II K 102/21

UZASADNIENIE F o r m u l a r z U K 1 Sygnatura akt II K 102/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu , sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

1. USTALENIE FAKTÓW 1.
2. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.
3. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty
4. OCENA DOWODÓW 2.
5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.
6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
7. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony X 3.
8. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 A. G. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 209 § 1a kk. A. G. jako rodzic był zobowiązany do wychowania oraz utrzymywania swojej córki, zaś ugodą zawartą przed Sądem Rejonowym w Bełchatowie w dniu 27.02.2008 roku, w sprawie sygn. akt. III RC 440/07 wysokość obowiązku alimentacyjnego określono na kwotę po 400 zł miesięcznie, płatną do rąk przedstawiciela ustawowego uprawnionej osoby małoletniej - P. B.. W przypisanym okresie oskarżony nie spełniał należycie swojego obowiązku i powstałe z tego tytułu zaległości przekraczają sumę 3 świadczeń okresowych. Oskarżony miał realne możliwości zadośćuczynienia obowiązkowi alimentacji, gdyż był zdrowy, pracował i osiągał dochody. Poza tym, deklarował możliwość całkowitej spłaty zaległości co oznacza, że jego realne możliwości zarobkowe i majątkowe były na tyle duże, że bez problemu mógł w pełni się wywiązywać z nałożonego obowiązku. W efekcie zaniechania pełnej realizacji ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego, naraził swoją córkę na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, albowiem P. B. zmuszona została do korzystania ze świadczeń z pomocy społecznej tj. świadczeń z funduszu alimentacyjnego, podczas gdy oskarżony z takich świadczeń w okresie objętym zarzutem nie korzystał. 3.
9. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 3.
10. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.
11. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 3.
12. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
13. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności A. G. 1 1 - przy wymiarze kary, Sąd wziął pod uwagę na niekorzyść oskarżonego uprzednią wielokrotną karalność, zaś na korzyść Sąd poczytał A. G. to, iż przyznał się do winy i częściowo realizował jednak obowiązek alimentacyjny; - wymierzona kara 3 miesięcy pozbawienia wolności odpowiada przede wszystkim stopniowi winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości jego czynu, a ponadto pozwala na osiągnięcie zapobiegawczych i wychowawczych celów kary w stosunku do niego, a także czyni zadość potrzebie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa; - oskarżony działał umyślnie, bez wyraźnego i ważnego powodu zaniechał łożenia na utrzymanie swojej córki, pomimo takiej możliwości, konsekwencje jego zachowania natomiast poniosła małoletnia, której matka nie byłaby w stanie zapewnić godnych warunków życia i zaspokoić jej podstawowych potrzeb, gdyby nie korzystała ze świadczeń pomocy społecznej; - Sąd wymierzył karę pozbawienia wolności, gdyż wcześniej A. G. za taki sam występek była już orzekana kara łagodniejszego rodzaju (ograniczenia wolności), jednakże nie osiągnęła ona swoich celów albowiem w jej miejsce zarządzano wykonanie kary zastępczej pozbawienia wolności; oznacza to, że jedynie najsurowszy rodzaj sankcji może być skuteczny wobec oskarżonego; - z uwagi na to, że oskarżony był już uprzednio skazany na karę pozbawienia wolności możliwość warunkowego zawieszenia jej wykonania była wykluczona, gdyż sprzeciwia się temu obecna regulacja przepisu art. 69 § 1 kk.
14. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności
15. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Sąd zmodyfikował opis czynu przypisanego oskarżonemu w ten sposób, że zakreślił jego ramy czasowe na okres od 2 marca 2019 r. do 10 listopada 2019 r. Poprzedni bowiem wyrok za przestępstwo niealimentacji obejmował czas do 1 marca 2019 r. (por. k. 33), a to oznacza, że ten dzień został już objęty wcześniejszym skazaniem. Z uwagi natomiast na to, że cykl płatności alimentów określono na 10 dzień każdego miesiąca datę końcową czynu należało sprecyzować na 10 listopada 2019 r. aby miesięczne interwały płatności były całkowite.
16. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 W oparciu o art. 627 kpk i art. 616 § 1 i 2 kpk w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 z późn. zm.) Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 zł tytułem opłaty oraz kwotę 478 zł tytułem zwrotu poniesionych w sprawie wydatków, na którą to sumę składają się wydatki poniesione w postępowaniu przygotowawczym (458 zł – k. 97) oraz ryczałt za doręczenia na etapie sądowym sprawy (20 zł).
17. PODPIS