V GC 238/20

Sygn. akt V GC 238/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ wydany na podstawie art. 148 1 k.p.c. Dnia 26 października 2020 roku Sąd Rejonowy w Ostrołęce V Wydział Gospodarczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Rafał Rogiński po rozpoznaniu w dniu 26 października 2020 roku w Ostrołęce na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) Spółka Akcyjna w W. KRS (...) przeciwko Gmina K. NIP (...) o zapłatę 17 848,32 zł orzeka:

1. oddala powództwo;
2. tytułem zwrotu kosztów procesu zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3600,00 zł.
3. nakazuje zwrócić powodowi ze Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Ostrołęce kwotę 1000,00 zł ( jeden tysiąc złotych ) uiszczoną tytułem zaliczki w poczet wynagrodzenia biegłego, która nie została wykorzystana Sędzia Rafał Rogiński ZARZĄDZENIE
4. (...)
5. (...) (...) Sygn. akt VGC 238/20 UZASADNIENIE (...) Spółka Akcyjna w W. w pozwie wniesionym w elektronicznym postępowaniu upominawczym przeciwko Gminie K. domagał się zasądzenia od pozwanego łącznej kwoty 73 943,04 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwot wskazanych w pozwie i zwrotu kosztów procesu. Nakazem zapłaty wydanym w postępowaniu upominawczym w dniu 07 lutego 2020 r. Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym Lublin-Zachód w Lublinie orzekł zgodnie z żądaniem pozwu. Od nakazu zapłaty pozwany wniósł sprzeciw zaskarżając nakaz w całości. W sprzeciwie pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu według norm przepisanych. Postanowieniem z dnia 09 marca 2010 r. sprawa została przekazana do Sądu Rejonowego w Ostrołęce. Sąd ustalił następujący stan faktyczny Pozwany korzystał z nieruchomości powoda. Pozwany miał zawarte z powodem dwie umowy użyczenia dotyczące nieruchomości i ruchomości. Umowy te zostały przez pozwanego wypowiedziane oświadczeniami z dnia 22 maja 2017 r. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie następujących dowodów: faktów wskazanych w pozwie, sprzeciwie od nakazu zapłaty i odpowiedzi na pozew których strony nie zakwestionowały. Sąd zważył co następuje Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie z następujących przyczyn Na podstawie art. 6 k.c. ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Podobnie art. 232 k.p.c. stanowi, że strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Jeżeli materiał dowodowy zgromadzony w sprawie nie daje podstawy do dokonania odpowiednich ustaleń faktycznych w myśl twierdzeń jednej ze stron, Sąd musi wyciągnąć ujemne konsekwencje z braku udowodnienia faktów przytoczonych na uzasadnienie żądań lub zarzutów. Należy to rozumieć w ten sposób, że strona, która nie przytoczyła wystarczających dowodów na poparcie swych twierdzeń ponosi ryzyko niekorzystnego dla siebie rozstrzygnięcia, o ile ciężar dowodu, co do tych okoliczności na niej spoczywał (vide: wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 18.01.2012 r. w sprawie I ACa 1320/11). Z uzasadnienia pozwu wniesionego w elektronicznym postępowaniu upominawczym wynika, że podstawą faktyczną roszczeń powoda jest korzystanie przez pozwanego z nieruchomości z tytułu czego obciążają pozwanego opłaty czynszowe i inne opłaty dodatkowe. Powód nie wskazał, żadnych informacji umożliwiających zidentyfikowanie nieruchomości ani rodzaju łączącego strony stosunku prawnego (umowa najmu, dzierżawy?) jak również nie podnosił, iż pozwany korzysta z jego nieruchomości bez podstawy prawnej. Uzasadnienie pozwu zostało ograniczone do bardzo ogólnych sformułowań. Uzupełniając pozew pismem z dnia 05 czerwca 2020 r. powód nadesłał: wypowiedzenie umowy użyczenia, pismo do pozwanego, notatki służbowe, faktury i wezwanie do zapłaty. Zdaniem sądu dowody te są całkowicie nieprzydatne do wykazania wskazanych przez powoda faktów i dlatego na podstawie art 235 2 § 1 pkt 3 k.p.c. należy je pominąć. Na podstawie art 458 5 § 1 k.p.c. powód jest zobowiązany powołać wszystkie twierdzenia i dowody w pozwie a pozwany – w odpowiedzi na pozew. Zgodnie zaś § 4 tego przepisu twierdzenia i dowody powołane z naruszeniem § 1-3 podlegają pominięciu, chyba że strona uprawdopodobni, że ich powołanie nie było możliwe albo że potrzeba ich powołania wynikła później. W takim przypadku dalsze twierdzenia i dowody na ich poparcie powinny być powołane w terminie dwóch tygodni od dnia, w którym ich powołanie stało się możliwe lub wynikła potrzeba ich powołania. W ocenie Sądu powód wbrew zacytowanym przepisom nie powołał już w pozwie wszystkich twierdzeń i dowodów, pomimo że miał taką możliwość i w żaden sposób nie uprawdopodobnił, iż potrzeba powołania wskazanych przez niego dowodów pojawiła się po wniesieniu pozwu. Dlatego Sąd pominął dowody powołane przez powoda po wniesieniu pozwu i wydał orzeczenie na podstawie dowodów, które były do pozwu dołączone. Ponieważ w ocenie Sądu powód przy pomocy dowodów dołączonych do pozwu nie wykazał swojego roszczenia co do zasady ani tym bardziej co do wysokości to powództwo należało oddalić. O kosztach orzeczono na podstawie art. 98 k.p.c. Powód jako strona przegrywająca został obciążany w całości kosztami postępowania. Na koszty procesu w sprawie, poniesione przez stronę pozwaną składa się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 3600,00 zł. Powodowi zwrócono niewykorzystaną zaliczkę w kwocie 1000,00 zł. uiszczoną w poczet wynagrodzenia biegłego Sędzia Rafał Rogiński ZARZĄDZENIE (...) (...)