Sygn. akt XVII AmT 44/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 marca 2020 r. Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów w składzie: Przewodnicząca: Sędzia Sądu Okręgowego Ewa Malinowska protokolant: sekretarz sądowy Joanna Nande po rozpoznaniu 18 lutego 2020 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółdzielni Mieszkaniowej z siedzibą w T. z udziałem zainteresowanego (...) Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. przeciwko Prezesowi Urzędu Komunikacji Elektronicznej o ustalenie warunków dostępu do nieruchomości na skutek odwołania powoda od decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (...)z 11 stycznia 2018 r. 1. zmienia zaskarżoną decyzję w zakresie zawartych w jej sentencji danych, dotyczących nieruchomości znajdujących się w zasobach (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w T., w ten sposób, że:
(2)M. (k. 77 akt admin.), Spółki (...) (k. 100-102 akt admin.), (...) Sieci Komputerowe (k. 103 akt admin.). W dniach od 16 października do 15 listopada 2017 r. Prezes UKE przeprowadził postępowanie konsultacyjne dotyczące projektu decyzji Prezesa w sprawie ustalenia warunków dostępu dla (...) do nieruchomości i budynków położonych w T., pozostających w zarządzie (...) i objętych wnioskiem operatora. W ramach tego postępowania, swoje stanowisko co do projektu przedstawili: w piśmie z 13 listopada 2017 r. Prezes UOKiK, który nie wniósł zastrzeżeń do projektu decyzji (okoliczność bezsporna, ustalona przez Prezesa UKE na str. 17 zaskarżonej decyzji), a w piśmie z 10 listopada 2017 r. (...), która zakwestionowała zasadność wydania decyzji zarówno co do zasady, jaki co do szczegółowych warunków dostępu operatora do nieruchomości znajdujących się w zasobach Spółdzielni. dowód: Obwieszczenie Prezesa UKE z 12 października 2017 r. ws. ogłoszenia rozpoczęcia postępowania konsultacyjnego, k. 117 akt admin.; pismo (...) zawierające informacje stanowiące tajemnicę przedsiębiorstwa (...), k. 150-153 akt admin., w wersji jawnej, k. 125-130akt admin. Pismem z 21 listopada 2017 r. Prezes UKE zawiadomił strony możliwości zapoznania się z materiałem zgromadzonym w sprawie, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. dowód: Zawiadomienie, k. 120 akt admin. W dniu 11 stycznia 2018 r. Prezes UKE wydał decyzję ustalającą warunki dostępu (...) do nieruchomości, w tym do posadowionych na nich budynków położonych w T., pozostających w zarządzie (...) w celu zapewnienia telekomunikacji w budynkach. Decyzja ta została zaskarżona w niniejszym postępowaniu sądowym. Powyżej opisany stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu administracyjnym i sądowym, których prawdziwość, wiarygodność i moc dowodowa nie była podważana w postępowaniu sądowym, jak też na podstawie twierdzeń stron. W odwołaniu od decyzji Prezesa UKE z 11 stycznia 2018 r. strona powodowa podniosła zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, poprzez nieprawidłowe ustalenie danych nieruchomości znajdujących się w zasobach (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w T., w tym w zakresie oznaczenia poszczególnych budynków. Ustosunkowując się do tego zarzutu Sąd Okręgowy ustalił, co następuje: budynek zlokalizowany w T. przy ul. (...) jest uwzględniony w KW o nr (...) (wydruk aktualnej treści KW ze strony (...) k. 188-216); nieruchomość zlokalizowana w T. przy ul. (...) - wbrew twierdzeniom powoda – nie została ujęta w KW nr (...), lecz w KW nr (...) (wydruki aktualnych treści KW ze strony (...) k.151); przy opisie nieruchomości zlokalizowanej w T. przy ul. (...) (pkt 17 wykazu nieruchomości zawartego w sentencji decyzji) faktycznie dwukrotnie podano nr KW tej nieruchomości, jednak jest to usterka nie mająca wpływu na rozstrzygnięcie sprawy i wykonalność decyzji; w pkt 30 wykazu nieruchomości, zawartego w sentencji decyzji, na skutek omyłki pisarskiej błędnie wpisano ul. (...), zamiast ul. (...) – zatem w tym zakresie decyzja podlegała modyfikacji; w odniesieniu do budynków położonych przy ul. (...) i ul. (...) (pkt 43 wykazu nieruchomości zawartego w sentencji decyzji) podano wadliwy nr KW (o jedno „0” za dużo), tj. zamiast KW nr (...), powinno być KW nr (...) – zatem w tym zakresie decyzja podlegała modyfikacji; budynek zlokalizowany w T. przy ul. (...) jest ujęty w księdze wieczystej KW nr (...) (wydruk aktualnej treści KW ze strony (...) k. 163-164), a nie - jak wskazano w decyzji - w KW nr (...) (pkt 57 wykazu nieruchomości zawartego w sentencji decyzji) – stąd konieczna była zmiana decyzji w danym zakresie; w KW nr (...) jest opisany budynek przy ul. (...)-6B (wydruk aktualnej treści KW ze strony (...) k. 174-187), zaś twierdzenie powoda, że budynek ten nie powinien się znajdować w tej księdze, jest bez znaczenia ; (...) stwierdziła, że w jej zasobach nie ma budynku przy ul. (...) – fakt ten jest bez znaczenia, ponieważ lokalizacja ta nie została uwzględniona w zaskarżonej decyzji; (...) stwierdziła, że w jej zasobach nie ma budynku przy ul. (...) (które wymieniono w pkt 57 wykazu nieruchomości zawartego w sentencji decyzji), jednak w „Zestawieniu nieruchomości w zasobach (...) Spółdzielni Mieszkaniowej”, przedstawionej przez Spółdzielnię Prezesowi (...) w toku postępowania administracyjnego wraz z pismem z 17.10.2016 r. wynika, że nieruchomości te znajdują się w zasobach (...) (k. 44 akt admin., Lp. 43). Natomiast z powołanej w decyzji KW nr (...) wynika, że działka przy ul. (...) obejmuje zurbanizowane tereny niezabudowane, brak jest natomiast budynku posadowionego przy ul. (...) (wydruk aktualnej treści KW ze strony (...) k. 160-162) – wobec tego, te dwie kwestionowane przez powoda lokalizacje należało usunąć z treści decyzji; (...) stwierdziła, że w jej zasobach nie ma budynku przy ul. (...) [ powinno być Pułaskiego – uwaga Sądu] i ul. (...), które ujęto w pkt 42 wykazu nieruchomości zawartego w sentencji decyzji) - w „Zestawieniu nieruchomości w zasobach (...) Spółdzielni Mieszkaniowej”, przedstawionej przez Spółdzielnię Prezesowi (...) w toku postępowania administracyjnego wraz z pismem z 17.10.2016 r., nieruchomości te nie zostały ujęte (k. 42-44 akt admin.). Natomiast we wskazanej w decyzji KW nr (...) nieruchomości te zostały ujęte (wydruk aktualnej treści KW ze strony (...) k. 165-173) – wobec stanowiska strony powodowej, te dwie kwestionowane przez nią lokalizacje należało usunąć z treści decyzji; (...) zarzuciła, że w decyzji nie uwzględniono budynków przy ul. (...), ul. (...), oraz ul. (...) – zarzut jest bezpodstawny, ponieważ wniosek (...) o wydanie decyzji o dostępie nie obejmował tych nieruchomości; (...) stwierdziła, że nie istnieją budynki zlokalizowane w T. pod adresami: ul. (...) oraz ul. (...) – w tym zakresie strony są zgodne, że doszło do pomyłki, polegającej na przyporządkowaniu właściwych numerów budynków przy ul. (...) do budynków przy ul. (...) i odwrotnie – w tym zakresie decyzja podlegała zatem zmianie w ten sposób, że należało poprawnie przypisać numerację wskazanym budynkom: ul. (...) i ul. (...) (strona 7 decyzji, po punkcie 58 wymienione „Nieruchomości I” albo „Budynki I”); (...) zarzuciła, że w decyzji nie uwzględniono budynków przy ul. (...) – nieruchomości te były objęte wnioskiem (...) o wydanie decyzji o dostępie (k. 35 akt admin.); według KW nr (...) nieruchomości te znajdują się w zarządzie (...) (wydruk aktualnej treści KW ze strony (...) k. 152-154); ani Prezes UKE, ani (...) nie ustosunkowali się do tej kwestii; Sąd uznał zatem, że skoro Spółka (...) nie kwestionuje tego, że nie udzielono jej dostępu w danym zakresie, nie ma w tym przypadku podstaw do zmiany decyzji; (...) zarzuciła, że w decyzji nie uwzględniono budynków przy ul. (...) – nieruchomości te były objęte wnioskiem (...) o wydanie decyzji o dostępie (k. 35 akt admin.); według KW nr (...) nieruchomości te znajdują się w zarządzie (...) (wydruk aktualnej treści KW ze strony (...) k. 155-158); ani Prezes UKE, ani (...) nie ustosunkowali się do tego; skoro zatem operator nie kwestionuje tego, że nie udzielono mu dostępu w tym zakresie, to Sąd nie widzi podstaw do zmiany decyzji; (...) zarzuciła, że w decyzji nie uwzględniono budynków przy ul. (...) – nieruchomości te były objęte wnioskiem (...) o wydanie decyzji o dostępie (k. 35 akt admin.), jednak podana przez (...) nr (...) została zamknięta 24.01.2012 r. (wydruk aktualnej treści KW ze strony (...) k. 159), nie wskazano zaś KW, do której wpisane są ww. budynki. W tej sytuacji oraz biorąc pod uwagę, że Spółka (...) nie kwestionowała tego, że nie udzielono jej dostępu w danym zakresie, brak jest podstaw do zmiany decyzji w tym przedmiocie; (...) zarzuciła, że w decyzji nie uwzględniono faktu posiadania przez budynki, zlokalizowane w T. przy ul. (...), światłowodowej instalacji telekomunikacyjnej. Jednak w toku postępowania administracyjnego (...) nie poinformowała organu o tym fakcie, jak i nie wykazała go w żaden sposób w niniejszym postępowaniu sądowym. Zatem wobec zaniechania przekazania przez stronę tej informacji, jak również wobec ustalenia - według danych zawartych w Systemie Informacyjnym o Infrastrukturze Szerokopasmowej - że w wymienionych budynkach nie znajduje się infrastruktura telekomunikacyjna światłowodowa, Prezes UKE miał wszelkie podstawy do objęcia decyzją o udzieleniu dostępu także tych spornych nieruchomości. Z kolei tutejszy Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów przy rozpoznawaniu sprawy z odwołania od decyzji Prezesa UKE, bierze pod uwagę tan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Tym samym, brak było podstaw do zmiany lub uchylenia decyzji w danym zakresie, wobec niewykazania przez stronę powodową, iż w budynkach przy ul. (...) znajduje się światłowodowa instalacja telekomunikacyjna. Sąd Okręgowy zważył, co następuje. Odwołanie podlegało uwzględnieniu w zakresie, w jakim zmierzało do częściowej korekty oznaczenia nieruchomości, wymienionych w sentencji zaskarżonej decyzji. Przedmiotem decyzji Prezesa UKE z 11 stycznia 2018 r. jest określenie warunków zapewnienia (...) (operatorowi) przez (...) (udostępniającego) dostępu do wymienionych w decyzji nieruchomości, w tym do budynków, polegającego na umożliwieniu wykonania przez operatora w technologii (...) (ang. Fiber to the home, światłowód do domu), typu (...) (ang. G. N. – gigabitowa pasywna sieć światłowodowa) instalacji telekomunikacyjnej budynków oraz doprowadzenia do budynków przyłączy telekomunikacyjnych do punktu styku, w celu zapewnienia telekomunikacji w budynkach, tj. w celu świadczenia usług telekomunikacyjnych osobom posiadającym tytuł prawny do lokali w budynkach. Zgodnie z art. 30 ustawy z 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (dalej: ustawa o wspieraniu rozwoju)”: 1. Właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości, niebędący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, jest obowiązany zapewnić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu dostęp do nieruchomości, w tym do budynku oraz punktu styku, polegający w szczególności na : 1) zapewnieniu możliwości wykorzystywania istniejącego przyłącza telekomunikacyjnego lub istniejącej instalacji telekomunikacyjnej budynku, jeżeli powielenie takiej infrastruktury byłoby ekonomicznie nieopłacalne lub technicznie niemożliwe, 2) umożliwieniu doprowadzenia przyłącza telekomunikacyjnego aż do punktu styku, 3) umożliwieniu wykonania instalacji telekomunikacyjnej budynku, jeżeli:
- a)nie istnieje instalacja telekomunikacyjna budynku przystosowana do dostarczania usług szerokopasmowego dostępu do Internetu o przepustowości co najmniej 30 Mb/s lub
- b)istniejąca instalacja telekomunikacyjna budynku przystosowana do dostarczania usług szerokopasmowego dostępu do Internetu o przepustowości co najmniej 30 Mb/s nie jest dostępna lub nie odpowiada zapotrzebowaniu przedsiębiorcy telekomunikacyjnego, 4) umożliwieniu korzystania z punktu styku, 5) umożliwieniu odtworzenia przyłącza telekomunikacyjnego lub wykonaniu instalacji telekomunikacyjnej budynku, które uległy likwidacji, zniszczeniu, uszkodzeniu lub wymagają modernizacji lub przebudowy - w celu zapewnienia telekomunikacji w tym budynku. 1a. Warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 lit. b, uważa się za spełniony w szczególności, gdy : 1) właściciel instalacji telekomunikacyjnej budynku nie podejmuje negocjacji z przedsiębiorcą telekomunikacyjnym w sprawie dostępu do tej instalacji; 2) właściciel instalacji telekomunikacyjnej budynku odmawia przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu dostępu do tej instalacji; 3) oferowane warunki dostępu do instalacji są dyskryminujące lub uniemożliwiają przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu oferowanie użytkownikom końcowym konkurencyjnych warunków świadczenia usług, w tym cenowych i jakościowych; 4) przedsiębiorca telekomunikacyjny świadczy usługi w innej technologii niż instalacja telekomunikacyjna w budynku. 1b. Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, jest niezależny od tego, czy budynek został ukończony i czy rozpoczęto jego użytkowanie, choćby w budynku istniała lub była wykonywana inna instalacja telekomunikacyjna. 1c. Przedsiębiorca telekomunikacyjny jest obowiązany do korzystania z dostępu, o którym mowa w ust. 1, w sposób możliwie najmniej uciążliwy dla właściciela, użytkownika wieczystego oraz osób, którym przysługują inne prawa do nieruchomości, a także do przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po wykonaniu przyłącza telekomunikacyjnego, kabla telekomunikacyjnego lub instalacji telekomunikacyjnej budynku . 1d. Jeżeli przedsiębiorca telekomunikacyjny uzyskał dostęp, o którym mowa w ust. 1, w drodze decyzji Prezesa UKE, a przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepisy art. 128 ust. 4 i art. 129 ust. 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147, z późn. zm.). 1e. Przedsiębiorca telekomunikacyjny może zwrócić się do właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcy nieruchomości z wnioskiem o udzielenie mu informacji o: 1) danych kontaktowych właściciela kabla telekomunikacyjnego, instalacji telekomunikacyjnej budynku i przyłącza telekomunikacyjnego; 2) podmiotach korzystających z punktu styku; 3) innych przedsiębiorcach telekomunikacyjnych korzystających z kabla telekomunikacyjnego, instalacji telekomunikacyjnej budynku i przyłącza telekomunikacyjnego; 4) numerze księgi wieczystej nieruchomości; 5) osobach lub podmiotach uprawnionych do zawarcia umowy w sprawie dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, wraz z ich adresami do doręczeń. 1f. Właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości jest obowiązany udzielić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu informacji, o której mowa w ust. 1e, w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku w tej sprawie. 1g. Do właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości, będących przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi, przepisy ust. 1 pkt 2 i 3 stosuje się . 3. Właściciel kabla telekomunikacyjnego, instalacji telekomunikacyjnej budynku lub przyłącza telekomunikacyjnego, niebędący przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, jest obowiązany udostępnić przedsiębiorcy telekomunikacyjnemu takie przyłącze, instalację, całość lub część kabla, w tym w szczególności włókno światłowodowe, jeżeli doprowadzenie przyłącza telekomunikacyjnego, wykonanie instalacji telekomunikacyjnej budynku, doprowadzenie kolejnego kabla telekomunikacyjnego do budynku lub umieszczenie takiego kabla w istniejącej kanalizacji kablowej byłoby ekonomicznie nieopłacalne lub technicznie niemożliwe. 3a. Dostęp, o którym mowa w ust. 1 i 3 jest nieodpłatny . 3b. W przypadku uzyskania dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, przedsiębiorca telekomunikacyjny ponosi koszty: 1) związane z udostępnieniem nieruchomości w celu wykorzystywania istniejącego przyłącza telekomunikacyjnego lub istniejącej instalacji telekomunikacyjnej budynku albo doprowadzenia do budynku przyłącza telekomunikacyjnego lub wykonania instalacji telekomunikacyjnej budynku, w tym przywrócenia stanu pierwotnego; 2) utrzymania udostępnionego przyłącza telekomunikacyjnego, instalacji telekomunikacyjnej budynku lub całości lub części kabla telekomunikacyjnego. 4. Warunki dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, określa umowa zawarta między przedsiębiorcą telekomunikacyjnym a odpowiednio właścicielem, użytkownikiem wieczystym lub zarządcą nieruchomości, właścicielem kabla telekomunikacyjnego, instalacji telekomunikacyjnej budynku lub przyłącza telekomunikacyjnego. Zawarcie umowy, o którym mowa w zdaniu pierwszym, stanowi czynność zwykłego zarządu . 5. Do dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19 ust. 2 i art. 20-24a, z tym że : 1) termin zawarcia umowy dostępu wynosi 30 dni od dnia wystąpienia przez przedsiębiorcę telekomunikacyjnego z wnioskiem o jej zawarcie; 2) Prezes UKE wydaje decyzję o dostępie, o którym mowa w ust. 1, także wówczas, jeżeli dla istniejącej instalacji telekomunikacyjnej budynku lub istniejącego przyłącza telekomunikacyjnego warunki dostępu nie są określone w umowie, o której mowa w ust. 4, lub umowa taka wygasła. 5a. Umowa, o której mowa w ust. 4, albo ostateczna decyzja w sprawie dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, stanowią podstawę do dokonania wpisu w księdze wieczystej. W przypadku, gdy podstawą do dokonania wpisu jest ostateczna decyzja w sprawie dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, wpisu można dokonać także na wniosek Prezesa UKE. 5b. W przypadku niezawarcia umowy, o której mowa w ust. 4, stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o dostępie, o którym mowa w ust. 1 i 3, jest właściciel, użytkownik wieczysty lub zarządca nieruchomości, do którego przedsiębiorca telekomunikacyjny wystąpił z wnioskiem o zapewnienie tego dostępu . 5c. Jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o dostępie, o którym mowa w ust. 1 i 3, przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257). 5d. Umowa oraz decyzja w sprawie dostępu, o którym mowa w ust. 1 i 3, są wiążące dla następców prawnych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętej tą umową lub decyzją oraz innych podmiotów władających tą nieruchomością. 5e. Przepisy ust. 1-1f oraz 2-5d stosuje się odpowiednio do każdego, komu przysługuje skuteczne względem właściciela, użytkownika wieczystego lub zarządcy nieruchomości lub właściciela kabla telekomunikacyjnego, instalacji telekomunikacyjnej budynku lub przyłącza telekomunikacyjnego prawo korzystania z: 1) punktu styku; 2) kabla telekomunikacyjnego, instalacji telekomunikacyjnej budynku lub przyłącza telekomunikacyjnego. 6. W celu zapewnienia świadczenia użytkownikom usług telefonicznych, usług transmisji danych zapewniających szerokopasmowy dostęp do Internetu oraz usług rozprowadzania cyfrowych programów radiowych i telewizyjnych w wysokiej rozdzielczości przez różnych dostawców usług, budynek powinien być wyposażony, zgodnie z przepisami w sprawie warunków techniczno-budowlanych wydanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 i 1529), w instalację telekomunikacyjną umożliwiającą przyłączenie do publicznych sieci telekomunikacyjnych wykorzystywanych do świadczenia tych usług, przy zachowaniu zasady neutralności technologicznej. 7. Jeżeli użytkowany budynek mieszkalny wielorodzinny, budynek zamieszkania zbiorowego lub budynek użyteczności publicznej nie jest wyposażony w instalację, o której mowa w ust. 6, właściciel jest obowiązany wyposażyć budynek w taką instalację w przypadku rozbudowy, nadbudowy lub przebudowy budynku związanej z rozbudową, nadbudową lub przebudową instalacji technicznej wewnątrz budynku. 8. W przypadku gdy inwestor występuje z wnioskiem o pozwolenie na budowę dotyczącym rozbudowy, nadbudowy lub przebudowy budynku mieszkalnego wielorodzinnego, budynku zamieszkania zbiorowego lub budynku użyteczności publicznej związanej z rozbudową, nadbudową lub przebudową instalacji technicznej wewnątrz budynku, a: 1) budynek jest wyposażony w instalację, o której mowa w ust. 6, do wniosku o pozwolenie na budowę dołącza się oświadczenie, składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń, o istnieniu w budynku takiej instalacji; 2) budynek nie jest wyposażony w instalację, o której mowa w ust. 6, wnioskiem należy objąć również budowę takiej instalacji. 9. Składający oświadczenie, o którym mowa w ust. 8 pkt 1, jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia". Klauzula ta zastępuje pouczenie organu uprawnionego do odebrania oświadczenia o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia. W myśl art. 21 ust. 2 ustawy o wspieraniu rozwoju, w przypadku niepodjęcia negocjacji w sprawie zawarcia umowy o dostępie do infrastruktury technicznej przez operatora sieci, odmowy udzielenia tego dostępu lub niezawarcia umowy o dostępie do infrastruktury technicznej w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku o taki dostęp każda ze stron może zwrócić się do Prezesa UKE z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej. Natomiast według art. 22 ust. 1 ustawy, Prezes UKE wydaje decyzję w sprawie dostępu do infrastruktury technicznej w terminie 60 dni od dnia złożenia wniosku o jej wydanie, biorąc pod uwagę w szczególności konieczność zapewnienia niedyskryminacyjnych i proporcjonalnych warunków dostępu. Odnosząc powyższe unormowania prawne do okoliczności niniejszej sprawy, Sąd Okręgowy stoi na stanowisku, że w sprawie tej ziściły się wszystkie przesłanki, od których spełnienia zależy wydanie przez Prezesa UKE decyzji w przedmiocie ustalenia warunków dostępu operatora (tj. zainteresowanego (...)) do nieruchomości oraz budynków pozostających w zarządzie udostępniającego (tj. powodowej Spółdzielni) w celu zapewnienia telekomunikacji w budynkach. Z poczynionych ustaleń faktycznych wynika bowiem, że: - zarówno zainteresowany, jak i powód, jest przedsiębiorcą telekomunikacyjnym, przy czym – wbrew zarzutom odwołania – Prezes UKE uwzględnił w zaskarżonej decyzji fakt, że (...) wykonuje działalność komercyjną, jako tego rodzaju przedsiębiorca (por. strona 15 decyzji). - powód jest zarządcą nieruchomości, do którego zainteresowany wystąpił z wnioskiem o zapewnienie dostępu do nieruchomości w celu zapewnienia telekomunikacji, poprzez wykonanie okablowania w technologii światłowodowej (...), - strony prowadziły negocjacje w sprawie zawarcia umowy o dostępie do nieruchomości, które nie przyniosły pozytywnych efektów (przy czym nietrafiony jest zarzut odwołania, dotyczący błędnego prowadzenia negocjacji, z uwagi na nie określenie przez operatora, do których konkretnie budynków domaga się dostępu. Po pierwsze – z ustaleń poczynionych wyżej przez Sąd wynika jednoznacznie, że (...) wnioskował o udzielenie dostępu do wszystkich nieruchomości w T., będących w zarządzie (...) i operator wielokrotnie występował w toku negocjacji do (...) o udostępnienie listy administrowanych przez nią budynków, jednak Spółdzielnia odmawiała udostępnienia tych informacji przed zaakceptowaniem przez (...) przedstawionych przez nią warunków współpracy. Zatem to powód odpowiada za brak sprecyzowania w danym zakresie wniosku o udzielenie dostępu na danym etapie. Po drugie – kwestia ta nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem negocjacje w sprawie zawarcia umowy o dostępie toczą się na płaszczyźnie stosunków cywilnoprawnych, a dla wydania decyzji o dostępie w ramach postępowania administracyjnego istotne jest tylko wykazanie, że negocjacje te były prowadzone. Nadto, w toku postępowania przed Prezesem UKE strona powodowa w ogóle nie podnosiła tej kwestii). - wobec niezawarcia umowy o dostępie, (...) wystąpił do Prezesa UKE z wnioskiem o wydanie decyzji w sprawie dostępu do nieruchomości - w odniesieniu do nieruchomości i budynków, których dotyczył wniosek (...), operator ten nie ma możliwości wykorzystania istniejących w nich instalacji telekomunikacyjnych z uwagi na to, że instalacje te, nawet jeśli są przystosowane do dostarczania usług szerokopasmowego dostępu do internetu o przepustowości co najmniej 30 Mb/s, to nie odpowiadają zapotrzebowaniu operatora ze względu na technologię świadczenia usług telekomunikacyjnych W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, Prezes UKE miał podstawy do wydania zaskarżonej decyzji, albowiem wszystkie przesłanki, określone w ustawie o wspieraniu rozwoju, zostały spełnione, a powód ma obowiązek zapewnienia zainteresowanemu dostępu w zakresie umożliwienia wykonania instalacji telekomunikacyjnych budynków wykorzystujących do transmisji kable światłowodowe. Należy przy tym ponownie zaznaczyć, że powód nie udowodnił, aby do nieruchomości, których dotyczy decyzja Prezesa UKE, była doprowadzona sieć światłowodowa. W ocenie Sądu, tylko zaoferowanie abonentom pełnej możliwości wyboru usług i jakości doprowadzonych do nich łączy może prowadzić do konkurencji na rynku usług telekomunikacyjnych i rozwoju jakości przesyłanych danych. Niewątpliwie umożliwienie operatorowi świadczenia usług w planowanej technologii (...) poszerzy katalog usług telekomunikacyjnych oferowany mieszkańcom (konsumentom), co w efekcie będzie miało wpływ na wzrost różnorodności i atrakcyjności usług telekomunikacyjnych, tak pod względem jakościowym, jak i cenowym. Mając powyższe na uwadze, za bezpodstawne należało uznać zarzuty, w ramach których powód kwestionował potrzebę zapewnienia zainteresowanemu dostępu do nieruchomości w celu zapewnienia w nich telekomunikacji . Zdaniem Sądu Okręgowego, także pozostałe zarzuty odwołania nie zasługiwały na uwzględnienie, gdyż stanowiły one jedynie niepopartą dowodami polemikę z rozstrzygnięciem organu regulacyjnego i nie mogły prowadzić do zmiany lub uchylenia decyzji. Odnośnie do zarzutów naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, to poza ustalonymi przez Sąd uchybieniami w zakresie ustalenia danych nieruchomości znajdujących się z zasobach (...) Spółdzielni Mieszkaniowej w T., zaskarżona decyzja została wydana prawidłowo, po dokonaniu wnikliwego i całościowego zbadania materiału dowodowego sprawy oraz w granicach przysługującej organowi swobodnej oceny dowodów. Za całkowicie bezpodstawny uznano zarzut, dotyczący nieprawidłowego implementowania przez ustawodawcę dyrektywy Parlamentu UE i Rady nr (...) i w konsekwencji niezastosowania przez Prezesa UKE przy wydawaniu decyzji bezpośrednio przepisów dyrektywy. Nietrafiony był zarzut, co do nieustalenia zasad dostępu do infrastruktury telekomunikacyjnej (...) znajdującej się w budynkach, zgodnie z wnioskiem (...) , co oznacza naruszenie art. 139 ust. 1 pkt 3 PT. Wskazany przepis dotyczy obowiązku udzielenia dostępu do infrastruktury telekomunikacyjnej stanowiącej własność udostępniającego. (...) we wniosku o udzielenie dostępu wskazał zaś, że planuje dla każdego budynku wykonać w ramach modernizacji infrastruktury takie same elementy, mianowicie, doprowadzić światłowodowe przyłącze telekomunikacyjne do budynków i wykonać instalację poprzez wybudowanie kanałów telekomunikacyjnych wewnątrz budynków lub umieszczenie kabli z wykorzystaniem istniejących ciągów kanalizacji, duktów, szybów kablowych będących własnością (...) lub (...), o ile jest możliwe wykorzystanie ich przez operatora. Prezes UKE ustalił jednak, że w budynkach objętych wnioskiem (...) nie występowały takie elementy instalacji telekomunikacyjnej, należące do (...), zaś operator pragnął w maksymalnym zakresie wykorzystać własną infrastrukturę telekomunikacyjną znajdującą się w budynkach. Z tych względów, wbrew sugestiom powoda, art. 139 ust. 1 pkt 3 PT nie mógł stanowić podstawy rozstrzygnięcia wniosku operatora, lecz zastosowany przez pozwanego przepis art. 30 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o wspieraniu rozwoju. Wbrew zarzutom strony powodowej, w ocenie Sądu, wydając zaskarżoną decyzję pozwany prawidłowo uwzględnił konieczność zapewnienia niedyskryminacyjnych i proporcjonalnych warunków dostępu , na które wskazuje przepis art. 22 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju. W tym zakresie należy w szczególności mieć na uwadze przywołany już wyżej przepis art. 30 ust. 3a ww. ustawy, zgodnie z którym dostęp jest nieodpłatny oraz regulację zawartą w art. 30 ust. 3b ustawy, z której wynika, jakie koszty operator jest zobowiązany ponieść lub zwrócić udostępniającemu w związku z uzyskaniem dostępu. Z uwagi na powyższe unormowania, brak jest podstaw prawnych do żądania przez udostępniającego opłat z tytułu zajęcia powierzchni pod urządzenia telekomunikacyjne, czy za korzystanie z części wspólnych nieruchomości, gdy inwestycja ma służyć nieruchomości, na której jest wznoszona. Nie było natomiast potrzeby ujęcia w decyzji postanowienia, dotyczącego przyznania (...) wynagrodzenia za sprawowanie nadzoru inwestorskiego nad planowanymi przez operatora pracami, ponieważ wystarczająca podstawę do żądania zwrotu tego rodzaju kosztów stanowią obowiązujące przepisy - w art. 30 ust. 3b ustawy o wspieraniu rozwoju przewiduje bowiem, że operator ma obowiązek zwrócić koszty związane z udostępnieniem nieruchomości, poniesione przez udostępniającego w związku z realizacją prac operatora. Wśród postanowień, na mocy których ustalono warunki dostępu (...) do nieruchomości pozostających w zarządzie (...), są postanowienia regulujące prawa i obowiązki zarówno operatora, jak i udostępniającego, w tym postanowienia zabezpieczające interesy Spółdzielni (np. gwarancja zabezpieczenia finansowego planowanych prac w postaci kaucji, odpowiedzialność (...) za szkody wyrządzone przy wykonywaniu uprawnień wynikających z decyzji, obowiązek operatora do zwrotu (...) uzasadnionych wydatków i kosztów, jakie poniesie Spółdzielnia w związku z pracami prowadzonymi przez (...)), jak i gwarantujące jej czynny udział w procesie projektowania i wykonania infrastruktury telekomunikacyjnej. Zdaniem Sądu, postanowienia te w wystarczającym zakresie zabezpieczają interesy powoda. Nie ma zatem podstaw do wprowadzenia do decyzji, postulowanych przez (...), rozwiązań o charakterze techniczno-budowalnym, wskazanych na stronach 16 i 17 odwołania. Należy zgodzić się z pozwanym, że rozwiązania te są zbyt kazuistyczne i mogą de facto doprowadzić do naruszenia zasady zapewnienia niedyskryminacyjnych i proporcjonalnych warunków dostępu. Reasumując, według Sądu Okręgowego, poza częściowo trafnymi zarzutami w zakresie błędu w ustaleniach faktycznych, uzasadniającymi zmianę zaskarżonej decyzji, odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 479 64 § 1 i § 2 k.p.c., Sąd orzekł jak w punkcie 1 i 2 sentencji wyroku. O kosztach postępowania rozstrzygnięto, zgodnie z wyrażoną w art. 98 § 1 k.p.c., zasadą odpowiedzialności za wynik procesu przyjmując, że powód - jako przegrywający sprawę co do zasady (odwołanie było bowiem zasadne jedynie co do części zarzutów, dotyczących błędnego oznaczenia lub wskazania nieruchomości, których dotyczy zaskarżona decyzja) – zobowiązany jest do zwrotu Prezesowi UKE oraz zainteresowanemu (...) kosztów procesu, na które złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika procesowego w wysokości 720 zł - ustalone w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, a w przypadku zainteresowanego także opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. SSO Ewa Malinowska