Jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów (art. 11 §2 kk). W związku z tym czyny te należało zakwalifikować z art. 286 §1 kk i art.
w zw. z art. 11 §2 kk. W przypadku pozostałych instytucji bankowych oskarżony zmierzał do popełnienia czynu z art. 286 §1 kk i art.
w zw. z art. 11 §2 kk jednakże z uwagi na odmowę przyznania pożyczek, zamierzonego celu nie osiągnął i czyny ten należało zakwalifikować z art. 13 §1 kk w zw. z art. 286 §1 kk i art.
z art. 11 §2 kk, tj. jako usiłowanie. ☐ 3.
14 § 1 kk – kara za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa, - art. 11 §3 kk - w wypadku określonym w art. 11 §2 kk sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, - art. 91 § 1 kk- jeżeli sprawca popełnia w krótkich odstępach czasu, z wykorzystaniem takiej samej sposobności, dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, chociażby nieprawomocny, co do któregokolwiek z tych przestępstw, sąd orzeka jedną karę określoną w przepisie stanowiącym podstawę jej wymiaru dla każdego z tych przestępstw, w wysokości do górnej granicy ustawowego zagrożenia zwiększonego o połowę. Przy wymiarze kary sąd wziął pod uwagę okoliczności obciążające: - uprzednia karalność oskarżonego, w tym za przestępstwa przeciwko mieniu i przeciwko wolności; - znaczny stopień winy oskarżonego, który umyślnie popełnił zarzucone mu czyny; - znaczny stopień społecznej szkodliwości czynów, na który składa się rodzaj dobra prawnego naruszonego przez oskarżonego, jakim jest mienie oraz wolność w zakresie swobodnego dysponowania swoimi danymi osobowymi; - znaczne lekceważenie przez oskarżonego porządku prawnego; - działanie umyślne z zamiarem bezpośrednim; - działanie w sposób zaplanowany; - motywacja czysto majątkowa. Przy wymiarze kary sąd wziął pod uwagę okoliczności łagodzące: - stosunkowo nieznaczne wartości poszczególnych szkód. Sąd uznał, że wszystkich przypisanych czynów O. S. dopuścił się przy użyciu takiej samej sposobności, w krótkich odstępach czasu, tj. w ramach ciągu przestępstw w rozumieniu art. 91 §1 kk i uznał, że wobec oskarżonego należało orzec karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.