karta karna Dokument urzędowy nie kwestionowany przez strony. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1.1.1 wyjaśnienia oskarżonego K. M. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie tego, że część kontaktów z pokrzywdzoną była przypadkowa i wynikała ze wspólnego zamieszkania w małym mieście. Zdaniem sądu częstotliwość tych kontaktów oraz nieukrywana przez oskarżonego w wyjaśnieniach chęć przekonania pokrzywdzonej do utrzymywania z nim znajomości wykluczają, aby były one przypadkowe. Przeczą też temu zeznania pokrzywdzonej, z których wprost wynika, iż oskarżony świadomie cały czas dążył do utrzymywania z nią kontaktów. Z całą pewnością gdyby te spotkania były przypadkowe oskarżony nie dążyłby przy ich okazji do rozmowy z pokrzywdzoną, co miało miejsce, a także jednocześnie nie wysyłałby jej wiadomości tekstowych z wyznaniami miłości i prośbami o spotkanie nawet w okresie gdy został wobec niego zastosowany zakaz kontaktów. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.
Kierował bowiem samochodem osobowym w ruchu lądowym na drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości alkoholowej i pomimo tego, że był wcześniej skazany prawomocnym wyrokiem za czyny z art.
kk, jak i dwukrotnie z art.
Wina oskarżonego w zakresie popełnienia czynu z art.
☐ 3.
Uporczywe naruszanie sfery wolności i prywatności innej osoby wywołuje bowiem oczywiste i często nieodwracalne konsekwencje dla jej zdrowia psychicznego, a zatem niesie znaczny ładunek społecznej szkodliwości. Podobnie prowadzenie samochodu pod wpływem alkoholu stanowi rażące naruszenie porządku prawnego, gdyż sprawca naraża na niebezpieczeństwo nie tylko siebie, ale przede wszystkim innych uczestników ruchu, zwłaszcza, że w takim stanie oskarżony wyjechał na drogę w centrum miasta w godzinach największego natężenia ruchu i przewoził pasażera. Okolicznościami obciążającymi były także wysoki poziom alkoholu, pod którego wpływem znajdował się oskarżony, ponad trzykrotnie przekraczający poziom wyznaczony ustawą karną, jak i uprzednia wielokrotna karalność oskarżonego, w tym na kary bezwzględne pozbawienia wolności za czyny z art. 190a§1 kk i art.
Mając to na względzie Sąd uznał, że kara 1 roku pozbawienia wolności wymierzona za czyn z art. 190a§1 kk oraz 10 miesięcy pozbawienia wolności za czyn z art.
kk będą adekwatne do stopnia winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości popełnionych przez niego czynów i spełnią cele kary w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej. Przytoczone wyżej okoliczności jednoznacznie przesądzają jednocześnie o konieczności wymierzenia oskarżonemu kary bezwzględnej pozbawienia wolności. Wyłącznie taka kara uświadomi mu, że nie może być nawet najmniejszego pobłażania dla przestępstw o znacznym stopniu szkodliwości społecznej, a kara za takie występki jest realna i nieuchronna. Inna kara, w sytuacji gdy przepis art. 69§1 kk uniemożliwia wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania (gdyż był już kilkakrotnie skazany na karę pozbawienia wolności), stanowiła by jedynie zachętę dla oskarżonego oraz innych sprawców podobnych przestępstw do lekceważenia zarówno bezpieczeństwa ruchu drogowego, jak i chronionych wolności i praw innych osób. K. M. III Na podstawie art. 85§1 kk i art. 86§1 kk sąd orzekł wobec oskarżonego K. M. karę łączną pozbawienia wolności w wymiarze 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Przy wymiarze kary łącznej sąd miał na względzie przede wszystkim konieczność oddziaływania indywidualnego na osobę oskarżonego oraz konieczność wdrożenia kształtowania przez karę przekonania – zarówno w środowisku sprawcy, jak i w środowisku pokrzywdzonych – że prawo jest konsekwentnie stosowane, a sprawca zostanie sprawiedliwie ukarany. Stąd uznanie, że najbardziej celowym jest zastosowanie zasady pośredniej pomiędzy absorpcją a kumulacją, gdyż tylko taka kara spełni swe cele zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i ogólnej, zwłaszcza, iż oskarżony był wielokrotnie karany. K. M. IV Sąd orzekł obligatoryjny środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. Oskarżony był bowiem uprzednio skazany za czyn z art.
K. M. V Nadto na podstawie art. 43a§2 kk orzeczono od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 10.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Sąd uznał, że świadczenie pieniężne w tej wysokości jest adekwatne do stopnia winy oskarżonego i jego sytuacji materialnej. Jest to przy tym najniższa możliwa wysokość tego świadczenia. K. M. VI Na podstawie art. 41a§1i4 kk orzeczono także wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejszą niż 50 metrów oraz zakaz jakichkolwiek kontaktów z nią ustalając wymiar środka na okres 3 lat. Orzeczenie tego środka jest niezbędne aby zapewnić pokrzywdzonej poczucie bezpieczeństwa ze strony oskarżonego jawnie lekceważącego nawet wydany przez uprawniony organ środek zapobiegawczy, gdyż w przypadku każdego naruszenia będzie musiał liczyć się z odpowiedzialnością karną. 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VII O kosztach procesu Sąd orzekł w oparciu o treść art. 626§1 kpk w zw. z art. 627 kpk, a o opłacie na podstawie art. 2 ust.1 pkt.4 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz.U. z 1983r. nr 49 poz.223 z późn. zm.). 1.Podpis
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.