UZASADNIENIE wyroku z dnia 30 grudnia 2020 r. w części dotyczącej kary, zgodnie z treścią art. 424 § 3 k.p.k. Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 490/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylk

§ 1k.k.

w zb. z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. J. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony J. M. pozostawał w związku partnerskim z pokrzywdzoną M. M. w okresie od około czerwca 2018 r. do dnia 29 września 2018 r., mieszkali w wynajętym mieszkaniu w J., przy ul. (...). W dniu 29 września 2018 r. doszło między nimi do awantury, pokrzywdzona kategorycznie stwierdziła, że zrywa z nim związek i wyprowadza się. Oskarżony zagroził, że pozbawi ją życia. Groźba wypowiedziana przez oskarżonego wzbudziła w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę jej spełnienia, gdyż oskarżony był wzburzony, ponadto nadużywał alkoholu i nie kontrolował swego zachowania. Czyn ten powinien być zatem zakwalifikowany jako występek z art. 190 § 1 k.k. W tym samym dniu oskarżony uderzył kilkukrotnie M. M. ręką w twarz, powodując u niej obrażenia ciała w postaci stłuczenia twarzy z otarciem naskórka w okolicy kąta przyśrodkowego oka lewego oraz zaczerwienienie i obrzęk tkanek policzka lewego. Obrażenia te spowodowały naruszenie czynności narządów ciała pokrzywdzonej na okres poniżej 7 dni. Zachowanie oskarżonego stanowi zatem przestępstwo określone w art. 157 § 2 k.k. Pokrzywdzona wyprowadziła się od oskarżonego, ten wielokrotnie namawiał ją na powrót i kontynuowanie związku partnerskiego, pokrzywdzona stanowczo odrzucała jego propozycje. Gdy prośby i namowy nie przyniosły spodziewanego rezultatu, oskarżony zaczął nękać pokrzywdzoną licznymi wiadomościami sms-owymi i połączeniami telefonicznymi. Ponadto nachodził ją w miejscu zamieszkania i pracy. W treści sms-ów oskarżony oprócz deklaracji miłości wypisywał, że wyrządzi jej krzywdę i pozbawi życia, pokrzywdzona obawiała się spełnienia tych gróźb. Zachowanie oskarżonego wzbudziło w pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i istotnie naruszało jej prywatność. Rozważenia powyższe prowadzą do wniosku, że oskarżony dopuścił się popełnienia czynów określonym w art.

§ 1k.k.

i art. 190 § 1 k.k., które zostały popełnione w ramach zbiegu przepisów określonego w art. 11 § 2 k.k. Oskarżony od kilku lat pomieszkuje u brata, okresowo u rodziców, nie ma stałego zajęcia zarobkowego, boryka się z zaburzeniami psychicznymi, uzależnieniem od alkoholu, cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym i stłuszczeniem wątroby (wywiad środowiskowy z k. 138-140). Biegli psychiatrzy nie rozpoznali u niego choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego. Stwierdzili natomiast, że miał organiczne zaburzenia osobowości i nastroju u osoby z uzależnieniem od alkoholu i poważnym urazem głowy w przeszłości. Stan psychiczny oskarżonego nie znosił ani nie ograniczał jego zdolności do rozpoznania znaczenia czynów ani pokierowania jego postępowaniem (k.121-124).

1. KARY, Środki Karne, Przepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności J. M. II, III. i IV II, III. i IV. Stopień winy oskarżonego jest niewątpliwie znaczny, ze względu na umyślne działanie, okazane lekceważenie porządku prawnego, lekceważenie porządku prawnego i wielokrotne naruszanie uprawnień pokrzywdzonej. Oskarżony ma 37 lata, jest kawalerem, ma na utrzymaniu syna w wieku 11 lat, pobierał rentę w kwocie 800 złotych i pracował dorywczo, zarabiając około 500 złotych miesięcznie (oświadczenie z k. 62), w czasie popełnienia przypisanych mu czynów był raz karany (k.89), w późniejszym okresie jeszcze 3 razy (k.137). Kary powinny przekonać oskarżonego i ogół społeczeństwa, że popełnianie przestępstw nie jest opłacalne i zamiast spodziewanych korzyści przynosi dolegliwości. Celem kary jest również kształtowanie w społeczeństwie szacunku dla norm prawnych oraz wskazywanie, że zasady współżycia społecznego i obowiązujące normy prawne powinny skutecznie zapobiegać naruszaniu uprawnień innych osób, w tym poszanowania ich wolności i nietykalności osobistej. Do okoliczności obciążających należy zaliczyć przede wszystkim umyślne działanie i karalność oskarżonego (k.89,137). Okolicznościami łagodzącymi wobec oskarżonego są postawa pokrzywdzonej, która nie była zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy (por. zawiadomienia z k.110,135), a ponadto z treści wywiadu środowiskowego (k.138-140) wynika, że oskarżony nie zajmuje się byłym już także dla niego związkiem z pokrzywdzoną. Uwzględniając powyższe okoliczności uznać należy, że karami adekwatnymi, sprawiedliwymi i zdolnymi powtrzymać oskarżonego od ponawiania podobnych czynów, a jednocześnie koniecznymi do należytego kształtowania w społeczeństwie szacunku dla porządku prawnego powinny być kary: - 50 stawek dziennych grzywny za grożenie pokrzywdzonej, - 6 miesięcy ograniczenia wolności za spowodowanie jej obrażeń ciała, - 10 miesięcy ograniczenia wolności za nękanie pokrzywdzonej. Stawka dzienna została ustalona na kwotę 10 złotych, ze względu na brak stałych dochodów oskarżonego, a forma wykonywania kary ograniczenia wolności na prace na cel społeczny 30 godzin miesięcznie, ze względu na sytuację majątkową i życiową oskarżonego. Kara łączna została orzeczona w wysokości 1 roku ograniczenia wolności, ze względu na bliski związek przedmiotowy przypisanych oskarżonemu przestępstw. Postawa życiowa oskarżonego wskazana w wywiadzie środowiskowym (k.138-140) wzbudza niepokój, gdyż nie ma stałego zatrudnienia, prawdopodobnie nadal nadużywa alkoholu i nie leczy się psychiatrycznie, co przemawia za orzeczeniem wobec niego obowiązków probacyjnych w postaci podjęcia stałej pracy zarobkowej, zakazu kontaktowania się z pokrzywdzoną i zbliżania do niej.
2. 1Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności J. M. I. I. W dniu 31 marca 2020 r. weszła w życie ustawa o zmianie ustawy (…) – Dz. U. poz. 586, która m.in. wprowadziła karę od 6 miesięcy do lat 8 pozbawienia wolności za przestępstwo z art.

§ 1k.k., w miejsce poprzedniej kary do 3 lat pozbawienia wolności.

Zgodnie z treścią art. 4 § 1 k.k. należy zatem zastosować wobec oskarżonego poprzedni stan prawny.

1. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę ------
2. Koszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VII. Oskarżony nie ma stałej pracy, ani miejsca pobytu, uiszczenie przez niego kosztów sądowych byłoby zatem zbyt uciążliwe.
3. 8.1Podpis