POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2014 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu, w III Wydziale Karnym, w składzie : Przewodniczący - SSO Mariola Skierś Protokolant - sędzia sprawozdawca przy udziale Prokuratora Prokurat

§ 2

k.k., popełnione w dniu 19 października 2005 roku, na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym, VIII. wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z 24 sierpnia 2006 roku, sygn. akt II K 324/06, za przestępstwo z art. 244 k.k., popełnione w dniu 24 kwietnia 2006 roku, na karę 1 roku i 9 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat tytułem próby, postanowieniem z 8 stycznia 2009 roku Sąd Rejonowy w Pile, sygn. akt II Ko 730/08, zarządził wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, IX. wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z 23 października 2008 roku, sygn. akt II K 272/08,

1. a)za przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 1 kwietnia 2008 roku, na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności,
2. b)za przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k., popełnione w dniu 1 kwietnia 2008 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,
3. c)za przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. i art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., popełnione w dniu 7 maja 2008 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,
4. d)za przestępstwo z art. 178 a § 1 k.k., popełnione w dniu 10 lipca 2008 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności przy czym ww. kary jednostkowe sprowadzono do kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat tytułem próby, postanowieniem z 12 października 2012 roku Sąd Rejonowy w Pile, sygn. akt II Ko 2195/12, zarządził wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, X. wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z 19 marca 2009 roku, sygn. akt VII K 808/08, za przestępstwo z art. 207 § 1 k.k., popełnione w okresie od marca 2008 roku do 23 września 2008 roku , na karę 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 5 lat tytułem próby, postanowieniem z 24 września 2012 roku Sąd Rejonowy w Pile, sygn. akt II Ko 2103/12, zarządził wykonanie warunkowo zawieszonej kary pozbawienia wolności, XI. wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z 21 grudnia 2011 roku, sygn. akt II K 632/11,
5. a)za przestępstwo z art. 190 § 1 k.k., popełnione w dniu 30 listopada 2010 roku, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności,
6. b)za przestępstwo z art. 157 § 2 k.k., popełnione w dniu 30 listopada 2010 roku, na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności,
7. c)za przestępstwo z art. 245 k.k., popełnione w dniu 16 stycznia 2011 roku, na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, przy czym ww. kary jednostkowe sprowadzono do kary łącznej 1 roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Następnie wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 20.03.2013r. sygn. akt III K 9/13 sąd połączył kary wymienione wyrokami wskazanymi powyżej w punktach IX i X i wymierzył karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności, a nadto w zakresie kar orzeczonych w wyrokach od I do VIII oraz XI umorzył postępowanie. Sąd zważył co następuje : Zgodnie z treścią art. 569 § 1 k.p.k. jeżeli zachodzą warunki do orzeczenia kary łącznej w stosunku do osoby prawomocnie skazanej wyrokami różnych sądów należy wydać wyrok łączny, a w przypadku braku takich warunków – Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Analizując możliwość wydania wyroku łącznego stwierdzić należy, iż pozytywne rozpatrzenie wniosku inicjującego niniejsze postępowanie przez tut. Sąd jest niedopuszczalne. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k. nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie zakończone albo wcześniej wszczęte toczy się. Nie ulega wątpliwości, że ukonstytuowany w art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. bezwzględny zakaz równoległego prowadzenia postępowań karnych dotyczących tego samego przedmiotu procesu, w stosunku do tej samej osoby, ma pełne odniesienie do postępowań w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Warunkiem zachowania wymaganej w takim wypadku tożsamości podmiotowo-przedmiotowej, poza tą samą osobą skazanego, jest to, aby równolegle prowadzone bądź ukończone postępowania odnosiły się do tych samych wyroków jednostkowych, a więc orzeczeń obejmujących te same czyny tej samej osoby (por. wyrok Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 3 października 2005 r., V KK 151/2005, Biuletyn Prawa Karnego (...)). Odpowiednie stosowanie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w postępowaniu w przedmiocie wydania wyroku łącznego decyduje o powstaniu ujemnej przesłanki procesowej o charakterze bezwzględnym w każdym przypadku, gdy po wydaniu prawomocnego wyroku łącznego lub postanowienia o umorzeniu postępowania w tej kwestii na podstawie art. 572 k.p.k., dojdzie do rozpoznania wniosku domagającego się wydania wyroku łącznego w odniesieniu do tej samej osoby i tych samych wyroków skazujących różnych sądów (wyrok Sądu Najwyższego z 2004.11.17, V KK 326/04, LEX nr 141340) . Tym samym – z uwagi na fakt, że czyny objęte w/w wyrokami były już przedmiotem wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 20.03.2013r. sygn. akt III K 9/13, a nie ujawniły się nowe skazania, ani nie powstały żadne nowe okoliczności, które wymagałyby rozważenia wydania wyroku łącznego – na podstawie art. 17 § 1 pkt. 7 k.p.k. należało umorzyć co do nich niniejsze postępowanie. W tym miejscu wskazać należy, że skazanie wyrokiem Sądu Rejonowego w Pile z 13 stycznia 2006 roku, sygn. akt VII K 804/05, za przestępstwo z art.

§ 2

k.k., na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym uległo zatarciu z uwagi na zmianę przepisów wynikającą z ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2013.1247) tzn., że obecnie czyn kwalifikowany uprzednio jako art.

§ 2k.k.

stał się wykroczeniem i nie widnieje ono już w karcie karnej skazanego. Sąd zwrócił również uwagę na fakt, że wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z 15 kwietnia 2002 roku, sygn. akt III K 559/01 połączono skazanemu kary orzeczone w wyrokach opisanymi powyżej w punktach V i VI i wymierzono skazanemu karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, a wyrok Sądu Rejonowego w Pile z 22 maja 2001 roku, sygn. akt II K 265/01, dotyczy przestępstwa z art. 278 § 3 k.k. w zw. art. 64 § 1 k.k., a zatem należało rozważyć czy ten nie stał się po zmianie przepisów wynikającej z ustawy z dnia 27 września 2013 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2013.1247) wykroczeniem. Stwierdzić jednak należy, iż w wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Poznaniu z 15 kwietnia 2002 roku, sygn. akt III K 559/01 przy łączeniu kar zastosowano pełną absorpcję, a zatem działaniem na niekorzyść skazanego byłoby rozwiązanie węzła kary łącznej z wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Poznaniu z 15 kwietnia 2002 roku, sygn. akt III K 559/01. Nadto nawet gdyby uznać, że czyn z art. 278 § 3 k.k. w zw. art. 64 § 1 k.k. stał się wykroczeniem to skazanie to uległoby zatarciu i nie miałoby wpływu na możliwość wydania nowego wyroku łącznego. Podkreślić bowiem należy, że nie można łączyć kar orzeczonych za wykroczenie i za przestępstwo, łączeniu podlegają tylko kary wymierzone za przestępstwa. Na podstawie § 2 ust. 1- 3, § 14 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348) Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokat A. Ł. kwotę 147,60 złotych (w tym VAT) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu w postępowaniu o wydanie wyroku łącznego. W związku z umorzeniem postępowania, jak w punkcie 1 sentencji, na podstawie art. 632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa. SSO Mariola Skierś