Sygn. akt I C 1132/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 kwietnia 2021 roku Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim I Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSO Renata Lech Protokol

§ 1

umowy bank na wniosek kredytobiorcy udzielił na okres 108 miesięcy kredytu w kwocie 104.718,65 złotych na sfinansowanie potrzeb konsumpcyjnych i na spłatę kredytów.

§9

bank jest uprawniony do wypowiedzenia umowy kredytu z zachowaniem 30 dniowego okresu wypowiedzenia w razie opóźnienia kredytobiorcy ze spłatą kredytu, z zapłatą pełnej raty wynikającej z harmonogramu spłat rat kredytu. ( dowód : kopia umowy konsolidacyjnego kredytu gotówkowego nr (...) z dnia 1 marca 2016 roku k.21-23 v., harmonogram spłat kredytu k.27-28) Aneksem nr (...) zawartym dnia 5 lutego 2019 roku do umowy konsolidacyjnego kredytu gotówkowego nr (...) z dnia 1 marca 2016 roku strony postanowiły, że kredytobiorca skorzysta z wydłużenia okresu kredytowania o 36 miesięcy, tj. do dnia 24 lutego 2028 roku. Strony wprowadziły karencję w spłacie całości rat kapitałowo-odsetkowych na okres 3 miesięcy, tj. do dnia 24 maja 2019 roku Zgodnie z § 5 aneksu w przypadku powstania zaległości w spłacie całości lub części dwóch rat bank będzie uprawniony do wypowiedzenia umowy kredytu z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia, po uprzednim wezwaniu kredytobiorcy do zapłaty zaległych rat w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia otrzymania wezwania. ( dowód: aneks z dnia 5 lutego 2019 roku do umowy konsolidacyjnego kredytu gotówkowego nr (...) z dnia 1 marca 2016 roku k.24,25) W dniu 7 sierpnia 2019 roku bank wezwał pozwanych do zapłaty zaległości w spłacie kredytu pod rygorem wypowiedzenia umowy . ( dowód : wezwania do zapłaty z dnia 7 sierpnia 2019 roku k.29-35) W dniu 9 września 2019 roku bank skierował do pozwanych oświadczenia o wypowiedzeniu umowy. ( dowód: oświadczenia banku o wypowiedzeniu umowy z dnia 9 września 2019 roku wraz z dowodem nadania k.36-39 v.,) W dniu 5 listopada 2019 roku bank skierował do pozwanych ostateczne wezwania do zapłaty . ( dowód: ostateczne wezwania do zapłaty z dnia 5 listopada 2019 roku k.41,42) Zadłużenie na dzień 20 stycznia 2020 roku wynosi: - niespłacony kredyt 85.454,56 złotych (osiemdziesiąt pięć tysięcy czterysta pięćdziesiąt cztery złote 56/100); - odsetki umowne za okres korzystania z kapitału od dnia 24 maja 2019 roku do dnia 3 listopada 2019 roku 5.667,51 złotych (pięć tysięcy sześćset sześćdziesiąt siedem złotych 51/100); - odsetki za opóźnienie od dnia 24 maja 2019 roku do dnia 20 stycznia 2020 roku 2.599,77 złotych (dwa tysiące pięćset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych 77/100); - kwotę 18,80 złotych ( osiemnaście złotych 80/100) tytułem opłat i prowizji ; ( dowód: wyciąg z ksiąg banku k.18) Pomimo wezwania do zapłaty pozwani nie uregulowali wymagalnej należności z tytułu umowy kredytowej na rzecz banku. Należności tej nie spłacili do chwili obecnej. (okoliczność bezsporna) Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Powództwo zasługuje na uwzględnienie. Odpowiedzialność pozwanych wynika więc z zawartej z bankiem umowy kredytowej. Zgodnie z art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Prawo bankowe (tekst jednolity Dz. U z 2016r. poz. 1988) przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Dodatkowo zobowiązanie kredytobiorcy obejmuje też obowiązek zapłacenia bankowi odsetek oraz prowizji, w przewidzianych w umowie terminach – wynagrodzenia za korzystanie ze środków pieniężnych banku. Z tego ostatniego wynika, że umowa kredytu jest odpłatna (por . Z. Radwański, Prawo, s. 422). Jest też umową konsensualną. Dla ważności wykreowania wynikającego z niej stosunku prawnego nie potrzeba dodatkowych czynności stron (por. np. szerzej S. Grzybowski, w: S. Grzybowski (red.), System, t. III, cz. 2, s. 721; G. Sikorski, Komentarz, s. 63). Ustawodawca nie zdecydował się na zawarcie w ustawie definicji legalnej umowy kredytu. Określił jej treść, skutki, strony i elementy istotne. Jak się przyjmuje w literaturze, kredyt bankowy to stosunek ekonomiczny pomiędzy bankiem a kredytobiorcą, którego istota polega na dostarczeniu przez bank określonej kwoty środków pieniężnych kredytobiorcy, pod warunkiem jej późniejszego zwrotu wraz z wynagrodzeniem dla banku (odsetki, prowizja, opłaty manipulacyjne) – por. Z. O. , Prawo bankowe, teza 1 do art. 69; W. S. , Udzielanie, s.

1. Na treść umowy kredytu składa się oznaczenie strony, kwoty i waluty kredytu, celu, na który kredyt został udzielony, zasad i terminów spłaty kredytu, w przypadku umowy o kredyt denominowany lub indeksowany do waluty innej niż waluta polska, szczegółowe zasady określania sposobów i terminów ustalania kursu wymiany walut, na podstawie którego wyliczana jest kwota kredytu, jego transz i rat kapitałowo-odsetkowych oraz zasad przeliczania na walutę wypłaty albo spłaty kredytu, wysokość oprocentowania kredytu i warunki jego zmiany, sposób zabezpieczenia spłaty kredytu, zakres uprawnień banku związanych z kontrolą wykorzystania i spłaty kredytu, terminy i sposób postawienia do dyspozycji kredytobiorcy środków pieniężnych, wysokość prowizji, jeżeli umowa ją przewiduje, warunki dokonywania zmian i rozwiązania umowy. Nie wszystkie z tych elementów muszą wystąpić w każdej umowie. Dodatkowo strony mogą też wprowadzić dodatkowe postanowienia nieprzewidziane w komentowanym przepisie ( A. M. , Charakter, s. 18–21). Kredyty mogą być udzielane przez bank zarówno w złotych, jak i walucie zagranicznej. Korzystać z nich mogą podmioty polskie i zagraniczne. Kredytobiorcą może być też inny bank (por. np. A. Pomorska, Komentarz, s. 61 i n.; E. Kostro, Prawo bankowe, s. 11; Z. Ofiarski, Prawo bankowe, teza 3 do art. 69). Kwota i waluta kredytu musi być w umowie ściśle oznaczona. W odniesieniu do kredytów indeksowanych do innej waluty bądź denominowanych ustawodawca chroni też dodatkowo kredytobiorcę, przyznając mu prawo dokonywania spłaty rat kapitałowo-odsetkowych oraz spłaty przedterminowej pełnej lub częściowej kwoty kredytu bezpośrednio w tej walucie. W celu umożliwienia kredytobiorcy takiego działania, komentowany przepis wymaga, aby w umowie o kredyt określone zostały także zasady otwarcia i prowadzenia rachunku służącego do gromadzenia środków przeznaczonych na spłatę kredytu oraz zasady dokonywania spłaty za pośrednictwem tego rachunku (por. art. 69 ust. 3). Kredytobiorca musi też znać zasady określania sposobów i terminów ustalania kursu wymiany walut, na podstawie którego w szczególności wyliczana jest kwota kredytu, jego transz i rat kapitałowo-odsetkowych oraz zasad przeliczania na walutę wypłaty albo spłaty kredytu. Zasady te muszą być bowiem ustalone w umowie kredytu (art. 69 ust. 2 pkt 4a). Podyktowane jest to faktem, że w odniesieniu do kredytów denominowanych lub indeksowanych w innej walucie niż polska oprócz kosztu odsetkowego kredytobiorca ponosi też koszty zmian kursowych i kursów walut przyjętych w danym banku (tzw. spread walutowy). Koszty te muszą być znane dłużnikowi w momencie zawierania umowy (por. T. Czech, Spłata, s. 63–79). Zawarcie umowy kredytu nie powoduje przeniesienia na kredytobiorcę własności środków pieniężnych będącej jej przedmiotem. Na podstawie umowy kredytu kredytobiorca ma jedynie możliwość korzystania z pozostawionej do jego dyspozycji (najczęściej zaewidencjonowanej na specjalnym, wyodrębnionym rachunku, tzw. rachunku kredytowym) kwoty pieniężnej. Umowa precyzuje też sposób jego wykorzystania. Oddanie środków do dyspozycji kredytobiorcy, inaczej wykorzystanie kredytu, może więc nastąpić jedynie na cel wskazany w umowie (przedmiot kredytu) – por. np. Z. O. , Prawo bankowe, teza 2 do art. 69; wyr. SN z 10.2.2004 r., IV CK 437/02, MoP 2005, Nr 18, s.
2. Za wykorzystanie środków kredytowych przez kredytobiorcę niezgodnie z przeznaczeniem ponosi on odpowiedzialność na zasadach ogólnych (art. 471 i n. KC). Takie działania kredytobiorcy uprawniają także bank do wypowiedzenia umowy kredytu (art. 75 PrBank). W innych systemach prawnych ustawodawca nie podchodzi tak rygorystycznie do sposobu wykorzystania kredytu przez kredytobiorcę (por. np. art. 1843 włoskiego kodeksu cywilnego, zgodnie z którym kredytobiorca może dowolnie korzystać z kredytu, chyba że umowa stanowi co innego). Jak się też uważa, wskazanie celu kredytu oraz brak przejścia własności środków będących jego przedmiotem na własność kredytobiorcy odróżnia stosunek prawny kredytu od pożyczki pieniężnej i stanowi element istotny tej umowy (por. np. G. Sikorski, Komentarz, s. 63; A. Jończyk, Kredyt, s. 38; D. Korenik, Wypowiedzenie, s. 114–122; P. Babiarz, Wypowiedzenie, s. 2–5; A. Janiak, Bankowe, s. 53). W umowie muszą być też określone zasady spłaty sumy kredytu. Zwrot kwoty jest bowiem podstawowym obowiązkiem obciążającym kredytobiorcę. Aktualizuje się on z chwilą określoną w umowie. Jeżeli z umowy kredytu nie wynika nic innego, termin spłaty zastrzeżony jest na korzyść obu stron. Kredytobiorca może więc dokonać wcześniejszej niż zakładana spłaty kredytu. Jest też uprawniony do jego wypowiedzenia, jeśli umowa została zawarta na czas do jednego roku (termin wypowiedzenia wynosi wówczas trzy miesiące) – por. M. J. , Wypowiedzenie, s.
3. W praktyce jednak większość umów kredytu zawiera zastrzeżenie dotyczące dodatkowych obowiązków nakładanych na kredytobiorcę w sytuacji, w której zamierza on dokonać wcześniejszej spłaty. Oprócz konieczności zawiadomienia banku z określonym wyprzedzeniem często kredytobiorca musi również dokonać spłaty odsetek do czasu planowanego zakończenia stosunku kredytowego lub też zobowiązany jest do uiszczenia na rzecz banku dodatkowej prowizji z tytułu wcześniejszej spłaty (por. np. I. C. , Prawo, s. 70). Obowiązek spłaty kredytu przechodzi też na spadkobierców (por. np. Z. O. , Prawo bankowe, teza 3 do art. 69). Szczególne zasady w zakresie spłaty kredytu zakłada KredytHipU (art. 20 i 26 i n., tej ustawy). W odniesieniu do odwróconego kredytu hipotecznego, nieruchomość stanowi zabezpieczenie tego kredytu i źródło jego spłaty. Bezspornym w niniejszej sprawie jest okoliczność, iż w dniu 1 marca 2016 roku powód zawarł z pozwanymi umowę konsolidacyjnego kredytu gotówkowego nr (...) .

§ 1

umowy bank na wniosek kredytobiorcy udzielił na okres 108 miesięcy kredytu w kwocie 104.718,65 złotych na sfinansowanie potrzeb konsumpcyjnych.

§9

bank jest uprawniony do wypowiedzenia umowy kredytu z zachowaniem 30 dniowego okresu wypowiedzenia w razie opóźnienia kredytobiorcy ze spłatą kredytu, z zapłatą pełnej raty wynikającej z harmonogramu spłat rat kredytu. Aneksem nr (...) zawartym dnia 5 lutego 2019 roku do umowy konsolidacyjnego kredytu gotówkowego nr (...) z dnia 1 marca 2016 roku strony postanowiły, że kredytobiorca skorzysta z wydłużenia okresu kredytowania o 36 miesięcy, tj. do dnia 24 lutego 2028 roku. Strony wprowadziły karencję w spłacie całości rat kapitałowo-odsetkowych na okres 3 miesięcy, tj. do dnia 24 maja 2019 roku. Zgodnie z § 5 aneksu w przypadku powstania zaległości w spłacie całości lub części dwóch rat bank będzie uprawniony do wypowiedzenia umowy kredytu z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia, po uprzednim wezwaniu kredytobiorcy do zapłaty zaległych rat w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia otrzymania wezwania. Powód podjął próbę polubownego załatwienia sprawy. W dniu 7 sierpnia 2019 roku bank wezwał pozwanych do zapłaty zaległości w spłacie kredytu pod rygorem wypowiedzenia umowy. W dniu 9 września 2019 roku bank skierował do pozwanych oświadczenia banku o wypowiedzeniu umowy. W dniu 5 listopada 2019 roku bank skierował do pozwanych ostateczne wezwania do zapłaty, podjęto więc próbę polubownego załatwienia sprawy. (skierowano do pozwanych aż dwa wezwania do zapłaty ) Pomimo powyższego wezwania do zapłaty pozwani nie uregulowali wymagalnej należności z tytułu umowy kredytowej na rzecz banku. Należności tej nie spłacili do chwili obecnej. Zadłużenie na dzień 20 stycznia 2020 roku wynosi: - niespłacony kredyt 85.454,56 złotych (osiemdziesiąt pięć tysięcy czterysta pięćdziesiąt cztery złote 56/100); - odsetki umowne za okres korzystania z kapitału od dnia 24 maja 2019 roku do dnia 3 listopada 2019 roku 5.667,51 złotych (pięć tysięcy sześćset sześćdziesiąt siedem złotych 51/100); - odsetki za opóźnienie od dnia 24 maja 2019 roku do dnia 20 stycznia 2020 roku 2.599,77 złotych (dwa tysiące pięćset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych 77/100); - kwotę 18,80 złotych ( osiemnaście złotych 80/100 ) tytułem opłat i prowizji. Pozwani nie wywiązali się z powyższego ciążącego na nich zobowiązania. Nie są zasadne zarzuty pozwanych w świetle powyżej poczynionych ustaleń : ⚫ nieudowodnienia istnienia, wysokości oraz wymagalności wierzytelności dochodzonej pozwem, brak udowodnienia wysokości roszczenia co do wysokości, jak i co do zasady, ⚫ zarzut niewymagalności roszczenia wobec nieskuteczności dokonanego wypowiedzenia umowy kredytu. Wszystkie dokumenty załączone do akt sprawy czynią roszczenie powoda zasadnym i udowodnionym. Wobec powyższego należy uznać, iż powództwo jest w pełni uzasadnione tak co do zasady, jak i co do wysokości. Wobec powyższego Sąd uwzględnił powództwo i zasądził od pozwanych solidarnie na rzecz powoda (...) Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. kwotę 93.740,64 zł (dziewięćdziesiąt trzy tysiące siedemset czterdzieści złotych 64/100) z: a) odsetkami umownymi w wysokości odsetek maksymalnych za opóźnienie od kwoty 85.454,56 zł (osiemdziesiąt pięć tysięcy czterysta pięćdziesiąt cztery złote 56/100) od dnia 21 stycznia 2020r. do dnia zapłaty, b) odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 5.667,51 zł (pięć tysięcy sześćset sześćdziesiąt siedem złotych 51/100) od dnia 24 stycznia 2020r. do dnia zapłaty, c) odsetkami ustawowymi za opóźnienie od kwoty 2.599,77 zł (dwa tysiące pięćset dziewięćdziesiąt dziewięć złotych 77/100) od dnia 24 stycznia 2020r. do dnia zapłaty. O odsetkach Sąd orzekł na podstawie art. 481 § 1 i 2 k.c. O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie art. 98 k.p.c., zasądzając od pozwanych na rzecz powoda solidarnie kwotę 1.172,00 zł (jeden tysiąc sto siedemdziesiąt dwa złote) tytułem zwrotu kosztów procesu. Na podstawie art. 113 ust. 4 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 roku Sąd nie obciążył pozwanych nieuiszczonymi kosztami sądowymi. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji wyroku. SSO Renata Lech ZARZĄDZENIE 1. odnotować zwrot akt w kontrolce terminowości sporządzania uzasadnień; 2. odpis wyroku wraz z uzasadnieniem przesłać pozwanym z pouczeniem o apelacji; dnia 10 maja 2021 roku SSO Renata Lech