IV Ka 119/21

(1)nastąpiło wskutek jego nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy w dniu 8 listopada 2018 r. – a więc po upływie niemal 4 miesięcy od dnia powstania tych obrażeń. Trudno zatem doszukiwać się związku pomiędzy zdarzeniem z dnia 10 lipca 2018 r., a utratą prze oskarżonego zatrudnienia we wspominanej spółce. W tej sytuacji także oddalenie wniosku dowodowego o przesłuchanie wskazywanego w apelacji świadka na okoliczności tegoż zdarzenia nie było uchybieniem procesowym mogącym mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, skoro pozostawało ono bez znaczenia z punktu widzenia przedmiotu niniejszego procesu. Dla istnienia podstaw oraz zakresu odpowiedzialności karnej oskarżonego za zarzucony mu czyn nie miały również znaczenia wpłaty dokonywane przez niego na ręce komornika w lipcu 2018 r. ( na łączną kwotę 700 złotych ), albowiem z zaskarżonego wyroku wynika, iż okres lipiec 2018 r. – grudzień 2018 r. nie został uznany za taki, w którym oskarżony uchylałby się od obowiązku alimentacyjnego wobec dzieci. Nie może być również skutecznym zarzut, iż sąd I instancji na użytek wyrokowania pominął tę część wyjaśnień oskarżonego, które traktowały o przekazywaniu przez niego bliżej nieokreślonych kwot na rzecz swojej córki ( w czerwcu i sierpniu 2016 r. ) oraz syna ( w maju w maju 2018 r. ), skoro lektura protokołów z jego przesłuchania ( k. 123, 170 odwrót – 171 odwrót, 172, 172 odwrót k. 182 – 183 ) wskazuje, iż wyjaśnień o takiej wymowie nie składał. K. T.

(2), o takich sytuacjach w swoich zeznaniach także nie wspominała. Odnosząc się do tej części wywodu skarżącego, który nawiązuje do pisma Powiatowego Urzędu Pracy w P. – zgodzić się co do zasady ze skarżącym należy, iż bez bliższej znajomości charakteru odrzuconej przez oskarżonego oferty pracy oraz jej zestawienia z ówczesnym stanem zdrowia oskarżonego, nie sposób ostatecznie przesądzić, czy odmowa przyjęcia tej oferty była usprawiedliwiona, czy też nie. Tym niemniej przypomnieć należy, iż oskarżony nie wywiązywał się z obowiązku alimentacyjnego na przestrzeni wielomiesięcznego czasu od 11 czerwca 2016 r. do marca 2017 r., zaś odmowa podjęcia zatrudnienia w (...) Zakładach (...) miała miejsce w dniu 22 sierpnia 2016 r. Okres ten poprzedzało wydanie postanowienia Sądu Okręgowego w Piotrkowie Tryb. z dnia 23 marca 2016 r., na podstawie którego orzeczono wobec niego wykonywanie kary pozbawienia wolności w ramach dozoru elektronicznego, a w jego ramach zezwolono oskarżonemu na cotygodniowe oddalanie się z miejsca pobytu w dniach od poniedziałku do piątku w godzinach 9.00 – 15.00 celem poszukiwania pracy. Zatem skazany pomiędzy wydaniem tego postanowienia, a 11 czerwca 2016 r. ( początek przypisanego okresu niealimentacji ) dysponował niemal trzymiesięcznym czasem na znalezienie adekwatnego dla siebie zatrudnienia, umożliwiającego realizację obowiązku alimentacyjnego. Ani wiek oskarżonego, ani jego stan zdrowia ( oskarżony nie wykazał, by cierpiał na przewlekle schorzenia uniemożliwiające lub utrudniające wykonywanie pracy zarobkowej ), ani ówczesna sytuacja na rynku pracy nie tworzyły przeszkód do znalezienia i podjęcia zatrudnienia stosownego do jego wieku oraz umiejętności, choćby tylko w postaci prac fizycznych. Zresztą alimentów nie uiszczał nawet wtedy, gdy zatrudnienie już znalazł ( w dniu 12 października 2016 r. w spółce (...) ), albowiem i w tym przypadku obowiązek alimentacyjny zaczął realizować dopiero z miesiącem kwietniem 2017 r. Zważywszy na powód utraty zatrudnienia w spółce (...) ( niestawiennictwo w pracy ) oraz nieusprawiedliwiony okolicznościami od niego niezależnymi brak podjęcia zatrudnienia u kolejnego pracodawcy, zasadnie sąd I instancji przypisał oskarżonemu uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego także w okresie czasu od stycznia 2019 r. do grudnia 2019 r. Przyczynianie się do opieki nad osobą najbliższą nie znosi obowiązku alimentacyjnego i powinności wywiązywania się z niego, zwłaszcza w rozwiniętym i skutecznym systemie miejskich ( gminnych ) ośrodków pomocy socjalnej i społecznej, z których oskarżony i jego matka mogli korzystać Niezależnie od powyższego podnieść należy, iż dla poparcia twierdzeń o złym stanie zdrowia matki, oskarżony załączył jedynie kserokopię karty informacyjnej jej leczenia szpitalnego sprzed wielu lat ( z 1983 r. ), która nie odzwierciedla takich schorzeń, o jakich mowa w apelacji. (...) nad oskarżonym, uprzednio orzeczona wobec niego w innej sprawie, kara pozbawienia wolności, dopóki nie została wprowadzona do wykonana i dopóki w grę wchodziły realnie istniejące, prawne możliwości jej uniknięcia, nie usprawiedliwia powodów utraty zatrudnienia, które mu pozwalało na wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego, Podsumowując – w okresach przypisanych w zaskarżonym wyroku oskarżony miał obiektywną możliwość wywiązania się z realizacji obowiązku alimentacyjnego. W spornym okresie nie chorował, nie przebywał w szpitalach, nie odbywał kary pozbawienia wolności, nie miał innych przeciwskazań do podejmowania i wykonywania pracy zarobkowej. W latach 2016 – 2019 rynek pracy gwarantował szerokie możliwości podjęcia zatrudnienia adekwatnego do jego wieku i umiejętności, choćby tylko w postaci prac fizycznych. Oskarżony dwukrotnie doprowadzał do utraty zatrudnienia, które pozwalało mu ten obowiązek realizować. Jeżeli czynił to bez towarzyszących temu starań i perspektyw rychłego świadczenia pracy na lepszych ( lub zbliżonych ) warunkach u innego pracodawcy, to okoliczności te obciążają wyłącznie jego osobę i nie stanowią żadnego usprawiedliwiania dla niewywiązywania się z obowiązku alimentacyjnego. Dopóki na oskarżonym obowiązek taki ciąży, musi kształtować swoje perspektywy i plany życiowe w taki sposób, aby obowiązek ten realizować, czego oskarżony konsekwentnie zdaje się nie przyjmować do wiadomości. Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego mu czynu ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Przewód sądowy wykazał, że przypisany oskarżonemu czyn realizuje znamiona występu z art. 209 § 1a kk 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.11. Przedmiot utrzymania w mocy W całości Zwięźle o powodach utrzymania w mocy z powodów wyżej opisanych 0.15.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.11. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 0.15.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności pkt 2. Wobec nieuwzględnienia apelacji oskarżonego wniesionej co do winy, stosownie do treści art. 636 § 1 kpk, obciążono go kosztami procesu za postępowanie odwoławcze. 7. PODPIS