VI Ca 17/18

(1)przy udziale W. M. o stwierdzenie nabycia spadku po B. M. i J. M.

(1)na skutek apelacji uczestniczki postępowania W. M. od postanowienia Sądu Rejonowego w Zielonej Górze z dnia 11 września 2015 roku, sygn. akt I Ns 1278/15 postanawia: I. oddalić apelację, II. zasądzić od uczestniczki postępowania na rzecz wnioskodawczyni kwotę 540 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania przed sądem odwoławczym, III. przyznać od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w Zielonej Górze na rzecz adwokata R. K., prowadzącego Kancelarię Adwokacką w Z. kwotę 270 zł, plus należny podatek VAT, tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej uczestniczce postępowania W. M. z urzędu w postępowaniu odwoławczym, IV. nakazać ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Okręgowego w Zielonej Górze od uczestniczki postępowania W. M. kwotę 493,26 zł tytułem należnych kosztów sądowych. SSO M. Z.-A. S. E. O.-Świetlik SSO M. W. [Przewodniczący sprawozdawca 00:00:00.100] [ns 00:00:00.100] wydane w formie transkrypcji. A więc wniesiona apelacja uczestniczki postępowania w niniejszej sprawie, czyli w sprawie z wniosku E. C.

(1), o stwierdzenie nabycia spadku po zmarłych rodzicach B. M., który zmarł 19 sierpnia 2013 roku i J. M.

(1)zmarłej 6 maja 2015 roku nie jest zasadna. Sąd Okręgowy... [Wnioskodawczyni 00:00:28.109] Przepraszam. [Pełnomocnik wnioskodawczyni 00:00:29.085] Nie przerywamy. [Wnioskodawczyni 00:00:31.385] Bo tam była... data śmierci jest pomylona. Mamusia zmarła 6 maja. [Przewodniczący sprawozdawca 00:00:36.080] 6 maja 2015. [Wnioskodawczyni 00:00:38.490] Przepraszam. [Przewodniczący sprawozdawca 00:00:42.334] Czyli apelacja złożona przez panią uczestniczkę postępowania w tejże sprawie nie jest zasadna i jako taka nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd Rejonowy poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne, z których wywiódł właściwe wnioski prawne. Zgodnie z treścią artykułu 382 kpc Sąd II instancji orzeka na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego zarówno w I instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym. Sąd Okręgowy uzupełnił postępowanie dowodowe w instancji odwoławczej i dopuścił dowód z wnioskowanej dokumentacji medycznej J. i B. M. znajdującej się zarówno w przychodni na A. K., jak również w szpitalu klinicznym w Z. ze złożonych przez panią uczestniczkę zdjęć oraz opinii biegłych psychiatry i psychologa na okoliczność kondycji psychicznej spadkodawców w chwili testowania, czyli czy mieli oni możliwość swobodnego i świadomego wyrażania swojej ostatniej woli, sporządzając w dniu 22 grudnia 2007 roku testamenty notarialne. Żaden z przeprowadzonych dowodów w przedmiotowej sprawie, zarówno przed Sądem I, jak i II instancji nie potwierdził, aby swoboda czy świadomość spadkodawców w chwili testowania była w jakimkolwiek stopniu zaburzona czy ograniczona. Wręcz przeciwnie, powołani w sprawie biegli w swojej opinii z 10 stycznia 2019 roku podali, że zarówno B. M., jak i J. M.

(1)mieli pełną zdolność do swobodnego i świadomego wyrażenia woli w chwili testowania, co szczegółowo biegli przedstawili w wydanej opinii, i Sąd Okręgowy w pełni podziela argumentację biegłych [? 00:02:30.119] zawartą w wydanej opinii sporządzonej w przedmiotowej sprawie, która jest zawarta na karcie 416 do 421 akt. Biegli przeprowadzili dokładną analizę dokumentów, którymi się posługiwali, okoliczności, które brali pod uwagę i podstawę wysnucia swoich wniosków. Zgodnie z treścią artykułu 926 kodeksu cywilnego powołanie do spadku wynika z ustawy lub testamentu. Paragraf 2 tegoż przepisu stanowi, że dziedziczenie ustawowe co do całości spadku następuje wtedy, gdy spadkodawca nie powołał spadkobiercy albo gdy żadna z osób, które powołał, nie chce lub nie może być spadkobiercą. W przedmiotowej sprawie spadkodawcy B. M., jak i jego żona J. M.

(1)swą ostatnią wolę wyrazili, sporządzając w dniu 22 grudnia 2007 roku testamenty w formie aktu notarialnego, które to Sąd I instancji otworzył i ogłosił w sprawach Ns 1277/15 i Ns 1276/15. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego, oba testamenty zostały sporządzone z zachowaniem wymagań przewidzianych w przepisach artykułu 950 kodeksu cywilnego, 959 i 963 oraz w przepisach zawartych w ustawie Prawo o notariacie (artykuł 79-95). Zmarły w dniu 19 sierpnia 2013 roku B. M. testamentem notarialnym z dnia 22 grudnia 2007 roku Repertorium A 6198/2007 powołał do dziedziczenia całego spadku swoją żonę J. M.

(1), a gdy ta nie mogłaby lub nie chciała być spadkobierczynią, stawający B. M. do dziedziczenia całego spadku w jej miejsce powołał córkę E. B. [? 00:04:35.582]. Równocześnie spadkodawca testamentu wydziedziczył córkę W. M., podając, że postępuje ona uporczywie i w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego, nie dopełnia względem spadkodawcy obowiązków rodzinnych, nie odwiedza go, nie interesuje się jego stanem zdrowia, nie pomaga, nie pielęgnuje w starości i chorobie, nie odwiedziła spadkodawcy w szpitalu. Zmarła w dniu 6 maja 2015 roku J. M.

(1)także w dniu 22 grudnia 2007 roku sporządziła testament notarialny, Repertorium A 6200/2007, w którym powołała do całości spadku męża, B. M., a gdyby ten nie mógł lub nie chciał być spadkobiercą spadkodawczyni, powołała do dziedziczenia całego spadku w jego miejsce córkę E. B. [? 00:05:26.207], wydziedziczając także córkę W. M.. Ponieważ wyżej wskazane testamenty notarialne nie zostały w skuteczny sposób podważone, Sąd I instancji prawidłowo stwierdził w postanowieniu z dnia 11 września 2015 roku, że spadek po B. M. zmarłym 19 sierpnia 2013 roku w Z. na podstawie testamentu notarialnego z dnia 22.12.2007 roku nabyła w całości żona J. M.

(2)z domu S. [? 00:05:57.481]. Stwierdził także prawidłowo, gdyż w chwili otwarcia spadku po J. M.

(1)jej mąż B. M. już nie żył, że spadek po J. M.

(2)z domu S. [? 00:06:08.369] zmarłej 6 maja 2015 roku w N. S. na podstawie testamentu notarialnego z dnia 22 grudnia 2007 roku nabyła w całości córka E. C.

(2)z domu M.. Ale tutaj należy wspomnieć, że to nazwisko na dzień dzisiejszy mamy inne, ale 30 czerwca 2012 roku pani zawarła związek małżeński ze S. C. i przyjęła nazwisko M.-C.. Uczestniczka postępowania W. M. w wywiedzionej apelacji podważała zdolność do testowania spadkodawców, a w szczególności matki J. M.

(1). Ta okoliczność jednak nie znalazła potwierdzenia w zgromadzonym obszernym materiale dowodowym, choć były sporządzone testamenty przed notariuszem, który też, dokonując tych czynności notarialnych, ma obowiązek ustalić, czy strony działają w stanie pełnej świadomości i swobody co do składania oświadczeń, to Sąd II instancji dopuścił dowód z opinii biegłych, którzy jednoznacznie stwierdzili, że zarówno B. M., jak i J. M.

(1)w chwili testowania mieli pełną zdolność do rozpoznawania swoich czynów, pełną zdolność do testowania. Biegli mieli do dyspozycji ogromną dokumentację medyczną, jak również pozostały materiał dowodowy, który zgromadzony został w przedmiotowej sprawie, zarówno przed Sądem I i II instancji, i ocena biegłych, jak i Sądu II instancji nie budzi tutaj żadnych wątpliwości. Poza tym należy zaznaczyć, że żadna ze stron nie zgłosiła skutecznych zarzutów co do opinii biegłego. Opinia w żaden sposób skutecznie nie została podważona. Natomiast zarzuty podnoszone w apelacji stały się gołosłowne, nie znalazły one potwierdzenia w żadnym zgromadzonym w przedmiotowej sprawie dowodzie, a jak widzimy tych dowodów było przeprowadzonych wiele. Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę oraz treść wyżej cytowanych przepisów, a także treść artykułu 385 kpc w związku z 13 paragraf 2 kpc Sąd Okręgowy orzekł jak w punkcie pierwszym postanowienia. O kosztach postępowania Sąd Okręgowy orzekł, mając na uwadze treść artykułu 108 paragraf 1 kpc oraz artykuł 520 paragraf... kpc stanowiący, że jeżeli jednak uczestnicy postępowania są w różnym stopniu zainteresowani wynikiem postępowania, a tak było w przedmiotowej sprawie, lub interesy ich są sprzeczne, Sąd może stosunkowo rozdzielić obowiązek zwrotu kosztów lub włożyć je na jednego z uczestników w całości. Sąd również jako podstawę rozstrzygnięcia o kosztach brał pod uwagę treść paragrafu 6 ustęp 2 i paragrafu 10 ustęp 1 punkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 w sprawie opłat za czynności adwokackie, jak również paragraf 12 ustęp 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016 w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu i kosztami tymi obciążył uczestniczkę postępowania. Ta [? 00:09:22.736] pani generowała te koszty, koszty z punktu dwa - to są koszty pełnomocnika, z punktu trzy - koszty strony przeciwnej pełnomocnika, z punktu cztery - są to koszty opinii biegłego i koszty dokumentacji medycznej, którą ściągaliśmy ze szpitala, gdzie szpital nam wystawił rachunek - 22,26 [? 00:09:44.825], i taką też kwotę zasądzono. Dziękuję, to wszystko, są pełnomocnicy, więc o reszcie poinformują. [koniec części 00:09:54.028] Wygenerowano z portalu transkrypcyjnego dn. 12.03.2019 r. Protokolant M. G.