kc, kwotę taką zasądza – czy jako podwójne wadium czy też jako odszkodowanie, -6- to jednak w uzasadnieniu skarżonego wyroku wyraźnie wskazał, że uwzględnił żądanie z jakim „wystąpił powód rezygnując z pierwotnie zgłoszonego”. Analiza zaś sformułowania przez powoda żądania w składanych przez niego pismach procesowych oraz w oświadczeniach składanych na rozprawie ( k. 106, k. 128, k. 165, k.175, k.179 ) nakazuje przyjąć, że gdy określał swoje żądanie jako podwójne wadium i jedynie wskazywał, że na kwotę 1000 zł składa się 500 zł wadium i 500 zł odszkodowania(zwrot podwójnego wadium ma zaś charakter odszkodowawczy), to należy uznać, że o takim żądaniu powoda – zasądzenia 1000 zł, jako dwukrotności wpłaconego przez powoda wadium, rozstrzygnął Sąd Rejonowy. Zarzut strony pozwanej co do nierozpoznania przez Sąd Rejonowy istoty sprawy, w sposób wskazany w apelacji, uznać należy zatem za zbyt daleko idący. Nie można również zgodzić się ze stanowiskiem skarżącej, że w rozpoznawanym wypadku brak było podstaw do zastosowania przez Sąd Rejonowy przepisu art.
kc, gdyż – zdaniem skarżącej – nie można jej zarzucić, aby uchylała się od zawarcia umowy, a jedynie doszło do przesunięcia w czasie chwili dokonania tej czynności. Sąd Okręgowy w tym zakresie podziela w całości argumentację Sądu Rejonowego, że jakkolwiek przepisy ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz wydanego na jej podstawie rozporządzenia Ministra Skarbu Państwa z dnia 1 sierpnia 2003 r. w sprawie szczegółowego trybu sprzedaży nieruchomości Zasobu Skarbu Państwa i ich części składowych, warunków rozkładania na raty oraz stawek szacunkowych gruntów, nie precyzują w jakim terminie Prezes Agencji może zarządzić powtórzenie czynności przetargowych albo unieważnić przetarg, to nie powinno budzić żadnych wątpliwości, że termin na przeprowadzenie stosownych wyjaśnień i podjęcie decyzji powinien być rozsądny. Tymczasem postępowanie w tym przypadku trwało ponad dwa lata i nie znaleziono podstaw do unieważnienia przetargu, a przy tym wskazywane przez stronę pozwaną nieprawidłowości nie miały związku z działaniami powoda. W takich okolicznościach prawidłowo uznał Sąd Rejonowy, że odkładanie przez stronę pozwaną zawarcia umowy na bliżej niesprecyzowany termin, było w istocie uchylaniem się od zawarcia umowy i uprawniało powoda, w myśl art.
Jak już wskazano wyżej, powód żądając podwójnego wadium, na które składało się wadium i taka sama kwota odszkodowania, faktycznie sformułował swoje żądanie jako dwukrotność wadium i takie żądanie Sąd Rejonowy słusznie uwzględnił. Z uwagi na powyższe apelację w pozostałej części Sąd Okręgowy oddalił ( art. 385 kpc ). O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono zgodnie z art. 100 kpc w zw. z art. 391 § 1 kpc.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.