IV K 107/21

(1)R. Ł.

(1)Czyn z punktu I sentencji wyroku. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżona Z. K.

(1)była dyrektorem P. Miejskiego nr (...) w P.. Jej zastępcą była R. Ł.

(1). Księgowością przedszkola zajmowała się A. S.

(1). wyjaśnienia A. S. całość wyjaśnienia Z. K. 64 sąd. 177 – 179 I wyjaśnienia R. Ł. 63 sąd. 185 -185 v. W okresie od stycznia 2009 r. do 24 kwietnia 2014 r. oskarżone wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz z A. S.

(1)systematycznie dokonywały przywłaszczeń środków publicznych przeznaczonych na funkcjonowanie przedszkola, realizując nienależne przelewy bankowe z jego rachunku na prywatne rachunki bankowe należące do nich. W skali całego okresu łączna kwota przywłaszczeń wyniosła nie mniej niż 2.015.747,88 zł. Kobiety w różnym stopniu korzystały na całym procederze. A. S.

(1)przywłaszczyła z tego osobiście kwotę nie mniejszą niż 1.625.714,17 zł, Z. K.

(1)- kwotę nie mniejszą niż 307.033,71 zł, a R. Ł.

(1)- kwotę nie mniejszą niż 83.000 zł (spłaciła dotąd 10.000 zł). wyjaśnienia A. S. całość wyjaśnienia Z. K. 64 sąd. (...) wyjaśnienia R. Ł. 63 sąd, zeznania K. J. (...) historia rachunku 337 II 575 - 613 III 614 - 667 IV 668 - 849 IV 888 - 902 V 961 - 990 V 994 - (...) (...) (...) (...) 1460 - (...) (...) (...) 4520 - (...) (...) (...) (...) (...) (...) sprawozdanie z kontroli wewnętrznej (...) - X 4670 - (...) zeznania A. K. 322 – 323 II zeznania J. P. (...). XII opinia biegłego J. K. (...) opinia biegłego z zakresu rachunkowości (...) protokół kontroli 4670 - (...) (...) dowody rzeczowe (wszystkie) wykaz nr (...) pismo z ZUS (...) Dla potrzeb całego procederu w ramach porozumienia wystawiane były poświadczające dokumenty, szczegółowo opisane w sentencji wyroku, a sporządzane osobiście przez A. S. jako księgową i Z. K. jako dyrektor przedszkola. Pozwalały one latami ukrywać cały proceder, w tym zwłaszcza względem organów nadzorczych. wyjaśnienia Z K. (...) 64 sąd. wyjaśnienia A. S. (...) zeznania M. J. 319 II zeznania M. N. 316 – 317 II opinia biegłej z zakresu ekonomii (...) - 4200 XXI dokumentacja sprawozdawcza 43 – 147 I wyjaśnienia R. Ł. 63 sąd. opinia biegłego z zakresu rachunkowości (...) opinia ustna biegłego J. K. (...) roczne sprawozdania z wykonania planu wydatków (...) - 1934 X 1935 - 2002 X miesięczne zestawienie z wykonania planu (...) protokół kontroli 4670 - (...) (...) oryginały sprawozdań (...) dowody rzeczowe (wszystkie) wykaz nr (...) sprawozdanie z kontroli wewnętrznej (...) - X Przywłaszczane środki pochodziły z kwot przeznaczanych przez Gminę Miejską P. reprezentowaną przez Prezydenta Miasta P. na należne składki na ubezpieczenie społeczne, otrzymywanych w związku ze zgłaszanym zapotrzebowaniem na środki finansowe, a które były potem nieopłacane albo opłacane w nieprawidłowej wysokości do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - na łączną kwotę 1.429.435,08 zł. W efekcie sprawczynie naruszały tu uporczywie wynikające ze stosunku pracy oraz ubezpieczenia społecznego prawa wymienionych w treści wyroku pracowników Przedszkola Miejskiego Nr (...) w P., za których w tym czasie nie odprowadzano w należnej wysokości składek na ubezpieczenie społeczne. wyjaśnienia Z K. (...) wyjaśnienia A. S. całość wyjaśnienia R. Ł. 63 sąd. wyjaśnienia Z. K. 64 sąd. zestawienia składek (...) (...) stany należności 12 – 13 I pismo 1060 - (...) 395 – 396 II sprawozdanie z wykonania planu wydatków 2003 - 2077 XI 2080 - (...) 2130 - (...) (...) (...) sprawozdanie z kontroli wewnętrznej (...) - X pismo (...) opinia biegłego z zakresu rachunkowości (...) zestawienie składek (...) zeznania S. K. (...) dowody rzeczowe (wszystkie) wykaz nr (...) zeznania J. B. (...) Cała sprawa wyszła gdy ZUS zaczął się interesować kwestią nieopłaconych składek ubezpieczeniowych w przedszkolu. Nastąpiło to po czasie bo Inspektorat ZUS nie ma obowiązku badać prawidłowości płatności na bieżąco. Spowodowało ro reakcję ZUS i Prezydenta Miasta P. (ściślej: podlegającego mu Urzędu Miasta w P.), który nadzoruje i finansuje przedszkole. Pierwotnie Z. K. twierdziła, że to wina księgowej. Ostatecznie brakujące składki na ubezpieczenie społeczne zostały po terminie wpłacone do ZUS po przekazaniu przedszkolu dodatkowych środków przez Urząd Miasta P.. Dodatkowo, w dniu 28 kwietnia 2014 r. Prezydent Miasta P. zawiadomił w tej sprawie prokuraturę. zeznania E. Pluty (...) - 1570 VIII zeznania W. B. (...) – 6 I wyjaśnienia A. S. 191 – 195 I wyjaśnienia R. Ł. 185 v. I zeznania M. N. 316 – 317 II zeznania M. P. 312 – 314 II zeznania E. S. 309 – 310 II zeznania A. G. (...) wyjaśnienia Z. K. (...) zeznania G. S. (...). - (...) zeznania K. P. (...) zeznania S. K. (...) zeznania W. T. (...) zeznania I. K. (...) - 2600 XIII zeznania E. G. (...). XIV zeznania G. B. (...) zeznania A. W. (...) zeznania L. G. (...) zeznania B. C. (...) zeznania K. F. (...) stany należności 12 – 13 I pismo (...) (...) 3030 XVI (...) (...) (...) (...) protokół kontroli (...) (...) 4670 - (...) (...) zeznania H. D. (...) zeznania T. J. (...) zeznania G. L. 2510 - (...) zeznania M. R. (...) zeznania H. K. (...). XIII zeznania K. K. (...) - 2440 XIII pismo (...) (...) (...) (...) 2630 XIV (...) zeznania A. B. (...) zeznania J. B. (...) Za przedmiotowy proceder A. S.

(1)została odrębnie skazana prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 2 marca 2021 r. w sprawie o sygn. akt XVIII K 6/21 w zakresie dotyczącym współodpowiedzialności w/w za przedmiotowy proceder (szczegóły w treści wyroku). odpis wyroku 5390 - (...) W toku śledztwa badano też np. taki wątek jak kwestia prawidłowości naliczania wynagrodzeń w przedszkolu - nie stwierdzono tu nieprawidłowości, które mogłyby mieć istotne znaczenie dla prowadzonego postępowania. opinia biegłego z zakresu zatrudnienia i płac (...) R. Ł.

(1)ma 55 lat. Posiada obywatelstwo polskie. Dysponuje wykształceniem wyższym. Jest mężatką, matką dwojga dzieci (oboje dorosłe). Z zawodu jest nauczycielką. Była bezrobotna, obecnie pracuje na umowę zlecenia, otrzymując z tego dochody w wysokości około 1.600 - 2.000 zł. Jest właścicielką nieruchomości po pow. 60 m 2 o wartości 110.000 zł. Nie była wcześniej karana. Nie istnieją zastrzeżenia co do jej poczytalności. dane osobopoznawcze 62 v. sąd. karta karna (...) opinia psychiatryczna (...) (...) XXVIII Z. K.

(1)ma 57 lat. Posiada obywatelstwo polskie. Dysponuje wykształceniem wyższym. Jest mężatką, matką dwojga dzieci w wieku 32 i 17 lat. Posiada na utrzymaniu jedno dziecko. Z zawodu jest nauczycielem, obecnie nigdzie nie zatrudniona. Przebywa na świadczeniu kompensacyjnym. Uzyskuje z tego dochody w wysokości 3.000 zł. Jest współwłaścicielem domu jednorodzinnego w P. o wartości 250.000 zł, obciążonego kredytem we frankach szwajcarskich (ok. 200.000 zł). Nie była wcześniej karana. dane osobopoznawcze 62 v. sąd. karta karna (...) 1.

1. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.
2. _______________ ________________________________________________________ Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty ________________________________________________ ___________________ _________
3. OCena DOWOdów 2.
4. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu wyjaśnienia Z. K. Sąd dał im wiarę w tym zakresie, w jakim stały się podstawą ustaleń Sąd. Szczere było przyznanie się do winy na rozprawie - bo korespondowało z wyjaśnieniami pozostałych uczestniczek oraz zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, jednoznacznie wskazującym na sprawstwo i winę oskarżonych. Wcześniejsze nieprzyznawanie się - co potwierdzała zresztą na rozprawie sama oskarżona - było wynikiem obawy przed odpowiedzialnością karną i nieprawdziwej linii obrony przyjętej na potrzeby toczącego się postępowania. wyjaśnienia R. Ł. Sąd dał im wiarę w tym zakresie, w jakim stały się podstawą ustaleń faktycznych. Szczere było przyznanie się do winy na rozprawie - bo korespondowało z wyjaśnieniami pozostałych uczestniczek oraz zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, jednoznacznie wskazującym na sprawstwo i winę oskarżonych. Wcześniejsze nieprzyznawanie się - co potwierdzała zresztą na rozprawie sama oskarżona - było wynikiem obawy przed odpowiedzialnością karną i nieprawdziwej linii obrony przyjętej na potrzeby toczącego się postępowania. wyjaśnienia A. S. Sąd dał im wiarę w tym zakresie, w jakim stały się podstawą ustaleń faktycznych. Szczere było przyznanie się do winy - bo korespondowało z wyjaśnieniami pozostałych uczestniczek oraz zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, jednoznacznie wskazującym na sprawstwo i winę oskarżonych. Wcześniejsze nieprzyznawanie się było wynikiem obawy przed odpowiedzialnością karną i nieprawdziwej linii obrony przyjętej pierwotnie na potrzeby toczącego się postępowania. Ostatecznie przyznawała się szczerze do winy, składając na tę okoliczność wyjaśnienia opisujące proceder i rolę poszczególnych sprawczyń. zeznania świadków (wszystkich) Z uwagi na charakter sprawy oraz zbieżność relacji można było je ocenić łącznie. Sąd nie znalazł podstaw do kwestionowania zeznań świadków składanych w sprawie. Głównie byli to pracownicy Przedszkola Miejskiego Nr (...) w P. oraz pracownicy ZUS i UM w P.. Nie było powodu do zakwestionowania ich depozycji. Zeznawali spójnie, zbieżnie z dokumentacją załączoną do akt, a depozycje korespondowały wzajemnie ze sobą i z przyznawaniem się sprawczyń do całego procederu. Pewna grupa pracowników dodatkowo opisywała ich doświadczenia z dyrekcją, nie zawsze korzystne dla oskarżonych (np. G. B.). Nie kwestionując tego, że tak subiektywnie odbierali niektóre sytuacje z pracy jak je opisywali, ostatecznie kwestia np. mobbingu w przedszkolu nie została objęta skargą publiczną. W efekcie pozostawała poza zainteresowaniem Sądu. dokumenty (wszystkie) Zgromadzone dokumenty (w tym protokoły z kontroli) nie dawały powodów do zakwestionowania ich prawdziwości i autentyczności . Wyjątkiem tu były te nierzetelne dokumenty, które zostały wygenerowane na potrzeby całego procederu przez same sprawczynie – te nie zawierały prawdziwych danych. opinie biegłych (wszystkie) Wszyscy biegli wykazali się niezbędnym poziomem wymaganej wiedzy fachowej .Opinie były jasne i pełne, w istocie nie kwestionowane nawet przez strony. dowody rzeczowe (wszystkie) Ocenić je należało analogicznie jak dokumenty. 2.
5. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu zeznania świadków niewymienionych we wcześniejszej części uzasadnienia (wszystkie) Chodziło tu głównie o tych pracowników Przedszkola Nr (...) w P., którzy albo nie mieli nic istotnego do powiedzenia albo powielali to co wynikało z zeznań innych świadków i nie było potrzeby multiplikowania dowodów na poparcie ustaleń faktycznych. W istocie nie było żadnych powodów do odmówienia im wiary - z tych samych powodów co w wypadku pozostałych pracowników przedszkola.
6. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.
7. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I Z. K.

(1)R. Ł.

(1)Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Obie oskarżone działały wspólnie i w porozumieniu ze sobą oraz z A. S.

(1)(prawomocnie skazaną w innym postępowaniu). W efekcie ich działalność należało traktować do pewnego stopnia łącznie, pamiętając jednak o tym, że w różnym zakresie czerpały korzyści z całego procederu (w największym stopniu: A. S.

(1)). Proceder był rozciągnięty w czasie i składał się z wielu zachowań o charakterze wskazanym w treści wyroku, podjętych w krótkich odstępach czasu i wyraźnie w wykonaniu z góry powziętego zamiaru (art. 12 k.k.). Skoro otrzymywane przez Przedszkole Miejskie Nr (...) w P. środki finansowe oskarżone wspólnie i w porozumieniu przeznaczały nie na cel, na który przedszkole je otrzymywało, ale na własne potrzeby, rozporządzając nimi jak właściciel, niewątpliwie dopuszczały się tu przywłaszczenia rzeczy ruchomych w rozumieniu art. 284 k.k. Było to zarazem mienie powierzone oskarżonym w ramach stosunku zaufania wynikającego z zajmowanych przez nie stanowisk - a zatem chodziło niewątpliwie o przywłaszczenie kwalifikowane - przywłaszczenie mienia powierzonego (art. 284 §2 k.k.) Z racji „wielkiej” wartości przywłaszczanego mienia, znacznie przekraczającego pułap „znacznej wartości”, czyn ten należało zakwalifikować z uwzględnieniem art. 294 §1 k.k. Z racji kierowniczego i decyzyjnego charakteru zajmowanych stanowisk oskarżone były przy tym „funkcjonariuszami publicznymi” w rozumieniu art. 115 §19 k.k. - a zatem dysponując środkami na inne cele niż przeznaczone dopuszczały się niewątpliwie przekroczenia uprawnień w rozumieniu art. 231 k.k., dokonanego przy tym w ewidentnym celu osiągnięcia korzyści majątkowej (art. 231 §2 k.k.). Wystawiane na potrzeby procederu i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej nierzetelne dokumenty miały walor poświadczających nieprawdę - co aktualizowało odpowiedzialność z art. 271 §1 i 3 k.k. Dotyczyło to tylko Z. K. - bo tylko wyżej wymienioną oskarżoną dawało się bezspornie powiązać z owymi dokumentami. Analogicznie, ona też odpowiadała za uporczywe naruszanie praw pracowniczych (art. 218 §1a k.k.) - w związku z nieopłacaniem bądź opłacaniem w niepełnej wysokości do ZUS składek na ubezpieczenie społeczne wymienionych w zarzucie pracowników Przedszkola Miejskiego Nr (...) w P.. Z racji wyczerpania jednym czynem większej liczby przepisów części szczególnej kodeksu karnego, zachodziła w tym wypadku konieczność przyjęcia kwalifikacji kumulatywnej, obejmującej powołanie w podstawie skazania wszystkich zbiegających się norm prawnokarnych (art. 11 §2 k.k.). ☒ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Z. K.

(1)R. Ł.

(1)Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Względniejszą dla oskarżonych była ustawa karna obowiązująca w dacie ich procederu, a zatem do dnia 30 czerwca 2015 r. - bo dawała większe możliwości warunkowego zawieszenia jej wykonania przy wyższej karze pozbawienia wolności. Przypomnieć należy, że do 30 czerwca 2015 r. możliwe było warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności wymierzonej aż do 2 lat. W rezultacie kwalifikację prawną czynu oskarżonych należało uzupełnić o art. (...) §1 k.k. - co też Sąd uczynił. W ślad za tym należało zamienić występujący w zarzucie art. 12 §1 k.k. na art. 12 k.k. bo tak wyglądała systematyka tego przepisu na gruncie ówczesnego stanu prawnego. ☐ 3.

1. Warunkowe umorzenie postępowania _____________ ________________________________ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania _________________________________________________________________________________ ☐ 3.(...). Umorzenie postępowania ______________ _________________________________ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania _________________________________________________________________________________ ☐ 3.
2. Uniewinnienie ______________ _________________________________ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia _________________________________________________________________________________
3. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Z. K.

(1)I I Wyrok wobec oskarżonej zapadł w trybie konsensualnym - i przez ten pryzmat, zwykle wiążący się ze złagodzoną odpowiedzialnością karną, należało też patrzeć na uzgodnienia stron co do kar. Za zaostrzeniem kary przemawiały: - „wielka” wartość przywłaszczonej kwoty, znacznie przekraczająca pułap „znacznej” wartości (ale tu należało dostrzec też dużo mniejszą kwotę, jaką osobiście dla siebie przywłaszczyła w ramach porozumienia sama oskarżona), - naruszenie różnych dóbr prawnych, przejawiające się w kumulatywnej kwalifikacji prawnej, - długość procederu. Uwzględnić należało też charakter stanowiska, które zajmowała oskarżona - i związaną z tym odpowiedzialność oraz zaufanie społeczne. Za złagodzeniem kary przemawiały: - finalne przyznanie się do winy (choć Sąd dostrzegał też jak późno to nastąpiło), - dotychczasowa niekaralność, w tym przestrzeganie porządku prawnego przez ostatnich kilka lat (od daty ujawnienia procederu). Dla podkreślenia nieopłacalności podobnych zachowań i mając na uwadze działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, celowym było orzeczenie także grzywny obok kary pozbawienia wolności (art. 33 §2 k.k.). Wysokość proponowana przez strony odpowiadała z jednej strony stopniowi społecznej szkodliwości i zawinienia, z drugiej - sytuacji materialnej i rodzinnej oskarżonej. Dodatkowo wzmacnia ona represyjność wyroku. R. Ł.

(1)I I Wyrok wobec oskarżonej zapadł w trybie konsensualnym - i przez ten pryzmat należało też patrzeć na uzgodnienia stron co do kar. Za zaostrzeniem kary przemawiały: - „wielka” wartość przywłaszczonej kwoty, znacznie przekraczająca pułap „znacznej” wartości (ale tu należało dostrzec też dużo mniejszą kwotę, jaką osobiście dla siebie przywłaszczyła w ramach porozumienia sama oskarżona), - naruszenie różnych dóbr prawnych, przejawiające się w kumulatywnej kwalifikacji prawnej, - długość procederu. Uwzględnić należało też charakter stanowiska, które zajmowała oskarżona - i związaną z tym odpowiedzialność oraz zaufanie społeczne. Za złagodzeniem kary przemawiały: - przyznanie się do winy (choć Sąd też dostrzegał jak późno to nastąpiło), - dotychczasowo niekaralność, w tym przestrzeganie porządku prawnego przez ostatnich kilka lat (od daty ujawnienia procederu). Dla podkreślenia nieopłacalności podobnych zachowań i mając na uwadze działanie w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, celowym było orzeczenie także grzywny obok kary pozbawienia wolności (art. 33 §2 k.k.). Wysokość proponowana przez strony odpowiadała z jednej strony stopniowi społecznej szkodliwości i zawinienia, z drugiej - sytuacji materialnej i rodzinnej oskarżonej. Dodatkowo wzmacnia ona represyjność wyroku. Z. K.

(1), R. Ł.

(1)II I Z uwagi na niekaralność oskarżonych, ich wiek oraz uznając, że spełni to cele kary, a przy tym aprobując konsensualne uzgodnienia między stronami, Sąd na podstawie art. 69 §1 k.k. i art. 70 §1 pkt 1 k.k. w zw. z art. 4 §1 k.k. skorzystał wobec obu oskarżonych z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary. Groźba jej zarządzenia w orzeczonym wysokim rozmiarze dostatecznie zapewni rękojmię prawidłowego zachowania oskarżonych. Uzgodniony przez strony okres próby wydawał się być wystarczającym dla weryfikacji zachowania oskarżonych. Z. K.

(1), R. Ł.

(1)III I Sąd podzielił pogląd prawny o celowości wzmocnienia kontroli nad oskarżonymi w okresie próby poprzez zobowiązanie ich do periodycznego informowania Sądu o jego przebiegu (art. 72 §1 pkt 1 k.k.). Kontakt raz na 3 miesiące będzie tu w pełni wystarczającym. Z. K.

(1), R. Ł.

(1)IV I Uwzględniając cele kompensacyjne postępowania oraz uzgodnienia między stronami, na podstawie art. 72 §2 k.k. Sąd zobowiązał obie oskarżone do naprawienia szkody w zakresie osobiście przywłaszczonych przez nie kwot, dając okres 3 lat na realizację tego zobowiązania, jako realny w obecnej sytuacji majątkowej i rodzinnej obu oskarżonych. Z. K.

(1), R. Ł.

(1)V I Wobec spełnienia ustawowych przesłanek do zastosowania tego środka i dla wzmocnienia represyjności wyroku Sąd zaaprobował uzgodnienia stron również w odniesieniu do zakazu z art. 41 §1 k.k. Okres zakazu zróżnicowano zgodnie z wolą stron zależnie od stanowiska zajmowanego przez każdą z oskarżonych. 5. Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Z. K.

(1), R. Ł.

(1)VI I Na podstawie art. 63 §1 k.k. Sąd zaliczył obu oskarżonym okresy zatrzymania i tymczasowego aresztowania w sprawie - na poczet grzywien jako kar podlegających efektywnemu wykonaniu. Zaliczenie dokonane w ten sposób pochłaniało orzeczone grzywny i skutkowało ich wykonaniem w całości.

1. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Podnoszone przez oskarżycielkę posiłkową G. B. zastrzeżenia co do wysokości naliczonego wynagrodzenia nie znalazły potwierdzenia w kontekście uzyskanej w śledztwie opinii biegłego z zakresu wynagrodzeń i płac.
2. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VII Na podstawie art. 627 k.p.k. koszty procesu obciążały obie oskarżone, stosownie do zasady słuszności (art. 633 k.p.k.). Sąd obciążył obie oskarżone nimi częściowo, zgodnie z wolą stron, na podstawie art. 624 §1 k.p.k. zwalniając je od ich ponoszenia w pozostałym zakresie. Pełne pokrycie kosztów byłoby nadmiernie dolegliwe w sytuacji oskarżonych, tym bardziej w kontekście orzeczenia zobowiązania o charakterze probacyjnym. Z drugiej strony, znaczne koszty poniesione przez Skarb Państwa w związku z bezprawnym zachowaniem oskarżonych winny być przynajmniej częściowo pokryte przez sprawczynie – co w efekcie Sąd orzekł.
3. Podpis