UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 830/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku

§4kk w zw.

z art.

§1

kk, popełnione w dniu 09 grudnia 2019 roku, - na okres 6 miesięcy na mocy wyroku nakazowego Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 19 czerwca 2020 roku, sygn. akt IV W 288/20 za wykroczenie z art. 87 §1 kw i art. 94 §1 kw i art. 86 §2 kw, popełnione w dniu 13 listopada 2019 roku. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 30 września 2020 roku w Ś. na ul. (...) będącej drogą publiczną, gdzie odbywa się ruch lądowy-drogowy funkcjonariusze Policji zatrzymali do kontroli drogowej samochód R. (...) o numerze rejestracyjnym (...), którym kierował oskarżony T. D.. Kontrola trzeźwości dała wynik negatywny. protokół badania stanu trzeźwości wyjaśnienia oskarżonego 2-3 23-24, 49 Kierując wspomnianym samochodem oskarżony nie zastosował się do zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych orzeczonego: - dożywotnio na mocy wyroku Sądu Rejonowego Katowice-Zachód w Katowicach z dnia 10 lipca 2020 roku, sygn. akt III K 51/20 za przestępstwo z art.

§4kk w zw.

z art.

§1

kk, popełnione w dniu 09 grudnia 2019 roku, - na okres 6 miesięcy na mocy wyroku nakazowego Sądu Rejonowego Katowice-Wschód w Katowicach z dnia 19 czerwca 2020 roku, sygn. akt IV W 288/20 za wykroczenie z art. 87 §1 kw i art. 94 §1 kw i art. 86 §2 kw, popełnione w dniu 13 listopada 2019 roku. odpisy wyroków 8, 17 Oskarżony był wielokrotnie karany na kary pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia wykonania za przestępstwa z użyciem przemocy – przeciwko życiu i zdrowiu, przeciwko funkcjonowaniu instytucji publicznych, za przestępstwa z ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii oraz przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji polegające na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości. Oskarżony mieszka w K. przy ul. (...), nie posiada wyuczonego zawodu, z prac dorywczych uzyskuje dochód około 3.000-3.500 zł miesięcznie. Nie leczy się psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. dane o karalności odpisy wyroków oświadczenie skazanego 10-11 8, 14, 17 23,49 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1. T. D. Opis czynu jak wyżej w punkcie 1.1 lp.
2. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty --- --- ---
3. OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 wyjaśnienia oskarżonego Oskarżony przyznał się do zarzucanego czynu, wyjaśnił powody prowadzenia pojazdu tj. chęć dojazdu do pracy celem wywiązania się z umowy na zakończenie remontu. Brak było jakichkolwiek dowodów przeciwnych względem twierdzeń oskarżonego, który swojego sprawstwa nie kwestionował jak i nie podważał własnej świadomości o tym, że narusza wspomniane zakazy. 1 dokumenty powołane wyżej w punkcie 1.1 Dokumenty powołane na poparcie powyższych ustaleń faktycznych są dokumentacją wiarygodną. Nie noszą bowiem żadnych śladów kompilacji, przeróbek czy innych bezprawnych ingerencji w ich merytoryczną treść albo fizyczną strukturę. Dokumenty zostały sporządzone przez uprawnione organy i podmioty oraz wygenerowane w myśl obowiązującego stanu prawnego. Co istotne – żadna ze stron nie zgłaszała żadnych uwag czy zastrzeżeń względem tychże dowodów, co tylko przekonanie Sądu o ich wiarygodności umacnia. 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu --- --- ---
4. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.
5. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 T. D. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Art. 244 kk stanowi, że podlega karze ten, kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu m.in. prowadzenia pojazdów. Zakaz prowadzenia pojazdów musi być orzeczony przez Sąd. L. non distinguente zakaz ten może wynikać z orzeczenia Sądu wydanego w toku procedury karnej jak i w toku procedury wykroczeniowej. Innymi słowy sprawca niestosujący się do zakazu orzeczonego sądownie – niezależnie czy za popełnione przestępstw czy za wykroczenie – popełnia przestępstwo z art. 244 kk. Intencją tego przepisu jest bowiem to, aby penalizować zachowania sprawców ignorujących orzeczenia sądowe. Czyn oskarżonego był społecznie szkodliwy a stopień tej szkodliwości był znaczny. Trzeba zwrócić uwagę na to, że oskarżony swoim zachowaniem naruszył istotne dobro prawne jakim jest dobro wymiaru sprawiedliwości obejmujące swoim zakresem powszechny obowiązek podporządkowania się orzeczeniom sądowym nakładającym określone kary, nakazy i zakazy albo też inne ograniczenia. Oskarżony tym samym zachowaniem nie podporządkował się dwóm zakazom prowadzenia pojazdów w niedługi czas po tym, jak owe zakazy względem niego prawomocnie orzeczono, w tym jeden z zakazów dożywotnio. W niczym nie osłabia negatywnego ładunku bezprawności czynu oskarżonego to, że chciał on dojechać do pracy celem realizacji umowy remontowej z klientem. Odnotować trzeba, że skazany miał świadomość obowiązujących go zakazów, w tym jednego dożywotnio, miał zatem odpowiednio dużo czasu, aby zorganizować sobie kwestie transportowe celem legalnego dojazdu do pracy. Nie mogło ujść uwadze Sądu to, że oskarżony pokonał tego dnia dość długi odcinek trasy, przebiegający przez teren 3 miast, silnie zurbanizowany, w godzinach porannego wzmożonego ruchu drogowego, co także wpływa na zaostrzenie negatywnej oceny czynu oskarżonego. Oskarżony nie kwestionował swej winy, wiedział o obowiązujących go zakazach i o tym, że nie ma prawa kierować samochodem. To jednak nie odwiodło go od tego, aby samochód prowadzić wbrew obowiązującym go zakazom. Wina oskarżonego jest oczywista oraz umyślna, oskarżony działał w pełni świadomie i z pełnym rozeznaniem sytuacji. Miał on zachowaną zdolność oceny sytuacji, oceny własnego zachowania i pokierowania swoim postępowaniem. Nie znajdował się on pod przymusem ani też pod wpływem obiektywnych, uzasadniających ten czyn okoliczności. Procesy wolitywno-decyzyjne u oskarżonego były w pełni zachowane i niczym niezakłócone. Nie znajdował się on w żadnej anormalnej sytuacji motywacyjnej, która mogłaby umniejszać bądź znacząco obniżać jego winę. Oskarżony chciał naruszyć zakazy orzeczone wyrokami sądowymi i zamiar swój zrealizował. Działał więc z zamiarem bezpośrednim. Okoliczności czynu, sfera motywacji oskarżonego i jego świadomości co do przedsiębranych czynności uzasadniały zaś ustalenie, że jego wina jest także znaczna. ☐ 3.
6. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem --- --- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej --- ☐ 3.
7. Warunkowe umorzenie postępowania --- --- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania --- ☐ 3.
8. Umorzenie postępowania --- --- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania --- ☐ 3.
9. Uniewinnienie --- --- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ---
10. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności T. D. 1 1 W toku wymiaru kary Sąd wziął pod uwagę ustalone już wyżej i opisane stopnie społecznej szkodliwości czynu oraz zawinienia. Dlatego też nie ma potrzeby ponawiania wywodu w tym zakresie – co tyczy się wspólnej płaszczyzny dyrektyw wymiaru kary opisanych w art. 53 i nast. kk oraz determinantów ustalenia stopnia społecznej szkodliwości czynu oraz zawinienia. Sąd miał na uwadze to, że oskarżony jest sprawcą wybitnie niepoprawnym, nieszanującym obowiązującego porządku prawnego, niepodporządkowującego się orzeczeniom sądowym. Świadczy to o demoralizacji oskarżonego i jego negatywnym nastawieniu do utrwalonego porządku społecznego bazującego na przepisach prawa i powszechnym obowiązku respektowania tych przepisów jak i orzeczeń sądowych. Taką ocenę uzasadnia przede wszystkim fakt, że już w 2013 roku oskarżony został skazany za przestępstwo z art.

§1

kk na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, jednakże na skutek naruszenia warunków probacji – okresu próby oskarżonemu zarządzono wykonanie tejże kary. Oskarżony zatem nic nie robi sobie z tego, że już kiedyś dano mu szansę na poprawę. Co więcej – ponownie popełnił przestępstwo z art.

kk – w jego kwalifikowanej postaci z §4 – co wiązało się z dożywotnim zakazem prowadzenia pojazdów mechanicznych. Po wtóre – oskarżony swoim postępkiem zdaje się wręcz trywializować obowiązujące go zakazy. Poważnie do tych zakazów nie podchodzi, czego dobitnym przykładem jest to, że przypisane mu przestępstwo miało miejsce raptem kilkadziesiąt dni od uprawomocnienia się obu wyroków orzekających te zakazy (niecałe 2,5 miesiąca). Dość powiedzieć, że czyn osądzony w postępowaniu wykroczeniowym w sprawie IV W 288/20 został popełniony przez oskarżonego w stanie po użyciu alkoholu. Nie wymaga to szerszego chyba komentarza. Oskarżony jest sprawcą niepoprawnym, zdemoralizowanym. Jest recydywistą w ujęciu kryminologicznym (był wielokrotnie karany) i penitencjarnym (odbywał już kary pozbawienia wolności). Dotychczasowy tryb życia oskarżonego na przestrzeni ostatnich 15 lat nacechowany jest wielokrotnymi skazaniami za poważne i ciężkie przestępstwa, w tym typowe przestępstwa kryminalne, na surowe kary izolacyjne. W tym ujęciu nie było podstaw ku temu, aby oskarżonego łagodnie potraktować i nie było podstaw, aby dać mu kolejną szansę poprawy zachowania, skoro na krótkim dystansie czasowym popełnił kolejne przestępstwo obrażając nie tylko porządek prawny, ale i okazując rażące lekceważenie względem zapadłych wobec niego orzeczeń sądowych. Przestępnemu pochodowi oskarżonego należy postawić tamę. Zdaniem Sądu oskarżonego na obecnym etapie jego życia i przy jego demoralizacji oraz braku poszanowania porządku prawnego należy przede wszystkim poddać oddziaływaniu represyjnemu i prewencyjnemu. Oskarżonego należy zatem zdecydowanie i przykładnie ukarać, aby ukazać mu, że brak jest jakiegokolwiek pobłażania dla dalszych naruszeń przez niego porządku prawnego. Oskarżony niczego pozytywnego z poprzednich spraw karnych i wymierzonych mu kar izolacyjnych nie wyniósł, niczego go to nie nauczyło, toteż walor wychowawczy kary musi tu zejść na plan dalszy. Jedynie surowa i dotkliwa rodzajowo i wymiarowo (odnosząc to do wagi czynu) kara będzie odpowiednią i sprawiedliwą reakcją na kolejne już przestępstwo oskarżonego. Sąd już w ustnych motywach wyroku wskazywał oskarżonemu, że jego wielokrotna karalność i okoliczności popełnienia przestępstwa nie dają żadnych podstaw, aby oskarżonemu karę wolnościową wymierzyć. Oskarżony musi odczuć poprzez izolację penitencjarną, że każde kolejne przestępstwo prowadzić go będzie do zakładu karnego. Jedynie izolacja penitencjarna pozwoli zrealizować cele prewencyjne, gdyż oskarżonego należy obecnie izolować od społeczeństwa, aby zapobiec ponownym bezprawnym ekscesom z jego strony. Oskarżony bowiem nie daje najmniejszej nawet rękojmi na zgodne z prawem postępowanie. Jedynie w niewielkim stopniu na korzyść oskarżonego poczytano mu fakt wykonywania pracy zarobkowej, co świadczy o tym, że oskarżony przy jego demoralizacji prawnej stara się jednak pracować i uzyskiwać dochód z własnej pracy, a nie z kolejnych przestępstw. Ten jednak aspekt nie może zniwelować dominujących istotnych, a opisanych wyżej, okoliczności obciążających oskarżonego. T. D. 2 1 Konieczne i obligatoryjne było orzeczenie wobec oskarżonego środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 10 lat. Środek ten ma wzmocnić represyjno-prewencyjne oddziaływanie na oskarżonego i pozbawić go na dłuższy czas możliwości legalnego prowadzenia mechanicznych. Okres zakazu wynika zwłaszcza z okoliczności czynu wyżej już opisanych oraz z ustalonej niepoprawności i demoralizacji oskarżonego. Jedynie środek orzeczony w takim wymiarze stanowił będzie należytą reakcję na popełnione przestępstwo i wydatni wzmocni penalne oddziaływanie na oskarżonego. W toku wymiaru tego środka karnego Sąd kierował się także pozostałymi okolicznościami warunkującymi wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności, toteż z uwagi na art. 56 kk nie ma potrzeby ponownego ich tu przedstawiania. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności --- --- --- --- 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę --- 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 Sąd obciążył oskarżonego kosztami procesu, albowiem ma on obiektywną możliwość ich poniesienia bez ryzyka popadnięcia w niedostatek. Na koszty złożyły się wydatki w kwocie 70 zł (koszty uzyskania danych o karalności, ryczałty za doręczenia w postępowaniu przygotowawczym i sądowym) oraz opłata w kwocie 180 zł. 6. Podpis Zarządzenia 1. odnotować 2. odpis wyroku z uzasadnieniem i pouczeniem doręczyć oskarżonemu 3. kal. z wpływem albo celem uprawomocnienia.