roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu z upływem lat trzech od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się albo przy zachowaniu należytej staranności mógł się dowiedzieć o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Jednakże termin ten nie może być dłuższy niż dziesięć lat od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wywołujące szkodę. Przepis został zmieniony przez art. 33 ustawy z 21.04.2017 r. o roszczeniach o naprawienie szkody wyrządzonej przez naruszenie prawa konkurencji (Dz.U. poz. 1132), przy czym powyższa nowelizacja weszła w życie 27.06.2017 r. Zgodnie z art. 38 tej nowelizacji do roszczeń o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym, powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, a według przepisów dotychczasowych w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, stosuje się przepis art.
33 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, z tym że jeżeli trzyletni termin przedawnienia rozpocząłby bieg przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, termin ten rozpoczyna bieg w dniu jej wejścia w życie. Nowelizacja polegała na uzupełnieniu mechanizmu obliczania trzyletniego terminu a tempore scientiae o przesłankę należytej staranności w dowiedzeniu się o szkodzie i o osobie obowiązanej do jej naprawienia. Roszczenia o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulegają przedawnieniu na zasadach przewidzianych w art. 117 i n. k.c., jednak odmiennie w ich przypadku uregulowano początek biegu terminów przedawnienia i sposoby ich liczenia. Przepisy art. 442 § 1 i 2 k.c. (obecnie art.
k.c.), dotyczące początku biegu przedawnienia roszczenia o naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym, są przepisami szczególnymi w stosunku do unormowań w części ogólnej kodeksu cywilnego. Zgodnie z § 2 art.
jeżeli szkoda wynika ze zbrodni lub występku (a takim czynem zabronionym jest kradzież gazu), to roszczenie przedawnia się z upływem 20 lat od dnia popełnienia przestępstwa bez względu na moment dowiedzenia się o osobie sprawcy. Strona powodowa nie wykazała, aby nielegalny pobór gazu będący przedmiotem niniejszej sprawy stanowił przestępstwo i to popełnione przez pozwaną. W takiej sytuacji zdaniem sądu należało zastosować wyłącznie §1 art.
k.c. O „dowiedzeniu się o szkodzie" można mówić wtedy, gdy poszkodowany „zdaje sobie sprawę z ujemnych następstw zdarzenia wskazujących na fakt powstania szkody"(wyrok SN z 21.10.2011 r., IV CSK 46/11, LEX nr 1084557). Jeżeli poszkodowany dowiedział się o tym, kto jest odpowiedzialny za szkodę później niż o samej szkodzie, termin rozpocznie się w tej dacie późniejszej. Przez dowiedzenie się o powyższych okolicznościach należy rozumieć jedynie powzięcie wiadomości ze źródeł wiarygodnych. Ustawodawca ma tu na myśli dowiedzenie się o faktach, nie zaś o przepisach prawa (nie ma więc znaczenia moment, w którym poszkodowany uświadomił sobie, że dana osoba odpowiada według prawa, jeśli wcześniej wiedział o jej uwikłaniu w zdarzenie wyrządzające szkodę). Wystarczające jest, że poszkodowany dowie się o szkodzie, choćby nie znał jej rozmiarów. Zgromadzone w sprawie dokumenty przedstawione przez stronę powodową wykazały, że powódka o fakcie nielegalnego poboru gazu przez pozwanego – dowiedziała się 19 października 2017 r. podczas posiedzenia Komisji do spraw nielegalnego poboru gazu. Tym samym roszczenie powódki uległo przedawnieniu w dniu 19 października 2020 r. Natomiast data nadania pozwu została opatrzona datą 28 października 2020 roku, dlatego należało uznać, że roszczenie jest przedawnione. Na marginesie należało wskazać, że do kwestii nieuregulowanych w art.
stosuje się przepisy ogólne o przedawnieniu roszczeń (art. 117 i n.). Nie oznacza to jednak, iż do roszczenia powoda będzie miał zastosowania art. 118 kodeksu cywilnego w brzmieniu obowiązującym od 9 lipca 2018 roku. Zgodnie bowiem z art. 5 ust 2 ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw – Dz.U 2018.1104) jeżeli zgodnie z ustawą zmienianą w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, termin przedawnienia jest krótszy niż według przepisów dotychczasowych, bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy. Jeżeli jednak przedawnienie, którego bieg terminu rozpoczął się przed dniem wejścia w życie ustawy, nastąpiłoby przy uwzględnieniu dotychczasowego terminu przedawnienia wcześniej, to przedawnienie następuje z upływem tego wcześniej, to przedawnienie następuje z upływem wcześniejszego terminu. Zgodnie z przepisami intertemporalnymi przedawnienie nie mogło więc nastąpić z końcem roku kalendarzowego. Z kolei roszczenie wynikające z faktury nr (...) z dnia 23 października 2017 roku z terminem płatności na 6 listopada 2017 roku przedawniło się z upływem 2 lat a więc 6 listopada 2019 zgodnie z art. 554 k.c. w zw. z art. 555 k.c. mającym zastosowanie szczególne do roszczeń związanych z umową sprzedaży energii. Przez pojęcie energii należy rozumieć nie tylko prąd i energię cieplną, ale także paliwa gazowe, które są źródłem energii uwalnianej w procesie spalania. Wysokość roszczenia z faktury wynikała z regulacji umownych obowiązujących strony w oparciu o Taryfę nr 3. Niezależnie zatem od kwestionowania przez pozwanego nielegalnego poboru energii elektrycznej, jak również wysokości dochodzonego roszczenia, sam fakt, iż nastąpiło przedawnienie dochodzonego roszczenia, wywołuje skutek w postaci oddalenia powództwa. Jest to bowiem zarzut wyprzedzający pozostałe okoliczności. Mając na uwadze powyższe, Sąd w pkt 1 wyroku oddalił powództwo. O kosztach procesu Sąd orzekł stosownie do art. 98 k.c. obciążając nimi w całości powódkę jako przegrywającą sprawę w całości. Na koszty poniesione przez pozwanego złożyło się: 1800 zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego, 17,00 zł opłaty od pełnomocnictwa - łącznie 1817 zł. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika pozwanego została ustalona na podstawie § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych, według stanu prawnego obowiązującego w dniu wytoczenia powództwa.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.