Sygn. akt VII Ka 126/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski Protokolant: st. sekr. sądowy Monika Tymosiewicz przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Olsztynie Mirosława Zelenta po rozpoznaniu w dniach: 2 i 23 marca oraz 8 kwietnia 2021 r. sprawy: L. W.
(1)ur. (...) w R., syna Z. i T. z domu J. oskarżonego o czyny z art. 190§1 kk na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w G.II Wydziału Karnego z dnia 23 listopada 2020 r. , sygn. akt (...) I zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że oskarżonego L. W.
(1)uniewinnia od popełnienia zarzucanych mu czynów, II koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa. FORMULARZ UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO (UK 2) UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VII Ka 126/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1
- CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
- Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w G.z dnia 23 listopada 2020 r. w sprawie (...) 1.
- Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca oskarżonego L. W.
(1)☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.
- Granice zaskarżenia 1.3.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
- Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
- Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.
- Ustalenie faktów 2.1.
- Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.
- Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.
- Ocena dowodów 2.2.
- Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.
- Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
- STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Obrońca oskarżonego wyrok zaskarżył w całości i zarzucił mu: - obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku, tj. art. 424 § 1 pkt 1 kpk w zw. z art. 4 kpk, poprzez przytoczenie w uzasadnieniu wyroku jedynie części dowodów przemawiających na korzyść oskarżonego z pominięciem dowodu z zeznań świadka H. K., a także z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy - kserokopii paszportu oskarżonego, z którego wynikają regularne powroty z N. do P. w drugiej połowie grudnia, a więc dopiero około tydzień po zdarzeniu opisywanym przez P. J.
(1), a także billingu rozmów oskarżonego ze świadkiem W. W., który miałby rzekomo przez telefon prosić bliżej nieokreślone osoby o pomoc w pobiciu P. J.
(1), nadto treści zeznań P. J.
(1)złożonych w dniu 15 listopada 2020 r. przed Sądem, w których wskazał on, że rzekomych gróźb z dnia 9 grudnia 2017 r. nie traktował na poważnie - „Nie odbierałem tego na poważnie. Jakoś tak to zbagatelizowałem", co wskazuje jednocześnie na pominięcie tych dowodów nie tylko w treści uzasadnienia orzeczenia, ale i przy ferowaniu wyroku; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na jego treść, przejawiający się w uznaniu, że oskarżony w dniu 9 grudnia 2017 r. groził pozbawieniem życia P. J.
(1), przy czym groźba ta miałaby wzbudzić u wymienionego uzasadnioną obawę jej spełnienia, w sytuacji gdy obiektywne dowody zgromadzone w sprawie, w szczególności w postaci protokołu przesłuchania świadka H. K. (karta 12), świadka W. W.,wyjaśnień oskarżonego, przedłożonych przez oskarżonego kart z jego paszportu wskazujących na rokroczne powroty z N. dopiero w drugiej połowie grudnia, przemawiają za brakiem możliwości poczynienia takowych ustaleń; - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, który mógł mieć wpływ na jego treść, przejawiający się w uznaniu, że oskarżony w dniu 29 stycznia 2019 r. groził pozbawieniem życia P. J.
(1), przy czym groźba ta miałaby wzbudzić u wymienionego uzasadnioną obawę jej spełnienia, w sytuacji gdy obiektywne dowody zgromadzone w sprawie, w postaci protokołu wyjaśnień oskarżonego, protokół zeznań świadka B. F. z dnia 14 stycznia 2020 r., która wskazywała P. J.
(1)jako osobę pewną siebie, niegrzeczną i naprzykrzającą się oskarżonemu, nagrania z monitoringu sklepowego B.z dnia 29 stycznia 2019 r. na których widoczna jest agresywny i zaczepny atak P. jaszcz na oskarżonego, protokoły zeznań P. J.
(1), M. J. wskazujących na rzekomy telefon oskarżonego wykonany przy kasach sklepowych do bliżej nieokreślonych osób mających rzekomo pomóc w pobiciu P. J.
(1), billingów telefonu oskarżonego i jego żony potwierdzających wyłącznie połączenie pomiędzy sobą, co uniemożliwiało poczynienie powyższych ustaleń; - obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, mianowicie art. 7 kpk poprzez dowolną, a nie swobodną i poczynioną bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego ocenę zeznań P. J.
(1), A. J. i M. J. jako wiarygodnych, w sytuacji gdy zapis monitoringu sklepowego z dnia 29 stycznia 2019 r. wskazuje na brak jakiegokolwiek strachu P. J.
(1)względem oskarżonego, uwidacznia wręcz atak rzekomej ofiary na L. W.
(1)przy ladach z mięsem, a nie strach przed nim, nadto nagranie to, analizowane wraz z treścią zeznań świadka B. F. oraz pominiętych w rozważaniach Sądu I instancji dokumentach - billingach połączeń oskarżonego z żoną, wskazują że P. J.
(1), A. J., M. J. kłamią jakoby oskarżony dodatkowo dzwonił do bliżej niesprecyzowanych osób i prosił je o pomoc w pobiciu P. J.
(1), zaś zachowanie rzekomego pokrzywdzonego przy kasach, a więc wyraźny śmiech w reakcji na zapowiedź L. W.
(1)sporu sądowego, wskazują na brak jakiejkolwiek subiektywnej obawy na zapowiedzi kontynuowania sporu sądowego przez oskarżonego; - obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, mianowicie art. 7 kpk poprzez dowolną, a nie swobodną i poczynioną bez uwzględnienia zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego analizę materiału dowodowego i w skutek powyższego ustalenie jakoby w dniu 9 grudnia 2017 r. oskarżony groził P. J.
(1)pozbawieniem życia, w sytuacji gdy przeczą temu zeznania rzekomego świadka zdarzenia - H. K., wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadka W. W., przedłożone dokumenty w postaci kserokopii stron paszportu oskarżonego wskazujących na pozostawanie oskarżonego poza P. w pierwszej połowie grudnia ze względu na prowadzenie firmy w N., a także brak jakiegokolwiek uprawdopodobnienia oskarżeń P. J.
(1)w tym zakresie, za takie bowiem nie sposób uznać prywatnej notatki wymienionego o nieznanej dacie sporządzenia. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja obrońcy wnosząca o uniewinnienie L. W.
(1)okazała się w pełni zasadna. W ocenie Sądu Okręgowego w sprawie brak jest dowodów na przypisanie L. W. popełnienia obu zarzucanych mu czynów z art.190§1 kk. Odnośnie czynu z pkt I aktu oskarżenia, to w światle okoliczności wynikających z akt sprawy w pełni zasadne są zarzuty podniesione w tym zakresie w apelacji obrońcy oskarżonego. Przede wszystkim w środku odwoławczym trafnie wskazano, że Sąd I instancji w zakresie czynu z dnia 9 grudnia 2017 r. faktycznie nie uwzględnił znamienia w postaci braku po stronie pokrzywdzonego obawy o spełnienie rzekomych gróźb do niego kierowanych. Sam P. J. na rozprawie w dniu 15 listopada 2019 r., podał, że „ Nie odbierałem tego na poważnie. Jakoś tak to zbagatelizowałem". Z powyższego oraz porównania dat czynu oraz i zawiadomienia o zdarzeniu (okres kilkunastu miesięcy) wynika brak realnej obawy P. J.
(1)o zrealizowanie domniemanych gróźb. Powyższego w żaden sposób nie zmienia treść zapisku jak na k. 116 skoro w istocie pokrzywdzony faktycznie nie obawiał się, że oskarżony podejmie niebezpieczne dla niego zachowanie. Tymczasem prawidłowo podnosi skarżący, iż subiektywna obawa o spełnienie gróźb jest niezbędna dla przyjęcia odpowiedzialności karnej za popełnienie zarzucanego L. W. czynu a przecież sam P. J.
(1)nie traktował ich poważnie. Zasadnie również obrońca oskarżonego zarzucił, że Sąd I instancji w niewystarczający sposób odniósł się do zeznań H. K., który zgodnie z relacją P. J.
(1)miałby być świadkiem rzekomych gróźb do niego kierowanych ze strony L. W.
(1). Tymczasem wskazany świadek podał, że nie uczestniczył w zdarzeniu, podczas którego ktokolwiek miałby grozić P. J.
(1)– k. 12 odw, k.119-119 odw. co dodatkowo poddaje w wątpliwość moc dowodu w postaci zapisku jak na k.116. Wreszcie nie bez znaczenia są wysuwane przez skarżącego zastrzeżenia co do braku odniesienia się przez Sąd I instancji do dowodów w postaci kserokopii stron paszportu oskarżonego i zeznań świadka W. W. złożonych w dniu 15 listopada 2019 r. w zakresie regularnych powrotów oskarżonego z N. do P.w drugiej połowie grudnia co zdaje się wykluczać możliwość popełnienia czynu w dniu 9 grudnia 2017 r. Co do czynu z dnia 29 stycznia 2019 r. w sklepie (...) w R.- pkt II aktu oskarżenia, to zasadnie podnosi skarżący, że Sąd I instancji w istocie pominął wnioski wynikające z zachowania P. J.
(1)przy ladzie w sklepie. Zapis z monitoringu faktycznie nie świadczy o strachu przed oskarżonym, ale o „aktywnej” wobec L. W. postawie pokrzywdzonego. Bezpośrednią bowiem reakcją P. J.
(1)na rzekomą groźbę ze strony L. W. było gwałtowne złapanie tego ostatniego za ubranie i przyciągnięcie go do siebie. Także upomnienie się wówczas przez oskarżonego o pieniądze, nie może wskazywać na jego zawinienie w zakresie stawianego mu zarzutu albowiem nie jest to w żaden sposób karalne. Co więcej z zeznań B. F., która stała przy kasach pomiędzy stronami wynika, że to P. J. zachowywał się niegrzecznie i nic nie wskazywało na to aby pokrzywdzony przejawiał strach o własne życie. Prawidłowo również skarżący zauważył, że wbrew twierdzeniom P. J.
(1)i M. J., oskarżony stojąc przy kasach do nikogo nie dzwonił i nie prosił o pomoc w „pobiciu” P. J.
(1)albowiem wówczas L. W. rozmawiał wyłącznie z żoną i to ona inicjowała połączenie. Powyższe wynika tak z uzyskanego bilingu jak i analizy nagrania z monitoringu Zauważyć ponadto należy, że zgodnie z zapisem monitoringu i zeznaniami samego P. J.
(1), Tym samym. wobec wskazanych okoliczności brak było przesłanek dla ustalenie, że faktycznie w dniu 29 stycznia 2019 r oskarżony groził P. J.
(1)pozbawieniem życia, a groźby te miałyby wzbudzić w nim uzasadnione obawy spełnienia. Oskarżony wiarygodnie zaprzeczył aby wskazanego dnia miał grozić pokrzywdzonemu, zaś w apelacji zasadnie także wskazano, że „nie bez znaczenia jest fakt, że jeżeli P. J.
(1), jak sam wyjaśnił, nie traktował rzekomych gróźb z dnia 9 grudnia 2017 r. poważnie, bagatelizował je, będąc w miejscu bez monitoringu i dalece bardziej odludnego niż sklep (...) w dniu 29 stycznia 2019 r., to jakie realnie obawy miałyby mu towarzyszyć właśnie w dniu rzekomego, chronologicznie drugiego czynu, szczególnie gdy niewątpliwie naruszył on wówczas nietykalność cielesną oskarżonego”. Wniosek o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z przyczyn wskazanych wyżej wniosek o uniewinnienie L. W. był zasadny. Sąd Okręgowy podzielił zarzuty podniesione w apelacji i uznał, że brak było podstaw do uznania winy oskarżonego w zakresie zarzucanych mu czynów albowiem w sprawie nie wykazano by po stronie P. J. zachodziło znamię uzasadnionej obawy spełnienia gróźb. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwi ęź le o powodach utrzymania w mocy 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 1. Przedmiot i zakres zmiany Wyrok Sądu Rejonowego w G. II Wydziału Karnego z dnia 23 listopada 2020 r. , sygn. akt(...) (...)zmieniono w ten sposób, że oskarżonego L. W.
(1)uniewinnia od popełnienia zarzucanych mu czynów. Zwi ęź le o powodach zmiany Przyczyny zmiany wyroku podano odnosząc się do zarzutów apelacji obrońcy. 5.
- Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.
- Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
- ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.
- Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.
- Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.
- ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.
- Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.
- Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
- Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Na podstawie art.632pkt 2 kpk koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa
- PODPIS ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO Załącznik do formularza UK 2 1.
- Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego L. W.
(1)Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego wG.z dnia 23 listopada 2020 r. w sprawie (...) 1.3.
- Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☒ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
- Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
- Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana