swojego zachowania. W tytułu zawarte umowy (...) w Ż. opłaca identycznie kwotowo abonament niezależnie od liczby połączeń krajowych. Pracodawca nie poniósł z tytułu używania przez powódkę telefonu służbowego jakichkolwiek dodatkowych kosztów. Telefon od szeregu lat w tym w trakcie jej nieobecności w pracy służył powódce do rozmów służbowych i prywatnych i nigdy nie zgłaszano uwag. Nadto również w tym przypadku upłynął termin wskazany w art.52§ 2 kp. Zarzut „złej organizacji pracy a zarazem brakiem oczekiwanej przez pracodawcę dbałości….”można ewentualnie rozpatrywać przy zwykłym wypowiedzeniu, lecz nie w kontekście art.52§ 2 kp. Zarzut nieudzielenia pomocy w poszukiwaniu osób do pomocy przy sprawowaniu opieki nad dziećmi w R. (...) w B. jest bałamutny. Powódka dołożyła wszelkich starań, aby pomóc staroście w poszukiwaniu odpowiednich osób do pomocy w wychowaniu dzieci i jednocześnie takich, których zaakceptuje małżeństwo prowadzące ten dom. Zarzut wydania niewłaściwych upoważnień do kontroli jest kontrowersyjny. To zarząd powiatu wydaje upoważnienia do kontroli nad organizatorami rodzinnej pieczy zastępczej i in. Powódka uważa, że jej błąd był wtórny do błędu zarządu powiatu wydającego 12.03.2015r. uchwałę nr (...). Wiele zarzutów w piśmie Starosty rozwiązujących z powódka umowę o pracę jest niedoprecyzowanych np. co do terminów konkretnych naruszeń. Dotyczy to choćby dni, kiedy powódka dopuściła się rzekomego ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych w postaci wcześniejszego wyjścia z pracy. Powoływanie się na notatkę służbową wicestarosty miało tylko za zadanie utrudnić ewentualną obronę powódki, która nigdy z tym dokumentem nie została zapoznana. W odpowiedzi na pozew P. w Ż. wniosło o oddalenie powództwa i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, iż rozwiązanie umowy o pracę z powódką nastąpiło na podstawie uchwały podjętej przez uprawniony do tego podmiot tj. zarząd powiatu w Ż., zgodnie z wymogami formalnoprawnymi, w której to uchwale została określona przyczyna rozwiązania umowy o pracę w trybie art.52§1 kp. Powyższe przemawia za przyjęciem, że rozwiązanie umowy spełnia wymogi formalne zaś podana przyczyna była jasna, konkretna i rzeczywista. Co więcej uzasadnienie uchwały oraz oświadczenie będące załącznikiem do protokołu stanowiło szerokie uzasadnienie doprecyzowujące przyczyny rozwiązania umowy o pracę. Zgodnie z art.32 ust.1 i ust.2 pkt 5 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym zarząd powiatu wykonuje uchwały rady powiatu i zadania powiatu określone przepisami prawa, a do zadań zarządu powiatu należy w szczególności: zatrudnianie i zwalnianie kierowników jednostek organizacyjnych powiatu. Na posiedzeniu zarządu z dniu 30 grudnia 2019r. jednogłośnie została podjęta uchwała nr 118/2019 o rozwiązaniu stosunku pracy z Dyrektorem P. w Ż.. Powyższą uchwałę podjął jednogłośnie zarząd powiatu składający się z pięciu osób, którego przewodniczącym jest Starosta (...). Na podstawie uchwały nr (...) Rady Powiatu w Ż. z dnia 21 września 2018r. zmieniającej uchwałę w sprawie uchwalenia statutu Powiatu (...) § 65 ust 3 uchwały podpisuje tylko i wyłącznie przewodniczący posiedzenia, którym był w dniu 30 grudnia 2019r. przewodniczący zarządu Starosta (...). Jak wynika z protokołu oświadczenie o rozwiązaniu umowy o pracę bez okresu wypowiedzenia zostało odczytane zebranym, a następnie podpisane po akceptacji zarządu przez przewodniczącego zarządu. Następnie powódka uczestniczyła w posiedzeniu zarządu, gdzie została poinformowana o przyczynach rozwiązania z nią stosunku pracy. Zatem zostały spełnione warunki formalnoprawne. Zgodnie z przewidzianym trybem uchwała wraz z uzasadnieniem została opublikowana w (...). Fakt, iż powódka nie chciała do końca wysłuchać argumentacji członków zarządu nie może przemawiać na jej niekorzyść zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą. Strona pozwana wskazała, iż Starosta (...) w trakcie kilkunastu posiedzeń Zarządu Powiatu wielokrotnie osobiście zwracał uwagę na nieprawidłowości w zarządzaniu przez powódkę jednostką organizacyjną. Odzwierciedleniem tego są protokoły z posiedzeń Zarządu Powiatu. Przyczyna stanowiąca podstawę rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia w winy pracownika w niniejszej sprawie zdaniem pozwanego charakteryzuje się konkretnością, rzeczywistością oraz dostatecznym doprecyzowaniem. Pozwany odniósł się do nieprawdziwych jego zdaniem twierdzeń zawartych w pozwie. „Jako dyrektor samodzielnej powiatowej jednostki organizacyjnej powódka nie posiadała nigdy przełożonego”. Pozwany wskazał, iż wprost z ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym można odczytać art.35 Regulamin organizacyjny. Starosta, jako kierownik starostwa oraz zwierzchnik służbowy. Starosta jest kierownikiem starostwa powiatowego oraz zwierzchnikiem służbowym pracowników starostwa i kierowników jednostek organizacyjnych powiatu oraz zwierzchnikiem powiatowych służb, inspekcji i straży. Co więcej z „Zakresu obowiązków, odpowiedzialności i uprawnień M. Z.” wynika, że bezpośrednim przełożonym jest Starosta (...). „Dotychczas wojewoda nie podważał legalności działań powódki w kontekście wypełniania zadań z zakresu wspierania rodziny i pieczy zastępczej”. W wydanym przez Wojewodę (...) wystąpieniu pokontrolnym z dna 29 czerwca 2018r. wydano aż 12 zaleceń pokontrolnych, co stanowczo zaprzecza twierdzeniom powódki. Powódka notorycznie podważała decyzje przełożonego tym samym przekraczała granice dozwolonej krytyki m.in. przez nieudostępnienie pomieszczenia na spotkania rodziców z dziećmi. Sąd Rejonowy w Żninie wnioskował bezpośrednio do Dyrektora (...) w Ż. o pomoc w spotkaniach zwaśnionych rodzin. Pomimo tego powódka nie wyraziła zgody, a wręcz stanowczo odmówiła współpracy z sądem w tym zakresie, Skutkiem tego zostało wystosowane pismo do Starosty (...) celem podjęcia szybkiej interwencji, co Starosta niezwłocznie uczynił. Pomimo próśb, wniosków i szerokiej argumentacji nie było chęci współpracy ze strony powódki, co wygenerowało konflikt pomiędzy Sądem Rejonowym w Ż. (...)a (...) w Ż., a tym samym spowodowało utratę zaufania do Dyrektora placówki. W odniesieniu do stawiennictwa powódki w Prokuraturze Rejonowej w I.oddalonej o około 57 km od miejsca pracy powódki (...) w T., pozwany nie kwestionuje zasadności i konieczności obowiązkowego stawiennictwa, jakie wynika z art.177§1 kk, jednakże nie może zostać obojętny na nieprawdziwe twierdzenie zawarte w odwołaniu powódki. Z oświadczenia powódki wynika, że stawiła się ona na godzinę 9.00 w dniu 29 listopada 2019r. w siedzibie prokuratury, a do gabinetu prokuratora weszła przed 10.00,a przesłuchanie trwało ok.2 godzin. Z dokumentu wydanego na polecenie (...) przez prokuraturę w sposób niebudzący żadnych wątpliwości wskazano, że przesłuchanie trwało od godziny 8.53 do godziny 10.11 Godziny pracy powódki wynikające z Regulaminu Pracy (...) w Ż. to 7.30-15.30.Analizując w sposób celowy wprowadza w błąd sąd podając nieprawdę, a powrót do miejsca wykonywania pracy był niezbędny, a także możliwy do zrealizowania w ciągu 5,5 h. Przez wszystkie lata pracy powódki pracodawca doskonale wiedział, że poruszała się ona samochodem osobowym, a nie jak twierdzi środkami komunikacji publicznej i nie wie, dlaczego w tym wypadku miałoby być inaczej. Pozwany wskazał, iż powódka nie wspomina w pozwie o samowolnym opuszczeniu miejsca wykonywania pracy w dniu 25.11.2019r. o godzinie 14.00 poprzez „wyjście prywatne” – o czym pracodawca dowiedział się dopiero w grudniu. Jak również odnosząc się do nieprzestrzegania godzin pracy, bagatelizuje to tłumacząc niesubordynację „optymalizacją nałożonych na nią obowiązków”. W kontekście czasookresu wynikającego z art. 52§ 2 kp należy ocenić moment uzyskania wiedzy o samowolnym opuszczeniu miejsca pracy, udanie się do prokuratury i niepoinformowanie o tym fakcie pracodawcy, a także kontrola czasu pracy przeprowadzona na polecenie Starosty (...) w dniu 16 grudnia 2019r., która wykazała lekceważący stosunek do powierzonych zadań, wskazują na zachowanie ustawowego miesiąca wynikającego z art.52§ 2 kp. Odnosząc się do przytoczonych okoliczności, które składają się na tzw. czyn ciągły, od pierwszego dnia spełnienia się przesłanek z art.52 kp otwiera się termin do rozwiązania umowy, a także następne zdarzenie w ciągu zwartych w czasie i jednorodnych zachowań pracownika, powoduje ponownie rozpoczęcie jego biegu. W dniach 7-9.08.2019r. odbył się instruktaż stanowiskowy w dziedzinie BHP, który przeprowadziła dla powódki Sekretarz Powiatu. W trakcie szkolenia uzgodniono, że godziny pracy powódki w (...) w T.nie ulegną zmianie, pomimo propozycji ze strony Sekretarza na godziny pracy administracji (...) w T.. Używanie telefonu służbowego świadczy, iż korzystanie przez powódkę w okresie od 1 marca 2019r, do 1 kwietnia 2019r. ze zwolnienia lekarskiego odbyło się niezgodnie z jego przeznaczeniem, ponieważ w tym czasie kontaktując się z placówkami podległymi (...), pomimo wyznaczenia innej osoby pełniącej funkcję Dyrektora (...) wydawała im polecenia oraz instrukcje do działania. Ilość godzin ponad (...) min w jednym miesiącu) świadcząca o dużej aktywności zawodowej w czasie przebywania na zwolnieniu lekarskim zaprzecza twierdzeniom powódki, że były to rozmowy prywatne, gdyż, jako osoba będąca na stanowisku nadrzędnym nie powinna w czasie zwolnienia wchodzić w kompetencje p.o. Dyrektora (...) i rozmawiać z Dyrektorami (...) czy P. Opiekuńczo-Wychowawczych, a których numery w przeważającej części widnieją na bilingach. Odnosząc się do zarzutu braku odniesienia się w terminie do dokumentu : „Sprawozdanie z zadania zapewniającego” z dnia 20 maja 2019r. pozwany podał, iż powódka nie mogła udzielić żądanych informacja w terminie bo była na zwolnieniu lekarskim ale mogła w tym czasie udzielić obszernego wywiadu dla gazety lokalnej P. na temat pieczy zastępczej. Pozwany wskazał, iż nie jest prawdą, iż na powódkę nigdy nie wpłynęła żadna skarga, gdyż poza telefonicznymi taka pisemna wpłynęła w lipcu 2017r. Łamanie procedur ochrony danych osobowych i przekraczanie uprawnień skutkowało przyznaniem powódce oceny negatywnej. Pozwany potwierdził, iż Prokuratura Rejonowa w I.umorzyła postępowanie z uwagi na znikomą społeczną szkodliwość czynu. Wskazał również, iż siedmiokrotnie powódce nie przyznano premii każdorazowo z przyczyn takich jak nierzetelne wykonywanie powierzonych zadań. Rażący charakter przejawia się w wyjątkowo lekceważącym stosunku powódki, jako pracownika do powierzonych obowiązków, co spowodowało utratę zaufania pracodawcy. Sąd ustalił, co następuje: Powódka była zatrudniona w P. w Ż. od 1 lutego 1999r. na podstawie umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, jako dyrektor. Od jakiegoś czasu przynajmniej od 2018r. współpraca powódki ze Starostą (...) i całym Zarządem Powiatu (...) układała się źle. Powódka nie potrafiła również w prawidłowy sposób współpracować z innymi organami w zakresie zadań statutowych kierowanej rzez nią jednostki w tym z Sądem Rejonowym w Żninie. Prezes Sądu Rejonowego w Żninie zwracał się do powódki z prośbą o udostępnienie pokoju w (...) w celu umożliwienia spotkań rodziców z dziećmi w sprawach, w których zostały wyznaczone przez Sąd kontakty w związku ze złożonymi wnioskami o uregulowanie kontaktów z dziećmi. Pisma nie odniosły oczekiwanego skutku. Powódka poinformowała Prezesa Sądu, że nie ma żadnych możliwości spotkania się tych osób na terenie (...). W końcu Prezes Sądu zwrócił się bezpośrednio do Starosty (...) z tą prośbą i opisał postawę powódki. Podczas posiedzeń Zarządu Powiatu w Ż. często były omawiane sprawy związane z funkcjonowaniem pieczy zastępczej w Powiecie. Podczas tych posiedzeń wskazywano powódce obecnej na nich na nieprawidłowości w jej działaniu. Pomimo tych uwag powódka nie podejmowała działań mających je wyeliminować. Powódka podważała decyzje Starosty (...). Taka sytuacja spowodowała brak możliwości dalszej współpracy z powódką na dotychczas zajmowanym przez nią stanowisku. W lutym 2018r. powódce nie przyznano premii z powodu nieprzestrzegania obowiązków, za miesiąc kwiecień 2018r. w związku z nierzetelnie przygotowaną opinią dotyczącą wniosku Rodzinnego Domu Dziecka w B. w sprawie zatrudnienia dodatkowych dwóch osób, za miesiąc maj 2018r. z powodu nierzetelnie przygotowanej opinii dotyczącej dofinansowania letniego wypoczynku wychowanków P. Opiekuńczo-Wychowawczej typu Rodzinnego w G., za miesiąc listopad 2018r. za nierzetelne wykonywanie powierzonych zadań polegające na nieustosunkowaniu się do złożonych pozwów o wypłatę zaległych nadgodzin, o co Starosta (...) prosił w piśmie z dnia 02.11.2018r., za styczeń 2019r. za nieskuteczne działania w zakresie pieczy zastępczej, za luty 2019r., czego przyczyną był brak podjęcia jakiejkolwiek współpracy, o którą wnioskował Prezes Sądu Rejonowego w Ż., w zakresie umożliwienia spotkań rodziców z dziećmi w sprawach wskazanych przez Sąd oraz brak skutecznych rozwiązań w zakresie pieczy zastępczej. W wydanym przez Wojewodę (...) wystąpieniu pokontrolnym z dna 29 czerwca 2018r. wydano aż 12 zaleceń pokontrolnych odnośnie kierowanej przez powódkę placówki. Dowód: wystąpienie pokontrolne k.81-93, pismo Prezesa Sądu Rejonowego w Ż.k.97, protokoły posiedzenia Zarządu Powiatu w Ż. k.98-107, 62- 69, informacje o nieprzyznaniu premii k.118- 122, zeznania świadków Z. J. k.248-251, A. H. k.251-
5. Pismem z dnia 28 lutego 2019r. powierzono powódce wykonywanie innej pracy na podstawie art. 21 ustawy z dnia 21 listopada 2008r. o pracownikach samorządowych. Powierzono powódce na okres od dnia 1 marca 2019r. do 31 maja 2019r. wykonywanie pracy na stanowisku pracownika socjalnego. Miejscem wykonywania pracy był Dom Pomocy Społecznej w T.. Od następnego dnia od 1 marca 2019r. powódka poszła na zwolnienie lekarskie, na którym przebywała do 2 sierpnia 2019r. W czasie przebywania na zwolnieniu lekarskim powódka używała telefonu służbowego. Pismem z dnia 5 sierpnia 2019r. powierzono powódce wykonywanie innej pracy na podstawie art. 21 ustawy z dnia 21 listopada 2008r. o pracownikach samorządowych. Powierzono powódce na okres od dnia 5 sierpnia 2019r. do 2 listopada 2019r. wykonywanie pracy na stanowisku pracownika socjalnego. Miejscem wykonywania pracy był (...) w T.. Powódce jednocześnie cofnięto w okresie powierzenia dotychczasowy zakres obowiązków, odpowiedzialności i uprawnień. W tym okresie nie obowiązywała powódkę również umowa na używanie samochodu osobowego. Powódka przeszła szkolenie i instruktaż stanowiskowy od 7 do 9 sierpnia 2019r. W dniu 30 października 2019r. Starosta (...) wydał negatywną opinię dotyczącą wykonywania obowiązków przez powódkę. Pismem z dnia 30 października 2019r. po raz kolejny powierzono powódce wykonywanie innej pracy na podstawie art. 21 ustawy z dnia 21 listopada 2008r. o pracownikach samorządowych. Powierzono powódce na okres do dnia 22 grudnia 2019r. wykonywanie pracy na stanowisku pracownika socjalnego. Miejscem wykonywania pracy był Dom Pomocy Społecznej w T.. Dowód: akta osobowe powódki Powódka otrzymała od Starosty (...) polecenie na piśmie (...).074.134.2019 z dnia 21 sierpnia 2019r. odniesienia się do zaleceń przedstawionych przez audytora wewnętrznego tj. zajęcia stanowiska w sprawie „Sprawozdania z zadania zapewniającego” z dnia 20 maja 2019r. Następnie pismem z 30 października 2019r. (...).074.134.2019 Starosta z uwagi na usprawiedliwioną nieobecność powódki w pracy wyznaczył jej nowy termin udzielenia odpowiedzi do 15 listopada 2019r. Powódka wykonała w tym czasie wyznaczone jej zadanie. Dowód: bezsporne, pismo z 30.10.219r. k12 W dniu 16 października 2019r. do Prokuratury Rejonowej w I.wpłynęło zawiadomienie Starosty (...) dotyczące podejrzenia popełnienia przestępstwa przez powódkę polegającego na wydaniu polecenia udostępnienia danych osobowych znajdujących się w zbiorach centrum, pomimo niewyrażenia zgody na ich przetwarzanie przez zainteresowane osoby. W dniu 10 grudnia 2019r. Prokuratura Rejonowa w Inowrocławiu umorzyła śledztwo z tej sprawie. Dowód : postanowienie o umorzeniu postępowania k.35-
6. Powódka generowała konflikt swoją postawą. Zwracała się w sposób lekceważący w stosunku do Starosty, Wicestarosty i p.o.Dyrektora (...) W.. Dowód: notatka k.113,114, zeznania świadków Z. J. k.248-251, A. H. k.251-255, przesłuchanie W. W.