← Polska

II Ca 190/14

Sygn. akt II Ca 190/14 POSTANOWIENIE Dnia 15 kwietnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w następującym składzie: PrzewodniczącySSO Grażyna Kobus Sędziowie SO Jerzy Dydo SO

kc. Według wnioskodawcy, w tej sytuacji zachodzą wątpliwości, kto jest wierzycielem, przy czym wykonawca robót nie zgłosił wnioskodawcy wprowadzenia na budowę podwykonawcy. Wobec powyższego Sąd Rejonowy uznał, że wnioskodawca wykazał okoliczności, o których mowa w art. 467 pkt 3 kc i wniosek uwzględnił. Od postanowienia Sądu pierwszej instancji apelację wniósł (...) (...) SA w B. wnosząc o jego uchylenie. Skarżący zarzucił, że nie został poinformowany o toczącym się postępowaniu sądowym. W stosunku do (...) SA w B. ogłoszona została upadłość likwidacyjna, która spowodowała, że w sprawach majątkowych odnoszących się do masy upadłości postępowania sądowe mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez (...) lub przeciwko niemu. W tej sytuacji treść postanowienia narusza dyspozycję art. 144 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego, ale też ponieważ Sąd nie dysponował kompletną dokumentacją sprawy, nie odpowiada ono stanowi faktycznemu przypadku, winno być więc uchylone. W piśmie procesowym z dnia 15 kwietnia 2014r. uczestnik postępowania ad. 1 (...) (...) SA w B. zmienił żądanie apelacji i przedstawił dalsze zarzuty: Uczestnik postępowania ad. 1 wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zarzucił naruszenie prawa materialnego: - art. 467 pkt 3kc poprzez jego niewłaściwe zastosowanie przez przyjęcie, że okoliczności przedstawione we wniosku pozwalały na jego uwzględnienie, w sytuacji gdy z okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę nie wynika, aby zachodził spór, co do osoby wierzyciela, co prowadzić powinno do wniosku, że nie zachodzą przesłanki do wyrażenia zgody na złożenie świadczenia do depozytu sądowego; - art. 467 pkt 3 kc w związku z art.

§5

kc poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że w sprawach dotyczących odpowiedzialności inwestora w stosunku do wykonawczy oraz solidarnej odpowiedzialności inwestora w stosunku do podwykonawczy na gruncie art.

§5

kc zachodzą podstawy do wyrażenia zgody na złożenie przez inwestora świadczenia pieniężnego do depozytu sądowego, podczas gdy prawidłowa wykładnia prowadzić powinna do przyjęcia, że w takiej sytuacji nie zachodzi obawa świadczenia do rąk osoby nieuprawnionej, a więc nie może być mowy o sporze w rozumieniu art. 467 pkt 3 kc. Sąd Okręgowy zważył: Apelacja jest bezzasadna. Przede wszystkim należy zauważyć, że kognicja sądu w postępowaniu o złożenie do depozytu sądowego jest bardzo ograniczona. Według stanowiska judykatury obejmuje ona jedynie badanie, czy w świetle przytoczonych we wniosku okoliczności złożenie do depozytu jest prawnie uzasadnione. Sąd nie rozstrzyga w tym postępowaniu, czy złożenie do depozytu sądowego jest – w świetle prawa materialnego usprawiedliwione ani nie przeprowadza, co do zasady postępowania dowodowego. Podobne stanowisko wyraził SN w uchwale z 5 grudnia 1986r. III CZP 62/86 OSNCP 1987 nr 10, poz. 146 i postanowieniem z 11 lipca 1996r. III CRN 18/96 Prok. i Pr. 1996 nr 12 poz. 45. Te poglądy znajdują odzwierciedlenie w art. 693 1kpc, według którego Sąd nie bada prawdziwości twierdzeń zawartych we wniosku, ograniczając się do oceny, czy według przytoczonych okoliczności złożenia do depozytu sądowego jest prawnie uzasadnione. We wniosku wnioskodawca wskazał jako podstawę prawną żądania przepis art. 467 pkt 3 kpc wyrażającą wątpliwość kto jest wierzycielem z tytułu wynagrodzenia za roboty budowlane, ponieważ kwestionuje skuteczne, zgodne z art.

§ 2

kc wprowadzenie podwykonawcy – uczestnika postępowania ad.2 do robót budowlanych. Według wnioskodawcy istnieje więc wątpliwość komu ma zapłacić wynagrodzenie za roboty budowlane. Gdyby bowiem okazało się, że umowa z podwykonawcą została zawarta z naruszeniem art.

§2

kc to wnioskodawca nie ponosiłby odpowiedzialności solidarnej wobec podwykonawcy na podstawie art.

§5kc.

Sąd w postępowaniu depozytowym nie ocenia prawdziwości twierdzeń wnioskodawcy, dlatego też należało uznać, że złożenie do depozytu sądowego znajduje podstawę prawną w art. 467 pkt 3 kc w tej sytuacji zarzuty naruszenia prawa materialnego podniesione w apelacji nie są trafne. Rację ma skarżący, że Sąd pierwszej instancji błędnie określił uczestnika postępowania ad. 1 Zgodnie z art. 144 ust. 1 Prawa upadłościowego i naprawczego, jeżeli ogłoszono upadłość obejmującą likwidację majątku upadłego postępowanie sądowe i administracyjne dotyczące umowy upadłości mogą być wszczęte i dalej prowadzone jedynie przez (...) lub przeciwko niemu. To uchybienie procesowe nie wpływa jednak na wydane rozstrzygnięcie, a co za tym idzie nie może być podstawą zmiany zaskarżonego postanowienia. Z powyższych względów na podstawie art. 385 kpc w związku z art. 13§2 kpc apelacja podlegała oddaleniu.

🔗 Do źródła urzędowego

Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.