Udziela się go bezpośrednio po wykorzystaniu urlopu macierzyńskiego albo zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu macierzyńskiego, nie więcej niż w 4 częściach, przypadających bezpośrednio jedna po drugiej albo bezpośrednio po wykorzystaniu zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający części urlopu rodzicielskiego, w wymiarze wielokrotności tygodnia. Do wniosku dołącza się dokumenty określone w rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 8 grudnia 2015 r. w sprawie wniosków dotyczących uprawnień pracowników związanych z rodzicielstwem oraz dokumentów dołączanych do takich wniosków (art.
Z zacytowanych wyżej przepisów wynika, że urlop rodzicielski udzielany jest bezpośrednio po wykorzystaniu urlopu macierzyńskiego albo zasiłku macierzyńskiego za okres odpowiadający okresowi urlopu macierzyńskiego. Wyjątkowo pracownica może nie później niż 21 dni po porodzie złożyć pisemny wniosek o udzielenie jej bezpośrednio po urlopie macierzyńskim urlopu rodzicielskiego (art. 197 1 §1 k.p.) Wniosek musi dotyczyć pełnego wymiaru tego urlopu, przy czym złożenie go nie wyklucza, aby na zasadach określonych w art.
pracownica mogła skorzystać w późniejszym terminie tylko z jego części, dzieląc się tym urlopem z pracownikiem - ojcem dziecka lub rezygnując z jego części na rzecz ubezpieczonego - ojca dziecka, który w tym czasie zaopiekuje się dzieckiem i będzie z tego tytułu pobierał zasiłek macierzyński ( art. 179 1 § 2 k.p.). Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego Sąd doszedł do przekonania, iż wola ubezpieczonej w zakresie uzyskania prawa do zasiłku macierzyńskiego po urlopie wykonawczym nie została ujawniona na zewnątrz. W szczególności nie złożyła ona pisemnego wniosku tak w trybie art. 197 1 §1 k.p., jak i w trybie art.
Samo poinformowanie płatnika o zamiarze kontynuowania okresu zasiłkowego po urlopie macierzyńskim było niewystarczające. Sąd miał na względzie okoliczność, iż ubezpieczona zdecydowała się powierzyć kwestię urlopu płatnikowi licząc na to, iż postąpi on zgodnie z jej wolą. Nie mniej jednak jej ustalenia z płatnikiem same z siebie nie skutkują nabyciem prawa do świadczeń z ubezpieczenia chorobowego. Za ewentualne zaniechania co do tych ustaleń nie sposób obciążać Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, albowiem nie istnieje ku temu jakakolwiek podstawa prawna. W powyższych okolicznościach Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa w zakresie ustaleń faktycznych i zastosowanych norm prawnych. Dlatego też na podstawie art. 477 14 § 1 k.p.c. oddalił odwołanie jako bezzasadne. W pkt II wyroku zawarte zostało orzeczenie o kosztach procesu. Zapadło ono w oparciu o przepis art. 98 §1 k.p.c. Na koszty organu składało się wynagrodzenie pełnomocnika – radcy prawnego w wysokości 180 zł. Zostało ono ustalone zgodnie z regulacją zawartą w § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. ZARZĄDZENIE 1.(...) 2. (...) 3. (...)
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.