← Polska

VIII Gz 27/21

Sygn. akt VIII Gz 27/21 POSTANOWIENIE Dnia 1 czerwca 2021 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział VIII Gospodarczy w składzie: Przewodniczący: sędzia Artur Fornal po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2021 r.

§ 1i 1 1 k.p.c.

i art. 394 2 § 1 i 1 1 k.p.c. (por. uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 24 września 2020 r., V CZ 42/20, LEX nr 3056609). Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Sądu drugiej instancji nie jest postanowieniem co do którego dopuszczalność zażalenia do innego składu tego Sądu ustawodawca przewidział w art. 394 2 § 1 i 1 1 k.p.c. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 394 2 k.p.c. zażalenie do innego składu sądu drugiej instancji przysługuje na postanowienie tego sądu o odrzuceniu apelacji (§ 1), a także na postanowienia tego sądu, których przedmiotem jest: 1) odmowa ustanowienia adwokata lub radcy prawnego lub ich odwołanie, 2) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego, 3) zwrot kosztów procesu, o ile nie wniesiono skargi kasacyjnej, 4) zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, 5) skazanie świadka, biegłego, strony, jej pełnomocnika oraz osoby trzeciej na grzywnę, 6) zarządzenie przymusowego sprowadzenia i aresztowania świadka, 7) odmowa zwolnienia świadka i biegłego od grzywny i świadka od przymusowego sprowadzenia - z wyjątkiem postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji (§ 1 1). Na przedmiotowe rozstrzygnięcie nie przysługuje także zażalenie do Sądu Najwyższego, które wnieść można jedynie na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną lub skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art.

§ 1k.p.c.).

Trzeba zauważyć, że zażalenie (tzw. poziome) przysługiwałoby, lecz jedynie w przypadku gdyby o odrzuceniu zażalenia orzekał sąd pierwszej instancji (por. art.

a § 1 pkt 12 k.p.c.). Nie ten sąd orzekał jednak w niniejszej sprawie. Nie może w związku z tym budzić wątpliwości, że regulacja zawarta w rozdziale 2 Działu V („Zażalenie”) jest kompletna, a zatem nie ma w tym przypadku podstaw do odpowiedniego zastosowania przepisu przewidującego zażalenie na postanowienie sądu drugiej instancji o odrzuceniu apelacji (art. 397 § 3 k.p.c. a contrario). Mając powyższe okoliczności na względzie Sąd drugiej instancji na podstawie art. 373 § 1 w zw. z art.

§ 1i 1 1 k.p.c.

i art. 394 2 § 1 i 1 1 k.p.c. a contrario oraz w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. i art. 229, 491 2 ust. 1 ustawy - Prawo upadłościowe odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. O zwrocie opłaty uiszczonej od tego zażalenia – obniżonej jednak o kwotę równą opłacie minimalnej – orzeczono na podstawie art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z art. 79 ust. 3 i art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2020 r., poz. 755 ze zm.).

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.