kpc, jak to organ rentowy wnosił w piśmie z dnia 12 października 2012 roku (k.38). Wbrew zarzutom organu rentowego, przedmiotowa opinia nie została wydana w oparciu o mającą miejsce w styczniu 2012 roku oraz na przełomie lipca i sierpnia 2012 roku hospitalizację wnioskodawczyni na oddziale psychiatrycznym w T. oraz w Ł., ale o wyniki badań istniejące jeszcze przed tą datą tj.: informacje o stanie zdrowia psychicznego wnioskodawczyni zawarte w historii choroby z PZP w O. z października 2011 roku , opinia biegłego konsultanta psychiatry ZUS z dnia 3 listopada 2011 roku opis badania przedmiotowego ubezpieczonej dokonany w dniu 7 grudnia 2011 roku przez lekarzy orzeczników ZUS, a także wywiad uzyskany przez lekarza ZUS w dniu 10 listopada 2011 roku. Nadto biegła wskazała, że przeprowadzona dwukrotnie w 2011 roku hospitalizacja nie przyniosła trwalszej poprawy w stanie zdrowia wnioskodawczyni. Co więcej samo złożenie przez wnioskodawczynię wyników dokumentacji lekarskiej uzyskanej po wydaniu zaskarżonej decyzji –– nie stanowi nowej okoliczności w rozumieniu art.
Gdyby jednak w oparciu o złożone wyniki badań biegła wypowiedziała się o niezdolności wnioskodawczyni do pracy powstałej po wydaniu decyzji w toku postępowania sądowego, sąd zobligowany byłby do uchylenia zaskarżonej decyzji i przekazania sprawy organowi rentowemu oraz umorzenia postępowania sądowego. Przyjęcie innej wykładni wskazanego przepisu oznaczałoby, iż złożenie jakiejkolwiek dokumentacji lekarskiej pochodzącej z okresu po wydaniu decyzji przez ZUS (np. wypisu z karty leczenia szpitalnego) powodowałoby niemalże automatycznie zastosowanie art. 477
k.p.c., zmienił zaskarżoną decyzję i orzekł, jak w sentencji.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.