Sygn. akt II Ca 752 / 13 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2013 r. Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny - Odwoławczy w następującym składzie: Przewodniczący - SSO Piotr Starosta Sędziowie - S

§2

pkt 2 tej regulacji, hipoteka przymusowa powstaje przez dokonanie wpisu do księgi wieczystej na podstawie tytułu wykonawczego. Nie ulega wątpliwości, że w tym ostatnim unormowaniu chodzi o tytuł wykonawczy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Regulacja ta nie definiuje pojęcia „tytuł wykonawczy”; wskazuje natomiast jego elementy konstrukcyjne (art. 27). Sąd Najwyższy podkreślił, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, iż podstawę egzekucji administracyjnej może stanowić tylko oryginał tytułu wykonawczego (zob. wyrok z dnia 11 stycznia 2007 r., II OSK 146/06, niepubl.). Wniosek o wpis hipoteki przymusowej na podstawie art. 35 §

§2pkt 2 w związku z art.

34 §1 Ordynacji podatkowej nie zmierza jednak do wszczęcia egzekucji, lecz zabezpieczenia zobowiązań podatkowych (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 13 stycznia 2005 r., IV CK 427/04, niepubl.; z dnia 23 czerwca 2005 r., II CK 92/05, niepubl.; z dnia 5 października 2011 r., IV CSK 606/10, niepubl. i z dnia 12 października 2012 r. IV CSK 104/12, niepubl.). Uznanie, że podstawę wpisu tej hipoteki może stanowić wyłącznie oryginał administracyjnego tytułu wykonawczego, prowadziłoby do istotnego ograniczenia wierzyciela w korzystaniu z przysługujących mu uprawnień w celu uzyskania zaspokojenia. Wierzyciel byłby zmuszony dokonać wyboru, czy prowadzić egzekucję, czy też uzyskać zabezpieczenie przez wpis hipoteki; mógłby również napotkać trudności w uzyskaniu wpisu hipoteki na kilku nieruchomościach dłużnika. W tym zakresie Sąd Najwyższy zwrócił jednak uwagę, że ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - w przeciwieństwie do rozwiązania przyjętego w egzekucji sądowej - nie przewiduje możliwości wystawiania dalszych tytułów wykonawczych; dopuszcza natomiast posługiwanie się - w określonych sytuacjach - odpisem tytułu wykonawczego (art. 26 §5 i 6, art. 31 §1, art. 32). W przypadku zatem wpisu hipoteki przymusowej przewidzianej w art. 35 §

§2

pkt 2 Ordynacji podatkowej trudno odwoływać się do argumentu, że w przepisach o postępowaniu egzekucyjnym w administracji mowa jest tylko o jednej postaci administracyjnego tytułu wykonawczego (oryginale). Skoro wymieniony przepis nie normuje formy (postaci) administracyjnego tytułu wykonawczego, mogącego stanowić podstawę wpisu hipoteki przymusowej, to jej określenia należy poszukiwać na gruncie art. 31 ust. 1 u.k.w.h. Przepis ten wskazuje niezbędne minimalne wymagania formalne w postępowaniu wieczystoksięgowym, obowiązujące przy dokonywaniu wpisów i przyjmuje jako zasadę notarialne potwierdzenie podpisu. Nie odnosi się ona jednak - poza orzeczeniami sądowymi stanowiącymi podstawę wpisu - do dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 244 k.p.c. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 9 marca 2005 r., III CK 132/04, niepubl.; z dnia 17 listopada 2011 r.p IV CSK 74/11, niepubl. oraz z dnia 12 stycznia 2012 r., IV CSK 251/11, niepubl.). Zgodnie bowiem z art. 250 §1 k.p.c., jeżeli dokument znajduje się w aktach organu, o którym mowa w art. 244 §1, wystarczy przedstawić urzędowo poświadczony przez ten organ odpis dokumentu. Należy zatem uznać, że urzędowo poświadczony odpis administracyjnego tytułu wykonawczego może stanowić podstawę wpisu hipoteki przymusowej w księdze wieczystej. Przyjęcie za podstawę zaskarżonego postanowienia odmiennego zapatrywania, nie pozwala skutecznie odeprzeć zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej. Zdaniem Sądu Najwyższego Sąd Okręgowy winien zatem ocenić, czy załączone do wniosku odpisy tytułów wykonawczych stanowią ich urzędowe odpisy. Zasygnalizowane w tym zakresie zastrzeżenia (str. 6 uzasadnienia postanowienia) wymagają jednoznacznego doprecyzowania i wskazania, czy dotyczą one wszystkich tytułów wykonawczych mających stanowić podstawę wpisu, czy też tylko niektórych z nich. Jeśli waloru urzędowego odpisu nie można przypisać tylko niektórym z tych dokumentów, to nie stoi to na przeszkodzie częściowemu uwzględnieniu wniosku (zob. postanowienie z dnia 2 grudnia 2009 r., I CSK 132/09, niepubl.). S ą d o k r ę g o w y z w a ż y ł, c o n a s t ę p u j e : Apelacja jest zasadna. Przystępując do rozpoznania apelacji Sąd Okręgowy w pierwszej kolejności zwraca uwagę, że zgodnie z art. 398 20 k.p.c. Sąd, któremu została przekazana sprawa, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Sąd Najwyższy. Z tego względu, skoro Sąd Najwyższy przesądził dopuszczalność dokonania wpisu hipoteki przymusowej zgodnie z art. 109 u.k.w.h. na podstawie odpisu oryginału administracyjnego tytułu wykonawczego w celu zabezpieczenia egzekucji administracyjnej zgodnie z art. 35 §

§2

pkt 2 Ordynacji podatkowej, zachodziła konieczność zbadania, czy przedłożony wraz z wnioskiem o wpis urzędowo poświadczony odpis tego tytułu zawiera wszystkie niezbędne elementy odpisu dokumentu zgodnie z art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w zw. z art. 244 §1 k.p.c. w zw. z art. 250 §1 k.p.c. Uwzględniając powyższe Sąd Okręgowy po zbadaniu odpisów dokumentów załączonych do wniosku stwierdził, że załączone odpisy administracyjnych tytułów wykonawczych o sygn. (...) (...)

(...) zawierają niezbędne elementy wymienione w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zgodnie z wzorem zamieszczonym w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 roku w sprawie wykonani niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2001 roku, nr 137, poz. 1541 ze zm.) Powyższe odnosi się do danych organu, który wydał tytuł, danych zobowiązanego, obowiązku, podstawy prawnej, okoliczności wydania tytułu oraz pouczenia o trybie i sposobie zgłoszenia zarzutów. Ponadto w odpisach zaznaczono miejsca, w których na oryginale widnieje podpis uprawnionej osoby, do jego wystawienia W tym zakresie Sąd Okręgowy nie podziela oceny dokonanej przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy w postanowieniu z dnia 11 lipca 2012 roku, sygn. II Ca 365/12, że odpisy administracyjnych tytułów wykonawczych posiadają braki. skoro nie podano nawet, o jakie braki w tytułach chodzi. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy zgodnie z art. 386 §1 k.p.c. w zw. z art. 13 §2 k.p.c. zmienił zaskarżone postanowienie i nakazał Sądowi Rejonowemu w Bydgoszczy dokonanie wpisu hipoteki na podstawie art. 109 u.k.w.h. zgodnie z wnioskiem. O kosztach postępowania kasacyjnego przed Sądem Najwyższym Sąd Okręgowy orzekł zgodnie z art. 520 §3 k.p.c. w zw. z art. 108 §1 k.p.c. i art. 398 21 k.p.c. Na koszty wnioskodawcy poniesione w postępowaniu kasacyjnym przed Sądem Najwyższym składa się wynagrodzenie radcy Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa według stawki minimalnej radcy prawnego w kwocie 2.400 zł (§12 ust.4 pkt

§6pkt 5 w zw.

z §2 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, Dz. U. z 2002 roku, nr 163, poz. 1349 ze zm. w zw. z art. 11 ust. 3 ustawy z dnia 08 lipca 2005 roku o Prokuratorii generalnej Skarbu Państwa, t.j. Dz. U. z 2013 roku, poz. 1150).