udzielenia zabezpieczenia może żądać każda strona lub uczestnik postępowania, jeżeli uprawdopodobni roszczenie oraz interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia, zaś art.
stanowi, że interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Z treści wyżej cytowanych przepisów wynika, że warunkiem udzielenia zabezpieczenia roszczenia jest konieczność jednoczesnego spełnienia określonych w nim przesłanek, to jest uprawdopodobnienie roszczenia oraz wykazanie interesu prawnego. Otwarty katalog zabezpieczeń w sprawach, których przedmiotem nie jest roszczenie pieniężne, zawiera art. 755 § 1 k.p.c. Natomiast z godnie z przepisem art. 755 § 2 1 k.p.c. przepisu art. 731 k.p.c. nie stosuje się, jeżeli zabezpieczenie jest konieczne dla odwrócenia grożącej szkody lub innych niekorzystnych dla uprawnionego skutków. Zdaniem Sądu Okręgowego uprawniona uprawdopodobniła działania obowiązanych zmierzające do przejęcia uprawnionej spółki. Uprawniona uprawdopodobniła roszczenia z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r., nr 153, poz. 1503 ze zm.) przysługujące jej przeciwko obowiązanym. Uprawniona uprawdopodobniła dokumentami dołączonymi do akt sprawy, takimi jak: korespondencja mailowa prowadzona w dniach 12-14 grudnia 2018r. pomiędzy obowiązaną I. M. oraz przedstawicielami (...) kancelarii (...), T. P. oraz S. P. pt.” (...)” wraz z tłumaczeniem przysięgłym, wiadomości mailowa G. O. z dnia 14 grudnia 2018r., list angażujący podpisany między uprawnionym a obowiązanym w dniu 28 listopada 2018r., wyciąg transkrypcji nagrania przebiegu spotkania z dnia 05 grudnia 2018r., że obowiązani pozyskiwali dane o klientach, obrocie i sprawach prowadzonych przez uprawnioną, nakłaniali klientów uprawnionej do rozwiązywania umów na usługę prawną łączącą ich z uprawnioną, nakłaniali pracowników i osoby świadczące usługi na rzecz uprawnionej do nieprawidłowego wykonywania przez nich obowiązków umownych, a także do zakończenia umów wiążących ich z uprawnioną. Zgodzić się należy z uprawnioną, że niepowstrzymanie działań obowiązanych i spółki (...), które zmierzają do przejęcia bazy klientów i pracowników uprawnionej, prowadzi do istotnego utrudnienia jej bieżącego funkcjonowania, pogarszania się jej wizerunku marketingowego, utraty zaufania u jej klientów, a w konsekwencji grozi doprowadzeniem do zapaści finansowej uprawnionej i potencjalnie nawet niemożności kontynuowania przez nią swej działalności. Grożąca uprawnionej w opisywanej sytuacji szkoda jest oczywista i nie wymaga szerszego wykazywania. Pozbawienie kancelarii prawnej klientów, a więc podstawowego i jedynego źródła jej dochodów, jest równoznaczne z wyrządzeniem jej szkody majątkowej w postaci utraty przychodu. To samo tyczy się uszczuplenia bazy pracowników i współpracowników. Skuteczne nakłonienie specjalistów z danej dziedziny prawa do zaprzestania współpracy z kancelarią prawną jest częstokrotnie równoznaczne z utratą klientów, którzy korzystali z jej usług ze względu na możliwość współpracy z danym, konkretnym specjalistą. Siłą kancelarii nie jest bowiem tylko jej nazwa, lecz także prawnicy, którzy w jej ramach doradzają. Uprawniona ma również rację twierdząc, że postępowanie obowiązanych i (...) jest tym bardziej sprzeczne z prawem i dobrymi obyczajami, gdyż uprawniona była klientem (...), a strony wiąże stosunek fiducjarny klient-pełnomocnik. Zatem z jednej strony (...) świadczył na rzecz uprawnionej usługi doradztwa prawnego, a z drugiej działał na jej szkodę. Dalsze popełnianie przez obowiązanych czynów określonych w petitum wniosku prowadzić będzie do dalszego pozbawiania uprawnionej jej klientów i pracowników, co znacznie utrudni lub wręcz uniemożliwi dalsze funkcjonowanie uprawnionej na rynku. Co więcej, wykorzystywanie przez podmiot konkurencyjny, jakim są obowiązani i (...), informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa uprawnionej w sposób oczywisty narusza interes uprawnionej, co może być jednak niemożliwe do odwrócenia nawet w przypadku wydania wyroku uwzględniającego roszczenie o zaniechanie Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 u.z.n.k. czynem nieuczciwej konkurencji jest działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami, jeżeli zagraża lub narusza interes innego przedsiębiorcy lub klienta. Działanie polegające na pozyskiwaniu i wykorzystywaniu informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa uprawnionej oraz nakłanianiu wspólników, pracowników i współpracowników świadczących prace lub usługi na rzecz uprawnionej do niewykonywania oraz niewłaściwego wykonywania ich obowiązków umownych jest sprzeczne z prawem – działania te spełniają bowiem przesłanki stypizowanych czynów nieuczciwej konkurencji określonych w art. 11 ust. 1 u.z.n.k. oraz art. 12 ust. 1 i 2 u.z.n.k. Zgodnie z treścią art.
interes prawny w udzieleniu zabezpieczenia istnieje wtedy, gdy brak zabezpieczenia uniemożliwi lub poważnie utrudni wykonanie zapadłego w sprawie orzeczenia lub w inny sposób uniemożliwi lub poważnie utrudni osiągnięcie celu postępowania w sprawie. Interes prawny w rozumieniu powyższej regulacji określa się jako obiektywną w świetle obowiązujących przepisów, czyli wywołaną rzeczywistą koniecznością ochrony określonej sfery prawnej, potrzebę uzyskania orzeczenia sądowego odpowiedniej treści. W związku z tym, iż celem zabezpieczenia jest udzielenie tymczasowej ochrony prawnej podmiotom potrzebującym, interes prawny istnieje w tym przypadku, gdy zachodzi potrzeba zapewnienia uprawnionemu „należytej ochrony prawnej”, zanim uzyska on ochronę definitywną (ostateczną), czyli zanim zostanie osiągnięty cel postępowania w sprawie, w związku z którym następuje udzielenie zabezpieczenia. Z kolei „należyta ochrona prawna” polega na usunięciu naruszenia albo zagrożenia naruszenia praw uprawnionego. Zdaniem Sądu przedstawione przez uprawnioną okoliczności uzasadniające wniosek o udzielenie zabezpieczenia uwiarygodniają również istnienie tak rozumianego interesu prawnego w uzyskaniu zabezpieczenia roszczenia. Sąd udzielając zabezpieczenia miał na uwadze, że potrzeba ochrony praw wnioskodawcy istnieje od momentu naruszenia i jest to stan ciągły. Ewentualne późniejsze uwzględnienie powództwa nie odwróci naruszeń jakie miałyby miejsce w trakcie procesu, gdyby uprawnionej nie udzielono zabezpieczenia. Udzielenie zabezpieczenia jest konieczne celem zapewnienia uprawnionej tymczasowej ochrony prawnej przed działaniami obowiązanych, które mogą zaszkodzić renomie i ugruntowanej pozycji rynkowej uprawnionej. Zastosowany sposób zabezpieczenia nie narusza także art. 731 k.p.c., zgodnie bowiem z art. 755 § 1 k.p.c., przepisu art. 731 k.p.c., nie stosuje się, jeżeli zabezpieczenie jest konieczne dla odwrócenia grożącej szkody lub innych niekorzystnych dla powodów skutków. Oznacza to, że w przypadku gdy zapewnienie uprawnionemu efektywnej ochrony prawnej wymaga orzeczenia określonych zakazów i nakazów, reguła wyrażona w powołanym przepisie nie stanowi ograniczenia w orzeczeniu takiego sposobu zabezpieczenia, który zapewniał będzie pełną skuteczność orzeczenia merytorycznego w przyszłości. Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż zadaniem sądu w postępowaniu zabezpieczającym nie jest szczegółowe i kompleksowe wyjaśnienie kwestii zasadności zgłoszonych roszczeń, lecz jedynie wstępna analiza okoliczności przytoczonych przez strony, w oparciu o zgromadzone środki uprawdopodobnienia, znajdujące się w aktach postępowania. Rozstrzygniecie zatem w przedmiocie wniosku o zabezpieczenie, nie wyklucza, co oczywiste, możliwości odmiennego rozstrzygnięcia w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie. Stosownie do przepisu art. 756 2 § 1 k.p.c. uwzględniając wniosek o zabezpieczenie przez uregulowanie: 1) stosunków na czas trwania postępowania, 2) sposobów kontaktów z dzieckiem, 3) sposobu roztoczenia pieczy nad małoletnim dzieckiem w ten sposób, że dziecko będzie mieszkać z każdym z rodziców w powtarzających się okresach – sąd, na wniosek uprawnionego, może w postanowieniu o udzieleniu zabezpieczenia zagrozić obowiązanemu nakazaniem zapłaty określonej sumy pieniężnej na rzecz uprawnionego na wypadek naruszenia obowiązków określonych w tym postanowieniu. W związku z powyższym Sąd uwzględniwszy wagę nałożonych obowiązków i zagrożone dobra uprawnionej zagroził obowiązanym nakazaniem zapłaty sumy pieniężnej w wysokości 250 00 zł na rzecz uprawnionego, na wypadek naruszenia przez obowiązanych obowiązków określonych postanowieniem o udzieleniu zabezpieczenia. Wobec powyższego na podstawie art.
k.p.c. w zw. z art. 735 § 1 k.p.c. i art. 738 k.p.c. orzeczono jak w postanowieniu. SSO Karolina Toczyńska ZARZĄDZENIE 1. (...) 2. (...) 3. (...) SSO Karolina Toczyńska
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.