← Polska

VII K 175/20

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt VII K 175/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyrok

§ 1kk.

Stan nietrzeźwości w myśl art. 115 § 16 kk zachodzi wówczas, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Oskarżony niewątpliwie spożywał alkohol i w związku z tym znajdował się w stanie nietrzeźwości, co ponad wszelką wątpliwość wynika z protokołu badania trzeźwości. Kierując samochodem osobowym w stanie nietrzeźwości, w ruchu lądowym zrealizował więc znamiona zarzucanego mu czynu stanowiącego przestępstwo z art.

§1kk.

W ocenie sądu wina oskarżonego została udowodniona, działał on umyślnie z zamiarem bezpośrednim. W momencie podejmowania przypisanego mu działania przestępnego był on osobą dojrzałą, zdolną do rozpoznania bezprawności swojego czynu, znajdował się w sytuacji, która nie wykluczała możliwości dania posłuchu normie prawnej. W realiach tej sprawy nie zachodzą okoliczności wyłączające bezprawność czynu oskarżonego lub jego winę. ☐ 3.

  1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.
  2. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.
  3. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.
  4. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia
  5. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. L.

(1)1 1 Mając na uwadze poczynione ustalenia faktyczne, analizując i oceniając w powyższy sposób zebrany w sprawie materiał dowodowy, nie budzi wątpliwości, iż zachowanie oskarżonego stanowi czyn zabroniony o znacznym stopniu społecznej szkodliwości. Przy ocenie stopnia społecznej szkodliwości Sąd kierował się w szczególności: - - szczególnym rodzajem dobra naruszonego przez zachowanie oskarżonego jakim jest bezpieczeństwo w komunikacji; - - rozmiarami grożącej szkody - oskarżony poruszał się po drodze publicznej, kiedy natężenie ruchu było już znaczne, stwarzając trym samym dość duże zagrożenie dla innych uczestników ruchu, - - sposobem popełnienia czynu – zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu przekraczała prawie dwukrotnie próg trzeźwości opisany w treści art. 115 § 16 kk; - - popełnieniem przestępstwa z zamiarem bezpośrednim. - - Wymierzając karę Sąd uwzględnił na korzyść oskarżonego fakt, iż M. L.
(1)przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Zauważyć należy jednak, iż nastąpiło to z uwagi na zatrzymanie na gorącym uczynku popełnienia przestępstwa i pod ciężarem zebranych dowodów. Ponadto nie był on dotychczas karany. Nadto jako okoliczność łagodzącą Sąd wziął pod uwagę, że do dnia zdarzenia, M. L.
(1)prowadził ustabilizowane życie rodzinne i zawodowe. Cieszy się też on dobrą opinią w miejscu zamieszkania oraz w pracy. Jako okoliczność obciążającą Sąd wziął pod uwagę to, że oskarżony wykonywał zawód kierowcy, co powinno prowadzić do stawiania mu wręcz większych wymogów niż tych oczekiwanych od przeciętnych kierowców. Ponadto na niekorzyść oskarżonego Sąd poczytał fakt, że zdecydował się on pić alkohol mając świadomość, że następnego dnia będzie jechał w daleką trasę. Mając na uwadze powyższe kwestie, a także zważając, aby kara była współmierna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu, a także, aby zrealizowała cele zapobiegawcze i poprawcze w stosunku do oskarżonego oraz wytyczne w zakresie prewencji ogólnej, Sąd wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 20 złotych. Miarkując wysokość kary grzywny, oprócz okoliczności wskazanych powyżej Sąd miał na uwadze również sytuację materialną i osobistą oskarżonego. M. L.
(1)obecnie pracuje wprawdzie jedynie dorywczo, uzyskując z tego tytułu dochody ma poziomie około 1200 złotych. Jednocześnie jest osobą dość młodą, i zdolną do pracy w pełnym wymiarze. Ma wyuczony zawód mechanika maszyn. Ma zatem możliwość podjęcia lepiej płatnej pracy. Ma na utrzymaniu 19-letnią córkę. Dlatego też wysokość jednej stawki określona na kwotę 20 złotych jest adekwatna do jego aktualnych możliwości finansowych. Zdaniem Sądu orzeczona kara grzywny wyrobi i jednocześnie pogłębi przekonanie (zarówno wobec oskarżonego jak i społeczeństwa), że popełnianie przestępstw jest nieopłacalne. M. L.
(1)2 1 Ponieważ oskarżony dopuścił się przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji w stanie nietrzeźwości, Sąd na podstawie art. 42 § 2 k.k. zobligowany był orzec zakaz prowadzenia wszelkich podjazdów mechanicznych lub pojazdów mechanicznych określonego rodzaju. Zgodnie z powołanym przepisem, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, jest w stanie nietrzeźwości istnieje obligatoryjność orzeczenia tego środka karnego na okres co najmniej 3 lat. Ten środek karny ma nie tylko charakter represyjny, lecz także pełni funkcję prewencyjną, poprzez wyeliminowanie z ruchu drogowego osoby stwarzającej zagrożenie dla bezpieczeństwa w ruchu lądowym. W ocenie Sądu pozbawienie oskarżonego uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi w ruchu lądowym na okres 3 lat zapewni realizację wychowawczych i zapobiegawczych celów wskazanego środka karnego. Mając na uwadze, że oskarżony nie był wcześniej karany za przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji w ocenie Sądu orzeczenie tego środka karnego na minimalny przewidziany przez ustawę okres będzie wystarczające. M. L.
(1)3 1 Jak stanowi art. 43a § 2 kk w razie skazania sprawcy między innymi za przestępstwo określone w art.

§ 1kk sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art.

39 pkt 7 kk na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w wysokości co najmniej 5.000 do wysokości 60.000 złotych. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. L.

(1)4 1 Postanowieniem z dnia 19 lutego 2020 roku w sprawie (...) zatrzymano M. L.
(1)prawo jazdy z dniem 10 lutego 2019 roku. Zgodnie z art. 63 § 4 kk na poczet orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów zalicza się okres zatrzymania prawa jazdy. 7.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę W niniejszej sprawie obrońca oskarżonego wnioskował o zastosowanie wobec oskarżonego instytucji warunkowego umorzenia postępowania karnego. W ocenie Sądu przedmiotowa instytucja nie może znaleźć zastosowania. Przede wszystkim Sąd miał tutaj na uwadze, że brak jest przesłanek do zastosowania tej instytucji, gdyż wina i społeczna szkodliwość czynu są znaczne. Jak stanowi natomiast art. 66 § 1 kk sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne. Należy mieć na uwadze, że stężenie alkoholu w organizmie M. L.
(1)prawie dwukrotnie przekraczało dopuszczalną normę. Ponadto, w dniu poprzedzającym zdarzenie spożywał alkohol w dość znacznej ilości, mając świadomość, że następnego dnia będzie jechał w daleką trasę. Brak jest wiarygodnych przesłanek uprawdopodobniających podnoszoną przez niego okoliczność, że miał wyjeżdżać dopiero około godziny 12-13, tak by dotrzeć do K. na godzinę 16. Z informacji powziętej z firmy (...) S.A” wynika, że rozładunki z reguły odbywają się w godzinach 8:00 – 14:00, a zatem we wcześniejszych godzinach. Nie był on też zaskoczony telefonicznie, że ma wyjechać wcześniej, niż pierwotnie planował. Oskarżony poruszał się po drodze publicznej, samochodem ciężarowym, w godzinach, kiedy było już znaczne natężenie ruchu. Stwarzał tym samym duże zagrożenie dla innych uczestników ruchu. Jest on wprawdzie osobą niekaraną, jednak nie należy przeceniać tej okoliczności. Jako zawodowy kierowca właśnie on winien zdawać sobie bardziej niż przeciętny użytkownik drogi sprawę z zagrożenia jakie dla bezpieczeństwa w ruchu drogowym stwarza kierowanie samochodem w stanie nietrzeźwości. Po drugie, popełnienie przez oskarżonego przestępstwa z art.

§ 1

kk w powiązaniu z pracą w charakterze kierowcy zawodowego, a więc stałego i intensywnego użytkownika dróg powoduje, iż stwarza oskarżony znacznie większe niż przeciętny użytkownik drogi zagrożenie dla tego bezpieczeństwa. Sąd miał też na uwadze, że oskarżony spożywał większe ilości alkoholu niż deklarował w swoich wyjaśnieniach lub zakończył go spożywać w późniejszych godzinach. Oznacza to, że wbrew temu co starał się forsować uzyskane wyniki stężenia alkoholu w jego organizmie nie powinny go zaskoczyć. Ilość alkoholu jaką M. L.

(1)miał wypić w dniu 09 lutego 2020 roku między godziną 17:00 a 20:00 nie odpowiada wynikom badań jego powietrza wydychanego, uzyskanym w dniu 10 lutego 2020 roku od godziny 07:28, przy przyjęciu eliminacji na poziomie wynikającym z wytycznych Sądu Najwyższego.
  1. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 5 Na podstawie art. 627 kpk Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa w całości koszty sądowe, na które składają się wydatki w kwocie 846,54 zł oraz opłata w kwocie 100 zł. Na wydatki w sprawie złożyły się: - ryczałt za doręczenie wezwań i innych pism w postępowaniu przygotowawczym w kwocie 20 zł oraz w postępowaniu sądowym w kwocie 20 zł - na podstawie art. 618 § 1 pkt 1 kpk i § 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym (Dz. U. z 2003 r. Nr 108, poz. 1026 z późn. zm.), - opłata za udzielenie informacji z rejestru skazanych w kwocie 30 zł na podstawie art. 618 § 1 pkt 10 kpk i § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie opłat za wydanie informacji z Krajowego Rejestru Sądowego (Dz. U. z 2014 r. poz. 861 z późn. zm.), - wynagrodzenie biegłego z zakresu medycyny sądowej w kwocie 695,26 zł na podstawie art. 618 § 1 pkt 9 kpk i § 2a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 24 kwietnia 2013 roku w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydania opinii w postępowaniu karnym (Dz. U. 2013r., poz. 508 ze zm.). - wynagrodzenie kuratora sądowego z tytułu ryczałtu za przeprowadzony wywiad środowiskowy w kwocie 81,28 zł na podstawie art. 618 § 1 pkt 12 kpk w zw. z art. 91 ust. 1 pkt 1 Ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o kuratorach sądowych (Dz.U. z dnia 12 września 2001 r.), Opłatę zasądzono na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych (Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.). Sąd zasądzając od oskarżonego koszty sądowe miał na uwadze, iż oskarżony pracuje dorywczo, uzyskując z tego tytułu dochody. Ma wyuczony zawód mechanika maszyn. Jest jeszcze młodą i zdrową osobą. Ma zatem możliwość podjęcia lepiej płatnej pracy. Tym samym ma on możliwość uiszczenia zasądzonych kosztów sądowych. Nie przekraczają one jego możliwości finansowych i zarobkowych.
  2. 1Podpis

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.