(...)- (...), kierował samochodem ciężarowym m-ki V. o numerze rejestracyjnym (...), w ruchu lądowym, znajdując się w stanie nietrzeźwości o stężeniu 0,60 mg/l tj. 1,26 promila alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc wcześniej prawomocnie skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości wyrokiem Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 19 stycznia 2018 roku w sprawie IIK 17/17, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 kwietnia 2018 roku, wydanym w sprawie IV Ka 304/18 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Grodzisku Wielkopolskim z dnia 23 kwietnia 2019 roku, w sprawie IIK 14/19, przy czym przestępstwa tego dopuścił się w okresie obowiązywania zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonym wyżej opisanym wyrokiem Sądu Rejonowego w Obornikach oraz w okresie obowiązywania dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonym w wyżej opisanym wyroku Sądu Rejonowego w Grodzisku Wielkopolskim, tj. przestępstwa określonego w art.
z art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty
kk na karę 180 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł i orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres na okres 3 lat z wyłączeniem pojazdów, do prowadzenia których uprawnia kategoria T; - wyrokiem Sądu Rejonowego w Grodzisku Wielkopolskim z dnia 23 kwietnia 2019 roku, w sprawie II K 14/19 I. K. został skazany za czyn z art.
244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczono wobec niego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. - odpis wyroku Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 19.01.2018 r., sygn. akt II K 17/17 - odpis wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu z 11.04.2018 r., sygn. akt IV Ka 304/18 -odpis wyroku Sądu Rejonowego w Grodzisku Wielkopolskim z dnia 23.04.2019 r., sygn. akt II K 14/19 - informacja z Krajowego Rejestru Karnego k. 31 k. 32 k. 80-81v k. 39-39v 1.
kk stanowi, że karze podlega, kto znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Przestępstwo prowadzenia pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości jest przestępstwem powszechnym, co oznacza, że może być popełnione przez każdy podmiot zdatny do ponoszenia odpowiedzialności karnej. Przedmiotem ochrony wskazanego przepisu jest bezpieczeństwo ruchu lądowego, wodnego i powietrznego - główny przedmiot ochrony) oraz życie i zdrowie - dodatkowy przedmiot ochrony (J. Piórkowska-Flieger, w: Bojarski, Kodeks karny, 2006, s. 320). Z treści art.
kk wynika, że dla stwierdzenia przesłanek popełnienia przestępstwa wskazanych w tym przepisie konieczne jest spełnienie następujących znamion: po pierwsze – sprawca powinien prowadzić pojazd mechaniczny, po drugie – prowadzący pojazd musi znajdować się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem innego środka odurzającego, wreszcie po trzecie – pojazd mechaniczny powinien być prowadzony w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. Należy stwierdzić, że wszystkie wyżej wskazane przesłanki zostały spełnione w sytuacji będącej przedmiotem niniejszego postępowania. Niewątpliwie I. K. prowadził pojazd mechaniczny. Oskarżony kierował bowiem samochodem ciężarowym marki V. o numerze rejestracyjnym (...). Sąd Najwyższy uznał, że: ,,pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym jest każdy pojazd drogowy lub szynowy napędzany umieszczonym na nim silnikiem, jak również maszyna samobieżna i motorower (wyr. SN z 4.2.1993 r., III KRN 254/92, OSP 1993, Nr 10). Prowadzenie pojazdu nie ma swojej legalnej definicji. Nie ma jednak wątpliwości, że prowadzenie pojazdu immanentnie łączy się z podjęciem czynności polegających na wprawieniu pojazdu w ruch, a następnie na utrzymywaniu pojazdu w ruchu (R.A. Stefański, Glosa do wyroku SN z 22.7.1993 r.; II KRN 110/93 oraz J. Wojciechowski, Kodeks karny, s. 102). Oskarżony w chwili popełnienia czynu zabronionego znajdował się w stanie nietrzeźwości. Zgodnie z treścią art. 115 § 16 kk stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm
kk wystarczające jest prowadzenie go w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego w jakiejkolwiek strefie ruchu, to jest w ruchu lądowym (drogowym lub kolejowym), wodnym lub powietrznym, (np. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie, II AKa 131/04, KZS 2004/9/3). Nie może budzić wątpliwości, że oskarżony prowadził pojazd w ruchu lądowym – poruszał się bowiem ulicami w miejscowości W.. Ustawodawca w przepisie art.
kk zawarł kwalifikowany typ przestępstwa z art.
kk, którego jednym z alternatywnie określonych znamion uzasadniających surowszą reakcję prawnokarną jest fakt uprzedniego prawomocnego skazania za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości. Oskarżony znajdując się w stanie nietrzeźwości w dniu 16 września 2019 roku kierował w ruchu lądowym samochodem ciężarowym, przy czym czynu tego dopuścił się będąc uprzednio skazanym prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 19 stycznia 2018 roku w sprawie II K 17/17, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 kwietnia 2018 roku, wydanym w sprawie IV Ka 304/18 oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Grodzisku Wielkopolskim z dnia 23 kwietnia 2019 roku, w sprawie II K 14/19. Skazania te w dacie orzekania w niniejszej sprawie nie uległy zatarciu, należy stwierdzić więc, że dopuścił się on przestępstwa z art.
Występek z art.
i 4 kk ma charakter umyślny, przy czym samo uruchomienie i prowadzenie pojazdu wymaga zamiaru bezpośredniego, natomiast fakt znajdowania się przez prowadzącego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego może być również objęty zamiarem ewentualnym. Niezbędna jest więc świadomość sprawcy, że może znajdować się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego i godzenie się z tą możliwością. Analizując zachowanie oskarżonego od strony podmiotowej, stwierdzić należy, że oskarżony działał z zamiarem beposrednim, spożywając alkohol w dniu zdarzenia i to w trakcie prowadzenia pojazdu zdawał sobie sprawę z tego, że nie powinien prowadzić pojazdu mechanicznego, a mimo to dopuścił się takiego zachowania, umyślnie naruszając zasadę ruchu drogowego, tj. zasadę trzeźwości. W tym stanie rzeczy nie można mieć wątpliwości, że od strony podmiotowej oskarżony swoim zachowaniem wypełnił ustawowe znamiona przestępstwa z art.
Podkreślić należy, że kwestia karalności tego rodzaju zachowań jest powszechnie znana, a oskarżony wcześniej był karany za to przestępstwo. Zgodnie z art. 244 kk, karze pozbawienia wolności podlega m.in. ten, kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów. Dobrem chronionym komentowanym przepisem jest prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości w zakresie wykonania orzeczonych przez sądy zakazów, obowiązków lub nakazów. Występek z art. 244 kk ma charakter umyślny, a zatem podmiotową przesłanką odpowiedzialności jest świadomość sprawcy, iż narusza ciążący na nim z mocy orzeczenia sądu zakaz. W grę wchodzą obie formy umyślności, zarówno zamiar bezpośredni naruszenia zakazu, jak zamiar ewentualny, gdy sprawca uświadamia sobie możliwość, iż narusza zakaz lub obowiązek orzeczony przez Sąd i z tym się godzi (zob. A. Marek, Komentarz do art. 244 kodeksu karnego [w:] Kodeks karny. Komentarz, LEX 2007). W obliczu dokonanych przez Sąd ustaleń, nie budzi wątpliwości, że I. K. swoim zachowaniem wypełnił także ustawowe znamiona art. 244 kk. Prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Obornikach z dnia 19 stycznia 2018 roku sygn. akt II K 17/17, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 11 kwietnia 2018 roku sygn. akt IV Ka 304/18 orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres na okres 3 lat z wyłączeniem pojazdów, do prowadzenia których uprawnia kategoria T. Natomiast prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Grodzisku Wielkopolskim z dnia 23 kwietnia 2019 roku, w sprawie II K 14/19 orzeczono wobec niego dożywotni zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych. W okresie obwiązywania orzeczonych zakazów, oskarżony prowadził pojazd mechaniczny, którym niewątpliwie jest samochód ciężarowy marki V. o numerze rejestracyjnym (...). W ocenie Sądu I. K. zarzucanego mu czynu z art. 244 kk dopuścił się umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Niewątpliwie miał wiedzę o obowiązujących go zakazach prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym i w sposób świadomy dopuścił się złamania tego zakazu. W niniejszej sprawie nie zachodzą żadne okoliczności wyłączające bezprawność oraz winę, a zatem oskarżonemu można zasadnie można było przypisać sprawstwo w odniesieniu do dokonanych przez niego występków. 3.3.Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.4.Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 3.5.Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności I. K. 1 2 3 4 - sprawca czynu z art.
Takiej samej odpowiedzialności karnej podlega sprawca czynu z art. 244 kk - w myśl art. 11 § 3 kk, jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów i wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów, - oceniając przedmiotową sprawę, Sąd uznał, że w przypadku oskarżonego właściwie jest orzeczenie kary pozbawienia wolność, bowiem kara łagodniejszego rodzaju nie spełni celów przed nią stawianych. Kara grzywny ani kara ograniczenia wolności nie byłyby również adekwatne do stopnia jego winy, jak również stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu. Oceniając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że orzeczenie kary pozbawienia wolności jest najtrafniejszym środkiem reakcji karnej, jaki można było zastosować. Należy zauważyć, iż oskarżony był już uprzednio dwukrotnie karany za przestępstwo prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości na karę grzywny i karę bezwzględną pozbawienia wolności, żadna z wymierzonych kar nie przyniosła oczekiwanego rezultatu. W ocenie Sądu oskarżony nie wyciągnął żadnych wniosków ze swojego nagannego zachowania. - wymierzając oskarżonemu karę Sąd miał na uwadze dyrektywy wymiaru kary określone w art. 53 kk. - Sąd wymierzając karę miał na uwadze znaczny stopień winy oskarżonego. Oskarżony jest osobą dorosłą, nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do jego poczytalności, wobec czego w czasie czynu mógł w pełni rozpoznać jego znaczenie i pokierować swoim postępowaniem, -oceniając stopień społecznej szkodliwości czynu Sąd miał na uwadze dyrektywy określone w art. 115 § 2 kk. Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez I. K. jest bardzo wysoki, - oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, a co za tym idzie takiego, które bardzo często w sposób bezpośredni zagraża najwyższym dobrom chronionym prawem, tj. zdrowiu i życiu ludzkiemu. Podkreślić należy, że prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwym stanowi umyślne (tj. świadome działanie wbrew zakazowi) naruszenie jednej z najbardziej podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. I. K. narażał na niebezpieczeństwo nie tylko siebie, ale też innych uczestników tego ruchu, - oskarżony był już uprzednio dwukrotnie karany za prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości, Zachowanie oskarżonego świadczy zatem o tym, że lekceważy on obowiązki nakładane na niego prawomocnymi wyrokami Sądów. Przestępcza przeszłość oskarżonego świadczy o braku w jego postawie poszanowania dla porządku prawnego. Należy mieć także na względzie okoliczność, iż orzeczony wobec skazanego zakaz prowadzenia pojazdów stanowił konsekwencję popełnienia przez oskarżonego przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji polegającego na kierowaniu pojazdem w stanie nietrzeźwości. Orzeczony zakaz w takiej sytuacji miał wyeliminować oskarżonego z ruchu drogowego, albowiem był on dla siebie i innych uczestników tego ruchu potencjalnym źródłem zagrożenia bezpieczeństwa. Oskarżony swym zachowaniem w istocie doprowadził do sytuacji, w której orzeczony wobec niego zakaz przestał spełniać swoje funkcje, - oskarżony spożywał alkohol w trakcie prowadzenia pojazdu, prowadził samochód ciężarowy, - zgodnie z art. 42 § 4 kk, Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie ponownego skazania osoby prowadzącej pojazd mechaniczny w warunkach określonych w § 3 tego przepisu, - orzeczenie dożywotniego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych było zatem w niniejszej sprawie obligatoryjne, - w myśl art. 11 § 3 kk, jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów i wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów, - zgodnie z art. art. 42 § 1a pkt 2 kk Sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie skazania osoby za czyn określony w art. 244 kk, - zgodnie z art. 43 § 1 kk zakaz prowadzenia pojazdów mechaniczny orzeka się na okres od roku do 15 lat, - Sąd orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat, - orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w przypadku skazania z art. 244 kk jest obligatoryjne. - na podstawie art. 43a § 2 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości 10.000 złotych - przepis art. 43a § 2 kk wskazuje, że orzeczenie wobec oskarżonego wskazanego świadczenia pieniężnego jest obligatoryjne w sytuacji za przestępstwo z art.
kk - jego wysokość została orzeczona wobec oskarżonego w najniższym możliwym wymiarze czyli przez zasądzenie od niego na rzecz wskazanego Funduszu kwoty 10.000 zł
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.