Sygn. akt II Ca 128/21 POSTANOWIENIE K., dnia 7 czerwca 2021 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu, II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia Jacek Chmura (spr.) Sędziowie: Ire

§ 1i 2 k.p.c.

poprzez uznanie, że możliwe jest dokonanie wpisu prawa własności na rzecz wnioskodawców podczas gdy ze zgromadzonych w sprawie dokumentów, jak i z dowodów, które powinny być znane Sądowi z urzędu, tj. dokumentów znajdujących się w aktach sprawy I Ns 1765/16 (częściowo w aktach księgi wieczystej) wynikało wprost, że tytuł prawny przysługuje uczestnikowi, - art. 626 9 k.p.c. poprzez jego niezastosowanie, albowiem zgodnie ze wskazanym przepisem sąd oddala wniosek o wpis, jeżeli brak jest podstaw albo istnieją przeszkody do jego dokonania. Wskazując na powyższe skarżący wniósł:

1. uchylenie postanowienia Sądu Rejonowego w Kaliszu, uchylenie dokonanego wpisu i oddalenie wniosku w całości,
2. zasądzenie od wnioskodawców na rzecz uczestnika kosztów postępowania procesowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, z uwzględnieniem kosztów postępowania odwoławczego. W odpowiedzi na apelację uczestnika postępowania wnioskodawczynie wniosły o:
3. oddalenie apelacji w całości,
4. zasądzenie od uczestnika zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego wg norm przepisanych. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja uczestnika postępowania nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd Okręgowy aprobuje w całości ustalenia faktyczne i ocenę dowodów dokonaną przez sąd I instancji i przyjmuje je za własne. Sąd Okręgowy nie prowadził też własnego postępowania dowodowego, w takiej sytuacji nie było potrzeby powtarzania tych ustaleń (art. 387 § 2 1 pkt 1) k.p.c.). Przedmiotem postępowania wieczystoksięgowego jest rozpoznanie wniosku o wpis, w celu ujawnienia stanu prawnego nieruchomości. Rozpoznając wniosek o wpis sąd bada jedynie treść i formę wniosku, dołączonych do wniosku dokumentów oraz treść księgi wieczystej (art.

§ 2k.p.c.).

Natomiast sąd wieczystoksięgowy nie bada już innych okoliczności prawnych, za pomocą innych instrumentów. Ś. biorąc nie bada sporów o prawo, przy wykorzystaniu innych środków dowodowych. Częstokroć zmiana stanu prawnego nieruchomości następuje z mocy prawa (ex lege) w następstwie przesłanek określonych przez ustawodawcę. Inną kwestią pozostaje natomiast określenie podstawy wpisu w księdze wieczystej. Przepis prawa stanowi podstawę wpisu, jeżeli ustawodawca nie wymaga deklaratywnego orzeczenia sądu lub deklaratywnej decyzji administracyjnej. (Edward Gniewek „Księgi wieczyste. Art. 1-58 2 KWU. Art. 626 1 – 626 13 k.p.c. Komentarz” Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2018 r. str. 904 i 906-907). W niniejszej sprawie Sąd Rejonowy dokonał prawidłowej oceny treści wniosku, załączonych dokumentów i treści księgi wieczystej, uznając, że wnioskodawczynie wykazały podstawy do założenia księgi wieczystej oraz dokonanego wpisu, w szczególności następstwo prawne po dotychczas wpisanym właścicielu nieruchomości. Tym samym sąd I instancji prawidłowo zastosował art.

§ 2k.p.c.

Zarzuty podnoszone przez uczestnika postępowania Skarb Państwa - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo G. sprowadzają się do wykazywania nabycia przez niego własności przedmiotowej nieruchomości na podstawie Dekretu PKWN z dnia 12 grudnia 1944 r. o przejęciu niektórych lasów na własność Skarbu Państwa. Podnoszone przez uczestnika postępowania argumenty – co wynika z treści apelacji – były badane w postępowaniu w sprawie I Ns 1765/16 Sądu Rejonowego w Kaliszu, w której to sprawie, po wznowieniu postępowania, sąd oddalił wniosek uczestnika postępowania o stwierdzenie zasiedzenia przedmiotowej nieruchomości. Wbrew zarzutom apelacji, uczestnik postępowania nie wykazał dokumentów stanowiących podstawę wpisu jego prawa własności w księdze wieczystej, wskazując jedynie na spór dotyczący stanu faktycznego – podziału nieruchomości leśnej i zastosowania lub nie przepisów powyższego dekretu do tej nieruchomości. Jak już wyżej wskazano, sąd w postępowaniu wieczystoksięgowym nie rozstrzyga sporów w zakresie stanu faktycznego nieruchomości i nie prowadzi w tym przedmiocie postępowania dowodowego. Z ewentualnymi roszczeniami uczestnik postępowania może wystąpić na drogę odrębnego procesu. W tej sytuacji zarzuty apelacji dotyczące naruszenia art. art. 1 ust. 1 Dekretu PKWN z dnia 12 grudnia 1944 r. o przejęciu niektórych lasów na własność Skarbu Państwa oraz art.

§ 1i 2 k.p.c.

i art. 626 9 k.p.c. nie mogły zostać uwzględnione. Apelacja uczestnika postępowania jako bezzasadna podlegała zatem oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 13 § 2 k.p.c. O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd Okręgowy rozstrzygnął na podstawie art. 520 § 2 k.p.c. uznając, że interesy wnioskodawczyń oraz uczestnika postępowania były sprzeczne i z tego względu sąd obciążył tymi kosztami uczestnika postępowania w całości. Barbara Mokras Jacek Chmura Ireneusz Kawęcki