II AKzw 411/20

Sygn. akt II AKzw 411/20 POSTANOWIENIE Dnia 24 marca 2020 roku Sąd Apelacyjny w Katowicach w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący:Sędzia SA Wojciech Paluch Protokolant: Damian Krzywda przy udziale Prokuratora Prokuratury Regionalnej w Katowicach Marty Irzyńskiej po rozpoznaniu w sprawie G. P. zażalenia wniesionego przez obrońcę podejrzanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 6 lutego 2020 roku sygn. akt XXI K 191/19 w przedmiocie określenia miejsca wykonywania środka zabezpieczającego w postaci pobytu w zakładzie psychiatrycznym na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w. postanawia :

1. zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy;
2. zwolnić podejrzanego G. P. od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego, którymi obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola odwoławcza zaskarżonego postanowienia dokonana przez pryzmat podniesionych zarzutów i argumentacji przedstawionej na ich poparcie wykazała, że sąd I instancji nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia ani obrazy wskazanego przepisu postępowania, które to uchybienia mogłyby mieć wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Analiza akt sprawy, w tym w szczególności opinii Komisji Psychiatrycznej do Spraw Środków Zabezpieczających przy Ministrze Zdrowia z dnia 21 stycznia 2020 roku (k. 367-370) przekonuje o słuszności zapadłego rozstrzygnięcia. Przypomnieć należy, że zgodnie z § 4 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 16 stycznia 2017 r. w sprawie komisji psychiatrycznej do spraw środków zabezpieczających i wykonywania środków zabezpieczających w zakładach psychiatrycznych ( Dz.U. z 2017 roku poz.119 ze zm.) komisja w opinii, wskazując miejsce wykonywania środka zabezpieczającego w zakładach psychiatrycznych, uwzględnia: 1) rodzaj czynów zabronionych, których dopuścił się sprawca w przeszłości; 2) rodzaj, częstość i skutki zachowań agresywnych lub ucieczkowych w przeszłości; 3) aktualny stan zdrowia psychicznego i fizycznego oraz choroby współistniejące; 4) uzależnienie od alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowych; 5) związek pomiędzy zaburzeniami psychicznymi a zachowaniami niebezpiecznymi; 6) ogólną sprawność fizyczną; 7) szczególne wskazania do postępowania leczniczego, rehabilitacyjnego i resocjalizacyjnego; 8) przebieg i wyniki dotychczasowego leczenia, rehabilitacji i resocjalizacji; 9) miejsce zamieszkania sprawcy oraz dostępne miejsca w zakładach psychiatrycznych. Jak wskazano w opinii, środek zabezpieczający orzeczony wobec podejrzanego G. P. winien być wykonywany, w oparciu o powyższe kryteria, w zakładzie dysponującym wzmożonym poziomem zabezpieczenia, a takim zakładem posiadającym wolne miejsca jest SP ZOZ Państwowy Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych w R.. Wywody zażalenia sprowadzają się wyłącznie do kontestowania wydanej w sprawie opinii. Wbrew twierdzeniom skarżącego Komisja Psychiatryczna w sporządzonej opinii w sposób jasny i pełny wskazała powody, dla których uznała, że podejrzany winien przebywać w zakładzie psychiatrycznym dysponującym wzmocnionym stopniem zabezpieczenia. Jakkolwiek sąd nie jest związany treścią opinii i ocenia ją tak, jak każdy dowód z opinii, niemniej jednak Sąd Apelacyjny nie znalazł podstaw do jej kwestionowania. Tym samym nie sposób skutecznie zarzucać zaskarżonemu postanowieniu naruszenia art. 201 k.p.k. Za wystarczającą przeciwwagę dla dowodu z opinii komisji powołanej do wskazania miejsca wykonywania środka zabezpieczającego żadną miarą nie sposób uznać podniesionych w zażaleniu okoliczności dot. sytuacji rodzinnej skazanego. Podkreślić bowiem należy, że Komisja Psychiatryczna orzekając o miejscu wykonywania środka zabezpieczającego miała na względzie także związane z zakładem wzmocnionym stopniu zabezpieczenia podnoszone przez skarżącego ograniczenia dot. odwiedzin czy przepustek. Natomiast sam fakt ograniczenia podejrzanemu kontaktu z rodziną nie może stanowić podstawy do wykonywania środka zabezpieczającego w zakładzie o podstawowym stopniu zabezpieczenia. Na marginesie jedynie wskazać należy, że jeśli w późniejszym czasie podejrzany przestanie spełniać warunki odbywania środka zabezpieczającego określone w art. 200b k.k.w., możliwa będzie zmiana miejsca wykonywania tego środka na zakład psychiatryczny o podstawowym stopniu zabezpieczenia. Jako że zażalenie, stanowiące jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu I instancji, nie zawierało argumentów przemawiających za wzruszeniem zaskarżonego postanowienia zgodnie z intencją obrońcy, Sąd Apelacyjny orzekł jak w części dyspozytywnej, o kosztach postępowania odwoławczego orzekając na mocy powołanych przepisów. ZARZĄDZENIE
3. o treści postanowienia zawiadomić podejrzanego i jego obrońcę;
4. akta zwrócić. Katowice, dnia 24 marca 2020 roku