← Polska

II AKa 129/20

Sygn. akt II AKa 129/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2021r. Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSA – Zbigniew Kapiński Sędziowie: SA – Anna Zdziarska SA – Katarzyna Capałowska ( spr.) Protokolant: – Adrianna Hyjek przy udziale Prokuratora Szymona Liszewskiego oraz oskarżyciela posiłkowego B. S. po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2021 r. sprawy D. U., syna P. i E. , urodz. (...) w W. oskarżonego z art. 62 ust. 2 ust. z 29.07.2005r., art. 156§1 pkt. 2 kk w zw. z art. 4§1kk na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. akt XVIII K 141/19 1.zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;

  1. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, wydatkami obciążając Skarb Państwa;
  2. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. R. Kancelaria Adwokacka w W. kwotę 738 (siedemset trzydzieści osiem) zł w tym 23% VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego wykonywaną w postępowaniu odwoławczym przed Sądem Apelacyjnym. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt II AKa 129/20 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1
  3. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.
  4. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sadu Okręgowego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2019 r. o sygn.. XVIII K 141/19 1.
  5. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.
  6. Granice zaskarżenia 1.3.
  7. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
  8. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
  9. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
  10. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 2.
  11. Ustalenie faktów 2.1.
  12. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty Nie prowadzono postępowania dowodowego w postępowaniu odwoławczym. 2.1.
  13. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty Nie prowadzono postępowania dowodowego w postępowaniu odwoławczym. 2.
  14. Ocena dowodów 2.2.
  15. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 2.2.
  16. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
  17. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut Obrazy przepisu postępowania mającą wpływ na treść wyroku tj. art. 170 k.p.k. w związku z art. 201 k.p.k. i art. 7 k.p.k. polegającą na wadliwej ocenie materiału dowodowego i wyprowadzeniu z tej oceny niekorzystnego dla oskarżonego wniosku, co do popełnienia zarzuconych mu aktem oskarżenia czynów bez uwzględnienia, iż oskarżony popełnił oba czyny w warunkach art. 31 k.k. (art. 438 pkt. 2 k.p.k.); ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzuty obrazy przepisów postępowania z art. 170 kpk, art. 201 kpk i art. 7 kpk okazały się nie zasadne, Sąd odwoławczy doszedł do przekonania, że nie doszło do obrazy przepisów art. 201 kpk a w konsekwencji - art. 170 kpk. oraz art. 7 kpk. W niniejszej sprawie poczytalność oskarżonego tempore criminis opiniowały dwa zespoły biegłych lekarzy psychiatrów i psychologa. Opinie pisemne – w toku całego postępowania karnego w tej sprawie - były uzupełniane ustnie na rozprawach. Opinię wydawał zespół (...) oraz zespół (...). Zespoły te doszły do odmiennych wniosków na podstawie przeprowadzonych badań i obserwacji oskarżonego. Sąd Okręgowy wypowiedział się co do kompletności i jasności obu opinii. Ocenił, że opinia sporządzona przez osoby uprawnione tj. biegłych sądowych z zakresu psychiatrii ( zespołu (...)) jest jasna, pełna, nie zachodzą w niej sprzeczności i nie jest sprzeczna z opinią sądowo-psychologiczną. Sporządzona po obserwacji sądowo-psychiatrycznej i na podstawie pełnej dokumentacji medycznej oskarżonego k. 384- 418, k. 419-422, k.424-430, k.431-450, k. 367-
  18. Biegli rozpoznali u oskarżonego osobowość nieprawidłową, uzależnienie od alkoholu, używanie narkotyków i obecnie zaburzenia lękowe. Stwierdzili również, że poczytalność oskarżonego w chwili popełnienia czynów nie budzi żadnych wątpliwości. W toku procesu biegli zespołu (...) wypowiedzieli się także co do wywodów i wniosków zespołu (...). Również Sad I instancji ocenił opinię sporządzoną przez biegłego sądowego z zakresu psychologii jako jasną pełną w której nie ma sprzeczności i nie jest sprzeczna z opinią sądowo-psychiatryczną. Sporządzona po obserwacji sądowo psychiatrycznej i na podstawie pełnej dokumentacji medycznej pokrzywdzonego k.384-418, k.419-422, k.424-430, k.431-450, k.367-
  19. U oskarżonego stwierdzono przeciętną sprawność umysłową, brak patologicznych wskaźników patologii organicznej ośrodkowego układu nerwowego oraz osobowość ukształtowaną nieprawidłowo przejawiającą się przede wszystkim zaburzeniami sfery emocjonalno-dążeniowej oraz słabą internalizacją norm społecznych. Podobnie odniósł się także do opinii sadowo – psychologicznej z dnia 26.06.2017 r., w której stwierdzono u oskarżonego (k.1177-1178) ogólną sprawność intelektualną, która mieści się w normie intelektualnej z wynikiem przeciętnym. Nie stwierdzono osłabienia sprawności procesów poznawczych na podłożu organicznym. Stwierdzono natomiast u oskarżonego nieprawidłowo ukształtowaną osobowość i uzależnienie mieszane, występowanie chorobowo uwarunkowanych przeżyć psychicznych badanego o cechach zaburzeń depresyjnych, uogólnionych zaburzeń lękowych i zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych (do głębszej diagnostyki psychiatrycznej). Również Sąd Okręgowy dokonał analizy i oceny opinii sądowo psychiatrycznej i psychologicznej wydanej przez zespól „ (...)”. Stanął na stanowisku, że: Wywody zawarte w opinii biegłych psychiatrów ( zespołu (...)) nie są kompatybilne z opinią biegłego psychologa T. M., który badał oskarżonego w trakcie obserwacji przeprowadzonej przez lekarzy psychiatrów T. N. i J. M.. W tej sytuacji opinii ,,zespołu (...) nie uznał za pełną, jasną i stanowczą. Nie mogła ona zatem być podstawą do oparcia na niej ustaleń co do poczytalności oskarżonego w czasie popełnienia przez niego przestępstw opisanych w akcie oskarżenia. Opinia ta była w ocenie Sądu I instancji zupełnie nieweryfikowalna co do sposobu, w jaki biegli sformułowali w niej końcowe wnioski, a wywodów zawartych w tej opinii nie można uznać za logiczne. (Wspomnieć należy, iż biegli zespołu (...) wypowiedzieli się co do metody analizy i wniosków zawartych w opinii „ (...)”. A ich wywody podzielił Sąd Okręgowy). Nie został zatem naruszony przepis art. 201 kpk skoro uznano, iż opinia zespołu „ (...)’ jest kompletna , jasna i nie posiada wewnętrznych sprzeczności. Właśnie ze względu na dyspozycję tego przepisu nie było potrzeby przeprowadzania nowego dowodu z nowej opinii innego jeszcze zespołu biegłych lekarzy psychiatrów i psychologa odnośnie stanu poczytalności D. U. tempore criminis. Odmienna interpretacja tego przepisu prowadziłaby do sytuacji, iż nowe dowody, lub nowe opinie – należałoby dopuszczać aż do czasu, gdy treść dowodu (opinii) będzie zadowalająca dla strony postępowania o niego wnioskującą. Ponieważ Sąd Okręgowy zastosował przepis art. 201 kpk zgodnie z jego treścią i zasadnie, nie doszło także do obrazy art. 170 kpk, ponieważ nie zaistniała potrzeba przeprowadzenia nowego dowodu. W kwestii art. 7 kpk – obie opinie sądowo psychiatryczne i psychologiczne zostały ocenione i omówione przez Sąd Okręgowy, a analiza prowadzona przez Sąd I instancji jest logiczna, i spójna wywodami zawartymi w opiniach. Apelujący nie wykazał wad w ocenie tego dowodu, prowadzących do wniosku, że ocena ta przekroczyła granice swobodnej oceny i przemawia w zasadniczy sposób przeciwko dokonanemu rozstrzygnięciu. Wniosek O zmianę zaskarżonego wyroku poprzez umorzenie na zasadzie art. 17 §1 pkt.2 k.p.k. w zw. z art.31 §1 k.k. postępowania wobec D. U.. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Ponieważ zarzuty apelacji okazały się niezasadne, w konsekwencji jej wniosek nie został uwzględniony.
  20. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
  21. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
  22. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 5.
  23. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
  24. Przedmiot utrzymania w mocy Orzeczenie o winie i karze Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Powody utrzymania w mocy wyroku Sądu I instancji zostały omówione i są tożsame z argumentacją, na podstawie której Sąd odwoławczy uznał, że zarzuty przedstawione w apelacji są niezasadne. 5.
  25. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
  26. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 5.
  27. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 5.3.
  28. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
  29. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.
  30. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.
  31. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.
  32. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.
  33. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 5.
  34. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
  35. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 i 3 O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 624 §1 kpk z uwagi na fakt, iż oskarżony nie posiada dochodów oraz jest pozbawiony wolności – zwalniając w postępowaniu odwoławczym D. U. od ponoszenia kosztów sądowych, a wydatkami obciążając Skarb Państwa. O kosztach obrony z urzędu świadczonej na rzecz oskarżonego w postępowaniu odwoławczym Sąd orzekł na podstawie art. 618 §1 pkt.11 kpk.
  36. PODPIS Katarzyna Capałowska Zbigniew Kapiński Anna Zdziarska 1.
  37. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Orzeczenie o winie i karze 1.3.
  38. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☒ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.3.
  39. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.
  40. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.