i za to na podstawie art.
wymierzył mu karę (...) miesięcy pozbawienia wolności;
Zgodnie bowiem z treścią obowiązującego przepisu art. 43 a § 2 k.k. W razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art.
179 lub art. 180 sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 na rzecz F. w wysokości co najmniej (...) złotych, a w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art.
co najmniej (...) złotych, do wysokości określonej w § 1 , czyli do maksymalnej kwoty 60.000 zł. W świetle brzemienia tego przepisu sąd obligatoryjnie orzeka świadczenie pieniężne w wypadku skazania za przestępstwa w nim wymienione: „Świadczenie pieniężne na rzecz F. sąd obligatoryjnie orzeka w wypadku skazania za przestępstwa z art.
179 i 180 k.k. Ustawa nie przewiduje od tego żadnego wyjątku” (wyrok SN z 18.04.2018 r., III KK 383/17, LEX nr 2495933). Oczywistym jest, że po myśli art. 447 § 5 k.p.k. podstawą apelacji nie mogą być zarzuty określone w art. 438 pkt 3 i 4 k.p.k., związane z treścią zawartego porozumienia, o którym mowa w m.in. w art. 387 k.p.k., wbrew jednak zastrzeżeniom podniesionym przez obrońcę oskarżonego w odpowiedzi na apelację (k.(...)), skarżący prokurator nie podniósł zarzutu rażącej niewspółmierności kary – środka karnego, a klasyczny zarzut obrazy prawa materialnego. W tym miejscu przypomnieć należy, że obraza prawa materialnego może polegać na błędnej wykładni prawa (wówczas następstwem jest błędne stosowanie prawa) albo na błędnym zastosowaniu prawa przy niekwestionowanej jego wykładni. Obraza prawa polegająca na błędnym zastosowaniu lub niezastosowaniu przepisów prawa materialnego ma miejsce wówczas, gdy są to przepisy o charakterze stanowczym, tzn. nakazujące stosowanie prawa materialnego lub zakazujące jego stosowania. Podstawa odwoławcza z art. 438 pkt 1a k.p.k. odnosi się do obrazy przepisów prawa materialnego w innym zakresie niż kwalifikacja prawna czynu (art. 438 pkt 1), chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu. Innymi słowy obraza prawa materialnego w analizowanym przypadku stanowi powód do uchylenia lub zmiany orzeczenia wówczas, gdy obraza prawa materialnego w zakresie innym niż kwalifikacja prawna czynu w wypadku błędnej podstawy prawnej powoduje, że orzeczenie nie odpowiada prawu (tak D. Świecki [w:] B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2021, art. 438). Przenosząc powyższe wywody teoretyczne na grunt rozpatrywanego przypadku, stwierdzić należy, że podniesiony przez skarżącego zarzut znajdował pełne umocowanie w wykładni wskazanej w apelacji podstawy odwoławczej określonej w treści art. 438 pkt 1a k.p.k. Odnosząc się do zastrzeżeń obrońcy oskarżonego, podniesionych w odpowiedzi na apelacje prokuratora, zgodzić należy się z tezą, że artykuł 447 § 5 k.p.k. ogranicza zaskarżalność wyroku wydanego w trybie konsensualnym. Natomiast nie podważa ogólnej zasady, że wyrok wydany w tym trybie podlega kontroli odwoławczej, co jest wymagane przez art. 176 ust. 1 Konstytucji RP, który stanowi, że postępowanie sądowe jest co najmniej dwuinstancyjne. Jak słusznie podkreśla się w doktrynie, wprowadzenie ograniczenia co do zakresu tej kontroli ma na celu wzmocnienie trwałości zawartych porozumień procesowych. Ustawodawca ograniczył możliwość zaskarżenia wyroków wydanych w trybach konsensualnych, wprowadzając zakaz stawiania w apelacji zarzutów co do ustaleń faktycznych oraz wymiaru kary, środka karnego lub innego środka (art. 438 pkt 3 i 4). Zakaz ten odnosi się zarówno do apelacji wnoszonej na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego. W konsekwencji, niezależnie od kierunku zaskarżenia, apelacja wniesiona tylko na podstawach odwoławczych określonych w art. 447 § 5 k.p.k. powinna zostać uznana za niedopuszczalną z mocy ustawy (art. 429 § 1 k.p.k.). A contrario z art. 447 § 5 k.p.k. wynika, że wyrok wydany w trybie konsensualnym może zostać zaskarżony z powodu obrazy przepisów prawa materialnego lub obrazy przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia (art. 438 pkt 1, 1a i 2), a także w wypadku zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 k.p.k. Nieprawidłowe zastosowanie prawa nie może być bowiem przedmiotem porozumienia. Zarzut obrazy prawa materialnego – w zakresie zarówno kwalifikacji prawnej czynu (art. 438 pkt 1), jak i podstawy prawnej innych rozstrzygnięć, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu (art. 438 pkt 1a) – może zostać postawiony, gdy sąd pierwszej instancji orzekł zgodnie z porozumieniem, ale sprzecznie z prawem, np. nie orzekł obligatoryjnego środka karnego albo orzekł uzgodnioną karę powyżej lub poniżej ustawowego zagrożenia. Wówczas ma miejsce obraza prawa materialnego stanowiąca podstawę odwoławczą z art. 438 pkt 1a. W tych przypadkach apelacja od wyroku wydanego w trybie konsensualnym przysługuje na zasadach ogólnych (por.D. Świecki [w:] B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks postępowania karnego. Tom II. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2021, art. 447, tezy 17-21). W świetle powyższych wywodów zastrzeżenia obrońcy oskarżonego co do dopuszczalności apelacji prokuratora były nieuprawnione. Wniosek o: - zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wymierzenie oskarżonemu za popełnienie przestępstwa z art.
świadczenia pieniężnego w wysokości(...) zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Powody uznania wniosku skarżącego za zasadny wynikają ze stanowiska zajętego przez sąd odwoławczy wobec zgłoszonego zarzutu apelacyjnego, tj. skutecznie podniesionego zarzutu obrazy prawa materialnego – in concreto art. 43a § 2 k.k., którego obraza - poprzez nieorzeczenie obligatoryjnego środka karnego - miała wpływ na treść orzeczenia (art. 438 pkt 1a k.p.k.). Ubocznie zauważyć należy, iż art. 437 § 2 k.p.k. zezwala na uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania wyłącznie w wypadkach wskazanych w art. 439 § 1 k.p.k., art. 454 k.p.k. lub jeżeli jest konieczne przeprowadzenie na nowo przewodu w całości, które to warunki nie zaistniały w sprawie.
należało uznać za zwróconą przeciwko całości rozstrzygnięcia o środkach karnych orzeczonych w związku z tym czynem. Ponieważ sąd obligatoryjnie orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w razie popełnienia przestępstwa określonego w art.
sentencji wyroku, ale i rzutowała na łączny wymiar orzeczonego wobec oskarżonego zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio w punkcie 8., co mając na uwadze wielokrotną karalność oskarżonego za prowadzenie pojazdów w stanie nietrzeźwości, w tym ponowne skazanie w warunkach art.
0.15.
w punkcie 5. wyroku, na podstawie art. 43a § 2 k.k. orzekł od oskarżonego na rzecz F. świadczenie pieniężne w wysokości (...) zł. Zwięźle o powodach zmiany Popełnienie przestępstwa z art.
nakładało na sąd obowiązek wymierzenia oskarżonemu świadczenia pieniężnego w wysokości od (...) zł na rzecz F., czego Sąd Okręgowy zaniechał. Od orzeczenie tego środka sąd meriti winien był także uzależnić uwzględnienie wniosku obrońcy oskarżonego o wydanie wyroku skazującego w trybie konsensualnym, do czego zresztą przyznał się w pisemnych motywach wyroku, a co dostrzegł apelujący prokurator, podnosząc zasadny zarzut obrazy prawa materialnego. Błąd ten zatem wymagał korekty w trybie odwoławczym. Ponieważ prokurator wnioskował o wymierzenie oskarżonemu świadczenia w minimalnej wysokości, Sąd Apelacyjny uznał, że okoliczności sprawy, a zwłaszcza postawa oskarżonego w toku całego postępowania nie przemawiały za jego orzeczeniem w wyższej wysokości - oskarżony poddając się karze w trybie art. 387 k.p.k. oraz nie sprzeciwiając się apelacji prokuratora - czemu dał wyraz w toku rozprawy odwoławczej – dowiódł, iż zrozumiał naganność i wysoką społecznie szkodliwość popełnionego czynu oraz dotychczasowego stylu życia przez co orzeczenie świadczenia w minimalnej kwocie czyniło zadość celom orzekania tego rodzaju środka karnego - tak w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej, a zwłaszcza społecznemu poczuciu sprawiedliwości. 0.15.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.