Sygn. akt VI U 187/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 stycznia 2021 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Północ w W. VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczą

art 29 pkt 3 w przypadku rezygnacji przez ubezpieczoną - matkę dziecka z pobierania zasiłku macierzyńskiego, po wykorzystaniu przez nią tego zasiłku za okres co najmniej 14 tygodni po porodzie, zasiłek macierzyński przysługuje ubezpieczonemu - ojcu dziecka, który uzyskał prawo do urlopu macierzyńskiego lub przerwał działalność zarobkową w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem. Powołane Rozporządzenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015r. zaś określa szczegółowe okoliczności mające wpływ na prawo do zasiłkówów.

§ 15

pkt 1 ust 1 i 2 dokumentami niezbędnymi do przyznania i wypłaty zasiłku macierzyńskiego ubezpieczonemu ojcu dziecka, w przypadku skrócenia przez ubezpieczoną matkę dziecka okresu pobierania zasiłku macierzyńskiego są:

1. a)o dpis skrócony aktu urodzenia dziecka lub jego kopia potwierdzona za zgodność z oryginałem przez płatnika składek albo Zakład
2. b)złożone w formie papierowej lub w formie dokumentu elektronicznego uwierzytelnionego z wykorzystaniem kwalifikowanego certyfikatu lub profilu zaufanego ePUAP na elektroniczną skrzynkę podawczą Zakładu, zaświadczenie płatnika zasiłku o okresie pobierania zasiłku macierzyńskiego przez ubezpieczoną matkę dziecka, okresie przysługującego jej zasiłku macierzyńskiego oraz stawce procentowej, w jakiej zasiłek macierzyński przysługiwał ubezpieczonej matce dziecka, zawierające imię, nazwisko i numer PESEL ubezpieczonej matki dziecka albo serię i numer dokumentu stwierdzającego tożsamość, jeżeli nie nadano numeru PESEL. Dokumentami niezbędnymi do przyznania i wypłaty zasiłku macierzyńskiego ubezpieczonemu ojcu dziecka lub innemu ubezpieczonemu członkowi najbliższej rodziny, w przypadku śmierci ubezpieczonej matki lub porzucenia przez nią dziecka, są dokumenty określone w ust. 1 oraz, złożone w formie papierowej lub w formie dokumentu elektronicznego uwierzytelnionego z wykorzystaniem kwalifikowanego certyfikatu lub profilu zaufanego ePUAP na elektroniczną skrzynkę podawczą Zakładu, oświadczenie ubezpieczonego odpowiednio o śmierci matki dziecka albo o porzuceniu przez nią dziecka. Natomiast podstawę uprawnień pracowniczych w postaci urlopu macierzyńskiego, za którego okres wypłacany jest zasiłek określa kodeks pracy.

art. 180 § 1 pkt 1 kodeksu pracy pracownicy przysługuje urlop macierzyński w wymiarze 20 tygodni – w przypadku urodzenia jednego dziecka przy jednym porodzie.

§ 4

ww przepisu pracownica, po wykorzystaniu po porodzie co najmniej 14 tygodni urlopu macierzyńskiego, ma prawo zrezygnować́ z pozostałej części tego urlopu i powrócić do pracy, jeżeli: 1) pozostałą część́ urlopu macierzyńskiego wykorzysta pracownik – ojciec wychowujący dziecko; 2) przez okres odpowiadający okresowi, który pozostał do końca urlopu macierzyńskiego, osobistą opiekę̨ nad dzieckiem będzie sprawował ubezpieczony – ojciec dziecka, który w celu sprawowania tej opieki przerwał działalność́ zarobkową.

§ 5

zaś ww przepisu pracownikowi – ojcu wychowującemu dziecko przysługuje, w przypadku rezygnacji przez ubezpieczoną – matkę̨ dziecka z pobierania zasiłku macierzyńskiego po wykorzystaniu przez nią tego zasiłku za okres co najmniej 14 tygodni po porodzie, prawo do części urlopu macierzyńskiego przypadającej po dniu rezygnacji przez ubezpieczoną – matkę̨ dziecka z pobierania zasiłku macierzyńskiego. Łączny wymiar urlopu macierzyńskiego oraz urlopu macierzyńskiego i okresu pobierania zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi tego urlopu w okolicznościach, o których mowa w § 4–7 i § 10–13, nie może przekroczyć́ wymiaru urlopu macierzyńskiego, o którym mowa w § 1 (art.180 §14 k.p.). Odwołujący się roszczenie o przyznanie zasiłku macierzyńskiego oparł natomiast na przepisie art 180 § 17 kp w myśl którego: w przypadku podjęcia przez matkę̨ dziecka nieposiadającą̨ tytułu do objęcia ubezpieczeniem społecznym w razie choroby i macierzyństwa, określonym w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń́ społecznych, zatrudnienia w wymiarze nie niższym niż połowa pełnego wymiaru czasu pracy, pracownikowi – ojcu wychowującemu dziecko przysługuje, w okresie trwania zatrudnienia matki dziecka, prawo do części urlopu macierzyńskiego przypadającej od dnia podjęcia zatrudnienia przez matkę̨ dziecka aż do wyczerpania wymiaru, o którym mowa w § 1. Przepis § 9 stosuje się odpowiednio. W ocenie Sądu przepis art 180 § 17 kp stanowi samodzielną podstawę dochodzenia prawa do zasiłku macierzyńskiego dla ojca dziecka.

jednolitymi poglądami doktryny, pracownik - ojciec wychowujący dziecko może korzystać z urlopu macierzyńskiego także wówczas, gdy matka dziecka nieposiadająca tytułu do objęcia ubezpieczeniem społecznym w razie choroby i macierzyństwa podejmie zatrudnienie w wymiarze czasu pracy nie niższym niż połowa pełnego etatu - chodzi to wyłącznie o zatrudnieni pracownicze. Wówczas ojcu przysługuje w okresie zatrudnienia matki prawo do części urlopu macierzyńskiego przypadającej od dnia podjęcia zatrudnienia przez matkę dziecka aż do wyczerpania wymiaru o którym mowa w art 180 §1 kodeksu pracy - 20 tygodni. Zadaniem świadczenia macierzyńskiego jest zapewnienie środków utrzymania w miejsce utraconych zarobków z powodu powstrzymania się od pracy w okresie okołoporodowym, w związku z przyjściem na świat dziecka i koniecznością jego pielęgnacji prze pierwsze miesiące życia, lub sprawowaniem opieki nad małym dzieckiem przyjętym na wychowanie. Zastępuje ono wynagrodzenie za pracę i przysługuje przez ściśle wyznaczony przez ustawodawcę czas. W szczególnych okolicznościach, a taki określa przepis art 180 § 17 kodeksu pracy, ojcu dziecka który przerwał działalność zarobkową na rzecz opieki nad dzieckiem, przysługuje prawo do zasiłku macierzyńskiego w sytuacji gdy matka dziecka nie posiada uprawnień ubezpieczeniowych, ale podejmuje zatrudnienie w wymiarze nie niższym niż połowa etatu. W realiach niniejszej sprawy matka dziecka w momencie urodzenia dziecka (6.10.2019) była zatrudniona w Holandii, gdzie korzystała ze świadczeń warunkowanych prawem tego kraju. W tym czasie nie pracowała i nie opłacała składek w Polsce. W dniu 29 lipca przeprowadziła się z odwołującym to Polski, gdzie urodziła. Odwołujący się podjął zatrudnienie w Polsce w dniu 7 października 2019 r. Matka dziecka pracę w Polsce rozpoczęła od 16 grudnia 2019 r. od bezpłatnego urlopu do opieki nad dzieckiem, z którego korzystała do 9 lutego 2020 r. Od 10 lutego 2020 r. do 23 lutego 2020 r. opiekę nad dzieckiem sprawował odwołujący się, a jego żona wróciła do pracy w pełnym wymiarze. Od 24 lutego matka dziecka rozpoczęła korzystanie z urlopu rodzicielskiego. Mając na uwadze powyższe zasadnym jest przyznanie odwołującemu się prawa do zasiłku macierzyńskiego za okres od 10 lutego 2020 r. do 23 lutego 2020 r. Wobec powyższego Sąd na podstawie art.477 14 § 2 k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję.