oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając swe stanowisko organ rentowy wyjaśnił, że decyzją z dnia 25 czerwca 2019r. ustalił kapitał początkowy ubezpieczonego w wysokości 83.631,35 zł, przyjmując do obliczenia przeciętną podstawę wymiaru składek z 10 kolejnych lat kalendarzowych z okresu od stycznia 1974r. do grudnia 1983r. Za okres zatrudnienia ubezpieczonego w Zakładzie (...) od 12 czerwca 1974r. do 31 grudnia 1974r. oraz od 1 stycznia 1977r. do 31 rudnia 1977r. organ rentowy przyjął wynagrodzenie minimalne, ponieważ ubezpieczony nie przedstawił dokumentów stwierdzających wysokość uzyskiwanych wówczas zarobków. Na podstawie wpisu do legitymacji ubezpieczeniowej za rok 1978 przyjęto wynagrodzenie w wysokości 35.851 zł, a za lata 1979-1980 przyjęto wynagrodzenie wynikające z list płac. W świetle powyższego organ rentowy nie znalazł podstaw do zmiany decyzji w przedmiocie ustalenia wysokości emerytury (odpowiedź na odwołanie z dnia 25 lipca 2019r., k. 4 a.s.). W piśmie procesowym z 8 stycznia 2020r. organ rentowy wniósł o umorzenie postępowania na podstawie art. 477 13 k.p.c. w zakresie, w jakim zaskarżona decyzja z dnia 27 czerwca 2019r. została zmieniona przez decyzję z dnia 8 stycznia 2020r. oraz o oddalenie odwołania w pozostałej części (pismo procesowe ZUS z 8 stycznia 2020r., k. 17 a.s.). W piśmie procesowym z 28 maja 2020r. W. S. sprecyzował, iż wnosi o przyjęcie dochodu za lata 1977 - 1978 w wysokości 84.956 zł za każdy rok, a ponadto o uwzględnienie dochodu uzyskanego w 1974 roku za pracę w Kombinacie (...) w T. na podstawie dokumentacji płacowej udostępnionej przez Archiwum Państwowe w M. (pismo procesowe odwołującego z 28 maja 2020r., k. 34 a.s.). Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny: W. S., urodzony w dniu (...), w okresie od 12 czerwca 1974r. do 2 grudnia 1974r. był zatrudniony w Kombinacie (...) i Gipsowego w W. - Zakład w N. na stanowisku monter maszyn i urządzeń przemysłowych z wynagrodzeniem: od 12 czerwca 1974r. – liczonym wg. grupy VI stawki zaszeregowania, tj. 10,50 zł oraz od 12 września 1974r. – liczonym wg. grupy VII stawki zaszeregowania. Łączny dochód uzyskany przez odwołującego w 1974 roku z tytułu zatrudnienia w ww. zakładzie pracy wyniósł 15.786 zł (akta osobowe odwołującego z Kombinatu (...) – umowa o pracę, k. 2, świadectwo pracy, k. 1, informacja o zmianie stawki zaszeregowania, k. 3, pisma w sprawie porozumienia o przejściu do innego zakładu pracy, k. 5-6, karta wynagrodzenia, k. 15). Na mocy porozumienia między zakładami pracy, z dniem 3 grudnia 1974r. W. S. został przeniesiony do pracy w Cementowni (...) w M., gdzie pracował do 31 sierpnia 1978r. W trakcie zatrudnienia w ww. zakładzie pracy zajmował następujące stanowiska: ‒ od 3 grudnia 1974r. – mistrz, z wynagrodzeniem zasadniczym 3.100 zł (10 kat. zaszeregowania) + 300 zł dodatku funkcyjnego; ‒ od 1 października 1975r. – mistrz, z wynagrodzeniem zasadniczym 3.700 zł (12 kat. zaszeregowania) + 300 zł dodatku funkcyjnego; ‒ od 25 lutego 1977r. – samodzielny referent techniczny, z wynagrodzeniem zasadniczym w wysokości 4.000 zł (13 kat. zaszeregowania); ‒ od 1 kwietnia 1977r. – specjalista ds. urządzeń dźwigowych, z wynagrodzeniem zasadniczym w wysokości 4.000 zł miesięcznie (13 kat. zaszeregowania) + premia regulaminowa. W latach 1974-1976 z trakcie zatrudnienia w Cementowni (...) ubezpieczony uzyskał przychody w wysokości: za rok 1974 – 4.562 zł, za rok 1975 – 67.894 zł, za rok 1976 – 84.956 zł, za rok 1977 – 48.557 zł oraz za rok 1978 – 35.851 zł (akta osobowe odwołującego z Cementowni (...) – informacje o zmianie stawki zaszeregowania z 5 listopada 1975r., z 25 lutego 1977r. i z 3 kwietnia 1977r., informacja o przyjęciu do pracy z 05.12.1974r.; akta osobowe odwołującego z Kombinatu (...) – pisma w sprawie porozumienia o przejściu do innego zakładu pracy, k. 5-6; świadectwo pracy, k. 8 akt ZUS, legitymacja ubezpieczeniowa, k. 24 akt ZUS, zaświadczenie Rp-7 – karty nieoznaczone, tom II akt ZUS). W. S. posiada prawo do emerytury od 15 stycznia 2019r., tj. od osiągnięcia wieku emerytalnego, przyznane na podstawie decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (...)Oddział w W. z dnia 19 lutego 2019r., znak:(...) Wysokość emerytury na dzień 1 kwietnia 2019r. wynosiła 2.728,74 zł, zaś do jej obliczenia przyjęto kapitał początkowy w wysokości 79.793,85 zł wyliczony z 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. od 1974r. do 1983r. (decyzja ZUS w sprawie ustalenia kapitału początkowego, k. 3-5 akt ZUS, decyzja ZUS z 25 kwietnia 2019r. w sprawie przeliczenia kapitału początkowego – nieoznaczona karta tom I akt ZUS; decyzja ZUS w sprawie przyznania emerytury, k. 37-38 akt ZUS, decyzja ZUS z 26 kwietnia 2019r. w sprawie przeliczenia emerytury – nieoznaczona karta tom II akt ZUS). W dniu 3 czerwca 2019r. W. S. złożył w (...) Oddziale ZUS w W. wniosek o ponowne obliczenie emerytury. Po jego rozpatrzeniu organ rentowy decyzją z dnia 25 czerwca 2019r., znak: (...)-2019, ustalił kapitał początkowy ubezpieczonego w wysokości 83.631,35 zł wyliczony z 10 kolejnych lat kalendarzowych z okresu od 1974r. do 1983r., przyjmując dochód oraz stosunek podstawy wymiaru składek do przeciętnego wynagrodzenia za rok kalendarzowy wynoszący: - za rok 1974 – 11.075,27 zł (49,68%), - za rok 1975 – 67.894,00 zł (144,59%), - za rok 1976 – 84.956,00 zł (165,37%), - za rok 1977 – 16.000,00 zł (29,01%), - za rok 1978 – 47.114,00 zł (80,35%), - za rok 1979 – 55.200,00 zł (86,35%), - za rok 1980 – 63.962,00 zł (88,25%), - za rok 1981 – 77.129,00 zł (83,59%), - za rok 1982 – 99.378,00 zł (71,20%), - za rok 1983 – 82.209,00 zł (63,10%). Do obliczenia stosunku podstawy wymiaru składek w roku 1974 i w roku 1983 organ rentowy przyjął sumę kwot przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia ogłoszonego za dany rok, odpowiednią do liczby miesięcy, w których W. S. podlegał ubezpieczeniu społecznemu na podstawie przepisów prawa polskiego (decyzja ZUS z 25 czerwca 2019r. – nieoznaczone karty tom I akt ZUS). Z kolei decyzją z dnia 27 czerwca 2019r., znak: (...), przeliczona została emerytura ubezpieczonego, której wysokość od 1 czerwca 2019r. wyliczono na kwotę 2.795,74 zł (decyzja ZUS z 27 czerwca 2019r. – nieoznaczone karty tom II akt ZUS). W. S. złożył odwołanie od ww. decyzji. W toku postępowania sądowego ZUS (...) Oddział w W. wydał dwie kolejne decyzje: - z dnia 7 stycznia 2020r., znak: (...)-2019, w której ponownie ustalił kapitał początkowy W. S. w wysokości 86.795,61 zł, w związku z uwzględnieniem dochodu za rok 1977 w wysokości 48.577,00 zł (88,04%); - z dnia 8 stycznia 2020r., znak: (...), w której przeliczył emeryturę od 1 czerwca 2019r. i ustalił jej wysokość na kwotę 2.853,69 zł (decyzje ZUS: z 7 stycznia 2020r. – nieoznaczone karty tom I akt ZUS; z 8 stycznia 2020r. – nieoznaczone karty tom II akt ZUS). Sąd Okręgowy ustalił powyższy stan faktyczny na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach osobowych W. S. dotyczących zatrudnienia w Cementowni (...) i Kombinacie (...) w W., jak również dołączonych do akt organu rentowego, odnoszących się do okresów zatrudnienia ubezpieczonego w ww. zakładach pracy oraz postępowania w przedmiocie ustalenia wysokości kapitału początkowego i wysokości emerytury. Dowody te, w zakresie w jakim wynikały z nich fakty prezentowane powyżej, Sąd uznał za wiarygodne w całości jako wzajemnie zbieżne i nie budzące zastrzeżeń. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: W. S., składając odwołanie, zakwestionował decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 27 czerwca 2019r. w części dotyczącej ustalenia kapitału początkowego. Sąd, uwzględniając stanowisko ubezpieczonego i zaprezentowane argumenty, przyjął więc, że przedmiotem zaskarżenia jest zarówno decyzja z ww. daty przeliczająca emeryturę, jak i decyzja z dnia 25 czerwca 2019r. ustalająca ponownie kapitał początkowy. Zasady obliczania wysokości przysługującej ubezpieczonemu emerytury określają przepisy art. 25-26 ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2020r. poz. 53), zwanej dalej ustawą emerytalną. W myśl art. 26 ustawy emerytalnej, emerytura stanowi równowartość kwoty będącej wynikiem podzielenia podstawy obliczenia ustalonej w sposób określony w art. 25 ustawy przez średnie dalsze trwanie życia dla osób w wieku równym wiekowi przejścia na emeryturę danego ubezpieczonego, z uwzględnieniem ust. 5 i art. 183 ustawy. Z kolei z art. 25 ust. 1 ustawy wynika, że podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w art. 24 ustawy, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego określonego w art. 173-175 oraz kwot środków zaewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b oraz art.
zmienił zaskarżoną decyzję z dnia 25 czerwca 2019r. w ten sposób, że przyjął do wyliczenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego wynagrodzenie za rok 1974 w kwocie 20.348 zł w miejsce przyjętej przez ZUS kwoty dochodu za ten rok w wysokości 11.075,27 zł. Konsekwencją powyższego była stosowna zmiana decyzji o przeliczeniu emerytury z dnia 27 czerwca 2019r., której obliczenie powinno nastąpić przy uwzględnieniu na nowo obliczonego kapitału początkowego. W pozostałym zakresie odwołanie W. S. zostało ocenione jako niezasadne. Jak wspomniano na wstępie, ubezpieczony domagał się przyjęcia dochodu za lata 1977 i 1978 w wysokości 84.956 zł za każdy rok. Wskazywał, że możliwe jest obliczenie wysokości uzyskiwanego przez niego wynagrodzenia z uwzględnieniem iloczynu przepracowanych miesięcy i kwoty wynagrodzenia wskazanej w świadectwie pracy wystawionym przez Cementownię (...). Wskazać jednak należy, że dokument ten zawiera jedynie informację o tym, jakie wynagrodzenie przysługiwało ubezpieczonemu na ostatnim stanowisku pracy. Informacja ta nie przesądza zatem, że taki sam dochód ubezpieczony uzyskał również w okresie objętym sporem. Niezależnie od tego dokonana przez Sąd analiza akt osobowych ubezpieczonego prowadzi do wniosku, że w całym okresie zatrudnienia w Cementowni (...) zarówno przypisane mu stanowisko, jak i wysokość przysługującego mu wynagrodzenia zasadniczego oraz inne składniki wynagrodzenia, ulegały zmianie. Od 1 października 1975r. W. S. był zatrudniony na stanowisku mistrza z wynagrodzeniem zasadniczym w wysokości 3.700 zł wg. 12 kat. zaszeregowania i przysługiwał mu dodatek funkcyjny w wysokości 300 zł. Od 25 lutego 1977r. pracował jako samodzielny referent techniczny, z wynagrodzeniem zasadniczym w wysokości 4.000 zł wg. 13 kat. zaszeregowania. Z kolei od 1 kwietnia 1977r. do końca zatrudnienia wykonywał pracę na stanowisku specjalisty ds. urządzeń dźwigowych z wynagrodzeniem 4.000 zł miesięcznie, przy czym przysługiwała mu również premia regulaminowa. Powyższe kwoty wynagrodzenia zostały zresztą uwzględnione przez organ rentowy w decyzjach z 7 stycznia 2020r. i 8 stycznia 2020r. i w tym też zakresie roszczenie ubezpieczonego zostało spełnione. W świetle powyższego niezasadne jest żądanie przyjęcia jako dochodu za lata 1977 i 1978 kwoty 84.956 zł za każdy rok. Argumentując swoje stanowisko w tym zakresie, ubezpieczony wskazał, że skoro taki dochód osiągnął w 1976 roku, to uzasadnione jest przyjęcie, że w kolejnych latach musiał on wynosić co najmniej tyle samo. Z tą argumentacją nie można się zgodzić. Dochód za rok 1976 wynika z wydanego przez (...) S.A. zaświadczenia Rp-7. W aktach osobowych brak natomiast dokumentacji płacowej za lata 1977-1978, pozwalającej na precyzyjne i całościowe ustalenie wysokości otrzymywanych przez ubezpieczonego dochodów, uwzględniających zarówno stałe składniki wynagrodzenia, o których była już mowa powyżej (wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny), jak i zmienne. Poza tym na roczny dochód W. S., uzyskany w 1976 roku w wysokości 84.956 zł, miało wpływ nie tylko otrzymywane przez niego wynagrodzenie zasadnicze, lecz również zmienne składniki wynagrodzenia, jak choćby premie. Ani we wspomnianych wyżej dokumentach, ani też w ogóle w aktach osobowych odwołującego brak natomiast informacji co do zasad przyznawania premii – w tym w szczególności, czy były one wypłacane ze stałą częstotliwością oraz w tej samej wysokości. Nie znajdując podstaw do uznania powyższego składnika wynagrodzenia za składnik o charakterze stałym, a nie uznaniowym, Sąd Okręgowy nie mógł zatem przyjąć, że w latach 1977-1978 ubezpieczony otrzymywał premie w takiej samej liczbie i wysokości. W aktach osobowych brak było również dokumentów potwierdzających, że w latach 1977-1978 odwołującemu przysługiwały tożsame składniki wynagrodzenia jak w 1976 roku, takie jak choćby deputat węglowy. Dodatkowo, z uwagi na brak innej dokumentacji, należało mieć na względzie wpisy w legitymacji ubezpieczeniowej ubezpieczonego, z której wynika, że za rok 1978 odwołujący uzyskał łączny dochód w wysokości 35.851 zł, zaś przeciętny dochód miesięczny wyniósł 4.481 zł. Brak podstaw do przyjęcia dochodu z tytułu zatrudnienia w Cementowni (...) za rok 1978 w tożsamej wysokości jak za 1976 rok wynika również z faktu, że ubezpieczony zakończył zatrudnienie w ww. zakładzie pracy w sierpniu 1978 roku. Mając na względzie powyższe okoliczności Sąd Okręgowy, w oparciu o art.
k.p.c., orzekł o oddaleniu odwołania w pozostałym zakresie.
Wyjaśnienie AI na podstawie urzędowego tekstu ustawy. Orientacyjne, nie zastępuje porady prawnej.