IV Ka 215/21

UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 215 / 21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1

1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.11.
2. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji wyrok Sądu Rejonowego w Opocznie z dnia 4 lutego 2021 r. w sprawie II K 299 / 20 0.11.
3. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.11.
4. Granice zaskarżenia 0.11.3.
5. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.11.3.
6. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.11.
7. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
8. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.12.
9. Ustalenie faktów 0.12.1.
10. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty - 0.12.1.
11. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty - 0.12.
12. Ocena dowodów 0.12.2.
13. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.12.2.
14. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu . STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut zarzuty obrazy przepisów prawa procesowego – art. 7 kpk oraz art. 5 § 2 kpk w zw. z art. 410 kpk, art. 167 kpk w zw. z art. 366 § 1 kpk; ☐ zasadne ☐ częściowo zasadne ☒ niezasadne Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Wbrew zarzutom wynikającym apelacji, wskazana przez Sąd I instancji ocena dowodów nie jest ani dowolna, ani nielogiczna, nie pozostaje też w sprzeczności z doświadczeniem życiowym. Poprzedzona została ujawnieniem w toku rozprawy całokształtu okoliczności sprawy i stanowił wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. Została też należycie – z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego – argumentowana w uzasadnieniu. Nie doszło także do naruszenia zawartej w art. 5 § 2 kpk reguły in dubio pro reo, albowiem dowody, które przywołał sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku ponad wszelką wątpliwość wskazują, iż oskarżony dopuścił się zarzuconego mu czynu. Zgodzić się wprawdzie ze skarżącym należy, iż żaden z przesłuchanych w sprawie świadków nie zeznał, iż widział oskarżonego opuszczającego samochód od strony pasażera bezpośrednio po zakończeniu jazdy. Tym niemniej jakakolwiek inna wersja przebiegu zdarzenia, aniżeli ta wskazana przez sąd I instancji, nie znajduje dowodowego uzasadnienia. Na wstępie uwypuklić należy, iż z jednobrzmiącej wymowy relacji składanych przez W. W. oraz wyjaśnień samego oskarżonego wynika, iż w dniu zdarzenia opisany w zarzucie pojazd został oddany pod pieczę oskarżonego i to on był jego wyłącznym użytkownikiem. Sam oskarżony także potwierdza, iż samochodem kierował bezpośrednio przed zakupieniem alkoholu i przystąpieniem do jego spożycia oraz, że do tego czasu nikt inny w samochodzie się z nim nie przemieszczał. Z nikim też tego alkoholu nie spożywał. Z kolei z zeznań T. G. wynika, iż po ujawnieniu przez niego pojazdu palącego się na poboczu nikogo innego, poza oskarżonym, w jego pobliżu nie było. Wymieniony w zdaniu poprzednim świadek nie zauważył jakiejkolwiek osoby, którą można byłoby powiązać ze zdarzeniem. Sam zaś oskarżony – tak podczas czynności podejmowanych przez funkcjonariuszy policji bezpośrednio po podjęciu przez nich interwencji, jak i później podczas składania wyjaśnień, popadał w istotne sprzeczności i nie przedstawiał takiej wersji przebiegu zdarzenia, która wskazywałaby na prawdopodobieństwo przemieszczania się z nim w pojeździe innych jeszcze osób. Wyjaśnienia oskarżonego stanowią niczym nie poparte rozważania sugerujące taką możliwość. Co do zarzutu zaniechania przez sąd I instancji inicjatywy dowodowej zmierzającej przy badania przy pomocy biegłego toksykologa, czy w stwierdzonym stanie nietrzeźwości oskarżony dysponował potencjałem psychofizycznym pozwalającym na kierowanie samochodem – dla wypowiedzenia się w tej materii wiedza specjalistyczna biegłego nie jest niezbędna. Tego rodzaju stan nietrzeźwości, jak stwierdzony u oskarżonego, niewątpliwie zaburza równowagę, sprawność, koordynację ruchową, powoduje spadek sprawności intelektualnej oraz opóźnienia czasu reakcji i zdolności kontroli własnych zachowań, ale nie jest to jeszcze stan tego rzędu, by wyłączał zdolność do ruchu oraz aktywności fizycznych, w tym także niezbędnych do samodzielnego zajęcia miejsca w samochodzie, jego uruchomienia, wprawienia w ruch oraz kierowania nim – tyle tylko, że ruch ten będzie odbywał się z ograniczeniami, jakie opisano na wstępie zdania, powodującymi, iż taki kierowca stanowi realne niebezpieczeństwo dla siebie i innych użytkowników drogi ( dróg ) po której ( których ) się porusza. Wniosek Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego od zarzuconych mu czynów ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. wyjaśniono powyżej
15. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
16. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
17. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.15.
18. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.
19. Przedmiot utrzymania w mocy w całości Zwięźle o powodach utrzymania w mocy - 0.15.
20. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.
21. Przedmiot i zakres zmiany - Zwięźle o powodach zmiany - 0.15.
22. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.15.3.
23. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.
24. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia Omówiono powyżej 2.
25. ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.
26. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.
27. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.15.3.
28. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.15.
29. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności
30. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności pkt 2 Wobec nieuwzględnienia apelacji, na podstawie art. 636 § 1 kpk oskarżony został obciążany kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze.
31. PODPIS