orzeka
podlega ten, kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Zgodnie natomiast z art. 115 § 16 pkt 2 k.k. stan nietrzeźwości zachodzi wówczas gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. W przedmiotowej sprawie nie ulega żadnej wątpliwości, że oskarżony znajdował się w czasie objętym zarzutem w stanie nietrzeźwości. Wskazują na to bezspornie wyniki badań oskarżonego na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu, które wykazały kolejno - 0,32 mg/l i 0,28 mg/l alkoholu etylowego w wydychanym powietrzu. Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał zatem wszystkie znamiona zarzuconego mu czynu kwalifikowanego z art.
Sąd wyeliminował w opisie czynu wynik III badania albowiem tenże wynik, nie wskazywał na jazdę samochodem w stanie nietrzeźwości. ☒ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania 1 K. O. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania Na gruncie niniejszej sprawy Sąd doszedł do przekonania, że sprawstwo i wina oskarżonego, a także okoliczności popełnienia czynu są niewątpliwe. Jednakże w niniejszej sprawie sąd nie uznał za zasadne wydanie wyroku skazującego i wymierzenie oskarżonemu sankcji karnej. W ocenie sądu całokształt okoliczności towarzyszących popełnieniu przestępstwa, jak również postawa oskarżonego oraz jego właściwości i warunki osobiste, a także zasady sprawiedliwości i racjonalnej polityki kryminalnej, przemawiały za warunkowym umorzeniem postępowania. Zastosowanie instytucji warunkowego umorzenia jest uzależnione od zaistnienia określonych w art. 66 § 1 i 2 k.k. przesłanek. Pierwszą z nich stanowi górna granica ustawowego zagrożenia za popełniony czyn, która nie może przekraczać 5 lat pozbawienia wolności (art. 66 § 2 k.k.). Sankcja przewidziana za występek opisany w art.
jest oznaczona alternatywnie - za jego popełnienie grozi kara grzywny, ograniczenia wolności lub kara pozbawienia wolności do lat 2, tym samym warunek przewidziany w art. 66 § 2 k.k. został spełniony. Dla zastosowania warunkowego umorzenia postępowania konieczna jest także uprzednia niekaralność za przestępstwo umyślne. Jak wynika z aktualnych danych o karalności wynika, że oskarżony nie był dotychczas karany. Kolejną przesłanką jest to, aby wina i społeczna szkodliwość czynu nie były znaczne. Z uwagi na rodzaj i charakter naruszonego dobra prawnego, nie można wprawdzie przyjąć, iż społeczna szkodliwość tego czynu jest znikoma, nie można jednak też zasadnie uznać, że czyn ten odznacza się znacznym stopniem społecznej szkodliwości. Ponadto stan nietrzeźwości oskarżonego był w dolnych granicach normy, zaś kierował pojazdem o bardzo wczesnej porze, gdzie ruch drogowy jest najmniejszy w ciągu dnia. Wskazać też należy, iż oskarżony przyznał się do winy. Nie stwarzał także żadnych problemów podczas kontroli i podporządkował się wszystkim poleceniom funkcjonariuszy. Należy podkreślić, iż sąd oceniając właściwości i warunki osobiste oskarżonego doszedł do przekonania, iż istnieje w stosunku do niego pozytywna prognoza co do zgodnego z prawem zachowania się w przyszłości. Za powyższą konkluzją przemawia również dotychczasowy sposób życia oskarżonego, pozytywna opinia środowiskowa, jego uprzednia niekaralność co pozwala przypuszczać, iż mimo nie wydawania wobec niego wyroku skazującego będzie przestrzegał porządku prawnego i nie popełni już żadnego przestępstwa. Zatem spełnione zostały łącznie wszelkie warunki do zastosowania wobec oskarżonego instytucji warunkowego umorzenia postępowania. Weryfikacją dla pozytywnych założeń sądu będzie natomiast zachowanie się oskarżonego w okresie próby, który sąd ustalił na okres 2 lat. W ocenie sądu świadomość ewentualnego podjęcia postępowania karnego będzie działała na oskarżonego mobilizująco i dyscyplinująco, co sprawi, że nie powróci on na drogę przestępstwa. 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. O. 2 Sąd orzekł na podstawie art. 67 § 3 k.k. w zw. z art. 39 pkt 3 k.k. z uwagi na charakter popełnionego przez oskarżonego przestępstwa oraz okoliczności jego popełnienia Sąd uznał, że zasadnym było też orzeczenie wobec oskarżonego zakazu prowadzenia pojazdów samochodowych w rozumieniu ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym na okres 1 (jednego) roku od uprawomocnienia się orzeczenia. Sąd uznał, iż orzeczenie ww. zakazu prowadzenia pojazdów będzie współmierne i wystarczające. K. O. 3 W związku z czynem, którego oskarżony się dopuścił sąd uznał za zasadne zasądzenie na podstawie art. 67 § 3 k.k. świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 2000 zł. Wysokość tego świadczenia uwzględnia rodzaj i charakter popełnionego przestępstwa oraz stopień nietrzeźwości oskarżonego, była zaś limitowana stanem majątkowym i możliwościami zarobkowymi oskarżonego. W ocenie sądu jest ona adekwatna i współmierna. K. O. 4 Na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów Sąd na podstawie art. 63 § 4 k.k. zaliczył dotychczasowy okres zatrzymania prawa jazdy oskarżonego od dnia 21.10.2019 r. do dnia 21.10.2020 r. uznając środek karny za wykonany w całości; 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5 Sąd nie znalazł żadnych podstaw aby odstąpić od obciążenia oskarżonego kosztami postępowania. 1.Podpis
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.